ตอน 54: Chapter 54

โรงเรียนอัศวิน เขตเคานต์ชายแดน

แมว นี่คือเรื่อง ครับ

วันนี้แค่นี้ก่อนนะ!

ห้องสี่ ไปตรวจอุปกรณ์ขี่ม้ากัน!

ครับ!

ครับ!

ช่วงเวลาว่างสั้นๆ นี่มันสนุกจนทนไม่ไหวเลย

ซาซากิ อิซึมิ ต้นฉบับตัวละคร: โอคุมะ ไม

ลีตริอูด! คุณไปที่ห้องทำงานของคุณลุงสิ!

การนำเสนอการบ้านพรุ่งนี้เป็นของกลุ่มที่ 2 นะ!

ครับ!

ครับ!

●

ไฮเดรนเยียหลับไปแล้ว

เหนื่อยหน่อยนะครับ

ต๊ะ

เหนื่อยหน่อยครับ!

ตัน!

リュートリュードมาแล้วครับ

หลับอยู่!!

เชิญเลยครับ!

โอ้ มาแล้วเหรอ

อืม

แล้วไง? มีธุระอะไรเหรอ คุณลุง

นี่ นายนะ คำพูดนี่!

คุณลุงน่ะ เป็นคนที่สำคัญที่สุดที่นี่นะ

ไม่เป็นไรหรอก ไม่มีใครมองอยู่หรอก

ไปเมืองหลวงกันเถอะ

เจ้าชายรอง เคานต์ชายแดน

เอ๊ะ...?

เพราะว่ามีการสร้างห้องรับรองแขกในพระราชวัง แล้วก็อยากให้ทุกคนมารวมตัวกันในพิธีเปิดน่ะ

ยุ่งจัง...

จำเป็นต้องให้ทุกคนมารวมตัวกันด้วยเหรอ?

ที่นี่จะเป็นเวทีสำหรับประกาศว่าเราไม่ได้หมายตาตำแหน่งกษัตริย์ และไม่มีความตั้งใจจะสืบทอดด้วยนะ

ก็ถึงแม้จะไม่มีขุนนางคนไหนพยายามจะฉุดลากตัวนายหรือฉันขึ้นมาเพื่อกุมอำนาจของประเทศนี้หรอก... แต่นี่มันเรื่องสำคัญไม่ใช่เหรอ?

เข้าใจแล้ว นั่นมันสำคัญจริงๆ

ไง

ไฮเดรนเยีย... ถูกอุ้มมากเกินไป เดินได้เหรอ?

ตอนพิธีเปิดเท่านั้นแหละ ต้องทำตัวให้ดีนะ

ถึงจะยุ่ง แต่ก็ต้องไปนี่นา ไฮเดรนเยีย

อืม ทั้งๆ ที่ไม่ถนัดเลยนะ เรื่องพวกนี้

ไม่สิ ระหว่างทางไปเมืองหลวงก็จะไปทักทายเจ้าผู้ครองแคว้นต่างๆ ด้วยนะ

เอ๊ะ...?

งั้นพวกเรากับไฮเดรนเยียไปกันสองคนนะ

ไปเจอกันที่เมืองหลวงนะ คุณลุง

แบบนั้นดีเลย ไปเดินกันเถอะ

นี่ๆๆ!

ที่เดินได้มีแค่リュートคนเดียวเองนี่นา...

แบบนี้แหละ ไปเมืองหลวงด้วยกันนะ! เป็นเด็กดีเข้าล่ะ

แต่เป็นการแลกกับว่า พอถึงเมืองหลวงแล้ว ก็จะให้เป็นอิสระได้จนกว่าจะถึงพระราชวังนะ จะให้เงินค่าขนมด้วย

ออกเดินทางวันมะรืนนี้! เตรียมตัวไว้ให้พร้อมล่ะ

ขึ้นแล้ว

ดีมาก

โฮ

ฮ่า~ย!

หลานๆ นี่มันน่าปวดหัวจริงๆ เลยนะ...

เฮ้อ... ให้ตายสิ...

