ตอน 56: Chapter 56

คุณอาจารย์! ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับ

จริงด้วยสิ!

ซาซากิ อิซึมิ ต้นฉบับ อามาระ ตัวละครต้นแบบ โอคุมะ ไม

คุณฮิวลีย์! มานี่สิ!

ที่จริงแล้ว คนที่ค้นพบวัตถุวิเศษที่อยากให้คุณอาจารย์ประเมินก็คือเธอคนนี้ครับ

นั่นต้องขอฟังเรื่องราวจากเธอหน่อยแล้วล่ะ!

อีกครั้งนะครับ... ฉันคือชิจิเฮนเกะ

ชิจิเฮนเกะ นักผจญภัยครับ

นั่นเป็นประสบการณ์ที่ยิ่งใหญ่สำหรับนักสืบมือใหม่อย่างผมเลยครับ

ประเทศเพื่อนบ้านของ "ประเทศที่มีแมว" ห้องเก็บเอกสารวิจัย

ฮ่า... สุดยอดไปเลยนะเนี่ย

เหตุการณ์ที่ถูกปิดบัง และนำมาเปิดเผยต่อสายตาชาวโลก

สารคดีประวัติศาสตร์ภัยพิบัติ

ประวัติศาสตร์ชนบทแถบเฟอร์ริส

แม่น้ำลิส

ในทุ่งหญ้าเบตส์

อื้อออ...

ดูน่าสนใจ แต่ตัวอักษรดูยากจัง

ยังอ่านได้แค่ระดับนิทานเด็กเท่านั้นเอง...

มีหนังสือที่น่าสนใจไหมครับ คุณฮัคกะ?

คุณชิจิเฮนเกะ!

โอ้... แมวป่าที่ไม่ใช่คุณอาจารย์ด้วย!

จะแนะนำให้รู้จักนะครับ ศาสตราจารย์คิรี่ รอลแบ็ก แห่งสถาบันวิจัยนี้

สุดยอดเลย...

หนังสือชื่อเคทต์ ซี ก็อ่านได้ด้วยเหรอ...

และนักวิจัยโจเซต ฮิวลีย์ ผู้มีส่วนสำคัญในการค้นพบครั้งนี้ครับ

นี่คือคุณฮัคกะครับ

เขาเป็นนักสืบดาวรุ่งที่อาศัยอยู่ในเมืองหลวงของประเทศเขา

ถึงจะเป็นนักสืบ แต่ก็เพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้นเองครับ

ถ้าเทียบกับห้องสมุดหลวงแล้ว จำนวนหนังสือที่นี่ก็น้อยกว่าใช่ไหมครับ?

ถูกแล้ว! ความหนาแน่นในแต่ละสาขาก็ต่างกันนะ ถึงตัวฉันเองจะอยากอยู่ที่นี่ตลอดไปก็ตาม

อาจจะเป็นอย่างนั้นครับ แต่ส่วนใหญ่เป็นหนังสือเฉพาะทางสำหรับนักวิจัยสินะครับ

เอาล่ะ คุณฮัคกะ ไปกันเถอะ

ไปดูโบราณวัตถุที่ถูกค้นพบกันเถอะ!

ครับ...!

ที่จริงแล้ว แม้แต่หนังสือที่นี่ก็ยังอ่านไม่ทันเลยนะครับ...

คงจะเรียนไม่พอสินะ

ทำไมถึงได้ถูกเรียกตัวมาล่ะครับ...?

ตอนนี้... อยากได้มินต์จัง...

คุณชิจิเฮนเกะกับท่านศาสตราจารย์รู้จักกันมาก่อนแล้วใช่ไหมครับ?

ใช่แล้ว ไม่รู้ว่าเจอมาสักกี่ปีแล้วล่ะ

โยชิ...

คุณอาจารย์ครับ! ดูหน้าผมสิครับ ไม่ใช่แค่หลายปีนะ แต่เป็นหลายสิบปีเลยนะครับ!

มันเป็นช่วงที่ผมยังเป็นนักวิจัยมือใหม่เลยครับ

ผมกำลังศึกษาเรื่องตำนานของหมู่บ้านรอบทะเลสาบโบรว์ในประเทศนี้อยู่ครับ

พอได้ศึกษาไปเรื่อยๆ ก็เริ่มคิดว่า เกาะที่อยู่กลางทะเลสาบนั้น อาจจะเป็นเกาะลอยฟ้าที่มาจากอารยธรรมโบราณที่ตกลงมาก็ได้...

