ตอน 36: Chapter 36

ว้าว น่ารักจัง!

เพราะว่าเป็นประเทศนี้สินะ... เค็ตชี่?

หนึ่ง

แมวคุยกันอยู่นะ~

ได้ยินมาว่าเค็ตชี่อาศัยอยู่ที่มิยางิ

แมวธรรมดาๆ สินะ ฮุฮุ กำลังคุยอะไรกันนะ

ถ้าเหล้ามันนี่ผลิตได้เยอะๆ มันก็จะเป็นสินค้าพิเศษใหม่ของประเทศนี้ได้เลยนะ

เมื่อคราวก่อน ท่านรัฐมนตรีก็มาตรวจเยี่ยมหมู่บ้านแล้วนะ

พอเหล้าตัวนี้เริ่มวางตลาด ก็มีการปรึกษาเรื่องอัตราภาษีด้วยนะ อัตราภาษีผลไม้ที่ผ่านมาน่ะ

คุณไฮบุจิ วันนี้ก็ไปอีกแล้วสินะ เพื่อสังเกตการทำเหล้ามันน่ะ

เพราะหมู่บ้านตั้งอยู่ริมถนนข้างป่าไง

ใช่ ช่วงนี้ฉันไปหมู่บ้านทำเหล้ามันนั่นบ่อยเลยล่ะ

เลยกลายเป็นนิสัยที่ต้องแวะไปหาเพื่อนๆ ในป่าตอนกลับจากหมู่บ้านน่ะ

ไม่อยากพลาดช่วงเวลาที่วิธีการผลิตมันจะเสถียรขึ้นเลยล่ะ

ทะเลาะกันเหรอ!?

หนุ่มมนุษย์เหรอ?

นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันนะ?

แกน่ะเหรอ? เรื่องใหญ่เลยนะ

ฟูชิ วาววววว

ไอ้หมอนี่น่ะนะ พยายามจะไปเก็บของเล่นแมวที่จัตุรัสนั่นไงล่ะ

แรงจูงใจของมันล่ะ? ได้ถามแล้วเหรอ?

แรงจูงใจเหรอ?

ถ้ามันเป็นพวกที่พยายามจะเอาของเล่นแมวอันล้ำค่านั้นไปขายล่ะ?

โอ๊ะ นั่นเป็นเรื่องใหญ่แล้วนะ

แกนี่มันเจ้าเล่ห์จริงๆ! ถูกต้องเลย!

จับมันคนเดียวก็คงไม่สบายใจหรอกใช่ไหม?

เฮ้ ทุกคน ถอยไป!

อื้อ... ขอ... ได้โปรดเถอะครับ

เข้ามาผิดทางครับ! จริงๆ นะครับ...!

มีเพื่อนร่วมทางคนอื่นอีกไหมล่ะ?

อย่างนั้นเหรอ

ไม่มีครับ! ไม่มีเลย มาคนเดียวครับ!

ก็ใช่นะ

ลองหาข้าวของดูไหมล่ะ

โย่ว!

ในถุงน่ะเหรอ!

เอ๋... ไม่จริงน่า...

นี่ของกินเหรอ?

ว้าว กลิ่นแปลกจัง!

นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นของที่มนุษย์ใช้ใกล้ๆ เลย

อะไรเนี่ย สวยจัง... น้ำเหรอ?

ถุงนี่ดีจัง! เหมาะสำหรับใส่เมล็ดของเล่นแมวเลยนะ!

อืมมม ถ้ามีเครื่องหมายแบบนี้ แสดงว่าเป็นของที่ร้านค้าแถวถนนใหญ่เขาขายอยู่ล่ะ

อ่า เจ้าของร้านคนนี้ขยายร้านใหญ่ขึ้นเยอะเลยนะ เขาเป็นคนที่มีความคิดสร้างสรรค์มาก และได้สร้างวิธีการค้าที่ล้ำสมัยหลายอย่างเลยล่ะ การมองดูเขาก็สนุกดีนะ ตอนหนึ่งเคยใช้เวลาอยู่แถวๆ ร้านค้านั่นทุกวันเลยล่ะ

เอ่อ เขาเป็นนักผจญภัย แล้วก็เพิ่งจะก้าวจากครึ่งๆ กลางๆ มาเป็นระดับหนึ่งน่ะมั้ง

นักผจญภัย!

