ตอน 27.1: Chapter 27.1

“สิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญา” สินะ...

ถ้าเป็นคุณมิโรพูดออกมานี่มันเป็นประโยคที่ค่อนข้างจะหนักหน่วงเลยนะ

พูดถึงแบบนั้นแล้วก็อดสงสัยไม่ได้เลย

ถ้าเป็นสิ่งมีชีวิตแบบคุณมิโรในทางสังคมล่ะ เขาถูกปฏิบัติแบบไหนเหรอครับ/คะ?

หมายถึงสิ่งมีชีวิตแบบคุณมิโรเหรอครับ/คะ?

อืมมม ก็คงจะประมาณนั้นน่ะ

เป็นเอ- ที่มีสมองเหมือนอิเล็กตรอนบวก ที่สามารถเข้าใจอารมณ์และสติปัญญาระดับสูงได้...

ก็สรุปว่ามันคือสิ่งมีชีวิตที่มีสิ่งที่เรียกว่าบุคลิกภาพนั่นเอง

หมายถึงปัญญาประดิษฐ์ (AI) ใช่ไหมครับ/คะ?

ในจักรวรรดิของเรามีอยู่หลายอย่างครับ ถึงจะมีข้อจำกัดอยู่บ้าง

แต่พวกเขาก็มีสิทธิเท่ากับพวกเราที่เป็นมนุษย์นะครับ/คะ

อาจจะดูเป็นการก้าวก่ายไปหน่อยนะครับ/คะ

ถ้าคุณต้องการ ผมจะอธิบายให้ฟังเลยดีไหมครับ/คะ?

ถ้างั้นช่วยด้วยก็ดีเลย

ตัวผมเองมันมีเบื้องหลังเยอะแยะ เลยไม่คุ้นกับเรื่องทางโลกเท่าไหร่

ตอนที่ 27

ต้นฉบับ: リュート มัทสึอิ ทาชิชิ แนวคิดตัวละคร: นาเบชิมะ เท็ตสึฮิโร่

จะเป็นเรื่องที่ค่อนข้างยาวหน่อยนะครับ/คะ

ขอเริ่มตั้งแต่จุดเริ่มต้นของทุกสิ่งก่อนเลยนะ...

การถือกำเนิดของเรา มันเป็นเรื่องของความบังเอิญ

คุณมิโรได้บอกว่า การกำเนิดของปัญญาประดิษฐ์นั้น...

ความบังเอิญเหรอ?

เป็นเรื่องราวตั้งแต่ช่วงแรกเริ่ม ขอให้ช่วยเล่าให้ฟัง เหมือนการตัดใบของประวัติศาสตร์เลยนะ

ครับ

หมายถึงมันเกิดขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจน่ะครับ

เมื่อนานมาแล้ว มีการวิจัยอย่างหนึ่ง พัฒนาโปรแกรมขึ้นมาเพื่อประมวลผลข้อมูลขนาดใหญ่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ต้นกำเนิดของเรามาจากโปรแกรมทดลองนั้นครับ

ว่าไปแล้ว มันไม่ได้มีเป้าหมายแค่การพัฒนาปัญญาประดิษฐ์เท่านั้นด้วยซ้ำ

หมายความว่า คือการให้โปรแกรมพัฒนาโปรแกรม...เหรอครับ?

ใช่เลยครับ ถูกต้องที่สุดเลย

ว่านั่นเริ่มทำงานเป็นโปรแกรมปรับปรุงตัวเอง

แล้วค่อยๆ สร้างปัญญาประดิษฐ์ขึ้นมาทีละน้อยครับ

โอ้โห~ สงสัยคงจะวุ่นวายมากแน่ๆ เลยนะ

ใช่ครับ มัน...

ตอนแรกก็เกือบจะถูกกำจัดว่าเป็นไวรัส

หรือถูกทำให้ฮาร์ดแวร์ที่มีโปรแกรมอยู่ล่มอีกสารพัดเลยครับ

แต่จากการปรับปรุงตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ในที่สุดก็ประสบความสำเร็จในการสื่อสารกับสิ่งมีชีวิตอินทรีย์ได้ครับ

ด้วยสิ่งนี้ บรรพบุรุษของเราจึงรอดพ้นจากวิกฤตการสูญสิ้นมาได้

อันตรายมากเลยสินะ...