ผมได้ฝ่าการห้ามของชาวบ้านแล้วมุ่งหน้าขึ้นเกาะไปตรวจสอบด้วยตัวเองครับ

และที่นั่นเองที่ผมได้พบกับคุณอาจารย์

เราได้ร่วมกันสำรวจซากโบราณสถานบนเกาะนั้น...

และได้ทราบว่าเกาะนั้นไม่ใช่เกาะลอยฟ้าที่ตกลงมา

แต่เป็นเกาะลอยฟ้าที่ยังไม่เสร็จสมบูรณ์

ในขณะที่กำลังดีใจกับการค้นพบครั้งใหญ่...

พวกเจ้าตัวปัญหาได้บุกขึ้นมาบนเกาะแล้วครับ

พวกเขาเป็นกลุ่มลับที่พยายามจะฟื้นฟูเวทมนตร์โบราณ

ชาวบ้านที่ดูแลพวกเราก็ถูกข่มขู่ให้มาพายเรือให้พวกเขา

และพวกเขาก็ข่มขู่พวกเราด้วยเช่นกัน ให้พาไปที่ใจกลางของเกาะลอยฟ้า

ชาวบ้านก็ทำอะไรไม่ได้ พวกเราก็เลยปฏิเสธไม่ได้ครับ

พวกเขากำลังพยายามใช้เวทมนตร์โบราณเพื่อทำให้เกาะที่ยังไม่ลอยฟ้านี้ลอยขึ้นจริงๆ

กุญแจสู่ประตูใจกลางและวิธีการเปิดใช้งานเกาะก็อยู่ในมือของพวกเขาแล้วครับ

พวกเรากับชาวบ้านถูกพามาเพื่ออะไรน่ะเหรอครับ...

ก็เพื่อปลดกับดักที่อยู่ระหว่างทางไปยังใจกลางเกาะน่ะครับ

ว่าเคทต์ ซี เก่งกาจด้านเวทมนตร์กว่ามนุษย์มากแค่ไหน

ผมเพิ่งจะรู้สึกถึงเรื่องนั้นเป็นครั้งแรกเลยครับ

ไม่สิ คุณเคทต์ ซี เนี่ย เป็นคนที่ไม่ได้เก่งเรื่องเวทมนตร์อะไรมากนักนะ ไม่ว่าจะเป็นตอนนั้นหรือตอนนี้ ก็ยังใช้เวทมนตร์ยากๆ ไม่เป็นเลยล่ะ

เกาะนี้คือเกาะลอยฟ้าเฟย์บี้เหรอ!?

อุ๊ย! เรื่องราวจากเหตุการณ์ทะเลสาบโปรว์เหรอ!? โห ท่านศาสตราจารย์ สุดยอดไปเลยครับ!

ก็เป็นอย่างนั้นแหละครับ... ถ้าไม่มีคุณอาจารย์ ทั้งตัวผมและชาวบ้านก็คงจะรอดมาได้ในตอนนั้นแน่ๆ ครับ

ระหว่างทางไปยังใจกลางเกาะ มีกับดักเยอะแยะจนน่าตกใจเลยครับ

พอไปถึงใจกลางซากโบราณสถาน พวกเขาก็เริ่มเปิดใช้งานเกาะลอยฟ้านี้ทันทีเลยครับ

เพราะคุณอาจารย์ ทำให้เราเดินหน้าต่อไปได้โดยไม่มีใครต้องเป็นเหยื่อเลยครับ

ภายในซากโบราณสถานที่มืดมัวก็เริ่มส่องประกายขึ้นมาแล้วครับ

คาถาและอักขระที่เรียงรายก็ลอยขึ้นมา มันเป็นภาพที่งดงามมากเลยครับ

การเปิดใช้งานสำเร็จแล้ว เราเห็นได้ว่าเกาะกำลังค่อยๆ ลอยตัวขึ้นมา

แต่ไม่นานนัก ก็เกิดการสั่นสะเทือนครั้งใหญ่ราวกับว่าซากโบราณสถานกำลังจะพังทลาย...

