ตอน 23.1: Chapter 23.1

เอ่อ...

อย่างอาการสับสนในความทรงจำอะไรแบบนั้นรึเปล่า?

เคยได้ยินมาว่าอาการโคールドสรีนี่เป็นเรื่องปกติของคนบางคนนี่นา...

ตอนที่ 23 แนวคิดตัวละคร: นาเบชิมะ เท็ตสึฮิโระ ต้นฉบับ: รูท มัตสึอิ ชุนอิจิ

ไม่เลยค่ะ...

พวกโจรเล็งมาที่พ่อกับแม่ แล้วก็...

ไม่ผิดแน่ค่ะ

พวกเขามุ่งเป้ามาที่ฉันค่ะ

แม่ยอมป้องกันตัวให้ฉัน แล้วก็ล้มลงด้วยกระสุนปืนของพวกโจร

ส่วนพ่อก็ออกไปเผชิญหน้ากับพวกโจรเพื่อสร้างโอกาสให้ฉันหนีค่ะ

ที่สัญญาณกู้ภัยถูกตัดไปน่ะ เป็นเพราะอย่างนี้นี่เอง

พ่อของเขาเองก็อาจจะ... ป้องกันไม่ให้ยานแคปซูลที่คริสหลับอยู่ถูกพบ

การที่ฉันหนีออกมาเนี่ยลุงก็น่าจะได้ยินแล้วล่ะ...

ในระบบดาวซีลร่านี่อาจจะมีคนของลุงแฝงตัวอยู่ก็ได้

โอ้...

คิดว่าจะมีเรื่องยุ่งยากอะไรเกิดขึ้นอยู่แล้ว แต่ว่าจะเรื่องดราม่าในบ้านขุนนางนี่สิ

นี่มันเรื่องยุ่งยากระดับใหญ่โตเลยนะเนี่ย...

ทำไมเรื่องแบบนี้มันถึงได้ถาโถมเข้ามาใส่ผมตลอดเลยเนี่ย!?

ผมแค่อยากเก็บเงินจากการล่าโจรสลัดตัวกากๆ เพื่อจะได้มีบ้านเดี่ยวพร้อมสวน แล้วไปจิบโค้กเฉยๆ เองนะ...!!

...ล้อเล่นน่า

โดนพูดเรื่องแบบนี้ขึ้นมาเฉยๆ นี่มันลำบากเนอะ?

เรื่องเมื่อกี้เป็นแค่เรื่องล้อเล่นเองนะ...

เชิญทำเหมือนว่าไม่ได้ยินก็แล้วกัน

ต้องมีค่าตอบแทนสินะ

...เอ๊ะ?

ก่อนที่จะเป็นอัศวินของเธอ ฉันก็เป็นทหารรับจ้างก่อนเหมือนกัน

ทหารรับจ้างก็ย่อมต้องการค่าตอบแทนตามผลงานน่ะสิ

หะๆๆ...

เอาล่ะนะ คุณหญิง ถึงเวลาต้องเจรจาแล้วล่ะ?

เพื่อ "คำขอ" นี้ คุณจะมอบอะไรให้ผมที่เป็นทหารรับจ้างอย่างผม?

ขอโทษครับ... ชิ

ตอนนี้มีอะไรจะมอบให้ได้น่ะเหรอ... ไม่มีเลยครับ

นี่ครับ...

111

ไม่รู้ว่าเป็นของมีค่ามากแค่ไหนหรอกนะ...

มันเป็นสมบัติของฉันค่ะ

เอาล่ะ! เจรจาสำเร็จแล้ววว!!

สรุปแล้วสร้อยคอเส้นนี้จะแพงจะถูกก็ไม่รู้สิ แต่ว่า...

อย่างน้อยก็ต้องให้มันดูเข้าท่าในฐานะทหารองครักษ์ให้ได้นะ

ก็ถึงจะได้รับค่าตอบแทนจริงๆ จากคุณปู่ของฉันแหละ

เมื่อภารกิจเสร็จสิ้นแล้ว ฉันจะคืนสิ่งนี้ให้นะ

เจ้าหญิงของพวกเรา

?

งั้นฝากตัวด้วยนะ?

ท่านอัศวินของฉัน

อ้อ ที่นี่คือห้องถ่ายทำข้อความฮอโลเหรอเนี่ย...

หลังจากนั้น...

