ตอน 34: Chapter 34

...อ๊ะ!

ลูตี้

เรียกด้วยชื่อที่คุ้นเคยแบบนั้น

การทะเลาะกันของพ่อลูก

ปาโบล คุณพ่อ...!?

ลูกของเรานะ!

| |

อ่า ปาโบล...

ปาโบล!!

สี่ปีแล้วนะ

ในที่สุดก็ได้เจอครอบครัวที่คิดถึง...!!

แต่ว่า ทำไม ปาโบลถึงมาอยู่ที่ ตรงนี้ล่ะ?

แล้วก็ดูซูบไปหน่อยนะ?

เมื่อก่อนยังดื่มได้แค่พอประมาณเองนะ

รู้สึกยังไงไม่รู้สิ...

อึก...

กำลังนึกถึงอะไรอยู่เนี่ย...!

...ให้ตายสิ ทำไมคำพูดมันถึงออกมาไม่คล่องเลยนะ

เวลาที่ได้เจอกันครั้งแรกเนี่ย ต้องเริ่มคุยยังไงดีล่ะ?

พยายามดีแล้วนะ

โอ๋ๆ ดีมากเลย

...ใช่แล้ว

เรื่องแบบนี้คงเป็นปาโบลเก่งกว่าแน่ๆ

ลูดี...

ตรงนี้ให้ปาโบลจัดการเถอะ...

ฮ่า...

ก็...ช่างมันเถอะ

แกก็ใช้ชีวิตอยู่ได้ดีเหมือนกันนะ...

...อ๊ะ

ง่ายกว่าที่คิดแฮะ

ลูดี! ไม่เป็นอะไรนะ ดีจัง!!

...นึกว่าจะหนักกว่านี้ซะอีก

...เอ่อ จริงๆ เหรอ

คุณพ่อรู้เรื่องภัยพิบัติเวทมนตร์ครั้งใหญ่ที่เกิดขึ้นเมื่อสี่ปีที่แล้วไหมครับ

ปิ๊ก...

ก็...เป็นการได้พบกันอีกครั้งหลังจากที่ห่างหายไปนาน

ที่ที่น่ากลัวสุดๆ อย่างทวีปเวทมนตร์น่ะ

ปาโบลก็น่าจะเป็นห่วงมากแน่ๆ

ก็ได้คบกับพวกเผ่าปีศาจที่น่าเกรงขาม

ผมกับคุณหนูที่พักอยู่ก็โดนภัยพิบัตินั้นเล่นงานด้วยครับ

ตรงนี้ขอตั้งใจทำให้มันสดใสและร่าเริงต่อไปนะครับ...

ถูกลักพาตัวไปที่หมู่บ้านของเผ่าสัตว์ป่า

เป็นการเดินทางที่เต็มไปด้วยความยากลำบากเลยครับ!

การผจญภัยสุดอลังการที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ...ติดต่อกันไปเลย!

ลูดี

อึก!

แกนี่...ไม่เห็นข้อความที่ฝากไว้เหรอ?

...ข้อความที่ฝากไว้เหรอ?

ข้อความที่ฝากไว้...หมายถึงอะไรเหรอครับ?

อึ...แบบนั้นเหรอ...

ท่านหัวหน้าปาโบล!

เขาเมาแล้วอาละวาดอีกแล้วล่ะ...

อืมม ไม่เป็นไรแล้วเหรอครับ...

ป๊ายน์

เดี๋ยวนะ?

เด็กคนนั้น...คือใครเหรอครับ...?

แก๊ง!

เป็นพี่น้องเชร่าของเวร่าสินะ...

หน้าอกใหญ่จัง...

คนนี้คือลูดี...ลูกชายของผมเอง

ท่านหัวหน้าคืออะไรเหรอ? แล้วพวกคุณหน้าอกนี่คือใครกันล่ะ...

เอ!? เจอคุณลูกชายแล้วเหรอ!?

...อ๊ะ...

ฮ่า...

?

คนนี้แหละที่พึ่งได้...

...อะไรนะ

ดูเหมือนว่าจะเป็นตัวที่น่าผิดหวังสินะ

แกร๊ก!

นี่มันอะไรกันเนี่ย ทำไมต้องโดนพูดแบบนี้ด้วยล่ะ...

—ฮ่า ทำไมล่ะ?

—นี่แหละ ปาโบลน่ะ มันมาขัดจังหวะแปลกๆ

ทั้งๆ ที่เพิ่งได้เจอกันนะ...

แกนี่ไม่เข้าใจอะไรเลย

ฟังนะ ลูดี ภัยพิบัติครั้งนั้นน่ะ ไม่ใช่แค่พวกแกที่ถูกย้ายมานะ

เซนิส

รีริยา

ไอช่า

แล้วก็ซิลฟี

ที่ดินฟิตต์อาที่เป็นบ้านเกิดของแกน่ะ

ทุกคนหายสาบสูญไปหมดเลย—

กลัวว่าพวกเขาจะถูกส่งไปยังดินแดนอันตรายซะแล้วสิ...

เอ๊ะ...?

แกปลอดภัยดี ก็เลยฝากข้อความไว้ตามกิลด์ต่างๆ น่ะ...

ทุกคนหายสาบสูญ...เหรอ!?

นี่ ลูดี

ได้ยินไหม?

แบบนั้นเหรอ—

—ลูดี แกนี่...

ทำไมถึงไม่รวบรวมข้อมูลของคนอื่นๆ หลังจากที่ถูกย้ายมาล่ะ

...อ่า ลืมไปเลย

คือว่า...