ถ้าเป็นนักผจญภัยแล้ว ก็ต้องรู้ว่าไม่ควรเข้ามาใกล้ที่นี่สิ!?

เอ่อ... ก็เพราะว่าผมหลงใหลน่ะครับ...

หลงใหลอะไรกันล่ะ!

อร่อยจังเลย!

อาหารนี่มันเหมือนเวทมนตร์เลยนะ

ทำไมมนุษย์ถึงคิดว่าจะเอาเนื้อกับผักมารวมกันแล้วเอาไปเผาล่ะนะ

ฟู่ว...

โอ๊ะ ดีใจจังเลยที่คุณเหมียวแห่งป่าพอใจกับอาหารนะ

ขอบคุณสำหรับอาหารมื้อนี้ครับ!

วันนี้ไปทำกิจกรรมคนเดียวกับเพื่อนๆ ที่กิลด์สินะ

อืม เธอจะกลับไปบ้านเกิดที่ชนบทน่ะ

อะไรนะ... เหมือนงานเทศกาลตอนที่กำลังจะคบกันน่ะ

งานแต่งงาน

ใช่ๆ! งานแต่งงาน!

นี่เธอ... ของเธอเหรอ...?

จะเป็นไปได้เหรอ! ลูกพี่ลูกน้องของเธอเองด้วยนะ

ยัยนั่นน่ะนะ! ก็ไม่เห็นจะมีท่าทีว่าเป็น 'แฟน' เลยสักนิด แถมยังบ่นให้ฉันฟังอยู่เรื่อยเลยว่า...

โอ๊ะโอ... เธอเป็นผู้หญิงที่น่ารักมากเลยนะ คุณผู้ชายคงไม่ปล่อยให้เธอไปง่ายๆ หรอกล่ะ

...ถ้าพูดถึงแบบนั้นก็จริงอย่างที่ว่าเลยนะ...

จะลองชิมไหมครับ?

จะลองชิมครับ

อ๊ะ!

ว้าว! กลับมาแล้ว!

สโฮ...

!? ไปแล้วนะ! ขอบคุณสำหรับอาหารมื้อนี้ครับ!

ขอบคุณนะ ไว้มาเล่นอีกนะ

อืม ไว้มาอีกนะ!

มิเคมิเค... กลับมาแล้วนะ...

กะฉะ...

นา~?

นา~

นา~

โหม~! เป็นอะไรไปล่ะ!

เหนื่อย

...ใจ

ห๊ะ?

นะ=คุณปู่+เหมือนคำว่า 'ขอบคุณสำหรับมื้ออาหาร' อะไรแบบนั้น

ภาพจำ

ไม่ได้เจอกับพ่อแม่นานแล้ว ทุกคนก็ไปกินของอร่อยด้วยกันมาใช่ไหม?

ใช่แล้วล่ะ

ระหว่างนั้นก็โดนพูดอยู่เรื่อยๆ ว่า 'คราวหน้าคงเป็นงานแต่งของคุณสินะ~ มีคนคบอยู่หรือเปล่านะ~' แบบนั้นตลอดเลย...

อ๊ะ นั่นมันเหนื่อยจัง...

ก็อย่างที่คิด ความสุขของแมวก็คือการได้หาคู่

แล้วเลี้ยงลูกในป่าแห่งนี้ไม่ใช่เหรอ? ฟังอยู่ไหม!?

แล้วก็ อีกอย่างนะ พวกเด็กๆ รุ่นเดียวกันก็แต่งงานกันหมดแล้ว...

มีลูกด้วยนะ... แบบว่า...

