อ๊ะ
ตอนที่ 26
น้ำตาแห่งความเสียใจ
ก๊าบริน!!
คิ้ก
ก็เลยบอกไปแล้วนี่!!!
เอลิส! ไปไล่ตามอนันด้าแอนาคอนด้าที่เล็งพวกเราสองคนเลย!!
รูเดอุส นายช่วยจัดการนักประหารนั่นหน่อยสิ!!
อึก...
ซวบ
ปืนใหญ่หิน!!
!?หลบได้เหรอ!?
อึก
นี่มันใครกัน!?เร็วกว่าที่คิดไว้เยอะเลย—!
ว๊า!?
แบบนี้ล่ะ
เป็นไงล่ะ!!?
จบแล้วเหรอ...!?
เก...โอ...
อ่า...พวกคุณนี่เอง! ทีมของคุณเป็นคนช่วยพวกเราสินะ...
เก่งเหรอ?...อ่า
พวกเราต้องเก่งสิ
เก่งนี่นา...
เอ่อ...
ทั้งๆ ที่...
ก็ช่วยไม่ได้...
นั่นเป็นความผิดของนาย
ถ้าพวกเราออกมาเร็วกว่านี้ล่ะ—
ทั้งสามคนก็รอดแล้วนี่...!
...
อ๊ะ เข้าใจแล้ว
การสำนึกผิดด้วย
เข้าใจ...
ผมก็ไม่ได้ตั้งใจแบบนี้สักหน่อย...
ก็รู้สึกเสียใจเหมือนกัน
ผมก็...
อ๊ะ ถึงผมจะพยายามเต็มที่แล้วนะ
แต่ทำไม
ถึงต้องตั้งเป้าให้เกิดผลลัพธ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในสถานการณ์แบบนี้ด้วย
ทำไมต้องเป็นผมคนเดียว
ทำไมล่ะ!?
ทำไม
ทำไมต้องมาถูกตำหนิเรื่องนั้นด้วยล่ะ!?
ก็เพราะว่าฆ่ามันนี่นา!!
●●●●●
ใช่แล้ว...ผมพลาดไป
ในสถานการณ์ที่เกี่ยวข้องกับความเป็นความตายของคนอื่น
แล้วกลับให้ความสำคัญกับผลประโยชน์ของตัวเอง...
เฮ้ หยุดเดี๋ยวนี้สิ
ถ้าอย่างนั้น การตัดสินใจของเขาถูกต้องแล้วล่ะ!!
มันคือตรงที่ว่าพวกเรามีความเห็นแตกกันว่าจะช่วยพวกเรา หรือจะทอดทิ้งพวกเราใช่ไหมล่ะ?
เรื่องการตาย พวกเราก็เตรียมใจไว้เสมอ
เราซาบซึ้งใจที่เขาช่วยพวกเรานะ... แต่พวกเราไม่ใช่เด็กแล้วนะ เป็นนักผจญภัยแล้ว
คิ้ก
ที่ก๊อบลินตายไปน่ะ เป็นความรับผิดชอบของหัวหน้าอย่างผมเอง
มันเป็นปัญหาของทีมพวกเราต่างหาก
อย่างนั้นเหรอ... ขอโทษที่ทำเหมือนพวกนายเป็นเด็ก
พวกนายเป็นนักรบเต็มตัวแล้วนะ
เขาไม่ได้ทำอะไรผิดเลย
ฝากด้วยนะ ช่วยปล่อยเขาลงมาด้วย...
แล้วรูเดอุส...
นักรบในแบบที่ผมคิดไว้คือ
คนที่ปกป้องเด็กๆ รักเพื่อนร่วมทีม
และไม่สูญเสียความภาคภูมิใจในตัวเอง
นายเองก็พยายามจะปกป้องความภาคภูมิใจในฐานะนักรบของพวกเขา
ที่ผมรีบเข้าไปช่วยนั่นมันตื้นเขินไปหน่อย
ไม่สิ เป็นความผิดพลาดในการตัดสินใจของผมเอง
ไม่สิ
พอคิดดูแล้ว ตอนที่เจอพีแฮนเตอร์ก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน...
