ตอน 187: Chapter 187

ผู้ชนะแห่งประวัติศาสตร์และผู้ที่เหลือ

พวกคุณจะไปอยู่ฝั่งไหนหลังความตายกันล่ะ

ผู้ชนะนั้นจะมีความสุข

และผู้ที่เหลือก็จะไม่มีอะไรเลยนอกจากความทุกข์ใช่ไหม

ผู้ชนะและผู้ที่เหลือ

★เจาะลึกสองชีวิตที่ตรงกันข้าม สองชีวิต

มาดูกันสลับกันไปหลายปีของคนทั้งสอง

ตอนที่ 187 ช่วงพัก 1339～1342 มาซุย ยูเซย์

ปี 1339 ราชสำนักแห่งราชวงศ์คิตะ

โอ้โฮโฮโฮโฮ ฝ่าบาท! โอ้โฮโฮโฮ!

ฝ่าบาทแห่งโกะไดโกะ! โอ้โฮ!

ให้ระงับราชการทั้งหมดเป็นเวลา 7 วัน!

พวกเราทุกคนต้องไว้อาลัยแด่ฝ่าบาท!

จงสร้างวัดที่ยิ่งใหญ่เพื่อฝ่าบาทเถิด!!

อา ฝ่าบาท! โอ้โฮ!

เมื่อได้รับข่าวการเสด็จสวรรคตของจักรพรรดิโกะไดโกะ

ความโศกเศร้าของโทคุจิก็เป็นเรื่องที่น่าสะพรึงกลัวนัก

คำอำลาถึงองค์จักรพรรดิ

เสียงอันอ่อนโยนนั้น ยังคงก้องอยู่ในหู หัวใจที่รักและโศกเศร้า ไม่มีวันที่จะหมดลง พระมหากรุณานั้นไร้ขอบเขต ความรู้สึกขอบคุณนี้จะไม่มีวัน ลืมเลือนไปได้เลย

ยังได้เขียนจดหมายที่เปี่ยมไปด้วยความรักเหมือนจดหมายรักไว้ด้วย

คิดว่าสักวันหนึ่ง เราจะกลับมาคืนดีกันได้

ใครกันนะ

ใครกันนะที่ทำให้องค์จักรพรรดิต้องมาตายอย่างน่าเศร้าเช่นนี้ โอ้!

การจินตนาการถึงความรู้สึกของบุคคลในประวัติศาสตร์นั้นเป็นเรื่องยาก

แต่

สิ่งที่ทุกคนคิดในเวลานี้ก็พอจะเข้าใจได้

ส่วนใหญ่จะเป็นสี่ตัวอักษร

แกน่ะ

คุณ

คุณครับ คุณท่าน

คุณ

ท่านโชกุน

คุณ

แก

ท่านโทคุจิ

:

ในสายตาของฝ่าบาทแล้ว ท่านโทคุจิก็คือ

ฝ่าบาท~♡

คนที่ทรยศและชิงความเป็นใหญ่มาได้ ทั้งที่เคยได้รับความโปรดปรานอย่างดี

ฝ่าบาท~

จะให้อภัยได้อย่างไรกัน

ผู้ชายที่ฆ่าเจ้าชายไปถึง 3 คนแล้วในตอนนี้

แค่คิดว่าได้รับความรักใคร่ก็รู้สึกขนลุกแล้วล่ะ

ไม่สนความรู้สึกของศัตรูเลย น้ำตาไหลพรากออกมาจริงๆ

การดูเต็นระคุตามแผนของคืนนี้ก็ต้องยกเลิกแล้วเหรอครับ

เอ็กกุ

ฟุกุ...

นั่นแหละคือโทคุจิ

ไปกันเถอะ

โอ้โฮโฮโฮโฮ ฝ่าบาท! โอ้โฮ! เจ็บจังเลยยยย!!!!

