ตอน 49: Chapter 49

ระหว่างทางหลบหนีจากชิโนโนะสู่เกียว

พวกเราถูกหยุดไว้ก่อนถึงโอมิเสียแล้ว

★อีกนิดเดียวก็จะถึงเกียวแล้วนะ...

※แถวจังหวัดชิกะ

อ๊าาา ดูจากท่าทางแล้วเหมือนคุณโฮโจเลยล่ะ~

เธอจะถูกนำตัวไปสอบสวนและทรมานนะ!

ตอนที่ 49 มินาโตะ มิ 1335

มัตสึอิ ยูเซย์

นี่เป็นด่านตรวจที่ราชสำนักหรือฝ่ายอาชิคางะสร้างขึ้นนะ

การตรวจก็ดูเข้มงวดน่าดูเลย

นอกจากด่านตรวจนี้แล้วก็ไม่มีทางอื่นแล้วล่ะ

จะทิ้งม้าแล้วข้ามภูเขาที่ชันไปเลยไหม?

ว่าแต่ด่านตรวจนี่มันต้องถูกจับได้อยู่แล้วล่ะ

เพราะบนหน้าของคุณไทะมีเขียนว่า "โฮโจ" ไงล่ะ

...ไม่สิ

เพื่อพวกชั้นต่ำอย่างพวกนี้ จะยอมเสียม้ากับสัมภาระไปได้ยังไงกัน

ข้ามีแผนอยู่หน่อยนะ

ต้องใช้เวลาเตรียมตัวสักครึ่งวันล่ะ

ก่อนถึงก็ต้องมีเมืองสถานีอยู่แล้วนี่นา

พวกเจ้าก็รอเวลาอยู่ที่นั่นไปก่อนเถอะ

...หมายความว่าอย่างนั้น

จะเข้าร้านอาหารไหมครับ?

ไม่อยากใช้เงินฟุ่มเฟือยที่นี่เลย

เพราะว่าที่เกียวมันดูเหมือนว่าจะต้องใช้เงินเยอะแยะไปหมดเลยนะ!

นี่ๆ

เขาว่ามีทั้งเสื้อผ้ากับอาหารที่ไม่เคยเห็นมาก่อนเต็มไปหมดเลยนะ

อยากจะร้องว่า "โดสุเอะ" ตลอดเวลาที่อยู่ที่นี่เลย

เงินค่าขนมที่ท่านพ่อให้มามันก็ไม่เยอะเท่าไหร่

เข้าสู่โหมดเที่ยวเกียวแล้วล่ะ

ต้องระวังเรื่องการใช้เงินด้วยนะ

โอ๊ะ ขอโทษนะ

คงเป็นยาพิษสำหรับคนจนสินะ

เก็นบะคุง

เงินจำนวนมากขนาดนี้มาจากไหนกัน...

ก็ไปขอมาจากคุณโยริชิไงล่ะ

การที่ค้นพบนินจาของศัตรูนี่เป็นความดีความชอบที่ใหญ่เลยนะ

ถ้าไม่มีข้า สุวะอาจจะล่มสลายไปแล้วก็ได้นะ

แน่นอนเลย

ก็เพราะคุณนี่แหละ แผนการรบใหญ่ถึงไม่รั่วไหลไปถึงฝ่ายศัตรู

ท่านเจ้าก็เลยสามารถหลบหนีมาถึงเกียวได้แบบนี้

สมกับเป็นความดีความชอบที่คู่ควรกับเงินจำนวนมากนั้นเลย!

...แล้วก็มีเรื่องจะปรึกษาหน่อย

พอจะให้ยืมเงินหน่อยได้ไหม

เงินของตัวเองมันหมดเกลี้ยงไปแล้วล่ะ

เพราะว่าคุณฟุบุคิชอบซื้อของกินเล่นไร้สาระตามเมืองสถานีระหว่างทาง

แล้วเสบียงที่พกมาก็เกือบจะถูกกินหมดไปคนเดียวแล้วด้วย

...ก็เป็นเพราะกรรมของตัวเองนั่นแหละ

อาาา อร่อยจัง

ได้กินแบบฟู่ฟ่าๆ ปล่อยให้คนจนอยู่ข้างหลังนี่มันสุดยอดจริงๆ

สงสารคุณฟุบุคิจริงๆ นะ

อาจจะไม่พอ แต่อย่าห่วง ข้าจะจัดหาให้

ปล่อยเขาไปเถอะ ไอ้พวกไร้สมองนั่น

ป่าไผ่ตรงโน้นน่ะ

...แล้วคุณฟุบุคิล่ะ?

