ตอนที่ 42
มัตสึอิ ชุนอิจิ
ต้นฉบับ: นาเบะชิมะ เท็ตสึฮิโระ
อาฮะฮะ...
กลับไปซะ
เดี๋ยวก่อนนนนนะค้าาา!!
อย่างน้อยก็ขอให้รับฟังเรื่องของเราหน่อยได้ไหมค้าาา
แย่จังเลย~
ถ้ากลับไปแบบนี้ก็จะทั้งบ้านทั้งงานจะหายหมดเลยนะ~!!
ปล่อยให้เสียงดังเอะอะอยู่ตรงโถงทางเดินแบบนี้มันน่ารำคาญนะ
จะให้ฝ่ายรักษาความปลอดภัยมาช่วยจัดการให้แล้วกัน
อ๊ะ...คุณฮิโระ...
หืม?
อะไรก็ได้เลยค่ะ~
ได้โปรดเถอะนะค้าาา!!
อย่างน้อยก็รับฟังเรื่องของเราสักหน่อยสิ...
ถึงจะบอกว่ารับฟังนะ แต่ว่า~
มันเป็นแบบนั้นน่ะสิ?
ก็จริงนะว่าฉันบอกให้แสดงความจริงใจและความขอบคุณออกไป
คุณชิรา
แม้ว่าจะมีผู้หญิงสองคนบนยานอวกาศด้วย ก็ไม่แน่ว่าคุณจะคิดว่าฉันเป็นพวกชอบผู้หญิงหรือเปล่า
“ถึงจะเป็นผู้หญิงก็ลองเดาไปก่อนสิ?”
ท่าทีแบบนั้นมันก็เหมือนล้อเล่นเกินไปแล้วมั้ง?
ก็จริงนะว่าชอบผู้หญิงแน่ๆ
อึก
ถึงแม้จะเป็นต้นเหตุของเรื่องคราวนี้ก็เถอะ...
วิธีที่ตัดคนชั้นต่ำพวกนั้นทิ้งมันไม่ถูกใจเลย
แต่ว่า...
ทำไมมิมิถึงได้เข้าข้างพวกเขานักล่ะ?
นั่นเพราะว่า...
ความเจ็บปวดจากการสูญเสียทั้งเงินและที่ยืน
มันทำยังไงดีล่ะ
เพราะฉันก็เข้าใจมันดี...
ทีน่า
...ก็พูดอย่างนั้นนี่นา
วิสก้า
คราวนี้ก็เพราะมิมิสินะ จะรับฟังเรื่องของพวกเธอให้หน่อยก็แล้วกัน
ถึงจะว่าอย่างนั้น แต่ก็พอจะเดาออกคร่าวๆ แล้วนะ
น่าจะเป็นเพราะบริษัทใหญ่สั่งการสินะ?
แบบนี้ไม่ทำก็จะถูกไล่ออก หรือไม่ก็ถูกขับไล่ออกจากหอพักน่ะสิ...
เอ๊ะ?
อ่า~ ไม่ใช่ซะทีเดียวหรอกนะ~
เอ่อ มันก็ไม่ใช่แบบนั้นเสียทีเดียวหรอกค่ะ...
ก็เลยคิดว่าคงจะต้องทำแบบนั้นสินะ~
หืม?
เดี๋ยวก่อน
?
ถ้าพูดแบบนั้น แปลว่านี่ไม่ใช่คำสั่งของบริษัท แต่เป็นการตัดสินใจของพวกตัวเองสินะ?
เอ่อ...
ก็จริงอย่างนั้นอยู่หรอกนะ...
หา!?
?
เธอรู้ไหมว่าทำไมฉันถึงโกรธ?
เอ่อ...เพราะพวกเราทำให้บาดเจ็บเหรอ?
นั่นก็เป็นปัญหาใหญ่เหมือนกัน แต่ประเด็นหลักมันไม่ได้อยู่ที่นั่น
?
