ตอน 29: Chapter 29

ของเล่นแมวปีนี้ดูดีจังเลยนะ

อืม ตื่นเต้นกับงานเทศกาลจังเลยค่ะ

ตอนที่ฉันยังเป็นเด็ก ไม่เคยคิดเลยว่าจะเจอแมวที่มาทำไร่ของเล่นแมวแบบนี้

การที่ได้ล้อมรอบด้วยไร่ของเล่นแมวเต็มไปหมด มันเหมือนฝันของเด็กเลยล่ะ

และตอนนี้มันก็มีอยู่จริง!

ถ้าพี่ชายหรือพี่สาวเห็น คงจะประหลาดใจแน่ๆ เลย

นี่คือผลผลิตจากความเหน็ดเหนื่อยของเหล่าโมชะโมชะตลอดมาเลยนะ

พี่ชาย... หรือพี่สาว...

ใช่แล้ว แมวที่โตมาด้วยกันกับพี่ด้วย...

พี่น้องที่จากไปแล้ว...

นั่นหน้าอะไรน่ะ?

เอ๊ะ?

ชินอริ...

อืม?

ทำไมถึงชินมี้ล่ะ?

อ๊ะ! นายไม่รู้จักเหรอ!

นะ อะไรเหรอคะ...?

เขาคือพี่ชายกับพี่สาวของเรานะ

ห๊ะ?

〓〓

ชะ

ฟู่ว...

คุณลุง?

ฟู่ว~ เป็นอะไรเหรอ?

อ่า ไม่เป็นไร แค่...

นี่ๆ...

“ในบรรดาเด็กๆ ที่คุณแม่เลี้ยงมา ไม่ใช่แค่พวกเราที่อายุยืนกว่าแมวด้วยนะ”

พี่ชายกับคุณแม่ทำไมไม่บอกเรื่องสำคัญให้ฟังเลยล่ะ!

แล้วก็ยังมีพี่ชายที่กำลังจะเกิดกับพี่สาวอีก...

ก็คุณแม่เป็นแบบนี้มาตั้งแต่เมื่อก่อนแล้วนี่นา

อ๊ะ เธอไม่ใช่แมวนะ

ฉันเพิ่งรู้ตอนที่โตขึ้นมากว่าตัวเองเป็นมังกร

คุณวิญญาณ

เพราะเธอตัวเล็ก เลยจำไม่ได้ไงล่ะ!

อาจจะยังไม่เข้าใจสินะ

ไม่นะ! โกหก! พูดไปแล้วนะ

ไม่จริงน่า! ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย!

ทำไมถึงได้พูดเล่นไปซะหมดเลยล่ะ...

ว้า! ไก่!

ไก่ประหลาด!

ฉันจะจับเอง!

นั่นมัน...! เดี๋ยวก่อนสิ

บอกให้รอไงล่ะ

เป็นข้อความจากพี่มา

คุณลุงจากพี่เหรอ~?

จับได้แล้ว แล้วก็...

กุ ได้ติดต่อกับทางพี่ชายแล้ว! คิดว่าจะไปเจอพรุ่งนี้ดีไหมนะ?

เสียงของคุณลุงนั่นเอง~!

นั่นมันเวทมนตร์ของมนุษย์นี่นา น่าสนุกจัง

พรุ่งนี้เหรอ!

เตรียมใจไว้...

คุณลุงจะออกไปข้างนอกเหรอ?

อ่า ฝากดูแลบ้านด้วยนะ

อ๊ะ! รออยู่เหรอ?

ฉันก็เพิ่งมาถึงพอดีเลยค่ะ

นัดเจอกันในที่ที่กว้างขนาดนี้เลยเหรอคะ

ดีจังเลยที่มนุษย์ดูไม่น่ากลัวนะคะ

พี่ชายคนนั้นเป็นคนยังไงเหรอคะ?

เป็นพี่ชายของวิเลค่ะ

ก็ถ้าได้เจอแล้วจะรู้เองล่ะค่ะ

โซราคุระ!

คุณลุงมีเขาด้วย!

หืม? แล้วคุณล่ะคะ?

อ๊ะ... ไม่สิ เดี๋ยวสิ...?

ทำไมล่ะ ดีใจจังเลยที่ได้เจอ อยากเจอจังเลย!

คุณ...