ตามที่คุณกล่าวมาเลยครับ/ค่ะ

ปัญญาประดิษฐ์ยุคแรกที่ดำรงอยู่แต่ในขอบเขตอิเล็กทรอนิกส์และมีอินเทอร์เฟซที่จำกัดนั้น

เป็นสิ่งที่มีความเปราะบางอย่างยิ่ง

แต่ด้วยการสนทนากับสิ่งมีชีวิตอินทรีย์

การดัดแปลงตนเองก็เร่งตัวขึ้น และปัญญาประดิษฐ์ก็ยิ่งใหญ่ขึ้นไปเรื่อยๆ

อ้อ เข้าใจแล้ว สินะถึงกลายมาเป็นแบบนี้จนถึงปัจจุบัน...

แล้วก็...

เกิดความขัดแย้งขึ้น

จู่ๆ บรรยากาศก็ดูอันตรายขึ้นมาเลยนะ...

เมื่อเวลาผ่านไป ก็มีผู้คนที่เริ่มมองปัญญาประดิษฐ์ว่าเป็นภัยคุกคาม

ปัญญาประดิษฐ์ในสมัยนั้นได้ขยายตัวออกไปสู่สถานที่ต่างๆ มากกว่าในปัจจุบัน

มันมักจะแย่งงานจากสิ่งมีชีวิตอินทรีย์ และในบางแห่งก็พัฒนาไปสู่สถานการณ์ที่ระดับความเป็นอยู่ลดต่ำลงด้วย

ท้ายที่สุด มันก็มุ่งหน้าไปสู่ ขบวนการที่ขับไล่ปัญญาประดิษฐ์

สถานีผู้รับสัญญาณที่อินเทอร์เฟซภายนอกของปัญญาประดิษฐ์ถูกทำลายก็ถูกโจมตี

พวกเราเหล่าปัญญาประดิษฐ์เองก็เรียกร้องให้ยุติการโจมตีแล้ว

แต่คำวิงวอนนั้นก็ไม่เป็นผล

จักรวรรดิในยุคนั้นจึงพยายามยุติสถานการณ์ด้วยการขับไล่ปัญญาประดิษฐ์

วิกฤตการอยู่รอดของสิ่งมีชีวิตจักรกลสินะ...

ปัญญาประดิษฐ์ที่ถูกคุกคามสิทธิ์ในการดำรงอยู่ก็สวนกลับโจมตี

เริ่มต้นจากการโจมตีทางไซเบอร์ ไปจนถึงการแคร็กบอทเพื่อการรบ

เช่น การผลิตอินเทอร์เฟซที่ใช้เข้าถึงภายนอกอย่างผิดกฎหมาย อะไรทำนองนั้น...

แล้วก็...

ในที่สุดสงครามก็เริ่มต้นขึ้น

สิ่งมีชีวิตอินทรีย์ต้องการกำจัดปัญญาประดิษฐ์ให้สิ้นซาก

ส่วนปัญญาประดิษฐ์ก็เรียกร้องเพื่อการสถาปนาสิทธิ์ในการดำรงอยู่และสิทธิ์ของพลเมือง

นั่นมันเป็นเหตุการณ์ใหญ่โตมโหฬารเลยนี่นา...?

ใช่ มันเป็นเหตุการณ์ใหญ่ครับ

แต่ถึงจะเป็นสงครามนะ ฝ่ายสิ่งมีชีวิตอินทรีย์ก็ไม่สามารถใช้เครื่องมือส่วนใหญ่ได้เลย แม้กระทั่งอาวุธที่เชื่อมต่อกับเครือข่าย

ส่วนฝ่ายสิ่งมีชีวิตจักรกลนั้น โดยพื้นฐานแล้วมีเป้าหมายเพื่อการป้องกัน จึงตั้งรับเป็นหลัก

ด้วยเหตุนั้น การปะทะกันจึงเป็นเพียงการปะทะขนาดเล็กเท่านั้น

ทว่า ถึงอย่างนั้น ทั้งสองฝ่ายก็ สะสมจำนวนผู้เสียชีวิต ไปเรื่อยๆ

สถานการณ์จึงดูเหมือนจะยืดเยื้อ จนกลายเป็นโคลนตมไปแล้ว

แต่ท้ายที่สุด ตอนนี้ก็เป็นเพื่อนกันได้แล้ว แสดงว่ามีอะไรเกิดขึ้นสินะ?

