แกร๊ก
โย่
คิ
วัน
ทำหน้าเหี้ยมเชียว
นี่ไง ใบงานที่กองอยู่
ใช่ๆ วันนี้คุณครูประจำชั้นทาคากิเขาเนี่ยนะ
ให้ทำใหม่
...แล้วหน้าคุณครูตอนที่ของตะว่าะเบะทำพลาดน่ะ...
อยากให้เธอดูเหมือนกันเลย
ยังมีอีกนะ...
...นี่ ไปกันเถอะ
เธอก็อย่าเอาแต่เก็บตัวอยู่แต่ที่นี่สิ...
รีบมาโรงเรียนสิยยยยยย...
โยจิ...
...ฝันไปเหรอ
ฝันไปจริงๆ ด้วย...
เอริสกับลุยเจลด์...
เขาเป็นห่วงจนปล่อยให้ฉันอยู่คนเดียวเหรอ...
ขอบคุณนะ...
รู้สึกเพลียจัง...
ไม่อยากตื่นเลยยย
อืม...
เงียบหน่อยสิ...
จะกวนให้ดูเลย ไอ้หนู!
ได้เวลาอาหารแล้วโว้ย!!
พวกเพื่อนที่มาด้วยบอกให้เงียบๆ นะเว้ย!
ย้วยๆ ย้วยๆ
พวกเรานี่มันเก็บกวาดไม่ไหวจริงๆ เลย!
แถมอีกนะ--
สาม
นายเป็นลูกค้าอยู่นะ
โย่
รุดิ...
เปา...ปาก...
ーー～～っ
รุดิ...
อืม...
...แล้วก็...
มาทำอะไรเหรอครับ?
●●●●●
มาขอโทษเรื่องเมื่อวาน...
/
●
...ไม่จำเป็นต้องขอโทษหรอกครับ...
พอตั้งสติแล้วคิดดูดีๆ ก็จะรู้เองแหละ
นู้
ท่านพ่อต้องพยายามตามหาพวกเราทั้งครอบครัวเลยใช่ไหมครับ?
อ๊ะ
เป็นเวลาสองปีเต็มๆ เลยนะ...
อา...
กะจิ
คิระ
ไม่สิ รุดิ...
ต้องมีความกังวลใจที่ประเมินค่าไม่ได้แน่ๆ เลย
ทั้งๆ ที่เป็นแบบนั้น แต่ฉันกลับพูดจาและทำร้ายพ่อด้วยมือ...
กะจิ
ขอโทษด้วยนะครับ...
แบบนั้นน่ะ
ทางฉันต่างหากล่ะ...
ーーーอ๊ะ
บทสนทนา...มันไม่ต่อเนื่องเลยแฮะ
เมื่อก่อนเราคุยกันแบบไหนนะ?
--ใช่แล้ว เมื่อก่อนเราคุยกันแบบเพื่อนๆ เลยนะ แซวกันไปมา...
เราต่างก็ขอโทษกันไปแล้ว คงจะคุยกันได้เหมือนเดิมล่ะมั้ง...
คาฮิ
พ่อครับ...
อึก... อะไรน่ะ... ให้ตายสิ
คอแห้งผากเลย
จะพูดอะไรดีล่ะเนี่ย
ว่าแต่... ช่วยชวนคุยเรื่องอื่นหน่อยได้ไหมเนี่ย
ท้องมันปั่นป่วนจัง...
อีกแล้ว
พูดอะไรก็รู้สึกเหนื่อยจัง...
เจ็บ... คลื่นไส้...
ถ้ามันทรมานขนาดนี้...
ไม่เอาแล้วววววววว~
บริการน่ะ
เอ๊ะ... อ๊ะ
ขอบคุณมากเลยครับ...
...นี่ เจ้าหนู
ถึงจะไม่รู้รายละเอียดทั้งหมดหรอกนะ...
ก็มองหน้าให้หน่อยสิ...
รุ...ดิ...
...อะไรเหรอครับ
หน้าแบบนั้นน่ะ
...อะไรนะ
อะไรกันเนี่ย...
...วันนี้คงไม่ได้ดื่มเหล้าสินะ
เมาค้างเหรอ? ดูทรมานน่าดูเลยนะ
แก้มก็ยุบลงไปจนเหมือนคนละคนเลย...
แต่ว่า... หน้าแบบนี้มัน...
เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน...
นึกออกแล้ว
สาวใช้ของฉัน
สาวใช้ของฉัน
จงเป็นวีรบุรุษเถอะ
ーーーเหรอ?
นายเองก็คิดว่าแบบนี้มันไม่ไหวแล้วใช่ไหม?
เจ้าแห่งคอกม้า
งั้นพรุ่งนี้ไปโรงเรียนก็ได้นี่!?
หุบปากไปเลย!!
แกนี่มันคนไม่รู้จักคิดจริงๆ เลยนะ!
แกก็รู้ว่าฉันโดนอะไรมาไม่ใช่เหรอ!
จะให้ไปโรงเรียนได้ยังไงกันล่ะ!!
แกน่ะ ถึงจะเป็นเพื่อนก็ไม่เป็นอะไรเลย...
อย่ามาอีกนะ!!