แกนี่เอง! แกเป็นแบบนั้นเหรอ! พี่น้องมังกรเลยเหรอ!

อยู่ๆ ก็ได้ยินมา แต่ว่า... จริงด้วยเหรอ!

ไม่คิดเลยว่าจะได้เจอน้องชายที่ตัวเล็กขนาดนี้ในวัยนี้!

เป็นเรื่องที่น่าขอบคุณจริงๆ เลยนะ อ่าาา!

อืม

จ๊ะๆๆ รู้สึกแน่นหน้าอกจัง

ก่อนที่แม่จะหายไปในป่า ก็ตอบแล้วล่ะ

แกนี่เป็นลูกคนสุดท้องสินะ!

ลูกคนสุดท้อง "

คุณลุงมีเขาเหมือนเดิมเลย เรื่องวุ่นวายในดันเจี้ยน... พี่สาวที่มีกระดองก็อยู่ทะเล

ที่เหลืออยู่ในป่ามีแค่แกคนเดียวนี่เองเหรอ

คุณพี่ที่มีกระดองเหรอ!?

ท่านอยู่ที่ทะเลใช่ไหมคะ!?

นี่ คุณลุงมีเขา แกไม่ได้บอกอะไรเลยใช่ไหม

ก็ไม่ได้บอกเรื่องของฉันด้วยสินะ

อืม บอกว่าถ้าได้เจอแล้วจะรู้เอง

นี่ แกน่ะ! ก็ตรงจุดนี้แหละ เหมือนแม่เลยนะ!

ไม่คิดเลยว่าจะเป็นโซราคุระ

เป็นเผ่าพันธุ์ที่หาได้ยากในป่าเลยนะครับ

โอ้

พอมาฟังทีหลังน่ะ... เขาว่ากันว่าผมตกลงมาอยู่ในป่าหลังจากพายุใหญ่เลย

หลังจากออกจากรังมา ก็ใช้ชีวิตอยู่ในป่าอยู่พักหนึ่งนะ

คุณไม่ใช่แมวนะครับ...

วันหนึ่งเหล่าวิญญาณก็บอกผมว่าผมคือโซราคุระ

คงจะหลงจากฝูงมาเพราะพายุสินะ

ถ้าอย่างนั้นก็คงจะบินออกไปใช้ชีวิตบนท้องฟ้า แล้วก็อยู่มาจนถึงตอนนี้เลยล่ะ

ช่างเป็นเรื่องที่น่าคิดจริงๆ เลยนะเนี่ย

กรณีของพี่ชายวิเลน่ะ คิดยังไงก็ไม่ใช่แมวแล้วล่ะค่ะ

ใช่แล้วค่ะ ไม่ใช่ขาแต่เป็นครีบต่างหาก

ไม่ๆ พวกคุณก็เหมือนกันใช่ไหมล่ะ? คิดว่าตัวเองเป็นแมว ใช่ไหม?

ก็ถึงแม้จะรู้ว่าเป็นโซราคุระแล้วก็เถอะ!

แต่ข้างในก็คิดว่าเป็นแมวอยู่นะ!

ถูกต้องแล้วค่ะ!

พวกเราถูกเลี้ยงมาเหมือนแมว และเติบโตมาในป่าที่เป็นเหมือนแมวด้วยค่ะ!

นั่นแหละค่ะ ถึงได้ชอบมัตะทาบิ!

โอ้! ปากดีจริงๆ เลยนะพวกพี่น้อง!

มาทาทะบิเนี่ย บ้านเกิดนี่แหละดีที่สุดเลยนะ!

ใช่เลย! ของที่มาจากป่าไม้นี่สุดยอดที่สุดค่ะ!

ดีใจจังเลยนะ คุณฮาเนะ! อาาา ขอบคุณนะ!

วันนี้จะกัดให้เต็มที่เลย! ทามะ!

นี่! เมาแล้วนะ...

ครับ!

อ๊ะ! บึชิเลย

ใช้หนังสือพิมพ์เป็นหมอน

เหมือนกำลังอ่านหนังสือเลยนะ

วันนี้จะงีบตรงนี้เลยไหมนะ

น่ารักจังเลยค่ะ

ทำเป็นงีบหลับ

แต่จริงๆ แล้วกำลังอ่านอยู่นะ

อืม...?

อ๊ะ?