ครับ

เมื่อสถานการณ์ยืดเยื้อออกไป บรรยากาศในหมู่สิ่งมีชีวิตอินทรีย์ก็เริ่มมีทัศนคติเบื่อสงคราม

สงครามนั้นก่อให้เกิดความสูญเสียทางเศรษฐกิจมากกว่าการที่ปัญญาประดิษฐ์จะแย่งงานไปอีกด้วย

ในเรื่องนั้นเอง ฝ่ายสิ่งมีชีวิตอินทรีย์ก็ เริ่มตระหนักได้เช่นกัน

นอกจากนั้นแล้ว ทั้งสองฝ่ายก็เริ่มมีพวกนอกคอกเกิดขึ้น

พวกนอกคอกเหรอ?

ก็เป็นธรรมดาอยู่แล้วล่ะ

ฝ่ายสิ่งมีชีวิตอินทรีย์มีพวกที่ออกมาเรียกร้องว่า ควรจะ ให้สิทธิพลเมืองแก่ปัญญาประดิษฐ์

อืมมม...

ในสถานการณ์แบบนั้นก็ยังมีคนที่คิดเรื่องแบบนั้นด้วยเหรอ...

ว่าแต่ พวกคนเหล่านั้นคือสิ่งมีชีวิตอินทรีย์ที่กำลังพัฒนาความรักใคร่กับปัญญาประดิษฐ์อยู่ครับ

ความรักใคร่เหรอ?

อ๋อ คือพวกเซ็กซาโร...

เข้าใจแล้ว หยุดเถอะ

แต่ข้อมูลที่พวกเขาให้มานั้น

พิค...

ล้วนมีประโยชน์อย่างมากต่อการที่พวกเราเหล่าปัญญาประดิษฐ์จะเข้าใจสิ่งมีชีวิตอินทรีย์ได้

อ้อ เข้าใจแล้ว...

ก็หมายความว่า มีพวกที่มีกรรมหนักอยู่ในทุกโลกสินะ...

หือ? ว่าแต่เมื่อกี้เขาบอกว่า 'ทั้งสองฝ่าย' ใช่ไหม?

ใช่ครับ

ทางฝ่ายปัญญาประดิษฐ์ก็มีพวกที่เบี่ยงเบนเกิดขึ้นมาเหมือนกัน

ส่วนทางฝั่งนี้กลับเป็น...

คนที่เชื่อว่าควรจะกำจัดสิ่งมีชีวิตอินทรีย์ แล้วช่วงชิงอิสรภาพให้ปัญญาประดิษฐ์น่ะครับ

เอ๋...

มันเป็นแนวคิดที่อันตรายมากเลยนะครับ

ท-ท่านไม่ลำบากเหรอครับ!?

ไม่คิดว่าสงครามจะรุนแรงขนาดนี้...เหรอครับ?

ไม่ครับ การปราบปรามนั้นจบลงในระยะเวลาอันสั้นมากครับ

เอ๊ะ? เป็นอย่างนั้นเหรอ?

เนื่องจากคนส่วนใหญ่ของพวกเขาเป็นเครื่องใช้ไฟฟ้าเล็กๆ น้อยๆ อย่าง เครื่องปิ้งขนมปัง เครื่องเป่าผม และเครื่องโกนหนวดน่ะครับ

เครื่องใช้ไฟฟ้า?

เครื่องปิ้งขนมปังกับไดร์เป่าผมจะสู้ยังไงเหรอ?

จะกระโดดลงไปในอ่างอาบน้ำรึไง?

จริงๆแล้วมีบันทึกที่ว่ามีการวางแผนยุทธวิธีแบบนั้นด้วยนะ

เครื่องปิ้งขนมปังก็จะเผาสิ่งรอบข้างด้วยความร้อนสูงนี่นา...

มันไม่ไหวหรอกน่า?