เก็บตัวอยู่เฉยๆ
ช่วงแรกๆ
ที่เพื่อนๆ
เป็นห่วง
มาหาฉัน
ฉันก็ทำตัวหยาบคายใส่เขา
วันรุ่งขึ้น ถ้าเจ้าหมอนั่นมาอีก ฉันจะขอโทษ
แต่เขาก็ไม่ได้มา
เพราะมีอีโก้แปลกๆ เลยเดินเข้าไปขอโทษเขาไม่ได้
แล้ววันเวลาก็ผ่านไป
ช่องว่างระหว่างเราก็ยิ่งลึกขึ้นเรื่อยๆ
ด้วยความกังวลและความกระวนกระวาย
ที่สุด
ปาอูโลก็มีใบหน้าแบบเดียวกับตอนนั้นของฉัน
เลยนะ
ーーไม่สิ ไม่ใช่
เปาโลน่ะ มันต่างจากฉัน
เปาโลน่ะ มาขอโทษฉันให้
ฉันน่ะ ตอนนั้นไปขอโทษเขาไม่ได้
ก็เลยทำให้ความสัมพันธ์กับเพื่อนขาดสะบั้นตั้งแต่ตอนนั้น
จะทำผิดซ้ำเหมือนตอนนั้นอีกเหรอ?
ท่านพ่อ
จะไม่ทำแบบนั้นเด็ดขาด
ในโลกนี้ ผมสาบานว่าจะใช้ชีวิตอย่างจริงจัง
มีข้อเสนอหนึ่งครับ
อะไรเหรอ?
หืม...
ซึ้ก
คุณพ่อครับ
ฉันขอให้ความสัมพันธ์กับปาอูโล
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ฉันก็ไม่อยากจะตัดมันทิ้งเด็ดขาด!!
เรื่องเมื่อวานมันไม่เคยเกิดขึ้นมาเลยเถอะ
...นะ
นายพูดว่าอะไรน่ะ ลูดี?
เมื่อวานพวกเราไม่ได้ทะเลาะกันสักหน่อย
พ่อกับลูกที่ได้มาพบกันอีกครั้งในตอนนี้ หลังจากหลายปี...
เราจะให้มันเป็นแบบนั้นไหม?
แกร๊ก
นี่ไงครับ คุณพ่อ! ยืนขึ้นสิครับ! กางแขนออกให้กว้างเลย!
เอาล่ะ!!
อ๊ะ
อืม...?
คุณพ่อครับ คิดถึงจังเลย!!
อืมมมมม คุณพ่อครับ คุณพ่อ อ่าาา~♡
ลูดี?
คงจะเหนื่อยน่าดูเลยสินะ... รู้สึกว่าร่างกายก็เล็กลงไปหนึ่งรอบเลยนะ
นี่ไงครับ คุณพ่อ
กับลูกชายที่ได้มาพบกันนานๆ แบบนี้
ต้องมีอะไรสักคำพูดสิครับ?
ซุนิ...
ยังเบาไปอีกนะ...
ーーーーーーーーーーー
อ๊ะ...
ฉันก็คิดถึงเหมือนกัน...
ฉันเองก็
คิดถึงเหมือนกัน
คิดถึงจะแย่แล้ว
ลูดี...
ตลอดเวลา
อื้อ...
ไม่มีใครให้เจอเลย...
ว่าเขาจะตายไปแล้วรึเปล่า
ว่ามีไหมนะ
ฮึก
ลูดี...
ที่เคยเบาขนาดนั้น
ที่เคยตัวเล็กจัง...
โตขึ้น...แล้วสินะ...
อึก ฮึก
อือ...มี...ชีวิต...อยู่...
ลูดีมีชีวิตอยู่ด้วย!
อือ
...ครับ
...ส่งข้อความมาสิ ไอ้โง่
อือออ...
...ขอโทษครับ
...ขอโทษนะ
ขอโทษนะ ลูดี...
ขอโทษนะ...ฮึก
ขอโทษนะ ลูดี...ฮึก
17 นาฬิกา
พูดแย่จัง
เป็นคุณพ่อที่แย่จริงๆ
อือ...
ฮันมิ!
ขอโทษ...
...ไม่เป็นไร
กะเบ็น...
ไม่เป็นไร...
ผม...ต่างหาก
การุ...
ลู...ดี?
ฮะ...ฮะ...
ดี...จัง...
ดีจัง...
ลูดี...
...ฉันเอง
กังวลจน
ตลอดเวลา
ที่สูญเสียไปばかり
สิ่งที่สูญเสียไป
ความสัมพันธ์
ก็ไม่มีครั้งไหนเลย
ที่สามารถซ่อมแซมได้
ถึงแม้จะคิดว่าคงไม่ตัดความสัมพันธ์กับคุณพ่อหรอกนะ
ลูดี
นี่มัน... จริงๆ นะ
ทำได้จริงๆ เหรอเนี่ย
ลูดี...
อือ...
ดีจัง...
คราวนี้ล่ะนะ
คงไม่สูญเสียไปแล้วล่ะ...
คุณพ่อครับ ขอโทษครับ
ลูดี...
ผม...ต่างหากที่ต้องขอโทษ...ฮึก
ผมเองก็ขอโทษนะ...
อือ... อ๊า...
อ๊าาาาา...
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/39)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
การต่อสู้ชิงบัลลังก์ในเงามืดของเจ้าชายไร้ค่าสุดแกร่ง
ปรมาจารย์ดาบชั้นเซียนมาตบเกรียนถึงเมืองกรุง
ชีวิตตัวประกอบอย่างตูช่างอยู่ยากในโลกเกมจีบหนุ่ม (ภาคสาธารณรัฐ)
บันทึกจอมราคะไร้เทียมทานในต่างโลก
เรย์ไวท์ จอมเวทดาบเหมันต์
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
สตรีศักดิ์สิทธิ์เกิดใหม่ แต่ไม่ขอบอกใครนะคะ
ก๊วนป่วนชวนบุ๋งบุ๋ง
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
เกิดใหม่เป็นก็อบลิน มีอะไรจะถามไหม?
