ตอน 212: Chapter 212

ปฏิเสธ

!!

จะไม่ร่วมมือกับชาวคิโจและชาวชิโนะ

ทำไมล่ะ...

ฉันเป็นพวกมองโลกตามความเป็นจริง

“เพราะคุณโทคุนะมิ โลกถึงจะพินาศ!”

...คุณคิดว่า จะเชื่อแบบเต็มร้อย ทันทีเลยเหรอ

ใช่ไหมล่ะ

ที่ชิโนะก็มีเจ้าชายมุเนะระอยู่ด้วยนะ

ถ้ามีเวลาครึ่งเดือน ก็สามารถรวบรวมทหารมาช่วยได้เยอะเลยนะ

...ไม่นะ

ต้องรีบเข้าไปในคามาคุระให้ได้โดยเร็วที่สุด

ถ้ามีเวลาครึ่งเดือน พี่ชายก็จะยึดคันโตได้เลย

โชคดีที่คันโตส่วนใหญ่เป็นพวกสายตรงยุคของฮิะบาน

สึวะ

คามาคุระ

เกียว

ตามการคำนวณของฉัน กองทัพจะรวมตัวได้เป็นสิบเท่าของพี่ชาย

นี่มันคือสงครามของพวกเราพี่น้องนี่นา

แย่แล้ว ถ้าอย่างนั้น...

ถ้าสู้กันตามปกติ คราวนี้ฉันต้องชนะให้ได้!

แต่ว่า

ถ้าพี่ชายเป็นเทพอย่างที่เพิ่งได้ยินมา

แม้กำลังทหารจะมากถึงร้อยเท่า ฉันก็แพ้

ขึ้นมาเลย

แผนการของเจ้ามันตั้งอยู่บนสมมติฐานนั้นใช่ไหม?

ถ้าเจ้าพังทลายลง

ฉันจะนำไปใช้ในแผนการนะ

ก่อนหน้านี้ เจ้าเคยพูดว่า

เมื่อฟังเรื่องของเจ้าเมื่อกี้แล้ว...

จะนำการพินาศของฉันไปใช้ในแผนการ

ฉันพอจะจินตนาการถึงแผนการได้แล้วล่ะ

สัญญาเถอะ

ว่าถ้าฉันแพ้ จะไม่ลังเลที่จะนำฉันไปใช้ในแผนการของเจ้า

ส่วนทหารของชิโนะก็เก็บสำรองไว้

แล้วค่อยนำมาใช้ในตอนนั้นก็แล้วกัน

...คุณโทโมยูกิ

อ่านมาถึงขนาดนี้แล้ว...

เรื่องราวในอดีตนั้น ทำไปตามความเชื่อของฉัน

ไม่ได้จะขอการอภัยนะ แต่ว่า

ชะตากรรมของตระกูล และแผนการอันเยือกเย็นนั้น...

ต้องขอขอบคุณอย่างสุดซึ้งที่ให้พวกเจ้าหนุ่มแบกรับไว้

มัตสึอิ ยูเซย์

เอาล่ะ คืนนี้ดื่มกันเถอะ

ตอนที่ 212: ทะเลาะกันของพี่น้อง 1351

อยากจะพูดคุยกับชาวคิโจและชาวสึวะนะ

โทคิยูกิ

เจ้าบอกว่าจะภักดีต่อฉันสินะ

แม้จะเป็นเพียงการพักผ่อนแค่สองวัน

ไม่จำเป็นหรอก

แต่ที่สึวะแห่งนี้ ทำให้ใจฉันสงบลงอย่างแท้จริง

คุณโทโมยูกิ ปลอดภัยดีนะครับ

เพราะตอนนี้ไม่มีใครในแผ่นดินที่ทะเยอทะยานแล้ว

เราจึงสามารถปฏิสัมพันธ์กันได้โดยไม่ต้องมีความระแวดระวังหรือการวางแผนอะไรเลย

อย่างเจ้าแบบนี้...

ที่ต้องมาเต้นตามพลังเวทมนตร์ของแผ่นดินนี่มันเยอะเกินไปแล้ว

ถ้าปกป้องครอบครัวและเหล่าข้ารับใช้ที่อยู่ภายใต้สายตาของฉันได้ก็พอแล้ว

ถ้าฉันชนะได้

ก็ตั้งใจจะสร้างรัฐบาลขึ้นในคันโต

โดยไม่ตัดสินว่าใครคือผู้ครองแผ่นดิน

ให้ทุกคนสามารถเข้าร่วมทางการเมืองได้

เป็นสหพันธ์ที่ผ่อนคลายซึ่งทุกคนจะช่วยเหลือซึ่งกันและกันในยามวิกฤต

ตอนนั้น

ชาวคิโจจะเข้าร่วมด้วยไหม

...ครับ

ขอให้คุณโทโมยูกิโชคดีในการรบนะขอรับ

กลางเดือนพฤศจิกายน ปี 1351

โทโมยูกิมาถึงคามาคุระแล้ว

รวมกับกองทัพอุเอซึกิ

รวบรวมเหล่าซามูไรจากทั่วคันโต

โทโมยูกิ

คือยุทธศาสตร์ที่จะต่อสู้กับโทซึกิที่กำลังเคลื่อนทัพมาทางตะวันออก

อุเอซึกิ

ขอโทษด้วยหลายๆ อย่างเลยนะ

เอ๊ะ อะไรนะ ไม่มีอะไรเลย

มาถึงคามาคุระในรอบสิบหกปีแล้วนะ

แม้แต่พวกคุบิบันชูก็ลดน้อยลงไปเยอะเลย

ยูมาสุเกะก็เสียชีวิตในการรบที่คิวชูด้วย

อิชิกิ ยูคิ-อิโระ โยริยูกิ

ที่เหลืออยู่ก็มีพวกเจ้าสองคนนี่แหละ

ถึงตอนนี้ก็ยังจำได้เลยนะว่าเคยมาที่นี่

นั่นมันวันคืนที่เหมือนกับวัยเยาว์ของเราเลยไม่ใช่เหรอ

พวกคุบิบันชูเดิมของคันโต ส่วนใหญ่ก็ไปอยู่กับคุณโทโมยูกิ

เหตุผลก็คงมีมากมายสินะ

แม้จะยังไม่ชำนาญ แต่พวกเราก็ช่วยกันคิดหาทางออก...