เรื่องคราวนี้มันเป็นผลมาจากพนักงานที่แต่ละคนตัดสินใจลงมือเอง
ฉันได้รับความเดือดร้อนครั้งใหญ่เลยนะ
สรุปก็คือฉันกำลังโกรธเรื่องที่พนักงานของบริษัทตัวเองไปทำตัวตามใจตัวเอง จนไปสร้างความเดือดร้อนให้ลูกค้า
เพราะว่าความสามารถในการบริหารจัดการของบริษัทสเปซโดเวลล์กรุ๊ปมันอ่อนแอไง
แล้ว
สิ่งที่พวกเธอกับพวกแกทำไปเมื่อกี้มันคืออะไรกันแน่?
อืมมม
เอ่อ...
มิมิ พวกนี่มันช่วยไม่ได้เลยนะ?
เอ๊ะ?
อ๊า~าาาา
พยายามจะรับผิดชอบกันเอง...
แค่ความตั้งใจนั้นก็พอจะเอาใจช่วยให้แล้วกัน!
ไม่สิ การตีความแบบนั้นมันก็ลำบากเหมือนกันนะ?
พอฟังเรื่องราวแล้วก็รู้สึกว่าความโกรธมันจางหายไปเลยล่ะ
งั้นพวกเราก็ไม่ต้องรับโทษอะไรเลยเหรอ...?
ที่ถูกมองว่าเป็นผู้ชายที่มีรูทวารเล็กนี่ก็น่าเจ็บชะมัดเลยนะ
ถึงอย่างนั้นฉันก็ไม่ว่าอะไรหรอกนะ...
เมย์ อีกนานแค่ไหนจะถึงล่ะ?
ใกล้จะถึงแล้วล่ะค่ะ
โอ๊ะ? เร็วเหมือนกันนี่นา
ครั้งนี้ต้องต้องขออภัยเป็นอย่างสูงจริงๆ ครับ...
โฮ่ว... ผู้จัดการฝ่ายขายของสาขาบราโดสินะ
ส่วนทางนั้นเป็นผู้จัดการโรงงานสินะ...
ไม่คิดเลยว่าท่านผู้ใหญ่ขนาดนี้จะมาทักทายพวกเราที่เป็นแค่นักรับจ้างกัน
รู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งเลยครับ~
ถือเป็นเกียรติอย่างที่สุดเลยครับ
พวกนักรับจ้างทุกท่านเป็นแขกคนสำคัญของบริษัทเราครับ
กับคุณฮีโร่ที่เป็นระดับทองแล้วนะ ยิ่งไปกว่านั้นอีก...
แต่รู้สึกว่าการดูแลเอาใจใส่มันค่อนข้างหละหลวมไปหน่อยนะ?
ลูกน้องตัดสินใจเอง
แล้วก็มาขอโทษด้วยวิธีการที่เหมือนโสเภณี
ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยนะ?
แล้วการจัดการบุคลากรของพวกคุณเป็นยังไงกันแน่?
คือว่า...
เราสั่งให้เขาพักงานไว้แล้ว แต่ดูเหมือนว่าเขาจะหนีออกไปเองโดยพลการ...
หมายความว่าเรื่องที่ลูกน้องทำไปแล้ว พวกคุณไม่ต้องรับผิดชอบเองเหรอ?
โฮ่ว... หนีไปเองเหรอ?
ไม่ครับ! ไม่ใช่แบบนั้นอย่างแน่นอนครับ!
อ่า
ยังไงก็ต้องรับผิดชอบในฐานะผู้กำกับอยู่ดีแหละ
ใช่ครับ ถูกต้องตามที่คุณว่าเลยครับ...
ก็ถือว่ามันเกิดขึ้นไปแล้วก่อนจะกลายเป็นเรื่องใหญ่
ฉันเองก็ไม่ใช่ผู้ชายตัวเล็กที่จะงอแงเรื่องแบบนี้หรอกนะ
คราวนี้ขอให้อภัยก็แล้วกัน
สำหรับพวกเรา แค่พวกคุณทำผลงานได้อย่างรวดเร็วและแน่นอนก็พอแล้ว
ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ต้องสร้างความเดือดร้อนและเสียเวลาให้มากไปกว่านี้ก็ยิ่งดีนะ
แต่ว่านะ...