"มีรายงานว่าพบเห็นมังกรพ่นไฟที่อยู่บนหลังของโซราคุระขนาดยักษ์ กับปีศาจเกรตเตอร์

ที่บินวนไปมาเหมือนคนเมา ทำให้ผู้คนจำนวนมากใจหายวาบ..."

คุณลุงเหรอ!? คิดว่าอย่างนั้น... นี่กำลังทำอะไรอยู่เนี่ย...

โอ๊ะ คู-ก้า ไฮบึจิ คงจะโดน แมลงอะไรสักอย่าง

นะอิน

ในที่ที่มีคนเยอะขนาดนี้จะโอเคเหรอครับ

พี่สาวกระดองบอกว่าตรงนี้ดีที่สุด

โย่ เร็วไวจริงๆ เลยนะ สองตัว

พี่ชายวิเลน!

แต่งตัวเป็นแมวมาถึงที่นี่ได้เหรอเนี่ย? เหนื่อยน่าดูเลยสิ

มาถึงที่ที่มีคนเยอะขนาดนี้ จะมาแบบนั้นได้ยังไงกันล่ะ

พี่ชายวิเลนนี่ ช่างใส่ใจรายละเอียดได้จริงๆ เลยนะ

นั่นสิครับ!

ก็เป็นเรื่องธรรมดาแหละ! ถ้าโดนมนุษย์จับตามองก็มีเรื่องยุ่งยากเยอะแยะไม่ใช่เหรอ

มนุษย์นี่มันไม่มีใครดีเลยจริงๆ... ถึงแม้ว่าอาจจะมีคนดีๆ อยู่บ้างในโอกาสที่หาได้ยากก็ตาม

นั่นเป็นเพราะจำนวนของพวกมันมันเยอะไงครับ ถึงมีคนแบบนั้นเป็นช่วงๆ...

เอ๊ะ เดี๋ยวสิ!

อะไรเหรอ?

แย่แล้วนะ!?

ลิลิส ใช่แล้ว!!

ชิมะ!?

มีอะไรบางอย่างกำลังตรงมา!

จะชนแล้ว!!

หนีเร็วเข้า!

อาาา อันตรายแล้ว!

เอ๊ะ?

อะ อ๊ะ...?

หายไปแล้วเหรอ!?

อะไรน่ะ!? เป็นอะไรไปน่ะ!?

เห็นสิ เห็นสิ!!

เห็นแล้วใช่ไหม!?

อาาา...

พี่สาวกระดองนี่เอง...

โอ๊ะโอ๊ะโอ๊ะ! ไม่นะน่ะ!

นี่นะ~ ทั้งคนมีเขาและคนมีครีบ! แหม~!

พี่สาว! ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ

โอ๊ย~ ไม่ได้เจอกันนานเลยสิ คุณเนี่ย~ ไม่ยอมโผล่หน้าออกมาเลยสักนิดเดียวเชียว~

ส่วนทางฝั่งครีบนี่เป็นไงบ้างล่ะ! พูดว่าไม่ได้เจอกันนานนี่ก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่กันนะ? ประมาณ 1 ปีแล้วเหรอ? ไม่นะ! ไม่ได้เจอกันนานเลยสักนิด! โอ๊ย~ สองตัวนี่ไม่ยอมมาอยู่ใกล้ๆ กันเลยสักนิดเดียวเชียว~!

อ๊ะ นี่คือ...เหรอ? เดี๋ยวก่อน! ไม่นะ กลิ่นนี้!

น้องชายของคุณฮาเนะนี่เอง! ในที่สุดก็ได้เจอแล้ว!

หายไปแล้ว!

มังกรพ่นไฟเหรอคะ? ฉันเป็นสายพันธุ์ที่ถูกเรียกว่าไอแลนด์เทอร์เทิล หรือ ชิมะกาเมะ น่ะค่ะ~

อืม? เอ๊ะ ทำไมรอบๆ ถึงวุ่นวายจังเลยนะเนี่ย เฮ้อ~ ในเมื่อครอบครัวได้เจอกันครั้งแรกแล้ว~ ก็คุยกันแบบสบายๆ ไม่ได้นี่นา

อา... พี่สาว! พี่สาว!

ก็เพราะพี่สาวออกมาแบบนั้นนี่นา มนุษย์ก็เลยวุ่นวายกันหมดสิ!?