คนนี้มีความใฝ่ฝันเรื่องการแต่งงานอยู่ล่ะนะ...

ส่วนฉันน่ะเหรอ งานก็เต็มไปหมด เลยไม่มีโอกาสได้มีแฟนเลยล่ะ...

เหรอ? แต่เมื่อวันก่อนที่กิลด์น่ะ

เอ่อ...

มีคนหนุ่มๆ มาทักคุณนี่คะ

อันนี้... เอ่อ...

คะ?

ให้ฉันเหรอคะ? ได้ไหมคะ? ขอบคุณค่ะ

เอ่อ... แต่งงานกับคุณเถอะค่ะ!!

โอ้ー

โอ๊ะ!

!?

อาาา...

ขอโทษนะคะ พอดีกำลังหาของเล่นแมวอยู่ค่ะ!

คือว่า มีผู้หญิงคนหนึ่งที่อยากจะขอแต่งงานด้วยค่ะ! เลยอยากจะให้เป็นของขวัญค่ะ!

แกน่ะ หาของเล่นแมวเพื่อที่จะจีบตัวเมียสินะ?

ค่ะ...

เหนื่อยจัง~ เก่งจังเลยนะ

ถ้าเพื่อการจีบก็ช่วยไม่ได้สินะ

เป็นหนุ่มที่น่ารักดีนะ

ตอนที่ฉันจีบภรรยาตัวเองก็พยายามมากเลยล่ะ

โอ๊ะ! สำหรับพวกเพื่อนที่อาศัยอยู่ในป่า การขอแต่งงานก็เหมือนเดิมพันด้วยชีวิตเลยนะ

ถ้าไปเก็บผลไม้จากลำธารนั่นมาให้ล่ะ

จะให้ฉันตายเลยเหรอ...?

มันเปลี่ยนเป็นคำว่า 'หนุ่มที่พยายามอย่างหนัก' แล้วนะเนี่ย...

ทำไมถึงเป็นของขวัญเป็นของเล่นแมวอีกแล้วล่ะเนี่ย

ได้ยินข่าวมาว่าผู้หญิงคนนั้นชอบของเล่นแมวที่ขึ้นในป่า...!

นี่ๆ ทุกคน ของเล่นแมว ชอบกันใช่ไหมล่ะ~

ไม่สิ ในหมู่มนุษย์ก็มีบางคนที่ชอบแต่ของเล่นแมวเท่านั้นแหละ น่ารักจริงๆ

จริงเหรอ! มีแบบนั้นด้วยเหรอ!?

โฮ่ว?

ชอบของเล่นแมวเนี่ย ถือว่าแปลก... หรือจะเรียกว่าแปลกประหลาดดีล่ะ?

美女

ก็ช่วยไม่ได้นี่นา!

ถ้าไปหาของเล่นแมวในป่ามาให้ล่ะ...

คราวนี้ฉันจะไว้ชีวิตแกให้

เพื่อจะได้ของเล่นแมวต้องห้ามมาได้ ไอ้บ้านี่ก็เลยไปหาให้ฉันนี่เอง!

อ๊ะ ขอบคุณมากเลยค่ะ!

...แม้ว่าการจินตนาการแบบนี้จะสนุกดี แต่ถ้าคิดตามปกติแล้วนะ

หลังจากนี้คุณจะทำยังไงเหรอ?

คนรักของหนุ่มน้อยคนนี้ก็น่าจะ...

จะไปหาของเล่นแมวค่ะ! ที่อื่นนอกจากที่นี่

งั้น ให้ฉันไปด้วยนะคะ

ฉันเป็นแมวจรจัดนี่คะ เลยจะแวะไปตอนกลับพอดีค่ะ

สี่ สี่ สี่ สี่

นี่นะ พวกนักผจญภัยหนุ่มๆ น่ะ ไปสารภาพรักที่เคาน์เตอร์กิลด์น่ะ มันเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้วล่ะ

เหรอ?