พวกเราก็จัดการเรื่องเอกสารต่างๆ เสร็จไป

พร้อมๆ กันก็มีการซักถามถึงสถานการณ์ที่เรือของคริสถูกโจมตี

เอลมาเป็นคนเริ่มก่อน

คริสให้ข้อมูลอย่างละเอียดเท่าที่จะทำได้ แต่ไม่ได้พูดถึงแผนการร้ายของลุง

ดูเหมือนเขาจะไม่คิดจะทำให้เรื่องดราม่าในบ้านขยายออกไปข้างนอก

แต่การตัดสินใจว่าจะทำเรื่องนี้เป็นสาธารณะหรือไม่นั้น ให้เป็นดุลยพินิจของคุณปู่ที่เป็นประมุข

ว่าจะส่งข้อความฮอโลถึงคุณปู่นั่นแหละ...

เร็วที่สุดคือ 5 วันถัดไปสินะครับ

ค่อนข้างแพงเลยนะ

ถ้าอยู่ในระบบดาวก็ยังพอไหว แต่ถ้าเป็นระบบดาวที่อยู่ห่างออกไปเป็นพันๆ ปีแสงล่ะก็...

โฮโลเมสเสจก็คือภาพสามมิติของวิดีโอเล็ตเตอร์นั่นแหละ

ถึงจะมีเทคโนโลยีการสื่อสารที่เร็วกว่าแสง แต่ถึงจะระหว่างระบบดาวก็คงไม่ทันทีทันใดนักสินะ

แต่ถ้าเป็น 5 วัน แล้วคำตอบกลับมาก็ต้องรออีก 10 วันหลังจากนั้นอีกเหรอ...

ขอโทษนะครับ ช่วยให้แค่สองคนพอได้ไหมครับ?

รับทราบครับ

เนื้อหาที่ส่งออกไปจะเก็บเป็นความลับอย่างเคร่งครัด ไม่ต้องกังวลนะครับ

เอ๊ะ? ผมด้วยเหรอ?

รบกวนช่วยแนะนำตัวเองสั้นๆ หน่อยได้ไหมครับ

ส่วนเรื่องอื่นๆ ผมจะอธิบายให้ฟังเองครับ

โอ โอ้...

งั้นก็

จะเริ่มบันทึกแล้วนะ

2

คุณปู่ครับ

ไม่ได้เจอกันนานเลยค่ะ คริสติน่าเองนะคะ

คงตกใจที่ได้ยินว่าผ่านไป 3 เดือนแล้วตั้งแต่ถูกโจมตีบนเรือโดยสาร แต่วิธีที่คุณเห็นก็อย่างที่ว่า ปลอดภัยดีค่ะ

2

หลับลึก ออกจากยานแคปซูลแล้ว ตอนนี้อยู่ที่สำนักบริหารท่าเรือ ในระบบดาวซีลร่านี่เอง

นี่คือคุณแคปเทนฮิโระ ทหารรับจ้างค่ะ

คือคนที่ช่วยกู้และดูแลแคปซูลที่กำลังล่องลอยมาครับ

เปรียบเสมือนผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตของฉันเลยครับ

คุณปู่ครับ

คนที่โจมตีพวกเราคือคนของลุงครับ

เขาแสร้งทำเป็นโจรสลัด แต่คุณพ่อบอกว่า... "เป็นทหารส่วนตัวของบัลทาซาร์" ครับ

คุณพ่อกับคุณแม่ช่วยปกป้องฉันแล้วก็ให้ขึ้นแคปซูลหลบหนีไปได้ครับ

หลังจากนั้นทั้งสองคนเป็นอย่างไร...

น่าว่าลุงยังคงเล็งเป้ามาที่ฉันอยู่นะครับ

ผมได้เล่าเรื่องราวให้คุณฮิโระฟังแล้วครับ

และจากนั้นก็รับที่จะดูแลปกป้องฉัน...

ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ

ผมชื่อแคปเทนฮิโระครับ

ถึงแม้จะเป็นแค่ทหารรับจ้างธรรมดา แต่จนกว่าท่านเคานต์ดารีนวาลด์จะมารับ

ผมตั้งใจจะอุทิศทั้งร่างกายและจิตวิญญาณเพื่อ คุ้มครองคุณคริสติน่า

ตอนนี้คนที่ผมพึ่งพาได้ก็มีแต่ท่านคนนี้เท่านั้นครับ

แม้ว่าจะเพิ่งได้พบกัน แต่ก็มั่นใจว่าท่านเป็นคนที่ไว้ใจได้ครับ

ฝากคุณปู่ด้วยนะครับ ขอความช่วยเหลือด้วย

งั้นก็รอวันที่เราจะได้พบกันอีกนะครับ

?

ฮึ...

...ก่อนอื่นต้องพาไปที่เรือของฉันก่อนสิ