ซะ... นั่นแน่นอนอยู่แล้ว...
?
ถ้าทางคุณอยากจะแสดงความจริงใจออกมาในรูปแบบใดก็ตาม
เหมียว
ก็รู้สึกยินดีที่จะรับไว้เลยล่ะนะ~
จะขอพิจารณาอย่างจริงใจที่สุดเลยครับ
เอ่อ...
ในฐานะค่าชดเชยความเดือดร้อนแบบนี้ น่าจะไม่โดนตีแน่ๆ หรอก
แล้วถึงตอนนี้มาถามว่า จริงๆ แล้วทำไมฉันถึงถูกเรียกมาล่ะ?
สำหรับเรื่องนั้นน่ะครับ...
เป็นเพราะพวกช่างเทคนิคที่กำลังดูแลยานของลูกค้า
ได้สังเกตเห็นฝีมือการควบคุมยานของคุณลูกค้าเข้า...
ที่จริงแล้ว ตอนนี้พวกเขามีนักบินทดสอบสำหรับเครื่องรุ่นถัดไปที่กำลังพัฒนาไม่เพียงพอ
นั่นสินะ
พวกเขาเลยอยากจะขอความช่วยเหลือจากพวกคุณเป็นพิเศษเลยล่ะครับ...
คิดว่าการไปขอให้แต่ละทีมพัฒนาโดยตรงอาจจะยุ่งยากเกินไป เลยรวบรวมหัวหน้าทีมมารวมกันที่โรงงาน
แล้วก็คิดว่าการเชิญคุณลูกค้ามาขอร้องน่าจะมีประสิทธิภาพกว่า...
มีประสิทธิภาพเหรอ? ความคิดถึงฉันมันหายไปหมดเลยหรือเปล่า?
ก็... ไม่มีทางจะปฏิเสธได้เลยครับ
นักบินทดสอบเหรอ?
นายคิดว่าไง?
ระหว่างที่เรือกำลังซ่อมอยู่ ก็คงจะออกไปจากโคโลนีไม่ได้อยู่แล้ว
อันที่จริงตั้งใจจะอยู่จนกว่ายานแม่จะเสร็จ ก็ถือว่ามีเวลาเหลือเฟือไม่ใช่เหรอ?
นั่นหมายความว่าขึ้นอยู่กับค่าตอบแทนสินะ
งั้นก็ขอให้ผ่านกิลด์มาทำคำสั่งให้หน่อยสิ
ถ้าสะดวกก็รับเรื่องนักบินทดสอบไปก็ได้นะ
1107
ขอบคุณมากครับ!
แล้วก็...
สุดท้ายเรื่องการลงโทษของสองคนนั้นนะ...
ก็...
ในเมื่อฉันบอกว่าจะยกโทษให้เรื่องครั้งนี้แล้ว
ก็ขอให้อยู่ในระดับที่พอรับได้หน่อยนะ
ถ้าโดนเรื่องโง่ๆ แบบนี้จนไปเร่ร่อนข้างถนน
ฉันเองก็นอนไม่หลับแน่ๆ เลยนะ
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/18)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
สุดยอดมือสังหาร อวตารมาต่างโลกในฐานะขุนนาง
บันทึกจอมราคะไร้เทียมทานในต่างโลก
เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ
เมียทิ้งปิ๊งน้อง
แชงกรีล่า ฟรอนเทียร์ ~เมื่อนักล่าเกมขยะท้าสู้ในเกมเทพ~
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
เกิดใหม่ไปเป็นกองหลังสุดแกร่ง
บันทึกการใช้ชีวิตในต่างโลกของนักปราชญ์วัย 40
สตรีศักดิ์สิทธิ์เกิดใหม่ แต่ไม่ขอบอกใครนะคะ
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
ชาวบ้านคนนี้ LV999