โทคุจิที่ไม่มีศัตรูแล้ว ก็ได้เข้ารับตำแหน่งโชกุนแห่งกองทัพอย่างเป็นทางการ

ให้รองโชกุนเป็นน้องชาย โนริโยชิ แล้วก็โยนงานราชการส่วนใหญ่ให้เขาจัดการไปเลย

การต่อต้านของราชวงศ์ทางใต้ก็ลดลงอย่างมาก

ความสงบสุขก็มาเยือนเป็นเวลาหลายปี

กลุ่มที่ได้ครอบครองแผ่นดิน

ยุคสมัยที่สงบสุขโดยไม่มีศัตรูภายนอก

...ถ้าอย่างนั้นก็ถึงตาของเรื่องที่คุ้นเคยแล้ว

ปี 1340 ณ เมืองเกียว วัดมิโยโฮคุจิ

คือความขัดแย้งภายในนั่นเอง

ซาซากิ โดโมะริ!

แค่ขโมยใบไม้ไปไม่กี่ก้านก็ถูกร้องโวยวายดังลั่น

จะไปเผาวัดที่ปกครองโดยราชวงศ์ได้ยังไงกัน!

ความงามของข้าผู้เป็นพระสงฆ์ที่อุทิศตนเพื่อการก่อตั้งรัฐบาลโชกุน

วัดที่เจ้าของเป็นราชวงศ์ที่ไร้ประโยชน์

อย่ามาพูดจาเหลวไหล

ความผิดที่ทำให้ใบหน้าของฝ่าบาทเปื้อนโคลนนั้นหนักหนา

ว่าอะไรจะสำคัญกว่ากันนั้นก็คงต้องพูดออกไปแล้วล่ะ

จะตามไปลงโทษอย่างหนัก

พวกเราที่มีคุณงามความดีนี่สิ ถึงจะสำคัญกว่าฝ่าบาทหรือราชสำนักเสียอีกนะ

ถึงจะเป็นน้องชายของท่านแล้วนะ กลับทำตัวเสียทรงได้น่าดูจริงๆ

คุณโดโมะริ

มีจดหมายจากคุณมิมะมาด้วย

ฟุกุ

ฮิ-กยู

ถ้าทำแบบนั้นตรงที่นั่น มันจะพังไปเลยนะ!!

การผงาดขึ้นของเหล่าไดเมียวที่สร้างคุณูปการให้กับการก่อตั้งรัฐบาลโชกุนมุโรมาจิก็ไม่หยุดยั้ง

ปี 1342 ณ เมืองเกียว

ในที่สุดก็ก่อให้เกิดเหตุการณ์ร้ายแรงขึ้นมา

กย่าฮ่าฮ่าฮ่า

การยิงธนูวันนี้รางวัลนี่จัดเต็มจริงๆ เลยนะ!

โทโออิ ยูมิเคียวงิ การยิงธนูระยะไกล

...อะ

คุณโทกิ...ถึงจะน่าเสียดายหน่อย แต่ว่า

...จิ

นั่น...ตั้งแต่ตอนนี้แขนก็ขยับได้อย่างอิสระแล้ว

เป็นเพราะดื่มหนัก! เป็นเพราะดื่มหนักน่ะ!

ใช่

คุณโทกิไม่ธรรมดาขนาดนี้หรอกครับ!

ช่วงนี้ผมเองก็ เริ่มจะ เข้าใจถึงความเก่งกาจของ คุณโทกิแล้วครับ

ฮ่าฮ่าฮ่า

อย่างนั้นเหรอ อย่างนั้นเหรอ

คารุ มะคุ แข็งแกร่งจัง

อันเดะ ใช้ปลายนิ้วได้อย่าง

เมื่อไหร่กันนะ...

ใช้ร่างกายที่ใหญ่โตของท่าน...

หยุดนะ!

ลงจากหลังม้าแล้วหลีกทางให้หน่อย!!

โต้

คุณโทกิครับ! ลงจากหลังม้าอย่างสง่างามเลยครับ!

นี่คือรถของใครกัน!?

อิน...?

เป็นรถของอินแห่งโคกอนพ่ะย่ะค่ะ!