เขาบอกว่าจะฝึกฝนเพื่อบรรเทาความหิวโหยน่ะ

ท้อง...

มันลดลงแล้ว...

...ได้เห็นสักที ก็สุดยอดจริงๆ เลยนะฝีมือดาบของหมอนั่น

...อืม

ยังรู้สึกว่าคงจะชนะไม่ได้ถ้าสู้กันตัวต่อตัวอยู่ดี

...แค่ไม่ได้กินมื้อนึงเนี่ยนะ สายตาก็ดูหิวโหยขนาดนี้เลย

สุดยอด

สุดยอด

หมอนี่ก็ยังเก็บไพ่เด็ดไว้เยอะแยะเลยนะ

เฮ้ ฟุบุคิ!

ปอย

เป็นค่าอาหาร ก็สอนให้หน่อยสิ

คุณเท็งคุคนนั้นบอกว่า

มันไม่ใช่ทักษะ แต่มันคือมายากล

รู้สึกว่าสู้ไม่ได้เลย

รู้สึกว่ามันมีความแตกต่างที่เด็ดขาดอยู่

ไม่ใช่ทักษะแล้ว มันคือมายากลนี่นา

กับหมอนั่น

คิดว่ามันต่างกันยังไงล่ะ?

●

...ก็คงจะอย่างนั้นนะ

ถึงแม้ว่าจะเป็นวิชาของนินจาที่อยู่นอกเหนือความเชี่ยวชาญของข้า แต่ถ้าจะให้ตอบก็คือ

ควรจะพัฒนาวิชาที่เน้นไปที่พลังโจมตีให้มากที่สุดดีไหม

ไม่อย่างนั้นข้าก็ไม่รู้สึกถึงความน่าเกรงขามในตัวคุณเลย

...ความน่าเกรงขามเหรอ?

วิชาที่ใช้ประโยชน์จากความซุกซนเพื่อพันธนาการศัตรูเป็นจุดเด่นของคุณนะ

แต่ว่าสัมผัสของพวกคุณมันล้าสมัยไปแล้วต่างหากล่ะ

ในสนามรบที่ทุกคนเตรียมใจตายแล้ว...

แค่การเล่นตลกธรรมดาๆ ศัตรูก็ไม่หยุดหรอก

ถ้าเป็นเรื่องจริงจังล่ะก็ ข้าจะฆ่าแกให้ได้

ถ้าส่งผ่านความน่าเกรงขามนั้นไปได้ ก็จะสามารถพันธนาการศัตรูได้อย่างแท้จริง

ถ้ามีความแตกต่างระหว่างมายากลกับทักษะ ก็คงจะเป็นตรงนั้นล่ะมั้ง

...เข้าใจแล้ว

ถ้าสามารถพัฒนาเครื่องมือที่มีอำนาจทำลายล้างสูงได้ล่ะก็...

หมายความว่าแค่เก็บซ่อนไว้เฉยๆ ก็สามารถสร้างความหวาดหวั่นได้สินะ

นั่นแหละ

ว่าแต่ แผนของคุณไทเคะนี่โอเคไหมเนี่ย

ถ้าบนหน้ามีเขียนว่า "โฮโจ" ล่ะก็ คิดว่าคงเป็นไปไม่ได้เลยนะ...

ต้องโอเคแน่ๆ

ถึงเวลาที่เราจะไปรวมตัวกันแล้วล่ะ

คุณลุงฝากให้ช่วยทำตัวสกปรกๆ ไว้ด้วยนะ

ส่วนเก็นบะก็ทำหน้าแบบมั่วๆ ไปเลย เพราะหน้ากากเป็นหน้าจิ้งจอกแล้วมันน่าสงสัย

เก็นบะ

ถ้าพูดถึงความน่าเกรงขาม คุณลุงก็สุดยอดเหมือนกันนะ

ไม่ว่าความรู้สึกที่แท้จริงจะแสดงออกทางสีหน้ายังไงก็ตาม

เราจะทะลวงผ่านไปด้วยความน่าเกรงขามที่เหนือกว่านั้นซะเลย

...?