แต่ว่า... สัญญาแบบนั้นแล้วมันคุ้มค่าเหรอ?

บอกว่าได้อิสระในเมืองหลวง

ถึงจะดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แต่ก็เพื่อที่จะได้ทำตัวให้สมกับเป็นราชวงศ์ระหว่างทางน่ะนะ

แถมเมืองหลวงก็เหมือนสวนของเจ้าคนนั้นเลยนะ

เมืองหลวงแห่งสึชิกาอิ! ไปที่ไหนกันดีนะ

ตอนที่ฉันยังหนุ่มกว่านี้ ฉันก็เดินเที่ยวไปทั่วเมืองมากกว่านี้อีกนะ ไม่เป็นไรหรอกน่า

อยากจะซื้อของฝากให้ทุกคนจังเลย

แคว้นของเคานต์ชายแดน ออกเดินทาง

คฤหาสน์ของเหล่าขุนนาง

คฤหาสน์ของเหล่าขุนนาง

เจ้าเหมียวแห่งป่าไม้ที่ทุกคนรัก

ระหว่างทาง

ถึงเมืองหลวง

ว้าว ไม่ได้เจอกันนานเลย...!

อิสระที่ได้มาหลังจากเดินทางที่แสนลำบาก...

จริงๆ เลย...!

ใช่ๆ เหนื่อยจริงๆ เลยนะ ทั้งทางใจ

นี่ไง ตามสัญญา ค่าขนมของนาย

ว้าว!

เลือกได้เยอะแยะเลยนะ!

เจ๋งไปเลย! เดินกินได้ด้วย!

ก็เพราะว่าฉันเดินเที่ยวมานี่นา

ทำไมพวกนายถึงมีสัมผัสเรื่องเงินทองที่มั่นคงขนาดนี้กันนะ

การที่ราชวงศ์เดินเที่ยวเล่นน่ะ มันเป็นปัญหาโดยเนื้อแท้เลยนะ

คุณลุงพูดแบบนั้นเหรอ?

คุณลุงน่ะไม่เป็นไรหรอก

มันก็มีประโยชน์กับเรื่องงานนี่นา?

กับงานของผู้ครองแคว้นเหรอ...?

อา! งั้นไปทางนั้นดีกว่า

ใช่ๆ

ไฮบุจิก็ชอบซีรีส์นี้เหมือนกันนะ

...ราชวงศ์ทำเป็นนักเขียนน่ะ มันโอเคเหรอเนี่ย

ไม่เป็นไรหรอก ก็ไม่ได้ประกาศให้ใครรู้สักหน่อย

มันเป็นแบบนั้นเหรอ?

งั้นผมก็ไปแบบไม่เป็นทางการเหมือนกันนะ

ก่อนมื้อเย็นต้องไปที่ปราสาทให้ได้นะ!

เอาล่ะ... ฉันก็มีเวลาแล้ว คงจะเขียนนิยายดีกว่า

ฮ่า~ย!

ไม่ได้เขียนเสร็จแล้วเหรอ?

เอ๊ะ?

อยากจะขัดเกลาอีกนิดหน่อยน่ะ

งานในฐานะเจ้าผู้ครองแคว้นก็แค่พยายามให้ถึงระดับนั้นก็พอแล้วนี่นา

เรื่องแบบนั้นก็ให้คนเก่งๆ จัดการไปสิ

งานของเจ้าผู้ครองแคว้นมันก็แค่การรับผิดชอบน่ะนะ

จะลองทำงานดูหน่อยดีกว่านะ~

อะไรนะ เปลี่ยนไปนิดๆ หน่อยๆ!

หืม?

จะไปทางไหนดีล่ะ

ดอกไฮเดรนเยียกับดอกลูทนี่นา!

กลับมาแล้วเหรอ?

อืม พอดีมีธุระนิดหน่อย... อ๊ะ!

ไม้เสียบอันนึงให้หน่อย!

โอเคเลย!

แถมให้ 1 อัน

โตขึ้นอีกนะ~ ดูเหมือนทหารที่สง่างามเลยล่ะ!