เราฉวยโอกาสจากพวกที่กำลังตื่นตระหนก แล้วรีบวิ่งออกไปพร้อมกับชาวบ้านครับ

คุณอาจารย์กับผมรู้ดีอยู่แล้วครับ

เกาะลอยฟ้านี้ยังไม่เสร็จสมบูรณ์

ถึงจะทำให้ลอยขึ้นมาได้ ก็คงไม่ถึงระดับที่บินได้ในอากาศ และน่าจะพังทลายลงด้วยน้ำหนักของตัวเอง

อ่า ผมคิดว่าตัวเองจะต้องตายที่นี่แล้วล่ะครับ...

รอดมาได้ก็ เป็นเพราะ คุณอาจารย์ครับ

ที่แน่ๆ ก็คือ เป็นเพราะว่าคุณอาจารย์รับคำขอของ วิญญาณแห่งน้ำนั่นแหละครับ

คุณเคทต์ ซี ที่เป็นคุณอาจารย์ สามารถพูดคุยกับวิญญาณได้ด้วย...!

เป็นการผจญภัยที่ยอดเยี่ยมจริงๆ เลยนะ...!

ซากโบราณสถานของเกาะลอยฟ้าเฟย์บี้ที่พังทลายไปน่ะ ถ้าดำลงไปในทะเลสาบโบรว์ตอนนี้ก็ยังเห็นได้ใช่ไหม!? อยากไปจัง...!!

ถ้าเป็นคุณฮิวลี่ล่ะก็ ต้องทำได้แน่ๆ เลย!

นี่คืออาคารของเราครับ

ขออนุญาตตรวจสภาพร่างกายหน่อยนะครับ

เข้มงวดมากเลยนะครับเนี่ย

เอาล่ะ!

ในบรรดาสมบัติของอารยธรรมโบราณ โดยเฉพาะอารยธรรมที่โดดเด่นด้านเวทมนตร์น่ะ มีของอันตรายอยู่เยอะเลยล่ะครับ

อืม

0 o o

นี่มัน!

เครื่องประดับของ 'เผ่าพันธุ์อันเจิดจรัส' เลยนี่นา!

?

"เผ่าพันธุ์อันเจิดจรัส" เนี่ย เป็นอารยธรรมโบราณที่เครื่องประดับมีความโดดเด่นมากเลยนะ

เหมือนกับว่าชาวบ้านเกือบทุกชนเผ่าต่างก็สวมเครื่องประดับแบบนี้เลยล่ะ

ใช่แล้วครับ!!

ถ้าเราดูภาพวาดที่พวกเขาทิ้งไว้ จะเห็นว่าไม่ว่าจะเป็นคนที่มีตำแหน่งสูงหรือชาวบ้านธรรมดาก็สวมเครื่องประดับแบบนี้กันหมดเลยครับ!

เครื่องประดับนี้คงมีความหมายทางวัฒนธรรมหรือทางศาสนาอย่างแน่นอน ผมคาดเดาไว้แบบนั้นครับ แต่มันก็เป็นปริศนาอยู่ดี! นั่นก็เพราะว่า!

"เผ่าพันธุ์อันเจิดจรัส" ไม่ได้ทิ้งบันทึกอะไรไว้เลย... ทั้งบันทึกที่เป็นตัวอักษรด้วย! อารยธรรมที่มีเทคโนโลยีสูงขนาดพวกเขา ทำไมถึงได้!?

ก็มีสมมติฐานอย่างว่า... ว่าที่พวกเขาไม่มีตัวอักษรนั้น อาจจะมาจากเหตุผลทางศาสนาอะไรสักอย่าง...

ขอโทษครับ...

โคฟุนนี่พูดมากเกินไปแล้ว...