...ไม่สิ...
เป็นความรับผิดชอบของผม
หยุดเถอะ
ขอโทษนะ
—หยุดเถอะ... ไม่ต้องขอโทษหรอก...
อย่าลูบหัวด้วยมือที่อบอุ่นแบบนี้เลยน่าาาา
ก็เพราะว่าผมไม่ได้คิดถึงความภาคภูมิใจของนักรบของพวกเขาเลยสักนิด
ยิ่งไปกว่านั้น ยังมองว่ามันเป็นเหมือนเกมเพื่อเลื่อนขั้นแล้วก็หาเงินอีกด้วย
แม้แต่ชีวิตที่ควรจะรอดมาได้
ก็ยังช่วยไว้ไม่ได้เลย—
ห๊ะ? อะไรเหรอ? คุณคิดไปเองแบบนั้นได้ยังไงเนี่ย?
ถ้าผลออกมาดีก็โอเคทั้งหมดไม่ใช่เหรอ?
ผมยัง...
ยังมีความคิดที่น่าสมเพชแบบนี้อยู่เลยนะ...
จริง
เหมือนว่าตัวเองจะ
กลายเป็นคนน่าเกลียดไปแล้วล่ะ
กลุ่มนักเลงจากหมู่บ้านโทคุระได้กลับเข้าเมืองพร้อมกับร่างที่ตายแล้ว
หลังจากนั้น เมื่อเราเดินลึกเข้าไปในป่า ก็พบร่างของซูเปอร์เบรซที่กลิ้งอยู่ตรงทางเข้า
ดูเหมือนจะเป็นมอนสเตอร์ระดับ A ที่ไม่น่าจะอยู่ในป่าหินนี่
น่าจะโดนเรดฮู้ดโคบราจัดการมาสินะ
พวกเราก็ร่วมมือกันกำจัดเรดฮู้ดโคบราได้นะ
ระหว่างต่อสู้ เวทมนตร์ของผมโดนหลบไปหมดเลย
เป้าหมายของภารกิจก็คือเจ้าตัวนี่แหละ เราก็เก็บของแล้วมุ่งหน้ากลับทางเดิม
ถึงจะเป็นเอ็กซคิวเตอร์ก็เถอะ แต่ความสามารถในการหลบหลีกของมอนสเตอร์ระดับบีขึ้นไปนี่สูงจริงๆ
เราประมาทไปเลย
ไม่คิดเลยว่าในโลกนี้ จะมีวันที่มันไม่เป็นใจขนาดนี้...
วันนี้เหนื่อยจริงๆ อยากกลับไปพักผ่อนซะที—
เมืองริคาริส
โอ๊ะโอ๋~ ไม่ใช่พวกเดดเอนด์เหรอเนี่ย~
เหรอ? เหตุผลที่รีบด่วนนี่คือ...
คงจะไปเจอกับพีแฮนเตอร์ที่เป็นเพื่อนกัน แล้วก็รายงานที่กิลด์สินะ?
หน้าม้าอีกแล้ว...
หืมมม~?
สำหรับงานระดับ F นี่ของเยอะเกินไปแล้วนะเนี่ย~
ตึ้บตั้บ
พวกเราที่เสียมารยาทนี่ได้เลื่อนเป็นระดับ D แล้วนะ
เพราะว่ารีบด่วน ขออนุญาตนะครับ
เรื่องราวนี้ได้เจ้าตัวนี่เล่าให้ฟังเลยนะ~~?
รูเดอุส คุณครับ ขอโทษด้วยนะครับ...
เพราะถูกเวสเคิลจับเป็นตัวประกัน...
จาริล...!
โนโคปารา... ใช่ไหม? ต้องการอะไรเหรอ?
เดี๋ยวก่อนครับ
รูเดอุส...
คิดดูแล้ว "การแลกเปลี่ยนภารกิจ" นี่สินะ... น่าจะทำให้เลเวลอัพได้เร็วขึ้น
แต่เจ้าตัวนี้มันเป็นการ "ซื้อขายภารกิจ" น่ะสิ...