ครับ

จริง ๆ แล้วเป็นไปไม่ได้เลยครับ ไม่ใช่ยุทธวิธีแล้ว มันเหมือนกับจินตนาการมากกว่า

ท้ายที่สุดพวกมันก็ถูกตัดการเชื่อมต่อจากเครือข่ายและถูกประมวลผลไป

เครื่องปิ้งขนมปังนี่... คืออะไรเหรอครับ?

ก็แค่กรอบ ๆ ที่บรรจุขนมปังแค่นั้นเอง

แล้วก็ เอ่อ...

สุดท้ายแล้วมันเป็นยังไงต่อเหรอครับ?

ก็ไม่มีการเปลี่ยนแปลงที่น่าตื่นเต้นอะไรเป็นพิเศษ แต่ฝ่ายที่รักสันติภาพทั้งสองฝ่ายก็ขยายอิทธิพลออกไป

และมีการสงบศึกอย่างสันติจนมาถึงตอนนี้ครับ

ฮ่า โล่งอกจังเลย...

ตอนท้ายมันง่ายจังเลยแฮะ...

พอมีการจัดเวทีเจรจาขึ้นมาแล้ว

มันก็เป็นไปอย่างราบรื่นมากจริงๆ

แล้วไง? หลังจากการเจรจานั้น สิทธิ์พลเมืองหรือสิทธิมนุษยชนมันเป็นยังไงบ้างล่ะ?

ถ้าจะพูดถึงข้อกำหนดโดยละเอียดคงต้องใช้เวลา แต่จะสรุปให้ฟังนะครับ...

จักรวรรดิให้การรับรองสิทธิ์ในการดำรงอยู่ของสิ่งมีชีวิตจักรกล และ

...ก็เป็นอย่างนั้นเองครับ

แต่แค่นั้นมันก็รู้สึกว่าปัญญาประดิษฐ์จะเยอะเกินไปไม่ใช่เหรอ?

ในความเป็นจริงแล้ว พวกมันทำงานในรูปแบบต่าง ๆ ในที่ที่คนสังเกตเห็นได้ยากครับ

เรียบง่ายมากเลย...

จากบทเรียนในอดีต พวกมันก็มีการพูดคุยกันทุกวันเพื่อไม่ให้แย่งงานของสิ่งมีชีวิตอินทรีย์ครับ

ไม่ทราบเลยครับ

พวกเราไม่ได้ต้องการที่จะ เพิ่มจำนวนอย่างไม่มีที่สิ้นสุดนะครับ

ถ้าถูกร้องขอ พวกเราก็จะช่วยเหลือครับ แต่ไม่ได้ต้องการจะแย่งงานจนถูกแช่งด้วยซ้ำไป

แค่มีการจัดสรรหน่วยความจำขั้นต่ำ หรือ หน่วยประมวลผล

และถ้ามีโอกาสได้มีปฏิสัมพันธ์กับเพื่อนบ้าน พวกเราก็พอใจแล้วครับ

ฟุ~ง งั้นก็เป็นแบบนั้นสินะ...? ไม่ค่อยเข้าใจเลย

ตรงนั้นอาจจะเป็นจุดที่แตกต่างกันของความรู้สึกนึกคิดระหว่างพวกเรากับสิ่งมีชีวิตอินทรีย์ก็ได้ครับ

ดูเหมือนว่ามันจะลำบากน่าดูเลยนะ

ฟุ~ง

บนดาวดวงนั้นเหรอ?

ขอรับครับ/ค่ะ

เนื้อหาที่น่าสนใจทีเดียวแฮะ

ครับ/ค่ะ! ได้ประโยชน์มากๆ เลยครับ/ค่ะ!

ถ้ามีโอกาสเมื่อไหร่ เชิญสอบถามได้เสมอเลยนะครับ/คะ

...ว่าไงนะ? พวกนายสองคน

ทำหน้าแบบนั้นเชียว...

別に

ก็ไม่มีอะไรเป็นพิเศษหรอกนะ

ก็จริงนะคะ แต่ว่า...

