ตอน 216: Chapter 216

นะ มาซามุเนะ

โอ้ แกนี่มัน

ทำไมถึงได้ หน้าด้านขนาดนี้ ถึงได้ยึดคืนคามาคุระ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า...

อาวุธให้หน่อย มาซามุเนะ! อาวุธ!

ภายใน 3 วัน!

หน้าด้านชะมัด!!!

ไดวาเกะ เซ็นจุนบิ มาสึอิ ยูเซย์ ตอนที่ 216 การเตรียมพร้อมเพื่อศึกตัดสิน 1352 มาสึอิ ยูเซย์

ขออภัยในความไม่สุภาพด้วยครับ/ค่ะ คุณมาซามุเนะ

เนื่องจากศึกตัดสินใกล้เข้ามาแล้ว

จึงมีเรื่องเตรียมการมากมายที่ต้องรีบทำครับ/ค่ะ

เป็นดาบที่คุณทำให้ตอนเด็กๆ เลยเบามากเลยนะ

ขอแบบใหญ่ๆ หนักๆ หน่อย!

แค่เห็นแวบเดียวก็รู้เลยว่าใช้ชีวิตแบบไหนมา

ทั้งการตีและการลับก็ถึงระดับดาบชื่อดังแล้ว

รู้แล้วๆ จ่ายเงินมาสิ

ขอบคุณมากเลยครับ/ค่ะ!

เจ้าของดาบอย่างคุณโทกิโบว ก็เป็นคุณโทกิโบว

แห่งโชคชะตา

แล้วก็ใช้ชีวิตอย่างเต็มที่ไปเลยสินะ

ยึดเมืองคามาคุระได้แล้วก็เถอะ...

พวกเรามีทหารไม่ถึงพันนายเอง

ด้วยกำลังพลแค่นี้ การป้องกันคามาคุระมันดูไร้สาระไปเลยนะ

ถ้าตระกูลมิอุระแถวนี้มาเป็นพวกให้ก็คงจะสบายใจขึ้นหน่อยล่ะ...

ทาคาอุจิ

นิวตะ โยชิมุเนะ

ไม่มีคำตอบที่ดีเลยแฮะ

ดูเหมือนว่าความคิดเห็นจะแตกออกเป็นสองฝ่ายว่าจะไปอยู่กับฝ่ายใต้ หรือจะอยู่เป็นกลางกันแน่

ฝ่ายใต้!

งั้น

ผมจะวิ่งไปขอร้องให้เอง

ยาโร่ตอนนี้กลายเป็นผู้ทรงอิทธิพลของตระกูลมิอุระไปแล้ว

ถ้าไปขอร้องตรงๆ รับรองว่าตระกูลมิอุระต้องขยับตัวให้แน่ๆ เลยล่ะ!

เอ๋? อะไรน่ะ ดูน่าสนุกจัง!

ผมไปด้วย! อย่าให้ท่านผู้นำรุ่นก่อนของเซนไดไปได้สิครับ!

อาฮะ!

ดีเลย! ไปด้วยกันเถอะ คุณนิวตะ!

ทางนี้ไม่มีเขตแดนของฝ่ายอาชิคางะเลย

วิชาการรบของคุณกับฝีเท้าของผม การคุ้มกันก็ไม่จำเป็นหรอก!

ฮวาวะ

ทุกคนพักที่คามาคุระ!

พวกเราจะไปที่มิอุระกัน!

สบายจังเลย!

ทะเลกับท้องฟ้าสุดยอดไปเลยนะ!

สองคนนี้ก็แอบหนีออกจากคามาคุระไป

แทนที่จะรอผู้ส่งสาร ท่านแม่ทัพก็มุ่งหน้าไปที่มิอุระด้วยตัวเอง

แถวนี้ดูเหมือนจะเคลื่อนไหวตามอารมณ์มากๆ เลยนะ

คุณนิวตะ!

คุณโทกิโบวกับคุณสองคน

ถ้ามองจากมุมมองของนักประวัติศาสตร์แล้ว

ก็เป็นลูกของศัตรูของท่านเลยนะ

ก็ไม่มีเหตุผลที่จะต้องมาคบหากันบ่อยๆ หรอก

แต่ถ้ามองจากมุมมองของนักเขียนแล้ว

ผมเนี่ยนะ

?

เวลาอยู่กับท่านผู้นำรุ่นก่อนนี่สนุกสุดๆ ไปเลยครับ

ตั้งแต่สมัยก่อนมาตลอด

อาาา

วิ่งสิครับ! วิ่งสิ!

ก็แค่...

วิ่งไปด้วยเหรอ!?