ใช่แล้วล่ะ เด็กคนนั้นอายุน้อยกว่าเยอะเลยนะ? เดี๋ยวก็จะชินแล้วล่ะ

หรือว่าแค่มาแกล้งเล่นเดิมพันว่าจะจีบให้ได้รึเปล่า

อาาา... มีผู้ชายดีๆ ที่ไหนไหมนะ...

ก็ไม่รู้นะ เด็กคนนั้นดูจริงจังทีเดียวเชียวล่ะนะ

เอาเป็นว่าเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนไหม?

เสื้อผ้าจะยับหมดนะ?

ไม่เอา น่าเบื่อจัง

งั้นไปร้านขนมหวานนั่นกันไหม! ที่เพิ่งเปิดใหม่น่ะ!

やはり คนรักของคุณก็คือสาวที่เคาน์เตอร์กิลด์สินะ!

”やはり”?

อ่า ดูสิ เธอเลี้ยงแมวอยู่ไม่ใช่เหรอ?

อ๊ะ นั่นมันแมวสามสีนี่นา

ถ้างั้นก็ต้องหาของเล่นแมวที่ดูดีๆ ให้เจ้าแมวนั่นได้เล่นให้ได้นะ!

ใช่แล้ว เธอเคยบอกว่าอยากได้ของเล่นแมวให้เจ้าแมวที่เธอเลี้ยงน่ะ

อ่า... น่าจะอยู่แถวนั้นล่ะมั้ง?

นี่ๆ...

ฟุฟุ ชอบมากเลยสินะ

แต่ว่าคู่แข่งก็คงจะเยอะไม่ใช่เหรอ? นักผจญภัยที่หลงรักสาวเคาน์เตอร์กิลด์น่ะ

คงจะมีเยอะเลยล่ะ ฉันเคยสารภาพรักแบบตื่นตระหนกไปแล้วก็โดนปฏิเสธซะงั้น

ตัวฉันเองก็ชอบเธอมานานแล้วนะ ก่อนที่เธอจะเป็นเจ้าหน้าที่กิลด์ด้วยซ้ำ...

โฮ่ว?

คุณเจอที่อื่นที่ไม่ใช่ที่กิลด์เหรอ?

อ๊ะ ไม่ได้เจอค่ะ แค่เป็นฝ่ายที่มองอยู่ฝ่ายเดียวเอง!

ฉันเห็นเธอเล่นกับเด็กๆ เมื่อหลายปีที่แล้วค่ะ

เธอสอนวิธีใช้เวทมนตร์ให้เด็กๆ ที่โบสถ์ค่ะ

เธอเป็นนักเวทที่มีฝีมือ

ก็รู้ว่าเป็นเจ้าหน้าที่กิลด์ด้วยค่ะ

และบางครั้งเธอก็ใส่ชุดเครื่องแบบของกิลด์ด้วย

แล้วพอตัวฉันกลายเป็นนักผจญภัยและได้เข้ามาพึ่งพากิลด์น่ะ...

เอ๊ะ...เหรอ?

คุณกลายเป็นนักผจญภัยเพราะอยากเข้าใกล้เธอเหรอ!?

ไม่ใช่ค่ะ! ก็เป็นเพราะว่ารู้สึกว่าการเป็นนักผจญภัยก็น่าดีเหมือนกันน่ะค่ะ...

ตัวฉันเป็นลูกชายคนที่สี่ และกิจการของบ้านก็เป็นพี่ๆ รับช่วงต่อกัน ฉันเลยคิดว่าจะทำอะไรเพื่อหาเลี้ยงชีพดี

โฮ่ว กิจการของบ้านเหรอ?

อา... บ้านเกิดคือสมาคมการค้าที่ตรงหน้าคุณเมื่อสักครู่น่ะค่ะ

อ๊ะ!

แต่ว่ากระเป๋าใบนี้กับของข้างในนี่ ซื้อมาด้วยเงินที่หาได้จากการเป็นนักผจญภัยทั้งหมดเลยนะคะ!