มันไม่มีเวลาเลยครับ...

ไม่มีเวลาเหรอ?

ถึงจะมีเวลาช่วยเผ่าปีศาจที่ไม่รู้จักก็ได้

แต่ก็ไม่มีเวลาใส่ใจคนอื่นๆ ที่น่าจะถูกย้ายมาด้วยสินะ

...

มันไม่เพียงพอเลย

ไม่คิดเลยว่าความเสียหายจากภัยพิบัติการย้ายจะลามไปทั่วดินแดนฟิตต์อา ไม่ใช่แค่ที่ดินโรเตเท่านั้น—

—ฮ่า

ไม่แม้แต่จะออกตามหา

ไม่แม้แต่จะส่งจดหมายมาให้สักฉบับ

แถมสิ่งที่ทำเป็นอย่างแรกเมื่อมาถึงมิลิชิออนน่ะ

ก็คือใส่กางเกงในแล้วแกล้งทำเป็นฝ่ายดีเท่านั้นแหละ

ไปผจญภัยกับคุณหนูคนน่ารักสองคนเหมือนไปทัศนศึกษาเลยรึไง

แถมยังมีบอดี้การ์ดที่แข็งแกร่งอีกด้วยนะ!

ในระหว่างที่แกสบายๆ ผจญภัยอยู่เนี่ย คนมากมายที่ดินแดนที่ถูกย้ายมาตายไปแล้วนะ!?

ท่านหัวหน้าพูดเกินไปแล้วครับ

เวร่า!? ให้ตายสิ อย่าพูดเลยน่า!

อีกฝ่ายเป็นเด็กนะครับ!? ใจเย็นๆ หน่อยสิ...

เงียบไปเลย!!

ถ้าเป็นคนนี้...น่าจะทำได้ดีกว่านี้สิ!

แต่ว่าคนนี้ล่ะ...!

โฮ่ววว...

...

ไม่อยากให้คุณพ่อมาว่าเรื่องผู้หญิงหรอกครับ

อ่า

ผู้หญิงคนนั้นน่ะ เป็นอะไรเหรอครับ?

บ้าจริง เลิกเถอะ

ครับ

เป็นคนสวยมากเลยนะครับ

ให้ใส่ชุดที่เซ็กซี่ขนาดนี้เลย

แกพูดเรื่องอะไรน่ะ ฉันน่ะ

เพราะว่าคุณแม่ไม่อยู่

เลยได้ควงใครก็ได้ตามใจชอบเลยนี่นา—

พูดเรื่องไร้สาระนี่นะ ลูดี—!!

ไม่รู้เรื่องราวของพวกมันก็มาดูถูกแบบนี้ไม่ได้นะ...

ขอโทษสิ ลูดี

ท่านหัวหน้านี่...

—ฮ่า

ไม่เปลี่ยนเลยนะ ปาโบล

หยุดเถอะน่า

ตบให้เงียบไปเลยสิ...

หรือว่าโดนจุดตรงจุดเลยล่ะ?

ระหว่างที่ฉันไม่อยู่ แกนอกใจไปกี่คนแล้วล่ะ ปาโบล?

จะพูดเรื่องแบบนี้เชียวเหรอ—

เงียบไปเลย!!

...ให้ตายสิ

คนเมา...นี่มันท่าทางที่ขาดความโดดเด่นจริงๆ

ไม่จำเป็นต้องใช้เนตรปีศาจเลย

สมัยก่อนแกมันเก่งกว่านี้ตั้งเยอะ...

ฉันก็เลยอยากจะตามให้ทันแก...

ทำไมถึงมาเป็นแบบนี้กันเล่า—

อึก

—อ๊ะ

ฮ่า

ฮ่า

นี่ๆๆ...

...........

—ทำไมล่ะ

ปาโบล แก

คุณพ่ออยู่ไหมครับ?

คือว่านะ...

ไม่เคยมองฉันด้วยสายตาแบบนั้นมาก่อนเลยเหรอ...!?

อ๊าาาาา

ฉันเองก็!

ฉันเองก็พยายามมาอย่างเต็มที่แล้วนะ!!

ในที่ที่ไม่มีใครรู้จัก!

ไม่มีใครรู้จักเลยสักคน!!

อาหารมันไม่อร่อยเลย

นอนไม่ค่อยหลับเลย

ทำพลาดไปเยอะแยะ

ตัวเองก็ยุ่งอยู่กับเรื่องของตัวเองเต็มที่

มันกังวล

จะไปคิดถึงเหยื่อการย้ายมิติคนอื่นได้ยังไงกัน...!

มันกังวล

มันกังวล

ถึงอย่างนั้น เอริสก็

จะปกป้องให้ได้แน่นอน

นี่มันอะไรกัน ฉันน่ะน่าจะทำได้ดีกว่านี้สิ

ทำไม่ได้หรอก!!

ยังไงก็ต้องกลับไป

ต้องกลับไปให้ได้นะ ถึงจะรอดมาได้

พยายามมาตั้งเยอะเลยนะ

ถึงเป็นแบบนั้นแล้วทำไมล่ะ!!

คุณพ่อของแกเองน่ะ

ในฐานะคนในครอบครัวของแกน่ะ

ไม่เข้าใจเลยสักนิดเลย—

หยุดเถอะน่าาาาา

อึก...

เอ๊ะ?

อย่าแกล้งคุณพ่อสิครับ!!

คุณพ่อเนี่ยนะ...

เด็กคนนี้มีเค้าโครงของเซนิส... นี่มันจะเป็น...

แก... นอร์นเหรอ...?