ได้โปรดเถอะครับ/ค่ะ!!

โอ๊ย! เจ็บจังเลย

ถ้าไม่ถึงเกียวภายในพรุ่งนี้ จะต้องตายอย่างน่าอนาถแน่ๆ เลยยยย

สัญญาที่ได้รับจากการเป็นคนรับใช้ของคุณไซออน ทะโกมุเนะ นั่นเองค่ะ

สำหรับเด็กคนนี้ที่สูญเสียแม่ไป ก็จะได้มีชีวิตที่สุขสบายเสียทีค่ะ

รายได้จากชนบทที่ดูไม่ค่อยจะดีแบบนี้ นี่เป็นงานที่ดีงานแรกที่ได้รับเลยค่ะ

จะดีหรือไม่ดีกันแน่ อ่าาาาาาาาาาาาา

ถึงกับต้องกู้เงินเพื่อซื้อม้ากับของขวัญ

อุ๊ย

อึก

อื้อออ

เอ๋ย! พอแล้วๆ ผ่านไปเลย!

อย่ามาตายเกลือกกลั้วตรงนั้นสิ มันน่ารำคาญจะตาย!

น่าสงสารเกินไปจนพวกเราเองก็รู้สึกน่าสมเพชตามไปด้วยเลยล่ะ

เหรออออ

ขอบพระคุณอย่างสูงเลยค่ะ/ครับ!!

ก็ประมาณนี้แหละค่ะ

อดข้าวมาครึ่งวัน

กลิ้งไปมาในป่าจนกลายเป็นซามูไรน่าสงสาร

แล้วก็...

การปกปิดตัวตนด้วยความน่าสงสารชั่วคราวแบบนี้เป็นเรื่องเล็กน้อยเลยนะ คุณโทคิโย

เพราะว่า พวกเราคือโฮโจแห่งแผ่นดินนี่นา!

คุณไทเคะ น้องชายของเจ้าแห่งแผ่นดิน

ได้ปลอมตัวเป็นซามูไรบ้านนอกที่มาครั้งแรกแล้วแฝงตัวเข้ามาในเกียวค่ะ

ในศูนย์กลางของรัฐบาลโชกุน กำลังแสดงการต่อสู้แย่งชิงอำนาจอย่างดุเดือด

ยิ่งไปกว่านั้น ยังได้แฝงตัวเข้ามาในเกียวและวางแผนที่ไม่เคยมีมาก่อน

หากรัฐบาลโชกุนล่มสลาย ก็จะรีบหนีไป

คุณไทเคะผู้นี้ เป็นหนึ่งในผู้เชี่ยวชาญด้านการวางแผนชั้นยอดในยุคนี้เลยล่ะ

และยังก่อกบฏในที่ที่หนีไปอีกด้วย

พลังชีวิตที่คุณโทคิโยมีนั้น

อ๊ะ!

มากกว่าคุณพ่อที่อ่อนแอและไม่มีแรงอย่างทาคาโทคิ

ฮะ!

อาจจะเหมือนกับคุณลุงผู้นี้ก็ได้นะ

ไม่ว่าจะเป็นเจ้าหนูหรือคุณท่าน เวลาวิกฤตนี่แหละจะสนุกเป็นพิเศษเลย

ฉันเองก็ต้องไปพัฒนาอะไรที่มันสุดยอดซะหน่อย

...ความน่าเกรงขามสินะ

ก็เพื่อจะได้เห็นหน้าโง่ๆ ของไอ้เท็งกูนั่นไง

เคย์เค

เอาล่ะ เกียวอยู่ตรงหน้าแล้วนะ คุณโทคิโย

เวลาที่อยากได้ความน่าสงสาร ก็ปล่อยให้ข้าจัดการให้เลย!

ตอนที่ 49 จบแล้ว

คุณหนูหนีขึ้นไป