โอ้ นั่นนี่ดีงามเลยนะ

เข้าใจแล้ว เป็นลูกท่านพ่อค้าสินะ! ไม่แปลกใจเลยที่ดูมีท่าทางอ่อนโยนแบบนี้

ใช่แล้วล่ะ ต้องกลับเข้าเมืองแล้ว...

แต่ว่าพระอาทิตย์เริ่มจะคล้อยต่ำแล้วสินะ

เสียงลูกแมวเหรอ?

แปลกจัง ออกเสียงออกมาได้เหมือนมีคนได้ยินเลย... ไปดูกันดีกว่า

ของเล่นแมว!

ไง ท็อกชิคุเระจัง?

อืม แต่ว่าจัดการไม่ไหวเลย...

ไฮปุจิ!

เจ้าพวกนี้เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นของเล่นแมวน่ะ

นี่ๆ พวกเธอ~ จะกลับแล้วนะ!

ไม่เอา~

นี่!

?

จับไว้ให้ได้นะ~

อ่า เจ้าลูกแมวพวกนี้ไม่อยากกลับ เลยทำให้แมวแม่ลำบากใจน่ะ

อ่า! ถ้าอย่างนี้ล่ะเป็นยังไงบ้าง?

สวัสดีค่ะ คุณแมวทุกตัว

ดูเหมือนว่าถึงเวลาต้องกลับไปที่รังแล้วนะคะ

จะนำปลาตากแห้งนี่ไปมอบให้คุณพ่อของพวกคุณนะคะ

พอกลับไปที่รังแล้ว พวกคุณก็ช่วยกันทานด้วยนะคะ

งั้น...กลับกันเถอะ

ทำไงดีล่ะเนี่ย

กลับกันค่ะ

โอ้ เยี่ยมไปเลย! เข้าใจภาษาคนได้ด้วยนะ!

เอ่อ แล้วก็...มีเรื่องขอค่ะ

ขอแบ่งของเล่นแมวสักอันจาก 5 อันนี่ได้ไหมคะ?

ได้เลย~

น่าจะได้นะ~

เพราะว่ามันไม่ใช่ของพวกเรานี่นา

อา ขอบคุณมากเลยค่ะ!

นี่! เป็นครั้งแรกเลย

พี่ชาย ขอบคุณนะคะ!

พวกเราต่างหากล่ะค่ะ!

ดีจัง!

มีเรื่องบังเอิญแบบนี้ด้วยสิ เอาล่ะ ต้องเก็บอย่างระมัดระวังแล้วล่ะ

ค...

ตั้งแต่รากเลย! เก็บได้ละเอียดจังเลยนะ

เป็นขั้นตอนการเก็บสมุนไพรที่ได้เรียนมาจากกิลด์ในเมืองอื่นน่ะค่ะ

งั้นเราไปที่กิลด์ของเธอเลยไหม!

อ๊ะ ไม่เป็นไรค่ะ

ดูเหมือนว่าวันนี้เธอจะลาพักร้อนอยู่ค่ะ

ดังนั้นพรุ่งนี้จะมอบให้เองค่ะ!

จนกว่าจะถึงเมือง ยังมีความตื่นเต้นอยู่อีกนะ

อาจจะมีปลาอินทรีที่หิวกระหายมาล่าของเล่นแมวแล้วก็เอาไปให้เราก็ได้นะ...

ไม่ทราบเลยค่ะ! จะระวังให้ดีเลยค่ะ!!

......เริ่มตื่นเต้นแล้วสิ...

ฟุฟุ ได้เจอเด็กหนุ่มที่น่าสนใจเข้าแล้วสิ

ถึงแม้จะโดนพวกแมวในป่าเล่นงานมาขนาดนั้น...แต่ความแข็งแรงนี่!