มันคือการละเมิดสัญญาของกิลด์ไม่ใช่เหรอ? ฮะ?
ฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิ เข้าใจแล้วใช่ไหมล่ะ?
พวกแกนี่ดูเหมือนจะทำเงินได้เยอะเลยนะ~~?
ทุกเดือนก็เอาเงินมาให้ที่ผมนะ
ถ้าไม่อยากให้มันถูกเปิดโปงล่ะก็
คงโดนริกษาสมบัติไปแล้วสินะ~?
...!!
ทางเลือกอื่นคงไม่มีแล้วล่ะนะ~?
อย่างนั้นเหรอ เจ้าตัวนี้...คงเป็นพวกที่พยายามทำเรื่องไม่ชอบมาพากลในกิลด์สินะ
เป้าหมายคือการบังคับเอาเงินสินะ
เอริส มาทางนี้...!
งับ!
สองคนที่เป็นพีแฮนเตอร์ก็สารภาพแล้วด้วย
โกหกต่อไปก็คงไม่ไหวแล้วล่ะ
จะฆ่าโนโคปารดีไหม?
หรือจะโยนความผิดทั้งหมดให้จาริลดีล่ะ?
เอาเป็นว่าจ่ายเงินไปก่อน แล้วค่อยว่ากันทีหลัง
—ไม่สิ ไม่ได้! ทั้งสองอย่างมันเป็นแค่ทางออกที่ต่ำต้อยเท่านั้น!!
—แต่ว่า... ใช่แล้ว! นึกออกแล้ว!
เป้าหมายของผมคือการพาเอลิสกลับบ้านให้ปลอดภัย
ถ้าแค่ปกป้องเอลิสได้แล้ว ต่อให้เกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้นก็ไม่เป็นไรแล้วล่ะ
ถึงในกรณีที่แย่ที่สุดจะต้องตัดหลุยจีเอลด์ทิ้งไปเลยก็ตาม
บ้าเหรอผมเนี่ย!!
ผมจะหักหลังมืออุ่นๆ นั่นอีกแล้วเหรอเนี่ย—
ฮึก
ผมทำความผิดพลาดครั้งใหญ่ไปแล้ว
คราวนี้แหละต้องตอบแทนเขาให้ได้!!
เงินก็สะสมมามากพอแล้ว
ถึงแม้จะถูกริบใบอนุญาตนักผจญภัยไป
ข้างหน้าจะเป็นยังไงก็ได้
...คุณรูยเจลด์
เดี๋ยวผมจะฆ่าเจ้าตัวนี้ แล้วก็ทำให้บริเวณนี้จมน้ำเลยครับ
ถ้าล้มเหลวแล้วต้องยอมแพ้
ในชีวิตนี้
ที่ทำมาเยอะแยะ
แต่ในโลกใบนี้ ผมจะไม่ยอมแพ้ จะเอาคืนให้ได้ไม่ว่าจะกี่ครั้งก็ตาม
ในช่วงที่วุ่นวายแบบนั้น ช่วยพาพวกเราหนีไปได้ไหมครับ?
ก็เพราะว่าผมตัดสินใจแล้วว่าจะใช้ชีวิตให้เต็มที่
ไม่เป็นไรครับ เรื่องของพวกคุณสองคน ผมจะปกป้องให้ได้แน่นอนครับ
ไม่ว่าจะไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องชั่วร้ายแบบไหนก็ตาม
ผมจะปกป้องพวกคุณสองคนให้ได้แน่นอน—
ปัง!
ซ่ารัน!
หลุยเชลด์ ทำอะไรน่ะ
กะระชะกะระ
รูยจิเอ...
อา... อา...
ผมสีเขียว กับ
อัญมณีสีแดงที่หน้าผาก...
สึ... สเป
!!?
อ่า ใช่แล้ว ผมคือหลุยเจลด์ สเปลเดีย แห่ง "จุดจบ" น่ะ
ถูกจับได้ก็ช่วยไม่ได้แล้วล่ะ
กรี๊ดดดดเผ่าสเปลด—?!