ก็เพราะว่ามีความกระตือรือร้นแบบนี้แหละครับ เธอถึงได้ค้นพบสิ่งนี้ได้ไงล่ะครับ

มันอยู่ในกล่องที่ทำจากหินซึ่งดูเหมือนหินธรรมดาๆ นะครับ แต่ว่ามันอยู่ห่างจากตัวซากโบราณสถานค่อนข้างมากเลยครับ

ท่านศาสตราจารย์! ท่านศาสตราจารย์ ดูนี่สิครับ! ฟู~

เอ่อ... แล้วก็เครื่องประดับนี้ครับ ตามที่นักเวทของประเทศเราบอกมา มันน่าจะเป็นเครื่องมือเวทมนตร์ชนิดพิเศษนะครับ

แต่ว่าเราก็ยังไม่รู้ถึงการใช้งานหรือวัตถุประสงค์ของมันเลยครับ ถ้าหากว่าเราใช้มันผิดวิธีแล้วมีสัตว์อสูรถูกเรียกออกมาล่ะก็ คงจะแย่แน่ๆ ครับ

ในบรรดาอารยธรรมโบราณและเวทมนตร์ คุณอาจารย์เป็นคนเดียวที่ผมคิดว่าจะไว้ใจได้...

จริงอย่างที่คุณว่ามา ถ้าเป็นเงื่อนไขแบบนั้นแล้ว คุณชิชิเฮงเกะ ก็คงจะลำบากเลยนะครับ

เข้าใจเลยครับ!

แต่ว่านะ สำหรับเวทมนตร์แมวของผมเนี่ย มันก็แค่ระดับแมวเท่านั้นเอง

ถ้าเป็นเวทมนตร์ของมนุษย์แล้ว พูดตามตรงว่าผมไม่ถนัดเลย

งั้นฮักกะคุง คุณนี่แหละครับ

คุณได้ฝึกฝนจากผู้ใช้เวทมนตร์ในหลากหลายสาขา

และคุณก็ถูกเลี้ยงดูโดยเหล่าเด็กปีก

แถมยังได้เข้าออกพระราชวัง และยังมีความรู้เกี่ยวกับเวทมนตร์ใหม่ๆ ของผู้คนอีกด้วย

คุณคือ "สุดยอดผู้เชี่ยวชาญด้านเวทมนตร์" เลยนะ

อา... เพราะงั้นคุณถึงเรียกผมสินะครับ

อา...

ไม่ใช่จากความรู้หรือทักษะการใช้เหตุผลแบบนักสืบ... แต่เป็นทางนั้นสินะครับ~

เอาล่ะ ฮักกะคุง มาเริ่มการสืบสวนกันเถอะ

ครับ!

ไม่! ก็แน่นอนอยู่แล้วครับ เพราะผมยังเป็นมือใหม่มากๆ เลยนี่ครับ

ฝากด้วยนะครับ

ฝากด้วยนะครับ!!

คราวนี้ต้องเป็นประสบการณ์ที่ดีแน่ๆ เลย! สู้ๆ นะครับ...!

วิธีการเจียระไนของลวดลายดวงตา

ที่พิพิธภัณฑ์ฟูรุ เคยเห็นของแบบนี้มาก่อน

ตรงกลางของก็ไม่มีอัญมณีเหมือนกันนะ

น่าจะเป็นของ 'เผ่าพันธุ์อันเจิดจรัส' แน่นอนเลยล่ะ

ของที่ขุดเจอมาก็มีทั้งแบบที่มีอัญมณี และแบบที่ไม่มีรูตรงกลางด้วย ซึ่งคาดว่าเป็นของชาวบ้านน่ะ

อันนี้คงเป็นเครื่องประดับของคนที่มีฐานะสูงสินะ

ส่วนเรื่องวัสดุ พวกเขาบอกว่าน่าจะเป็นเหล็กอุกกาบาตครับ

ส่วนที่ไม่ใช่อัญมณีทั้งหมดเลยเหรอ!? สุดยอดไปเลยนะ

เหล็กอุกกาบาต!?

ดาวตก... ที่ใช้เหล็กที่อยู่ใน อุกกาบาต มาทำนี่เอง ช่างหายากอะไรเช่นนี้...!

มันเป็นวัสดุที่หายากสำหรับเครื่องมือเวทมนตร์ด้วยใช่ไหมครับ?

ใช่ครับ มันหาได้ยากมากเลยล่ะ

เครื่องประดับที่ทำจากอุกกาบาต...สินะ...

เรายังไม่ได้ตั้งชื่อให้มันเลยครับ

ลองใช้ชื่อว่า "ดวงตาแห่งผงดวงดาว" ดูไหมครับ?

นั่นดีเลยนะ!

