ตอน 136: Chapter 136

ฟังนะ คุณอากิเอะ

ครับ คุณพ่อ

พวกเรา พวกเรามาตามคำสั่งขององค์จักรพรรดิ...

เพื่อปกครองเหล่าซามูไรแห่งโอชู ที่อยู่สุดแดนเหนือ

คุณพ่อจะกลับสู่เคียวโตเพื่อสนับสนุนองค์จักรพรรดิในไม่ช้า

ผ่านไปห้าปี คุณโทโมะกะ หัวหน้าตระกูลอายุสิบห้าปี

ไดวะ อากิเอะ มาสึอิ ยูเซย์ ตอนที่ 136 อากิเอะ 1333～1338 มาสึอิ ยูเซย์

เจ้าต้องมี... แม้เพียงคนเดียวก็ตาม...

ความสามารถในการรวบรวมเหล่าคนเถื่อนทางเหนือให้ได้

... เอาล่ะ จะปฏิบัติต่อพวกเขาอย่างไรดี

ใช่แล้ว

ลองหาประเด็นจากเรื่องบทกวีดูสิ

ถ้าเป็นเรื่องดังๆ ที่พวกคนเถื่อนทางเหนือก็พอจะเข้าใจได้ล่ะนะ...

พวกเจ้า

ในตำรา "ชินโคกุน" ชอบใครกันล่ะ?

อึก...

...

คิน?

นั่นอะไรน่ะ?

ของกินเหรอ?

บัดซบ

คุณขุนนางนี่พูดเรื่องของกินขึ้นมาซะอย่างงี้เลยนะ

อะไรที่สูงส่งกว่านั้น...

โคโชวเหรอ? ของกินเหรอ?

ว๊ายยยยย

เงียบไปเลยน่า!

เป็นของที่กำลังฮิตในเคียวโตเหรอ...?

เข้าใจแล้ว!

ในภาษาเกียวโตต้องเป็น "ชิ" เป็น "จิ" แน่เลย!

ชินโคจิเมโค! เนี่ย

นั่นมันเรื่องของอันที่เป็น "คิน" ไงล่ะ!

ว้าว

โกเฮย์ถอดรหัสภาษาเกียวโตได้แล้ว!

อะไรนะ

สมแล้วที่เป็นโกเฮย์ผู้รอบรู้อันดับหนึ่งแห่งโอชูเลย!

อย่างนั้นเหรอ "จิคุโคะคิน" สินะ!!

ถ้าถามว่าใครชอบ ก็จะเป็นใครก็ได้แหละครับ

ข้าผู้นี้

สมแล้วที่แม้แต่คุณขุนนางก็ชอบเรื่องตลกแบบนี้!

มาถึงสถานที่ที่น่าสยดสยองเช่นนี้แล้วเชียว

พวกมันพูดว่าชินโคคินกันน่ะ!

น่าเกรงขามอย่างยิ่งเลยนะ ที่ว่าคินโคคินนี่มันอะไรกัน ชินเมคินนี่มันอะไรกัน!

ท่านอากิเอะนี่ช่างหยาบคายเสียจริง! ช่างหยาบคายเหลือเกิน!!

โชคดีที่พวกมันยังมีความเคารพต่อราชวงศ์อยู่บ้าง แต่ว่า

ไม่ใช่แค่เรื่องการศึกษา แต่แม้แต่ตัวอักษรก็ยังอ่านไม่ออก

คุณโอชิระ

ภาษาพูดก็เป็นสำเนียงที่แย่มาก จนแม้แต่การสื่อสารก็ยังทำได้ไม่ราบรื่นเลย

ก็เป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว

ที่เกิดเหตุการณ์ก็ไม่ได้ขยับเลย

พวกแก! คุณอากิเอะพูดอยู่ เงียบหน่อยสิ!!

....................

แม่ทัพของเจ้าเป็นที่หนึ่งของญี่ปุ่นเลยนะ คุณอากิเอะ

อย่าให้พวกมันดูถูกเหมือนสัตว์เดรัจฉานสิ

อิดาเตะ จิโชุ

จะทำยังไงให้พวกมันเชื่อฟังล่ะ?

ก็อย่างนั้นแหละนะ...

สำหรับคนที่สุภาพและรอบรู้...