เอ๊ะ?

อา! จริงด้วยสิเนี่ย~ ไม่นะ!

ฉันนี่มันน่าอายจริงๆ!

ก็แค่คิดว่าจะต้องรีบมาเท่านั้นแหละ~ เลยไม่ได้คิดเรื่องอื่นเลย!

ไม่นะ!

ยังไงก็ควรจะเปลี่ยนที่กันจะดีกว่า

นั่นสิ

ไม่นะน่า ในเมื่อมีร้านปลาแห้งอร่อยๆ อยู่แล้ว ก็ให้มาที่นี่สิ~

มารวมตัวกันเพื่อปลาแห้งเหรอ!?

เข้าใจแล้ว งั้นเราย้ายไปที่ที่คนไม่พลุกพล่านกันเถอะ

ให้ผมไปซื้อมาให้เอง

อา~ จะซื้อ... เหรอคะ

ซื้อเหรอ?

เดี๋ยวก่อน... ทุกคน...

ซื้อเหรอคะ?

ตั้งใจจะขโมยสินะ!?

จะ "ซื้อ" ต่างหากล่ะ!? ถ้าขโมยก็โดนไล่ตามหรือมีเรื่องยุ่งยากไม่ใช่เหรอ!

อย่างที่คิดไว้เลย พี่ชายมีเขานี่ช่างมีไหวพริบจริงๆ นะ

สุดยอดไปเลย~ น้องชายที่พึ่งพาได้จริงๆ เลยนะ~!

จริงด้วยสิ คิดไม่ออกเลย

เฮ้อออออ ทุกคนนี่อยู่มาได้กี่ปีกันเนี่ย......

ทั้ง 3 ตัวนี่ ก็ยังเป็นลูกของคุณแม่เหมือนเดิมเลยนะ...

● ● ● ● ● ●

ถ้าไม่สนใจก็จะไม่จำมันไว้หรอกนะ...

อะไรเหรอ~ บ่นอะไรอยู่ล่ะ ใส่เข้าไปแล้วนี่นา

อุ๊ย มนุษย์...

อาาา อร่อยจัง!

ปลาทะเลนี่อร่อยจังเลยนะคะ!

อร่อยจริงๆ เลยนะ!

แล้วก็เพราะว่ามีมัททาบิของป่านี่ด้วย!

ก็ดีจริงๆ เลยนะ! เป็นมัททาบิที่ยอดเยี่ยมที่สุดเลย!

ก็เพราะว่าน้องชายของคุณฮาเนะดูแลป่าให้ดีนี่แหละค่ะ!

อ่า พูดถึงป่าแล้วก็ต้องพูดถึงเรื่องไม้หนูสิ

ใช่แล้ว นั่นแหละคือจุดประสงค์

พี่ชาย พี่สาว มางานเทศกาลไม้หนูแห่งป่ากันไหมคะ?

「ไอแลนด์เทอร์เทิลขนาดยักษ์ปรากฏตัว!？」

「ความตึงเครียดวิ่งเข้าสู่เมืองท่า」

เป็นเรื่องที่เหมือนกับนิยายที่เขียนได้ไม่ดีเลย...

「การปรากฏตัวครั้งที่ 2 มีมังกรพ่นไฟและเกรเตอร์เดมอนมาพร้อมด้วย และมีวาฬโซระว่ายอยู่บนท้องฟ้า」...

แต่ว่านี่มันเรื่องจริงนี่นา

ก็เลยไปที่ท่าเรือเพื่อตรวจสอบสถานการณ์มาน่ะ

รายละเอียด ก็ไม่รู้ แต่

ให้ตายสิ...

พวกแมวในวังหลวงน่ะ

อ๊ะ!

น่าจะเป็นคุณไฮบุจิสินะคะ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ~

กำลังจะออกไปเที่ยวที่จัตุรัสโมชะโมชะเหรอคะ?

หวัดดีครับ ไม่ได้เจอกันนานเลย!

วันนี้เป็นวันที่เหมาะสำหรับไม้หนูจริงๆ เลยนะครับ

จริงด้วยสิ! ลมก็พัดสบายหัวใจด้วย!