คงไม่ใช่แค่เพราะเข้ากันได้เฉยๆ ล่ะมั้ง

คาบสมุทรมิอุระ ที่ตั้งหลักของตระกูลมิอุระ

การตัดสินใจของคุณครับ/ค่ะ!

เป็นท่านแม่ทัพของฝ่ายโฮโจและนิวตะที่เสด็จมาด้วยพระองค์เองเลยนะครับ/คะ

เราจะตอบสนองต่อความตั้งใจนี้ไม่ได้เลยนะครับ/คะ!

ถึงคุณมิอุระ มีคำสั่ง

บุตรชายคนโตของคุณนั้น ไม่ใช่ตัวประกัน แต่จะเข้าร่วมกับกองทัพอาชิคางะ

คุณโทกิโนะ

ต้องเป็นเพราะการจัดการของคุณนี่แหละ ที่ทำให้มิอุระยังคงมีชีวิตอยู่ได้

ในเมื่อคุณมาถึงแล้ว ก็ไม่มีเหตุผลที่จะไม่ทำอย่างนั้น

กองทัพทั้งหมดของตระกูลมิอุระจะอยู่ข้างคุณครับ!

อยู่ในสถานการณ์ที่ถูกต้อนจากทั้งกองทัพหลักและคามาคุระ

...ดี!

แบบนี้การป้องกันคามาคุระก็แข็งแกร่งขึ้นแล้ว!

คามาคุระ

แน่นอนอยู่แล้ว ทาคาอุจิ...

จะทุ่มกำลังพลทั้งหมดเข้าสู่การรบครั้งใหญ่กับกองทัพหลักไม่ได้แล้ว!

จะบุกคามาคุระด้วยกองทัพทั้งหมดเลย!

ไม่ได้ครับ!

ท่านแม่ทัพต้องมุ่งเน้นไปที่การรบครั้งใหญ่กับองค์ชายโซระด้วยนะครับ!

จะปล่อยให้ถูกช่วงชิงไปเฉยๆ ได้ยังไงล่ะ!

คามาคุระจะให้หน่วยเคลื่อนที่ไปรับมือเองครับ!

เป้าหมายของคุณโทกิโนะและคุณโทกิยูกิคือการแก้แค้นให้แก่ศัตรู

ต้องมาถึงสมรภูมิที่ท่านโทกุจิอยู่ให้ได้แน่นอนครับ

พวกเขารู้ดีว่าไอ้หมอนั่นได้สร้างความกังวลให้ท่านมานานหลายปีแล้ว

ให้นกกระเรียนตัวนี้จัดการให้ท่านดูเลยครับ

นี่ไงล่ะ

ดาบ "เท็ตสึริวะ กะอิ" ของคุณโคจิโร่ เปลี่ยนจากดาบสั้นเป็นดาบใหญ่

←แบบเก่า

ดาบ "ชิโฮ-จู กะอิ" ของคุณอายโกะ มีการเพิ่มความโค้งเข้าไปด้วย

เพราะความหยาบในท่าทางของเธอมันหายไปกว่าเดิม...

♫ ♪

ได้เพิ่มน้ำหนักเข้าไปจนถึงขีดจำกัดที่ความเร็วในการฟันไม่ลดลง

คุณมาซามุเนะ สำหรับผมแล้ว...

เลยปรับปรุงประสิทธิภาพในการฟันให้ดีขึ้นแล้วนะ

ของเธอน่ะ ยังอยู่ในช่วงทดลองอยู่

จะปรับจูนนิดหน่อย งั้นเข้ามาตรงนี้ก่อนสิ

เคลื่อนไหวที่โคนนิ้วก็สามารถกำได้จนถึงปลายนิ้วเลย

คุณนิวตะ...

เพราะมันจะยึดติดกับกระดูก ดังนั้นเมื่อติดไปแล้วก็จะถอดออกไม่ได้เลยครับ

...ทำไมล่ะ

ไม่ใช่เป็นอาวุธเหรอ?

ดูเหมือนจะเหนื่อยจากการสู้รบนะ

อยากเป็นผู้หญิงธรรมดาใช่ไหม?

......เมื่อก่อนนะ

เวลาเกิดการรบขึ้นมา ก็จะเพลินไปกับมันเลย

เหมือนสาวน้อยที่ต้องเป็นห่วงคุณโคจิโร่

คุณโคจิโร่คงจะปลอดภัยใช่ไหมนะ

ตอนนี้ ดาบมันรู้สึกหนักอึ้งไปด้วยความคิดชั่วร้าย

ก็เหมือนแม่ที่ดีใจกับการเติบโตของคุณนิวตะ

ช่างแข็งแกร่งอะไรเช่นนี้...