ว่าจะไปโรงเรียนอัศวินนี่! ตกใจเลยนะ

ฮิฮิ...

อีกอันนะ...

อืม...

หวานอมเปรี้ยว อร่อยจัง!

การรับรองจากดอกไฮเดรนเยียเลย!

หืม? เจ้าลูทนี่! ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ!

ไม่ได้เจอกันนานเลย!

ที่เคยหาเงินพิเศษจากการเก็บขยะนี่กลายเป็นทหารแล้วสินะ

ตอนนี้ก็ยังทำอยู่นะ~

สบายดีไหม?

สบายดีสิ! เพราะว่าฉันกินอิ่มแล้วนี่นา!

เอ๊ะ กลับมาแล้วเหรอ

เพิ่งมาเองนะ~

อัจจาย! สบายดีไหม?

ก็เรื่อยๆ นะ~

อีกไม่นานก็จะถึงงานเทศกาลที่จัตุรัสโมชะโมชะแล้วนะ~

อย่างนั้นเหรอ~ ปีนี้อยากไปจังเลย~

มื้อกลางวันนี้เป็นแกงผักรากกับไก่บดนะ

นี่ๆ...

กินข้าวกันไหม!

สวัสดีจ้า~

พวกแกนี่มัน!

ควรจะไปโรงเรียนอัศวินไม่ใช่เหรอ! ถูกเรียกตัวมาเหรอ?

ไม่ใช่ซะหน่อย~ เพราะว่าคุณพ่อมีธุระ เลยให้กลับมานิดหน่อยน่ะ

มาหาอะไรกินจ้ะ~

ช่วยงานที่บ้านเหรอ! ถึงอย่างนั้นการกลับมาที่นี่ก็น่าจะลำบากน่าดูเลยสิ

อืม!

เอาล่ะ กินให้อร่อยเลยนะ! เมนูแนะนำของวันนี้ก็คือ...

ได้เลย! ชุดข้าวปั้นหมูต้มสำหรับหนึ่งที่และหนึ่งตัวนะ!

ขอรับประทานด้วยค่ะ!

ยังกินเก่งเหมือนเดิมเลยนะ!

โมคุ

เพราะว่าจะได้เป็นอัศวินนี่นา ร่างกายก็คือทุนสำคัญ ต้องเคี้ยวให้ละเอียดแล้วกินให้เต็มที่นะ

แล้วก็ดอกไฮเดรนเยียด้วยนะ

อัศวิน

อืมม

ผมจะไม่เป็นอัศวินนะ~

อร่อยจัง!

ก็ต้องดูแลคุณอัศวินนี่นา?

อย่างนั้นเหรอ~ งั้นก็ต้องกินแล้วล่ะนะ

หืม?

อ้อ~

ผมถูกดูแลเหรอครับ?

อิ่มจังเลย~

คราวหน้าก็ต้องไปที่บ้านคุณย่าแล้วนะ

อย่างนั้นเหรอ ใช่แล้วสิ หวังว่าคงสบายดีนะ

คุณย่าจัง สบายดีไหม?

ใครกันที่เรียกว่าคุณย่าล่ะ!

...โอ๊ะ

เจ้าลูทนี่เอง

อืม...ไม่ได้เจอกันนานเลย!

คุณนี่ โรงเรียนอัศวินล่ะ?

คุณพ่อให้กลับมานิดหน่อยน่ะ

พี่ชายก็กลับมาแล้วด้วยล่ะ

อ้อ เป็นอย่างนั้นสินะ

โคคิอา!

คุณร้าน...

ชงชาให้หน่อยสิ

ดอกไฮเดรนเยียจะเอาแบบนมไหม?

ค่ะ...

อืม แบบนมดีกว่า!

แล้วก็...อยากจะปรึกษาหน่อย

นี่! ผมซื้อของฝากให้คุณแม่กับน้องสาวมานะ

เป็นคุณช่างที่โรงงานในเมืองหลวงทำให้น่ะ

ใส่เข้าไปสิ

ถ้าอย่างนั้นก็คิดว่าของข้างในน่าจะซื้อจากบ้านคุณย่าจะดีกว่า

คุณย่าเหรอ... พูดว่า...