※จักรพรรดิที่สละราชสมบัติ

เกิดอะไรขึ้นน่ะ

องค์จักรพรรดิคิเง็น แม้จะเป็นเพียงในนาม แต่ก็คือผู้นำของราชวงศ์ทางเหนือ

คนมักจะเข้าใจผิดว่าท่านเป็นเพียงหุ่นเชิดของตระกูลอาชิคางะ แต่ว่า

ท่านเป็นกษัตริย์ผู้ทรงปัญญาที่ทุ่มเทให้กับการเมืองและเป็นที่เคารพรักของประชาชน

ไม่ใช่ "อิน" นะ

น่าจะฟังผิดเป็น "อินุ" (หมา) น่ะ

คุณโทกิไม่ยอมหลีกทางให้หมา

ยิงเลยสิ! เป็นการไล่หมานี่นา

กะฮ่า! รับบัญชาครับ!!

กาสึ!

!!

็

ยุ

เปรี๊ยะ!

โล่งใจขึ้นมาหน่อยแล้วสิ

...!!

ยอดเยี่ยมมากเลยครับ คุณโทกิ!

นี่มันการกบฏครั้งใหญ่ขนาดนี้

องค์จักรพรรดิผู้สูงศักดิ์ได้มอบธงประดับไหมให้แล้ว ความชอบธรรมของตระกูลอาชิคางะก็ดำรงอยู่ได้เพราะการรับรองของท่านนั่นเอง

เทพแห่งอามาเทราสุ พระโพธิสัตว์ฮาจิมัน

ได้ต่อต้านต่อองค์จักรพรรดิโกไดโง (สายวัดไดกากุจิ)

ธงประดับไหมนั้น

และได้รับอนุญาตจากกองทัพหลวงจากองค์จักรพรรดิคิเง็น (โมจาคุอิน อายะ)

ราชสำนักกำลังเรียกร้องให้ลงโทษประหารชีวิตคุณโทกิอย่างหนักเลยครับ

ดีจังเลยนะครับ พี่ชาย?

อา...

ฝากทุกอย่างไว้กับคุณแล้วนะ

ไม่ปล่อยให้หนีไปหรอก คุณโทกิ

จะฆ่าข้าอย่างนั้นรึ

ฮ่าๆ

เจ้าผู้เป็นน้องชายที่ฝีมือการรบก็ไม่โดดเด่นนัก

หึ

หอกงั้นรึ

ไม่ว่าจะเท่าไหร่ สำหรับผมมันก็แค่ไม้จิ้มฟันเท่านั้นแหละ

ไม่ว่าจะเท่าไหร่...

!!

คุณโทกิ นี่ความเร็วดาบช้าลงไปเยอะเลยนะ

ต่อหน้า "กำแพงหอก" ที่ไร้รอยขีดข่วนแม้แต่เส้นเดียว ศิลปะการรบของแต่ละคนก็ไร้ประโยชน์

สิ่งที่ข้าจะสร้างน่ะ คุณโทกิ

คือโลกที่ไม่ต้องการคนแบบคุณเลยล่ะ

คุณโทกิถูกประหารแล้ว

................... น้องชายเอ๋ย!

ทำเรื่องแบบนี้กับกำลังหลักของตระกูลอาชิคางะได้ยังไง

เหตุการณ์นี้จะเป็นตัวตัดสิน

รอยร้าวของตระกูลอาชิคางะจะพัฒนาไปสู่สงครามกลางเมืองที่เขย่าแผ่นดินเลยทีเดียว

อีกด้านหนึ่ง

แม่ทัพผู้นี้ที่ห่างไกลจากแผ่นดินแล้ว

คุณหนูจัง~♡ พรุ่งนี้มากินข้าวด้วยกันที่บ้านฉันนะ!

ขอบคุณมากเลยครับ!

ตอนที่ 187 จบแล้ว

มิมาจัง ทำให้พี่ชายดูดีขึ้นเยอะเลย ก็เริ่มมีคนมาสนใจแล้วสิ

...ขอโทษนะ

กลับไปเป็นคนธรรมดาแบบรวดเร็วเลย

ก็ถึงวัยที่จะแต่งงานแล้วล่ะ

คุณหนูหนีขึ้นไป