ตอน 160: Chapter 160

อูริゃร๊ายย่าอาะ!

เต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง โจมตีเต็มสูบเลย!!

มัตสึอิ ยูเซย์

เจ้าเด็กนี่มันอารมณ์ดีจริงนะ

แต่ว่า

ไม่มีใครอยากจะสู้ตัวต่อตัวกับแกหรอกนะ

ไม่ได้สู้แบบตัวต่อตัวเลย เป็นการสู้แบบโกลาหลเหรอเนี่ย

ช่วงนี้มันเพิ่มขึ้นแบบนี้เยอะเลยนะ

การสู้แบบตัวต่อตัวน่ะ มันเก่าไปแล้ว

!?

อ่า

เซย์เซย์โดโด เซย์เซย์โดโดะ เป็นช่วงสมัยของรัฐบาลโชกุนคามคุระ

แม่ทัพผู้โดดเด่นแห่งยุคใหม่นั้น

ใช้ความสกปรกได้อย่างเต็มที่ เพื่อควบคุมสถานการณ์สงครามที่วุ่นวาย!

!?

เป็นอะไรไป เจ้าหนุ่ม!

!?

ไม่เอา...

ศัตรูมันไหลทะลักเข้ามาเรื่อยเลย

คุณโคจิโร่!

พวกเราจะกินส่วนของคุณไปด้วยเลยนะ!

ดูสนุกจังเลย ที่สุดเลยล่ะ

เพราะนี่คือการรบแบบรวมกำลัง ดังนั้นคุณชินะที่พลังความอึดไม่พอ ก็คงจะเก็บไว้ไม่ไหวหรอก

ในสถานการณ์สำคัญแบบนี้ อยากจะใช้ให้เต็มที่เลย

ให้คุณโคจิโร่ช่วยควบคุมสถานการณ์ให้นานๆ หน่อยสิ

พูดจาเกินเหตุจริงนะ

ไอ้พวกคลั่งการต่อสู้น่ะ พอเข้าถึงอารมณ์แล้วมันจะหยุดไม่ได้เลยล่ะ

เอาล่ะ ก่อนอื่นต้องเก็บกวาดให้เรียบร้อยก่อน

ค่ะ/ครับ

เหมือนกับหนุ่มๆ ที่ไหนก็ไม่รู้เลยนี่นา!

คึ่ก...

ไปช่วยคุณหนุ่มไม่ได้แล้ว!

กำลังยุ่งอยู่กับการรับมือกับพวกป่าเถื่อนพวกนี้อยู่!

ถ้าคุณหนุ่มโดนเล่นงานเข้าล่ะก็...

พวกเราชาวฮอนโจจะหมดหวังเลย

แนวรบก็จะพังทลายลงไปในทันทีเลยนะ!

ดาบแรกเป็นการรับด้วยการปัดของโอนิมารุ

อีกดาบเป็นการดึงความสนใจ แล้วก็หลบอย่างยืดหยุ่น

ดูเหมือนจะไม่มีปัญหา

ก็แค่ถอยหนีไปเรื่อยๆ เท่านั้นเอง

ที่สำคัญที่สุดคือมันกำลังติดสัดอยู่

ถ้าเป็นแบบนั้น ก็คงไม่ถูกจัดการง่ายๆ หรอกนะ

อ๊า... เปียก

แบบนั้นก็สบายใจแล้ว!

ก่อนอื่นเลย ต้องจัดการศัตรูที่อยู่ตรงหน้าให้ได้ก่อน!

เกณฑ์การตัดสินของตระกูลฮอนโจคือการมีหรือไม่มีการติดสัดของเจ้านายใช่ไหมครับ/คะ

ตอนนี้ที่ทัศนวิสัยแจ่มใสแล้ว มองเห็นชัดเลย!

วิถีกระบี่ของแกที่ฝึกซ้อมหลบมาตลอด ยังเป็นแบบเดิมเลยนี่นา!

ถึงแม้จะสูญเสียความทรงจำในหัวไปแล้ว

แต่ความทรงจำในร่างกายยังอยู่สินะ คุณฟุบุคิ!

●●●●

จำได้ดีเลยครับ/ค่ะ

เอ๊ะ...

คุณโทคิยุกิ กับคุณคิยูกิ

แสงหลัง!?

เมื่อ 2 ปีก่อน

ก็ไม่ต่างจากตอนที่ยังไม่ได้รับแสงนั้นเลย

เพียงแค่

ความทะเยอทะยานเท่านั้นที่เพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด

แม้ว่าบุคลิกจะเป็นเหมือนเดิมทุกประการ

แต่แค่นั้นก็ทำให้การตัดสินใจของคนเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงเลยล่ะ

คุณโทซึคิขอทุกสิ่งทุกอย่างในโลกนี้เลยครับ/ค่ะ

ไม่ว่าจะเป็นสุดขอบโลกที่รัฐบาลคามาคุระไปไม่ถึง

ไม่ว่าจะเป็นจักรพรรดิหรือราชสำนักทั้งหมด

มันต่างจากรัฐบาลฮอนโจที่มักจะเกรงใจอย่างคุณ

สำหรับรัฐบาลอาชิคางะที่ครอบครองทุกสิ่งแล้ว ตัวผม/ดิฉันเอง

จะเตะเหล่าขุนนางใหญ่ให้กระเด็นออกไป

และไต่เต้าจนถึงแกนกลางที่ขับเคลื่อนแผ่นดินเลยครับ/ค่ะ!

ฟุบุคิ

ศูนย์กลางของโลกนี้มันไม่ได้หวานอย่างที่แกคิดนะ

เหล่าขุนนางใหญ่ที่ฉันเคยเห็นในรัฐบาลโชกุนคามาคุระน่ะ

พวกเขานั่งวางแผนการลับๆ ด้วยใบหน้าสงบเสงี่ยม ไม่ให้ใครรู้ถึงความทะเยอทะยานของตัวเองเลย

ต่อให้เป็นแกก็ตาม ถ้าแสดงความทะเยอทะยานออกมาแบบนั้น

ก็คงจะได้รับความไว้วางใจจากขุนนางของอาชิคางะไม่ได้หรอก!

เป็นห่วงว่าจะอยู่ได้ดีภายใต้การดูแลของอาชิคางะไหมนะ

ดีกว่าให้เหล่าขุนนางกลับมาอยู่ในมือ

นั่นแหละคือคุณ

แม้แต่ความอ่อนโยนของคุณนั่นเอง

ตอนนี้มันก็ไม่ส่งผลอะไรอีกแล้ว

ซากาซากิ โย

การกระโดดจากการวิ่งคู่ด้านซ้าย

ภาพที่หนึ่ง

ที่ คาคุเมะ สองภาพ

นิ มังกะ เกะซะ...

!!

รับภาพที่หนึ่งกลางอากาศแล้วถูกกระแทกจนลงไป

แล้วก็ออกไปนอกระยะในการต่อสู้ของภาพที่สอง!

ซากาซากิ โย "โอคา" แตกออก

ถึงจะไม่ได้คิดว่าจะชนะนะ

แต่สำหรับแกในตอนนี้

ก็ไม่รู้สึกว่าจะเป็นฝ่ายแพ้เลยล่ะ

คุณหนูแห่งโนเกะอุเตะ