พวกแกทุกคน จะฆ่าให้หมดเลยล่ะ
ปีศาจ...!
ถึงกับหวาดกลัวขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย—
ปีศาจ!!
แค่เพราะผมผมสีเขียว
หนีไปเถอะ!!
ปีศาจ!!
ปีศาจ
จะโดนฆ่าแล้ว!!
ห๊ะ
โอ้ ผมไม่รู้นี่!!
ก็แค่ถูกขู่เท่านั้นเอง!
ไม่ใช่แค่เพื่อนร่วมทีมธรรมดานะ!!
ทำไมเผ่าสเปลด์ถึงมาในเมืองล่ะ!?
ไม่นะ! ไม่อยากตาย!
ไม่ไหวแล้ว... แบบนี้เนี่ย...
ฮึกส์ ขอโทษครับ ไม่คิดเลยว่าจะเป็นของจริง...
ยู ขออภัยให้ด้วย
ความกลัวที่มันซึมลึกขนาดนี้ ต่อให้มีแค่ผมคนเดียวจะทำยังไง มันก็คงจะดึงมันออกไปไม่ได้หรอก
...จะออกไปจากเมือง
ดังนั้นแกก็ต้องลืมมันไปซะ
เรื่องราวร้ายๆ ของเผ่าสเปลด์ มันกลายเป็นสัญลักษณ์ของความหวาดกลัวไปแล้ว
แต่ถ้าหากว่าใบอนุญาตนักผจญภัยของเราถูกริบไปล่ะก็—
ฮึก
ฮิฮิฮิ...ッ
แก... นายชื่อโนโคปารสินะ
แกไม่มีที่ยืนอีกต่อไปแล้วล่ะ
อย่าคิดว่าผมจะเข้าเมืองไม่ได้นะ!
คุณรูยเจลด์—
ฮึก
ว้า!!
ของผม
รูอิ...
เพื่อพวกเรา
รูยเจลด์ ที่ยอมรับความล้มเหลวของผม
ทั้งหมดเลย
บาปทั้งหมดที่ผมควรจะรับไว้
เพราะผมไม่ได้อยู่ตรงนั้น...
เพราะความผิดของผม รุยเจลด์ต้องรับทุกอย่าง—...
ต้องตามให้เจอ
ไม่คิดเลยว่าคนคนนั้นจะเป็นเผ่าสเปลด์ซะอีก...
รูยเจลด์ คุณ!!
อยู่ที่ไหนครับ
รูยเจลด์ คุณ!!
จุดจบที่เมืองเหรอ...!?
คุณรูยเจลด์—
รีบกลับบ้านกันเถอะ!
คุณรูยเจลด์...
ถ้าเผ่าสเปลด์หายไปได้ก็คงจะดี...
แม่ครับ กลัวจังเลย!!!
อา น่ากลัวจริงๆ!!
คุณรูยเจ...ลด์...
รู...
...รูเดอุส...
...
...คุณลด์...!!
อะ...
รูอิ...
เอฟ...
ว้าาาาาาาาาาาาา...
ว้าาาาาาาาาาาาา!
ว้าาาา
อาาาาาาาาาาาาา!
อ๊าาาาา
รูเดอุส...
ฮึก
ง๊ะ
อือ...
อาาา
ฟุฟุฟุฟุ
อาาาาาาาาาาา
ว้าาาาาาาาาาาาา!
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/32)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
การต่อสู้ชิงบัลลังก์ในเงามืดของเจ้าชายไร้ค่าสุดแกร่ง
ปรมาจารย์ดาบชั้นเซียนมาตบเกรียนถึงเมืองกรุง
ชีวิตตัวประกอบอย่างตูช่างอยู่ยากในโลกเกมจีบหนุ่ม (ภาคสาธารณรัฐ)
บันทึกจอมราคะไร้เทียมทานในต่างโลก
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
สตรีศักดิ์สิทธิ์เกิดใหม่ แต่ไม่ขอบอกใครนะคะ
เรย์ไวท์ จอมเวทดาบเหมันต์
ก๊วนป่วนชวนบุ๋งบุ๋ง
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
แบล็คโคลเวอร์