พวกซามูไรแห่งโอชู พวกเขาก็ไม่ให้ความเคารพหรอก

พวกมันน่ะ แค่

จะเชื่อฟังแต่คนที่แข็งแกร่งเท่านั้น

คำสั่งก็ยังเป็นคำขู่ที่แข็งกร้าวและหยาบคาย

แต่สำหรับคุณขุนนางแล้ว มันคงจะหนักเกินไปกระมังครับ

แป๊ะ

อย่างนั้นเหรอ...

ที่เกิดเหตุการณ์นี้ ขอฝากไว้กับแม่ทัพแห่งโอชูพวกเราเถอะครับ

ส่วนท่านผู้สูงศักดิ์ ก็เชิญพักผ่อนสบายๆ อยู่ในคฤหาสน์ได้เลยครับ...

ฮะซซะ

ก้มลงคำนับ

จะจัดการพวกชินโคจิเมโคให้เละเลย!

พวกขยะนี่!!

อะไรกัน...

คุณชายระดับสูงสุดในหมู่ขุนนาง

คุชะซัตสึ ไคซัตสึ เรซัตสึ ชินซัตสึ

ได้ปรับตัวให้เข้ากับธรรมเนียมของชายแดนได้อย่างรวดเร็ว

ดีเลย

พอจะเข้าใจวิธีการแล้ว

อิดาเตะ

ยูกิ

ส่วนทางใต้โน้นน่ะ

คืนนี้ก็อยู่ด้วยกันให้เต็มที่เลยนะ

อยากจะเพิ่มลิ้นชักของการด่าทอให้ได้ ขอให้พวกมันนั่งขัดสมาธิฟังคำด่าของข้าผู้นี้ตลอดทั้งคืนเลย

หะ

ฮ่า!

ในเมื่อพวกมันก็มีครอบครัวและสหายอยู่แล้ว

จึงมีความรู้สึก มีเรื่องดีและเรื่องร้าย และมีความภาคภูมิใจ

ข้าผู้นี้ที่อยู่ระดับสูงสุด กับพวกมันที่อยู่ระดับต่ำสุด

ก็เลยออกไปค้นหาสิ่งที่อยู่ตรงกลางที่สามารถเข้าใจกันได้

เป็นเหล้าท้องถิ่นที่หมักจากข้าวผสมกับหินครับ

ตั้งใจเลยนะ สำหรับคุณอากิเอะที่จะดื่ม

ไม่เป็นไร เดี๋ยวก็ชินเอง

ถ้าไม่ชินกับอาหารแบบสัตว์เดรัจฉาน ก็จะเข้าใจความคิดของพวกมันไม่ได้หรอกนะ

คุณอากิเอะ ท่านหัวหน้า...

แต่ว่าภาชนะที่ใส่นี่เป็นของดีจากแดนไกลเลยนะ!

ไม่อยากให้พวกสัตว์เดรัจฉานรู้แล้วมาจัดเป็นพวกเดียวกัน

แล้วก็ชากับขนมนะ ต้องเป็นของชั้นเลิศจากเกียวเท่านั้น เด็ดขาดเลยนะ!

ในแดนเหนือที่หนาวเย็นแบบนี้ ข้าวก็ไม่ขึ้นเหมือนที่เกียวเลยครับ

แต่ว่า

คุณจิโตะที่มาจากเกียวก็เรียกร้องผลผลิตจำนวนมากครับ

...อา

แล้วรายได้ที่ถูกกวาดมาได้ก็...

จะเข้าไปอยู่ในกระเป๋าของเหล่าขุนนางที่ประจบสอพลอจักรพรรดิ หรือไม่ก็คนโปรดของพระองค์

นโยบายของจักรพรรดิ...ไม่ได้สอดคล้องกับสถานการณ์จริงของโอชูเลยครับ

ไม่ว่าจะร้องเรียนหรือรายงานผลงาน แดนชายแดนก็มักจะถูกปล่อยไว้เป็นเรื่องรองเสมอ

ถึงแม้จะเกรงใจองค์จักรพรรดิ แต่ว่า...