เป็นเวลาสองปีที่คามาคุระ มันคงจะยิ่งใหญ่มากเลยใช่ไหมล่ะ

จังหวัดชิซูโอกะ ※แถวจังหวัดชิซูโอกะ

เดือนธันวาคม

ซัตตะยามะ แห่งจังหวัดสุรุง

ที่ประตูทางเข้าคันโต โทซึกิกับโทโมยูกิก็ได้เผชิญหน้าในการรบครั้งใหญ่

โทซึกิกล้ามากที่ไม่ได้นำทหารมาจากเกียวเกือบทั้งหมด

และได้ตั้งทัพบนภูเขาโดยมีพันธมิตรเพียงเล็กน้อยจากทางตะวันออก

ตามบันทึกใน "ไทเฮйки"

กองทัพโทซึกิ สามพันนาย

กองทัพทาดะโยชิ ห้าหมื่น กองทัพโทโมยูกิ ห้าแสน

เป็นที่แน่นอนว่าโทโมยูกิเหนือกว่าในด้านกำลังพล

ไม่ไหวแล้ว โชกุน ท่านแม่ทัพ!

ศัตรูเยอะเกินไปแล้วครับ!

อะไรนะ!?

ด้วยความแตกต่างของกำลังพลขนาดนี้ คงจะสู้กันไม่ได้หรอก

กรี๊ดดดดดด!

กองทัพโทซึกิก็ไม่มีทางสู้ จนถูกทำลายล้างจนหมดสิ้น

ทำได้แล้ว!

7

ว

โลกที่สงบสุขซึ่งโทโมยูกิสร้างขึ้นก็ได้มาถึงแล้ว

ชัยชนะของความยุติธรรม!

7

ชีวิตนกกระเรียน

ด้วยความแตกต่างของกำลังพลแบบนี้ ต้องเกิดการสู้รบขึ้นแน่ๆ

เอาเกลือมาให้หน่อย

โลกที่สงบสุขที่คุณโทโมยูกิสร้างขึ้นได้มาถึงแล้ว

ครับ

ฟ่ารี

ด้านหลังศัตรูว่างเปล่าเลย!

เพื่อคุณชินาโอะ จะล้างแค้นให้ให้ได้!

ชิยูกิโคจิ ชิยาคุ

คุณอุเอซึกิ!

โจมตีจากด้านหลังครับ!

โผล่มาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย

ด้านหลังก็ระวังไว้อย่างเข้มงวดแล้วแท้ๆ

ด้วยการโจมตีของทหารซุ่มยิง กองทัพใหญ่ของคุณโทโมยูกิก็พังทลายลงในทันที

เป็นชัยชนะพลิกล็อกสุดประหลาดตามสไตล์ของคุณโทซึกิอีกแล้ว

ให้ตายสิ

คุณโทโมยูกิครับ!

หลุดจากคุณอุเอซึกิกับคุณโมมอยะ แล้วก็โดดเดี่ยวอยู่คนเดียว

ปีถัดไป เดือนมกราคม ปี 1352

ในที่สุดคุณโทโมยูกิก็ถูกจับตัวได้

และถูกนำตัวไปยังคามาคุระ

โทโมยูกิ!

โล่งใจแล้ว!

ปลอดภัยดีจัง!

พวกตัวแสบทั้งหมดถูกไล่ออกไปหมดแล้วล่ะ!

รอยยิ้มที่ยินดีกับความปลอดภัยของผม

คงจะเป็นจากใจจริงอย่างแน่นอน

แต่ว่า

อ๊าาา!

คุณลุงครับ!

อย่ากังวลไปเลยครับ ไม่เป็นไรหรอก

คุณโมโตอุจิแห่งตระกูลโมโตอุจิ

บุญคุณที่เลี้ยงดูผมมาจนถึงสิบขวบ ก็ยังตอบแทนไม่ได้เลยครับ!

คุณโมโตอุจิแห่งตระกูลอาชิคางะ ซึ่งเป็นลูกแท้ๆ ของโทซึกิ และเป็นลูกบุญธรรมของคุณโทโมยูกิ

คุณลุงเป็นคนที่จำเป็นสำหรับอนาคตของอาชิคางะเลยนะครับ!

โมจิ

ถ้าเทพเจ้าในใจกำลังขับเคลื่อนพี่ชายอยู่

เซ็นรา

ที่ยังคงมีอิทธิพลต่ออาชิคางะ ตัวผมที่อาจกลายเป็นภัยคุกคามต่อพี่ชายและลูกหลาน

อย่าตายนะ ผมจะ

พอดีกับช่วงสองเดือนข้างหน้านี้เลยสินะ

ไม่อาจจะทนได้ถ้าไม่ฆ่าซะแล้ว

ปลายเดือนกุมภาพันธ์ ปี 1352

คุณโทซึกิ

คุณอุเอซึกิกับพวกกำลังแสดงท่าทีที่จะช่วยคุณโทโมยูกิครับ

ถ้าปล่อยคุณโทโมยูกิไว้แบบนี้...

งั้น...

คุณหนูหนีขึ้นไป

จบตอนที่ 212