ตอนที่ 84

สุดท้ายแล้วฉันก็ใช้เวทมนตร์รักษาแบบไม่ต้องร่ายได้เหมือนเดิม

รุดิ คุณอาจจะไม่เข้าใจความรู้สึกของฝ่ายที่รับเวทมนตร์ก็ได้นะ

เวทมนตร์รักษาคือการให้พลังเวทของเราไปแทรกแซงพลังเวทของอีกฝ่ายเพื่อรักษาบาดแผล แต่ว่า

โค๊ะ

ฉันไม่มีความรู้สึกของการถูกแทรกแซง

ถ้าเป็นเวทมนตร์โจมตี ก็นึกออกอยู่หรอกนะ...

นี่ก็เหมือนกับพลังต่อสู้ เป็นเพราะฉันเป็นผู้เกิดใหม่รึเปล่านะ...

...แต่ถึงอย่างนั้น ก็ยังมีซิลฟี่ที่เก่งเรื่องเวทมนตร์รักษาอยู่เลยนี่นา

เอาเถอะน่า

—ว่าแต่ว่านะ

ลูกของฉันกับซิลฟี่เนี่ย ก็มีพรสวรรค์ด้านเวทมนตร์เหมือนเดิมสินะ?

พอไปต่างโลกแล้วต้องจัดเต็มแน่

โครม!

ต้นฉบับ: มือหลานที่ไร้เหตุผล ตัวละครต้นแบบ: ชิโรทากะ

มาแล้วสินะ

วันนี้

เป็นข้อความให้กำลังใจถึงผลงานชิ้นนี้!

จะให้คุณไหลพลังเวทเข้าไปในวงเวทนี้

ถึง

วงเวทใหญ่กว่าปกติเลยนี่นา

อืม

ถ้าวงเวทนี้สำเร็จ เราก็จะผ่านไปสู่ขั้นต่อไปได้แล้วล่ะ

ที่อยู่: เท 102-8177 โตเกียว เขตจิโยดะ คุจิฟุจิมิ 2-13-3 อาคารสำนักงานใหญ่แห่งที่ 2 ของคาโดกาว่า ชั้น 4 บริษัท คาโดกาว่า แผนกบรรณาธิการฟลาปเปอร์

นี่มันเวทมนตร์วงแหวนแบบไหนกันนะ?

ข้อมูลล่าสุด!!

คุณโฮมัน จิ● https://comic-flapper.com/

●●●

จะเรียกไอเท็มจากต่างโลกออกมาเอง

...

ไม่ต้องกังวลหรอกนะว่าภัยพิบัติการเคลื่อนย้ายจะเกิดขึ้น

เพราะว่าฉันได้ติดตั้งระบบความปลอดภัยไว้แล้วนี่นา

จากการทดลองที่ผ่านมา พบว่าถ้าเราพยายามเรียกสิ่งที่ใหญ่ขึ้นหรือซับซ้อนขึ้น ก็จะต้องใช้พลังเวทมนตร์มากขึ้น

พูดง่าย ๆ ก็คือ กฎการอนุรักษ์พลังงานมันใช้ได้นี่แหละ

คราวนี้จะเรียกของชิ้นเล็ก ๆ ที่เรียบง่ายออกมานะ

เรื่องที่อธิบายยากในโลกนี้ ส่วนใหญ่พลังเวทมนตร์จะเข้ามาช่วยรับแทนให้เองล่ะนะ...

...ช่างคล่องแคล่วจริง

นั่นหมายความว่า

คุณนานาโฮชิมีความมั่นใจในเวทมนตร์วงแหวนนี้

และโอกาสที่จะสำเร็จก็สูงมากสินะ...

ก็ต้องลองทำดูแล้วล่ะนะ

ฟู่ ฟู่

เข้าใจแล้วค่ะ

ถ้าล้มเหลวแล้วเกิดการเคลื่อนย้ายได้โปรดติดต่อครอบครัวด้วยนะคะ...!

นี่ก็บอกแล้วไงว่ามันเป็นไปไม่ได้น่า!!

ถ้าอย่างนั้น...

จะเริ่มแล้วนะคะ

ขอร้องล่ะค่ะ...!