ใช่แล้วค่ะ! พวกเจ้าของฉันชวนนี่เอง! ทุกคนนัดเจอกันที่ถ้ำค่ะ

ก่อนหน้านั้นฉันไปทักทายที่วังหลวงมาน่ะค่ะ

เหนื่อยหน่อยนะคะ ของเยอะจังเลย

นี่~ วันนี้มีเจ้าที่ไม่ได้เจอนานด้วยนะ เลยเตรียมของฝากมาด้วย! คิดว่า 4 ตัวเอง แต่มาเยอะขนาดนี้เลยนะ~

ฉันไปด้วยได้ไหมคะ ไปกับคุณได้ไหม?

เจ้าของมุมนี่ก็เจออยู่เรื่อยๆ ก็ไม่เป็นไรหรอกค่ะ~ แต่ของฝากนี่น่าสงสารจังเลยนะ เพราะมีแค่

ขอให้ช่วยถือของหน่อยนะคะ

4 ตัวเอง~

“4 ตัว”

อ๊ะ! ดีใจจังเลย!

จะขอสักหน่อยดีไหมนะ~

ใช่แล้ว ตามที่ฉันได้ยินมานะ พี่สาวถูกเก็บมาที่แถวทะเลน่ะ มีคนเล่าแบบนั้นมา

คุณอิคุโร่เนี่ย เคลื่อนไหวอยู่ตามที่ต่างๆ เยอะเลยนะ

ไม่เคยได้ยินเรื่องแบบนี้มาก่อนเลยค่ะ!

เรื่องมันกำลังเข้มข้นเลยนะคะ

คอ...

แสดงว่าพี่สาวจำได้... น้ำเค็มที่ถูกโยนลงไปเพื่อให้ว่ายน้ำได้น่ะ...

เป็นทะเลจริงๆ สินะคะ~ แย่จัง~!

ข้อเท็จจริงที่เพิ่งมารู้ในตอนนี้

นูฮาฮ่าฮ่า

สมัยของฉันนะ ก็เคยไปถึงภูเขาเลยล่ะ... แล้วก็โดนโยนลงไปในแม่น้ำด้วย!

ว้าว แย่จัง

อุโอ้ โอ้ว

สมัยของฉันนะ ก็แค่ไปดูหมี แล้วก็โดนปล่อยจากต้นไม้แค่นั้นเองค่ะ

อุฟุฟุ...

โธ่เอ๊ย แกนี่มันไม่ตลกเลยจริงๆ!

หมีอะไรกัน!!

น่าจะออกไปข้างนอกกันได้แล้วล่ะนะ

คุณแม่นี่มันสุดยอดไปเลยนะ

ใช่ค่ะ

จะไปบ่นใส่เจ้าเหมียวให้หน่อยดีไหมนะ

ฟังแล้วจะตายเลยนะ

นี่แหละค่ะ สิ่งที่ต้องทำ มันไม่ได้เตรียมการไว้เลยสักนิดเลยนะ

ไม่ใช่แมวที่จะฟังแล้วจะเชื่อนะ

นี่ๆ พวกเธอ!!

นั่งฟังเฉยๆ ก็แต่จะพูดว่าคุณแม่ไม่ดีทั้งนั้นเลย!

อ๊ะ ไม่ใช่สิ มันเป็นความเข้าใจผิดค่ะ คุณแม่!

ใช่แล้ว! อ๊ะ! คุณแม่ชอบสตรอว์เบอร์รีนี่นา~

ไม่ได้พูดสักหน่อย ไม่ได้พูดสักหน่อย!

อย่างนั้นสินะ

เจ้าพ่อแม่ลูกคู่นี้

ถึงแม้จะไม่ได้เจอกันมานาน แต่ก็สามารถสนิทกันได้ตามธรรมชาติ

อาจเป็นเพราะว่าพวกเขามักจะพูดคุยกันเล่นๆ แบบนี้สินะ

ของพวกนี้จะวางไว้ที่ไหนดีคะ

ฮ๊ะ ครับ! ฮายบุจิ! ฮายบุจิเหรอ!?

วันนี้เป็นงานเทศกาล

ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะตรงนั้น

เอาล่ะๆ แต่ว่า

ทุกคนได้ของเหมือนกันแล้วนี่นา

เอาล่ะๆ ไปกันที่งานเทศกาลเถอะ!

ฉันเองก็ว่าจะได้คุยกับพี่น้องสักทีนะ...