แบบนี้ต่อไป

เหล่าซามูไรท้องถิ่นก็จะหันหลังให้องค์จักรพรรดิไปกระมัง

สามปีต่อมา

ผลลัพธ์ก็เป็นไปตามนั้นจริงๆ

และจนถึงตอนนี้

รวดเร็วดุจสายลม ช้าดุจพงไพร รุกรานดุจไฟ ตั้งมั่นดุจภูผา

ไม่คำนึงถึงสถานการณ์การรบของโอชูและเรื่องเสบียงเลย

จึงมีคำสั่งให้ขึ้นไปที่เกียวแล้วสังหารพวกโทกุชิให้ได้

ประเทศญี่ปุ่นแห่งนี้ คือประเทศที่องค์จักรพรรดิทรงสถาปนาขึ้น

เป็นเรื่องธรรมดาที่องค์จักรพรรดิจะประทับ ณ จุดสูงสุด

ด้วยเหตุนั้นเอง

จึงมีเรื่องมากมายที่ต้องทูลทัดทาน

หากสามารถสังหารโทกุชิและทวงคืนเกียวได้

โทกุชิ

ความดีความชอบของข้าผู้นี้เป็นหนึ่งในราชสำนัก

ข้าผู้นี้จะเปลี่ยนแปลงให้เอง

แม้แต่องค์จักรพรรดิเองก็ทรงรับฟังความคิดเห็นของพระสงฆ์หนุ่มด้วยนะ

!!

เรื่องของท้องถิ่น ก็ให้ท้องถิ่นตัดสินกันไป

ประเมินผลงานของข้ารับใช้ผู้ภักดีอย่างถูกต้อง

สู่ยุคใหม่ที่พรสวรรค์จะไม่สูญเปล่า!

ข้าผู้นี้จะทำให้เสียงของพวกเจ้าไปถึงทั่วแผ่นดินเอง

ไปกันเถอะ!!

ด้วยเหตุนั้นเอง ข้าผู้นี้ก็เลยต้องครุ่นคิดเรื่องต่างๆ มากมายอยู่

มีคำปลอบใจให้บ้างไหมครับ

ข้าผู้นี้

อาจจะไม่ได้เข้าใจความทุกข์ระทมของคนผู้นี้เลย

เหตุผลของการปล้นสะดมของเหล่าซามูไรโอชูในครั้งนี้

ข้าผู้นี้ก็เข้าใจแล้วครับ

แต่ว่า คุณอากิเอะ

อยู่ตรงกลางระหว่างอุดมคติกับความเป็นจริง...

แม้กระนั้น คุณก็ยังคงชูธงแห่งอุดมคติไว้สูงลิ่วอยู่เลย

ในมุมมองของข้าเองแล้ว

เป็นเรื่องที่ก้าวก่ายมากเกินไป กลับไปซะ!!

เอ๋—!?

ตอนนี้ข้ากำลังอยู่ในช่วงที่พูดเรื่องดีๆ แล้วฟื้นตัวไม่ใช่เหรอ!?

แม่ทัพระดับสุดยอดต้องฟื้นตัวได้ด้วยตัวเองสิ!

สงครามใกล้เข้ามาแล้ว ออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ อย่าจ้องมองใบหน้าที่งามสง่าของข้าอยู่ได้นานนัก

ระหว่างที่คุยกัน ข้าก็จัดการตัวเองได้แล้วล่ะ!

อาาา น่าเป็นห่วงไปเปล่าๆ!

...ฟู

คุณอากิเอะ กองทัพหลัก คุณชิน ได้เริ่ม เดินทัพ อีกครั้ง แต่ว่า

หลังเกิดเหตุการณ์ขึ้น ก็มีความเปลี่ยนแปลงเล็กๆ น้อยๆ ในกองทัพ

ระหว่างการพักแรมตอนกลางคืน...

คุณอากิเอะก็เรียกข้าบ่อยขึ้น

ไม่ว่าจะแพ้แบบยับเยินในการต่อสู้กับศัตรู

มีการสอนวิชาการทหารหรือการร่ายรำให้

มีการเรียกเหล่าทหารหนุ่มหรือคุณนิตะมาพูดคุยด้วยกันด้วย

ไม่ใช่อย่างนั้นสิ! ออกไปข้างนอกแล้วทำอะไรสักอย่างสิ!!

คุณอากิเอะ สำหรับคุณอากิเอะแล้ว มันเป็นช่วงเวลาที่ไม่มีความหมายอะไรเลย

แต่ดูเหมือนว่านั่นจะเป็นเรื่องที่ดีนะ

สำหรับท่านแม่ทัพหนุ่มที่ต้องเผชิญหน้ากับความเป็นจริงอันโหดร้าย...

ช่วงเวลาที่ไร้ความหมายกับลูกนี่แหละ ที่จะช่วยให้สมองโล่งได้

ช่วงเวลาธรรมดาๆ นี่แหละ ที่จะบ่มเพาะสายใยให้กัน...เป็นเวลานานแค่ไหนกันนะ

ตอนที่ 136

คุณหนูแห่งนิจิเกะ