...?

นี่มันความรู้สึกไม่เข้ากันอะไรกันเนี่ย...

รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ...

ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย...

ล้มเหลวแล้วสิ

เอ๊ะ

...ฟู่ววววววววว...

...นะ

นานาโฮชิ...

เหนื่อยหน่อยนะ

วันนี้กลับได้แล้วล่ะ

...ก็เป็นแบบนี้แหละ

การทดลองมันก็ต้องมีพลาดบ้างไม่ใช่เหรอ?

อืม

ใช่แล้วล่ะ...

งั้นก็

ผมขอแบบนี้...

พลัง...

นานาโฮชิ...คงจะไหวสินะ

ช่วงหลายเดือนที่ผ่านมาเธอก็พยายามอย่างหนักเลยนะ

ดูมั่นใจมากเลยなのにพลาดไป...

...แต่เธอก็ยังเด็กนี่นา

ดูจากเรื่องนั้นแล้วก็ค่อนข้างเก่งเลยนี่นะ

พรุ่งนี้ก็คงจะมาดูอาการอีกที

ตอนนี้ก็ปล่อยให้เธออยู่เงียบ ๆ ไปก่อนเถอะ...

อาาาาาาาาาาา

กุระกุระ

นานาโฮชิ!?

ปัง!

นานะ...

อาาาาาาาาา

ทำไมกันนะ

ทำไมล่ะ!? พยายามกี่ครั้งก็ไม่สำเร็จ

ตรงนั้นมันไม่เชื่อมต่อเลย

ตรงนั้นน่ะ...

เดี๋ยวก่อน... นานาโฮชิ ใจเย็น ๆ สิ!!

อ๊าาาาา

ไม่ได้!

กลับไม่ได้ กลับไม่ได้ กลับไม่ได้ กลับไม่ได้!

มาเย้าสิ อ่าาา อ๊าาาา

อา...

นานาโฮชิ

กุ๊ก

นานาโฮชิ ไหวไหม?

นานาโฮ...

!?!!

นี่มันแย่มากเลยนะ...!

ปล่อยให้เธออยู่คนเดียวไม่ได้

แบบนี้...ให้ปรึกษาซิลฟี่ดีไหมนะ...?

นี่

นายพยายามมากเกินไปแล้วนะ

วันนี้พักเถอะไหม?

ใช่ไหม?

นี่ ลุกขึ้นสิ

คิฟ

กิ

อาจารย์

เป็นยังไงบ้างครับ!?

พวกซาโนบะ...

นานาโฮชิแย่แล้ว

ป่วยเหรอครับ!?

...ก็คล้าย ๆ กันน่ะ

งั้นผมจะช่วยพาไปที่ห้องพยาบาลเองครับ

อะ อ่า...ช่วยได้มากเลย...

คุณเอลินาไรเซ่

ขอโทษนะครับ พอจะเรียกซิลฟี่มาให้หน่อยได้ไหมครับ?

เข้าใจแล้วค่ะ

หลีกทางให้หน่อย!!

...อืม ไหวค่ะ

ขอให้พักสักหน่อยเถอะค่ะ

สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลว่องไวกระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจ

...อย่างนั้นเหรอ งานวิจัยล้มเหลว แล้วเธอก็กลายเป็นแบบนี้...

อาา...

เธอไม่ได้ทำการวิจัยเพราะว่าชอบมันสินะ...

●

พอคิดดูแล้วก็ผ่านไปหกปีตั้งแต่ย้ายมา

ตัวฉันเองก็ลำบากเหมือนกันนะ ตั้งแต่เหตุการณ์ย้ายมานี่

นานาโฮชิอยู่คนเดียวและทำการวิจัยต่อไป

อยู่คนเดียวเลย

แล้วก็ต้องมาเผชิญกับมัน

อึ...

ตลอด 6 ปี ไม่ได้คืบหน้าไปเลย เรื่องจริงนี่เอง...

เหรอ

...สินะ

กลับเถอะ

ถูกปลุกด้วยเสียงกรีดร้องอันน่าเศร้าของนานาโฮชิ... ความทรงจำอันมืดมิด...

ไม่นะ...

นิตยสารคอมมิค