การเจรจากับเจ้าลูกแมวพวกนั้นก็ทำได้ดีเหมือนกัน

นอกจากความรู้และความฉลาดสมกับเป็นลูกท่านพ่อค้าแล้ว ยังดูมีไหวพริบอีกด้วย

เธอคงจะเป็นนักผจญภัยที่ดีได้ล่ะนะ

และ...อ๊ะ?

อ๊ะ นั่นไง

อา... จริงด้วย

คุณไฮบุจิ ผู้เป็นรุ่นพี่ใหญ่ของมิเคมิเคอยู่นะ?

เอ๊ะ? แล้วก็...

รุ่นพี่ใหญ่อะไรกัน? รุ่นพี่อะไรเหรอ?

พวกที่คอยสังเกตมนุษย์น่ะ! ใช่ไหม?

ก็จริงอย่างนั้นสินะ

แต่ว่าจะเหมือนมนุษย์นี่มันแปลกจังเลยนะ

ไง มิเคมิเค

คุณไฮบุจิ คุณรู้จักคนนั้นเหรอคะ?

เราเจอกันโดยบังเอิญในป่าจ้ะ

พวกเธอเองล่ะ? ออกมาเดินเล่นแถวนี้ด้วยนี่แปลกจังนะ

ได้ยินมาว่าแถวนี้มีร้านขนมหวานเปิดใหม่ เลยว่าจะลองไปดูน่ะค่ะ...

อ่า ที่โรงเตี๊ยมคิโบะสินะคะ

เขาตั้งใจทำขนมสไตล์สร้างสรรค์โดยใช้ผักเป็นส่วนประกอบด้วยค่ะ

ที่นั่นเป็นร้านที่ดีทีเดียวค่ะ เจ้าของร้านมีประวัติที่น่าสนใจนะคะ เขาเคยฝึกฝนอยู่ที่ร้านอาหารเส้นที่มีชื่อเสียงค่ะ

เค้กแครอทกับคาราเมลของเขาน่ะยอดเยี่ยมมากเลยค่ะ ถึงตอนนี้อาจจะยังไม่เป็นที่รู้จักมากนัก แต่ช่วงหลังๆ ก็เริ่มทดลองทำขนมที่ใช้มันเทศตัวนั้นแล้วด้วยค่ะ

คุณรู้จักร้านนั้นด้วยเหรอคะ...

แพ้เรื่องข้อมูลขนมหวานเข้าแล้วค่ะ

0

6

อา~พันไปแล้วสิ

?

ฉันลืมบอกเขาไปว่าให้เก็บเป็นความลับว่าฉันเป็นแมวป่า...

ถึงจะแบบนี้ การจะไปขัดขวางเดี๋ยวก็โดนเขาตำหนิเข้าให้ล่ะนะ

เขาว่ากันว่าถ้าไปขัดขวางทางรักของคนอื่น ก็จะโดนหมีเผาไฟเลยนี่นา

เรื่องนั้นไม่ทราบเลยค่ะ

คุณไฮบุจิเองก็ยังมีเรื่องที่ไม่ทราบด้วยเหรอคะ!

มีแต่เรื่องที่ไม่รู้แหละ ก็เลยต้องคอยสังเกตสิ่งต่างๆ น่ะสิ

อย่างเช่น อย่างนั้นไง

เรื่องราวความรักของนักผจญภัยหนุ่มๆ น่ะ ไม่สามารถคาดเดาได้เลยล่ะนะ

อา~แต่ว่า...

มันก็ไม่ได้หมายความว่าจะคาดเดาไม่ได้เลยนี่นา?

อ๊ะ?

ก็เพราะว่าเป็นเพื่อนที่สำคัญของฉันนี่คะ เรื่องนี้คุณไฮบุจิจะเข้าใจได้ดีกว่าฉันไม่ได้หรอกค่ะ!

ใช่แล้ว จริงด้วย!

มีมนุษย์ที่อยากจะสังเกตเพิ่มขึ้นอีกคนแล้วสิ

ที่นี่ก็ปล่อยให้มิเคมิเคจัดการไปเถอะค่ะ!