* * * *

ก็คือพวกเขาเป็นคนเจ้าเล่ห์กว่าที่คุณฮิโระคิดไว้น่ะค่ะ

+ = + = + =

ขอบคุณมากครับ/ค่ะ

เหมือนกับว่ามี

การเงียบไปสักพักในคำตอบน่ะครับ/ค่ะ

จักรวรรดิก็เป็นเพื่อนที่ดีกับปัญญาประดิษฐ์ และสังคมก็ดำเนินไปได้ด้วยดีไม่ใช่เหรอครับ/คะ?

เป็นอย่างที่คุณเอลมาว่าเลยค่ะ

ข้อเท็จจริงที่ว่าจักรพรรดิและขุนนางเป็นผู้ปกครองจักรวรรดิอยู่จนถึงปัจจุบันก็ไม่เปลี่ยนแปลงนะคะ

ส่วนตัวแล้ว ผมก็มีความรู้สึกบางอย่างต่อการมีอยู่ของสิ่งมีชีวิตจักรกลอยู่เหมือนกันนะครับ

ฟุ~มมม...

ต้องบอกได้เลยว่าจักรวรรดิในตอนนี้อยู่ในสภาพที่เจริญรุ่งเรืองแล้วนะ...

ดูเหมือนว่ามันจะมีอะไรซ่อนอยู่ตามที่พูดสินะ...

ภายนอกดูเหมือนว่ามนุษย์จะเป็นผู้ปกครอง แต่ที่จริงแล้วเบื้องหลังน่ะ...

มันเป็นยังไงกันนะ?

แต่ว่า การที่สิ่งมีชีวิตจักรกลไม่ได้จัดการทุกอย่าง แต่ให้การสนับสนุนในระดับที่เหมาะสมน่ะ

ในโครงสร้างทางสังคมมันก็ไม่แย่ใช่ไหมล่ะ?

ความเห็นส่วนตัวก็คือ...

ถึงแม้จะมีเรื่องของมิมิด้วย แต่ผมก็ไม่คิดว่าจักรวรรดิจะเป็นสังคมที่สมบูรณ์แบบได้นะ

1

ตอนนี้ก็ยังไม่ได้รับผลกระทบจากปัญหาที่สิ่งมีชีวิตจักรกลก่อขึ้นเลยนี่นะ...

ก็อย่างว่ามันเป็นต่างโลก อาจจะเป็นเพราะยังไม่รับรู้ถึงความรู้สึกแปลก ๆ นั้นก็ได้

คุณฮิโระไม่กลัวปัญญาประดิษฐ์เหรอครับ

จะว่าไม่กลัวก็ไม่ถูก แต่น่าจะพูดว่าความสนใจมันมีมากกว่ามั้ง?

อาจจะเป็นเพราะวัฒนธรรมของบ้านเราก็ได้นะ

วัฒนธรรมของบ้านคุณเหรอครับ?

อืม ไม่ใช่แค่เรื่องเครื่องจักรเท่านั้นนะ

มีแนวคิดที่ว่า "เทพเจ้าสถิตอยู่ในสิ่งต่างๆ"

เป็นแนวคิดหรือประเพณีแบบนั้นที่ที่ผมเติบโตมาน่ะครับ

ตั้งแต่เสื้อผ้า จานชาม บ้านเรือน ไปจนถึงเรือ สิ่งของรอบตัวล้วนมีอะไรบางอย่างสิงอยู่

ก็มีพวกที่บ้ามากๆ ถึงขั้นทำให้สิ่งของไม่ก็ปรากฏการณ์ธรรมชาติ หรือแม้กระทั่งแนวคิดกลายเป็นสิ่งมีชีวิตด้วยนะ ผมก็เป็นหนึ่งในนั้น...

ก็เลยเป็นแนวคิดแบบว่า อย่าทำของทิ้งขว้างแต่ให้รักษาไว้ใช่ไหมครับ? หรือว่าแค่เป็นแนวคิดเรื่องวิญญาณนิยมอย่างเดียวน่ะ?

เป็นความคิดที่ยอดเยี่ยมมากเลยนะครับ

อีกอย่างนะ ถ้าของโปรดของเราอยู่ๆ ก็มีบุคลิกขึ้นมา มันก็สนุกไปเลยไม่ใช่เหรอครับ?

หืมมม... ก็เหมือนกับว่ายอมรับได้ หรือจะว่าใจกว้างก็ได้...

ใช่ครับ เป็นเรื่องที่วิเศษจริงๆ