คุณนิวตะที่เคยตัวเล็กๆ กลับเติบโตได้ดีขนาดนี้

ถึงอย่างนั้น

ความอาลัยในอดีตที่ยังไม่สมหวังก็ตัดไม่ขาด

คราวนี้แหละ อยากจะสู้ต่อไปเพื่อท่านสามี แล้วก็ได้ตายไปก่อน

...คุณมาซามุเนะ

มือที่อ่อนโยนของคุณน่ะ ยังไม่รู้สึกอยากจะจับมันเลย

ชินะ เป็นอะไรไป กินซาชิมิสิ!

ไม่เหมือนคุณเลยนะ ก่อนออกรบใหญ่แบบนี้!

เปล่าครับ กำลังคิดอะไรอยู่...

คุณน่ะ ปกติก็แสดงอาการคลั่งไคล้ก่อนออกรบอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ

ถึงจะเป็นพวกโทไดที่จิตใจเป็นหนึ่งเดียวกัน

ก็แสดงท่าทีคลั่งไคล้ให้ดูหน่อยสิ ชินะ!

เส้นทางชีวิตมันก็จะแยกออกไปตามเหตุผลต่างๆ

นี่ หยุดเถอะ

การที่พวกโทไดทั้งหมดออกเดินทางไปด้วยกันน่ะ...

รู้สึกว่าครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายแล้วล่ะ

พรุ่งนี้พวกเราจะออกจากคามาคุระ

การป้องกันคามาคุระฝากไว้กับคุณนิวตะกับคุณมิอุระแล้ว

ฝ่ายโฮโจได้รวมกำลังกับกองทัพหลักแล้ว การรบครั้งสุดท้ายกับองค์โทกุจิ

พูดตามตรงนะ มันน่ากลัว

คุณโทกุจิไม่ใช่คนที่จะยอมให้เรื่องจบลงแบบนี้ได้

มันจะเป็นการรบที่อันตรายที่สุด

คืนนี้อาจจะเป็นคืนสุดท้ายของคามาคุระก็ได้นะ

ดังนั้น

จะบอกพวกคุณก่อนนะ

?

ชีวิตของฉันมันมีเรื่องยากๆ เยอะแยะไปหมด

แต่เพราะว่ามีภรรยาที่เก่งที่สุดในใต้หล้าอยู่ด้วย

ขอบคุณเสมอเลยนะ

ฉันสามารถพูดได้อย่างไม่ลังเลเลยว่านี่คือชีวิตที่มีความสุขที่สุดในโลก

...ถ้าอย่างนั้น ท่านพี่

ขอรับรางวัลจากภรรยาทุกคนได้ไหมครับ

ตอนนี้เลย

?

ทั้งสองคนพูดนะ

ที่ว่าไม่ค่อยมีลูกนี่...

คงเป็นเพราะว่ามันไม่ใช่บ้านเกิดของตระกูลโฮโจ

แต่ถ้าเป็นคามาคุระแห่งนี้ ที่บรรพบุรุษได้สืบทอดสายเลือดกันมา...

ก็รู้สึกเหมือนว่าจะได้รับพรจากท่านได้เลยล่ะ

อย่างนั้นเหรอ

ถ้าเป็นลางสังหรณ์ของฮิรูนะ รับรองว่าต้องถูกแน่ๆ

อยากจะทำให้บรรพบุรุษสบายใจจังเลย

ว่าสายเลือดของตระกูลโฮโจจะสืบต่อไปได้

สิบเก้าปีก่อน

ตั้งแต่วันที่ออกจากคามาคุระนี้

ชีวิตที่ต้องวิ่งหนีของฉันก็เริ่มต้นขึ้น

วันนี้ก็ออกเดินทางจากคามาคุระอีกครั้ง

เพื่อไปต่อสู้และเอาชนะต้นเหตุให้ได้!

ขอให้โชคดีในสงครามตลอดไป

คุณโฮโจ

ท่านพ่อ

ท่านพี่

เหล่าสหายที่ถูกพรากชีวิตไปอย่างกะทันหันวันหนึ่ง

ไปแล้วนะครับ

สู่สมรภูมิแห่งการตัดสินชี้ขาด

เมื่อวันที่ 28 เดือน 2

โสระโอ (เจ้าชายโสระ)

ที่คามาคุระ

วันแห่งการตัดสินชี้ขาด

กองทัพนิวตะได้เข้าปะทะกับกองกำลังแยกของอาชิคางะ

การปะทะกันอย่างดุเดือดของสองกองทัพหลัก

ณ ทุ่งโคซาเนจิเกะ ซึ่งเป็นสมรภูมิแห่งการตัดสินชี้ขาด

คุณหนูแห่งโทเกะผู้หลบหนี

ตอนที่ 216