วิเศษมากเลยครับ!

เอาล่ะ เครื่องประดับที่ทำจากเหล็กอุกกาบาตหายาก "ดวงตาแห่งผงดวงดาว"

เป็นไงล่ะ ฮักกะคุง

คุณพอจะเดาได้ไหมครับว่ามันเป็นเครื่องมือเวทมนตร์แบบไหน?

ไม่ครับ...

ถ้าจะตรวจสอบอย่างจริงจัง คงต้องอาศัยพลังของท่านวิญญาณแล้วล่ะครับ... คงจะยากเลย

โครงสร้างมันซับซ้อนและแปลกประหลาดอย่างน่าตกใจเลยครับ

ที่ผมพอจะเข้าใจได้ก็คือ... เวทมนตร์นี้มัน...

อารมณ์... ความทรงจำ

ไม่สิ ความจำเหรอ?

!?

แล้วก็... จิตวิญญาณ...?

นั่นมันหมายความว่ายังไงกันล่ะครับ...?

ศาสตราจารย์โรลแบ็ค!

มาแบบกะทันหัน ขอโทษด้วยนะครับ

ท่านดยุคชาร์ดง!

ได้ยินว่าคุณอาจจะรู้เรื่องนั้น!

เชิญมาได้ตลอดเลยนะครับ!

ขอแนะนำให้รู้จักนะครับ นี่คือท่านนักผจญภัย ชิจิเฮงเกะ ครับ

ชิจิเฮงเกะ...

เป็นไปไม่ได้! จากซากปรักหักพังชาราร่า หรือทุ่งแมวอัญมณีนั่นเองเหรอ!?

ท่านขุนนางที่สนใจโบราณสถานมากๆ และให้การสนับสนุนการขุดค้นครั้งนี้ด้วยครับ

ซากปรักหักพังชาราร่า นี่มันช่างชวนให้นึกถึงจริงๆ เลยนะ

นามของท่านช่างไพเราะเหลือเกิน...! ได้พบท่านเสียที!!

หมายความว่าท่านเป็นผู้สนับสนุนรายใหญ่สินะครับ

การสำรวจวันนี้คงจะถึงตรงนี้แล้วล่ะ

ต้องหาท่านวิญญาณที่พอจะช่วยได้แล้วล่ะ

ในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคยของต่างแดน

วันนี้คุณก็เหนื่อยแล้วนะครับ ฮักกะคุง

คุณชิจิเฮงเกะต่างหากครับ!

โทชิโตะ

พิโนฮะ มะตะโนะ↓

วิธีการดื่มด่ำมะตะบิแบบฉบับฮักกะคุง

อุฟุ...

ครับ...

อา... เอ่อ...

ถึงจะไม่มีสติรู้ตัว แต่ดูเหมือนว่ามีแต่แมวแปลกๆ เท่านั้นที่ชอบสิ่งนี้ครับ

ถ้าอย่างนั้นผมก็น่าจะชอบเหมือนกันนะ

แมวแปลกๆ นี่ก็มีหลายแบบเหมือนกันสินะ

ปุปุปุปุ

เอาล่ะ... สำหรับเรื่อง "ดวงตาแห่งผงดวงดาว" นะครับ

จิตวิญญาณ? ความจำ?

มันเป็นเครื่องมือเวทมนตร์แบบไหนกันนะ? น่าจะมีอันตรายด้วยไหมครับ?

เป็นความรู้สึกส่วนตัวของผมนะครับ

ดูเหมือนว่ามันจะไม่ใช่ของที่มีคุณสมบัติที่ดีนักนะครับ แถมยังรู้สึกถึงความชั่วร้ายแฝงอยู่ด้วย

โอ้?

น่าจะเป็น

เครื่องมือสำหรับเข้าไปแทรกแซงสิ่งที่เรียกว่า อารมณ์ หรือ ความทรงจำ... ครับ

ไม่ใช่เวทมนตร์ง่ายๆ อย่างการทำให้ศัตรูสับสนหรอกครับ

แต่มันเป็นแบบที่... บังคับให้ความทรงจำหรืออะไรทำนองนั้นเปลี่ยนรูปร่างไป

หรือฉีกมันออกมาแล้วยัดใส่ภาชนะอื่นอะไรทำนองนั้นล่ะครับ

นั่นมัน... จะว่ายังไงดีล่ะครับ...