เพราะว่าครอบครัวของคุณคงใช้ของห่วยๆ ไม่ได้นี่นา

ใช่แล้ว พอดีโคคิอาทำยาขี้ผึ้งแบบทำมือไว้ด้วยนะ

แล้วก็กำลังคิดอยู่ว่าจะใส่อะไรดีน่ะ

เป็นแบบที่แมวกินแล้วไม่เป็นไรด้วยล่ะ

อันนั้นดีเลย อ่า... แต่ว่าคุณย่า...

ผมยังไม่เคยถูกแนะนำเลยนะ

สวัสดีครับ!

นี่คือเจ้าลูท ส่วนนี่คือดอกไฮเดรนเยีย

ก่อนที่คุณจะมา คุณก็เป็นลูกค้าประจำของร้านเราที่โรงเรียนอัศวินในเขตชายแดนแล้วล่ะ

นี่คือโคคิอา

เป็นพนักงานของร้านเราที่จ้างมาหลังจากพวกคุณไปทางโน้นน่ะ

งั้นเดี๋ยวผมไปเตรียมยาให้ รอตรงนี้นะครับ

คุณลูทกับคุณดอกไฮเดรนเยีย เป็นลูกค้าประจำของร้านเรามาตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอครับ?

เอ่อ...ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ

ตอนที่ผมบาดเจ็บ ดอกไฮเดรนเยียก็พามาที่นี่นี่เอง

แย่แล้ว ถ้าคนในเมืองรู้เข้า...

ทอรี่

ช่วยด้วยยย~

เพราะว่าได้ยินมาจากคุณหัวหน้าโฮทาเทกุสะว่ามีคนใจดีมากๆ น่ะครับ

คุณโฮทาเทกุสะ! อย่างนั้นเหรอครับ...

ก็มีคู่แบบอื่นอีกเยอะแยะเลยนะ อย่างแมวป่ากับเพื่อนของเขา...

ก็อย่างที่คิดไว้เลย คุณร้านกับคุณโฮทาเทกุสะ

แต่สองคนนี้ให้ความรู้สึกแบบซื่อๆ น่ารักมากๆ เลยครับ!

เชียร์ได้เลย~

แต่ว่าเขาเรียนอยู่ที่โรงเรียนอัศวินที่เข้มงวดนั่นนี่นา

ไม่เข้ากับภาพลักษณ์ของทั้งคู่เลยแฮะ

โบร่า

งั้นก็...

ลูท! ลืมไป ลืมไปแล้ว

ใช่แล้ว คุณย่า นี่ของฝากค่ะ

อ๊ะ!

กับดัก

ฤดูนี้มีตุ๊กตาหิมะด้วยเหรอ? ไม่รู้จักฤดูกาลเลยนะเนี่ย

เอาไปตั้งบนชั้นเฉยๆ ก็ได้นะ!

ค่ะ!

ชั้นวางนี่จริงๆ แล้วเป็นที่ที่ร้านเจ้าของชอบตั้งของไว้เองนี่นา...!

ถึงกับอนุญาตให้เรียกว่า "คุณย่า" ได้ด้วยนี่ พวกเขานี่สนิทกับคุณร้านมากกว่าลูกค้าประจำอีกเหรอเนี่ย

ใช่แล้ว น้องสาวของลูทก็เจอคุณเหมือนกันนะ

ห๊ะ?

ต้องจดไว้พร้อมกับประวัติการซื้อด้วยแล้วล่ะ

บอกแล้วไงว่าเจอเมื่อไม่นานมานี้ เมลพรูน่าล่ะ

คะ...?

โอ้โห ไม่ได้เจอนานเลยนะ คุณดอกไฮเดรนเยียกับคุณลูท!

เจ้าแมวที่ไม่รู้จักเมื่อกี้สินะ~

111

คุณดอกไฮเดรนเยียเป็นเพื่อนกับเจ้าชายแห่งประเทศนี้ คุณลูทลูードนะ

กี่ปีแล้วนะ?

น่าจะหลังจากที่คุณลุงแห่งบาดแผลกับเจ้าชายสแตนออกเดินทางไปไม่นานใช่ไหมครับ

ใช่ๆ หลังจากที่เจ้าชายสแตนพี่ชายออกไปแล้ว

ที่คุณดอกไฮเดรนเยียไปที่เขตชายแดนน่ะ

เพราะว่าคุณลูทที่ไม่อยากเป็นกษัตริย์น่ะ ไม่ชอบที่ตัวเองโดนจับตามองน่ะครับ

เข้าไปเรียนที่โรงเรียนอัศวินในเขตชายแดนแล้ว

แต่แน่นอนว่าคุณดอกไฮเดรนเยียก็ไปด้วยนะ

นี่ของฝาก กินกันเถอะ

ดาบ ข้าว ยามที่ประตูเมือง

ยินดีต้อนรับกลับมาเพคะ ฝ่าบาท! รีบหน่อยสิคะ

โอ้ อย่างนั้นเหรอ มีพิธีเปิดตัวที่ห้องต้อนรับแขกสำคัญสินะ

รีบๆ รีบๆ

ไม่ได้เจอกันนานแล้ว ครอบครัวขององค์ราชามาอยู่พร้อมหน้ากันแล้วนะ

คอ

ยินดีต้อนรับกลับมาค่ะ

ยินดีต้อนรับค่ะ

อ้อ กลับมาแล้วเหรอ

ยินดีต้อนรับกลับมาเพคะ

กลับมาแล้วค่ะ

พี่ชายก็ยินดีต้อนรับกลับมานะคะ

สำหรับคุณนี่เร็วจริงๆ นะ

ออกไปเที่ยวในเมืองมาอีกแล้วเหรอคะ?

...ออกไปเที่ยวในเมืองมาเหรอคะ?

!

เอ่อ ไม่ใช่ว่าเที่ยวหรอกค่ะ ไปทักทายเพื่อนๆ มาน่ะค่ะ

สำหรับฉันแล้วน่ะเหรอคะ ไม่เคยทำแบบนั้นเลยค่ะ! ทำไมคุณพี่ลูทถึงได้ไปคนเดียวแบบนั้นล่ะคะ

อ๊ะ เมย์! มีของฝากด้วยนะ! ให้คุณแม่ด้วย!

กลับมาแล้วจ้า~

ยินดีต้อนรับกลับมาค่ะ คุณดอกไฮเดรนเยีย

ดูแข็งแรงจังเลยค่ะ

ระหว่างทางคงจะลำบากสินะคะ?

อย่าเพิ่งเปลี่ยนเรื่องสิคะ!!

ไม่ใช่แค่เรื่องของคุณพี่ลูทคนเดียวหรอกค่ะ คุณพี่สแตนก็ด้วยนะคะ!!

ทำไมพวกพี่ๆ ถึงออกไปเดินเล่นกันคนเดียวล่ะคะ! แล้วฉันนี่มันเป็นแค่คนธรรมดาเหรอคะ!!

เมย์ ลองดูของฝากของคุณลูทสิ

อืม ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ

สวยจังเลยค่ะ~ ขอบคุณนะคะ คุณลูท นี่คืออะไรเหรอคะ?

ตอนนี้ดูจะลำบากกว่านะคะ!

เป็นยาขี้ผึ้งสำหรับรักษาที่ยายที่นอร์เอนดซื้อมาให้ค่ะ

โอ้! ชื่อนี้เคยได้ยินที่กิลด์มา! เป็นช่างฝีมือที่มีชื่อเสียงเลยนี่นา!?

เภสัชกร... งั้น ก่อนที่ฉันจะไปที่คิริน เพื่อเตรียมตัว ฉันต้องไปที่ร้านนั้นให้ได้เลยค่ะ!!

อ่า เมย์ นั่นน่ะ ไว้หลังจากสอบผ่านแล้วค่อยว่ากัน...

ห๊ะ...

ห๊ะ...?

ห๊ะ...!?

ยินดีด้วยนะ! ได้เป็นคนโปรดของราชวงศ์แล้ว!!

☆