อ่า ไม่ใช่สิครับ! เป็นแค่ความรู้สึกส่วนตัวของผมเองนะ!

ถ้าจะให้เป็นเรื่องจริง คงต้องอาศัยความช่วยเหลือของท่านวิญญาณแล้วล่ะครับ

แต่ว่า... เคยมีเหตุการณ์ที่เครื่องมือเวทมนตร์ก่อให้เกิดอันตรายมาก่อนไหมครับ?

มีนะ มีครั้งหนึ่งที่ยักษ์ที่ทำจากโคลนปรากฏตัวขึ้นและทำให้เมืองทั้งเมืองพังพินาศเลยล่ะ

มีสิ

อุ๊ววว

ขอภาวนาว่า "ดวงตาแห่งผงดวงดาว" จะไม่เป็นของแบบนั้นนะครับ

ถึงจะเป็นของอันตรายขนาดนั้น ก็ไม่ได้หมายความว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ได้ เพราะมันถูกรักษาความปลอดภัยไว้อย่างเข้มงวดนี่ครับ

เอ๊ะ...

ถูกโจมตี... โดยกลุ่มคนที่ใส่ฮู้ดนี่เอง...

พวกยามกำลังป้องกันทางเข้าไว้อย่างแน่นหนาเลย!

...หืม?

กำแพงน่ะ! มันพังลงมาเหมือนทรายเลยเหรอ!?

นั่นอะไรน่ะ! เป็นเวทมนตร์เหรอ!?

สุดยอดเทคนิคเลยนะครับ! เป็นผู้ใช้ที่มีฝีมือระดับสูงเลยล่ะ!

เล็งไปที่ "ดวงตาแห่งผงดวงดาว" งั้นเหรอ!?

ก็คงอย่างนั้นล่ะ!

คึ่ก!

คุณชิจิเฮงเกะ ไปเถอะ!

ช่วยเอาอันนี้กลับไปที่เดิมให้หน่อยได้ไหมครับ?

นี่ต้องทำลายให้ได้

ดูเหมือนว่าจะพยายามจะเอาไปเลยนะ?

จิริ

คุณก็น่าจะรู้ใช่ไหมครับ

ถ้าหากว่าเราไปทำลายสิ่งของแบบนี้ตามอำเภอใจ จะเกิดอะไรขึ้นล่ะ

นักผจญภัย ชิจิเฮงเกะ

!

คึ่ก!

เดี๋ยวก่อน...!!

คืนมาเถอะ!!

เดี๋ยวก่อน... อึก

เดี๋ยวก่อนนนนนนน!!

จิซั่ก...

น...นี่มันอะไรน่ะ... เรือเหาะ!?

เอ๊ะ?・・・

ออนนนน!

น...คุณฮิวลี่!!

คุณฮิวลี่!

อาาา!

ฮัคกะ!

ไม่เป็นไรเหรอครับ

ไม่เป็นไรครับ

กว่านั้นสิครับ ติดตามได้แล้ว ไปกันเถอะ

ผมทำเครื่องหมายไว้แล้วครับ

โอ๊ะ?

สมกับเป็นคุณจริงๆ เลยนะ!

พวกคนที่ใส่ฮู้ดนี่มากับเรือสุดยอดเลยนี่นา

ทำไมพวกคนของบริษัทถึงไม่ทันสังเกตเลยล่ะ?

ฮ่าๆ... เรือก็เรือนะ แต่พวกคนที่ใส่ฮู้ดนี่... เดี๋ยวก่อนนะ ค่อยๆ ใจเย็นแล้วค่อยคุยกัน

?

บนเรือของเราน่ะครับ

คุณชิจิเฮงเกะ!

เรือลำนั้น! จะตามไปเลยใช่ไหมครับ!?

พร้อมแล้วครับ! เชิญขึ้นเรือได้เลย!

สมกับเป็นกัปตันจริงๆ เลยครับ!

เอ่อ... คือว่าอันนี้...

ไปกันเถอะ ฮัคกะ!

น่าจะเป็นประสบการณ์ที่ใหญ่กว่าที่คาดไว้เยอะเลยนะ...

ครับ!