ตอน 55: Chapter 55

「หนุ่มน้อยผู้หลบหนี」

คุสึโนกิ มาซาชิ เกาะอยู่ที่คฤหาสน์คุสึโนกิ มาซานาริ

...คุณหนูคงไม่เป็นอะไรนะ

...แต่ว่าน่าประหลาดใจจัง

...น่าจะโอเค

เขาไม่ใช่คนที่จะทำเรื่องใส่ร้ายป้ายสีคนอื่นแน่ๆ

คุสึโนกิ มาซานาริ ผู้มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วประเทศญี่ปุ่น

แบบนั้น...

ถึงกับมีท่าทีที่ดูอ่อนน้อมถ่อมตนด้วยซ้ำไป

คุณ!

ยาซึมัน

รู้สึกหิวเล็กน้อยน่ะ...

กินของว่างจากอาหารเลี้ยงอีกแล้วเหรอ!

นั่นใครน่ะ!?

หนีไป!

บ้านหลังใหญ่ที่ได้รับจากจักรพรรดิเนี่ย หนีได้เต็มที่เลยล่ะ!

มัตสึอิ ยูเซย์

ตอนที่ 55 คุสุงิ 1335

คุณนายก็กำลังวิ่งหนีอยู่ด้วยหรือครับ?

ก่อการโดยไม่ขออนุญาตให้ลำบากใจไปก่อน แล้วถึงจะยอมก้มหัวให้ได้

เบื้องต้นหนีไปก่อนจนกว่าจะสงบ แล้วค่อยเอาใจให้ถูกใจตามแบบฉบับของคุสึโนกิครับ

เอาล่ะ เจ้าหนุ่ม

อยากจะรู้ถึงวิธีที่ผู้ที่อ่อนแอกว่าจะเอาชนะผู้ที่แข็งแกร่งกว่าใช่ไหมครับ

งั้นลองมาประลองกับข้าดูสักหน่อยเป็นไงครับ

เอ๊ะ...

ลองสู้ด้วยท่าที่คิดว่าตัวเองจะชนะมากที่สุดดูสิครับ

แค่สู้กันสักตาเองครับ

หรือว่ากลัวล่ะ?

ถ้าได้เห็นแล้วก็น่าจะให้คำแนะนำคร่าวๆ ได้แล้วล่ะ

ฝีมือการรบของข้าที่สามารถโค่นกองทัพใหญ่ของโฮโจได้

...กลัวอะไรกัน

...โอ้

ท่าทางนั้นมาจากใครเหรอครับ?

เป็นลูกศิษย์ของข้าที่ตาข้างหนึ่งถูกปิดไว้ครับ

เขาจะถ่ายทอดวิชาต่างๆ ที่เหมาะกับข้าให้ครับ

...เป็นอาจารย์ที่ดีจริงๆ นะครับ

ตอนที่ข้าก่อการแล้วเผชิญหน้ากับกองทัพคามาคุระที่มีอยู่เป็นร้อยเท่า

ทหารฝ่ายพวกพ้องก็เป็นแต่พวกมือสมัครเล่นที่มารวมกันเท่านั้น

แม้แต่ครูผู้สอนวิชาดาบก็ยังขาดแคลนเลยครับ

แล้วท่านชนะได้อย่างไรครับ?

ข้าจะแสดงให้ดูเอง!

!?

ถูกป้องกันด้วยข้าวปั้นเหรอ!?

ตั้งแต่ท่าตั้งการ์ด

ก็พอจะคาดเดาได้ว่าเป็นท่าฟันเส้นเลือดขณะที่กำลังหนี

นั่นหมายความว่าเป็นการโจมตีแบบแม่นยำแต่พลังไม่สูง

ถ้าป้องกันไม่ให้มันถึงเส้นเลือดได้ก็...

ข้าวปั้นที่ทำจากข้าวเหนียวก็เพียงพอที่จะเป็น "โล่" ได้แล้วล่ะครับ

ข้าวที่นึ่งจากข้าวเหนียว มันค่อนข้างแข็งนะ

ไม่จริงน่า...

จะใช้ข้าวปั้นในการตัดสินด้วยดาบเนี่ยนะ

แค่คิดแบบนั้นก็แปลว่าเธอเป็นคนหนีไม่เก่งแล้วล่ะ

มัวแต่ยึดติดกับการชนะด้วยดาบ

ถ้ามัวแต่ยึดติดกับการชนะด้วยดาบ

ก็จะมีแต่พวกที่ดาบเก่งเท่านั้นที่จะชนะได้

ถ้ามัวแต่ยึดติดกับการชนะด้วยธนู

ก็จะมีแต่ฝ่ายที่มีนักธนูเก่งๆ เท่านั้นที่จะชนะได้

เคล็ดลับที่ผู้ที่อ่อนแอกว่าจะเอาชนะผู้ที่แข็งแกร่งกว่านั้น

คือการหลบหนีออกจากกรงขังที่เรียกว่า "กรอบความคิด" นั่นเองครับ

แม้ว่าดาบจะไม่สามารถใช้งานได้อย่างเต็มที่ก็ตาม

ก็ยังสามารถแกะสลักท่อนซุงเพื่อกักเก็บน้ำฝนไว้สำหรับการตั้งรับได้

สามารถนำน้ำมันมาทาเพื่อเผาทำลายสะพานได้

การขับถ่ายออกมาแล้วโยนทิ้งน่ะ แม้แต่เด็กทารกก็ทำได้

สำหรับทหาร อาวุธ กำลัง หรือทักษะเพื่อการต่อสู้...

หากสามารถแสดงออกมาได้แม้เพียงชั่วพริบตาเดียว

ก็สามารถเอาชนะศัตรูที่มีอยู่เป็นร้อยเท่าได้เลยล่ะครับ

จากกรงขัง

หลบหนี...

สามัญสำนึก

ประเพณี

ความรู้

ประสบการณ์ที่ประสบความสำเร็จ

กำลังพลจำนวนมาก...

ผู้ที่อ่อนแอก็ไม่ควรถูกกักขังในกรง

วู้ว

คนที่ถูกล้อมด้วยกรงแบบนั้นจะแข็งแกร่งมาก

ถึงแม้จะถูกเรียกว่าขี้ขลาดหรือขี้กลัว ก็จงหนีไปอย่างมั่นใจเถอะ!

แต่ถ้าถูกโจมตีผ่านช่องโหว่ของกรง ก็จะเปราะบางอย่างที่สุดจนไม่มีทางหนี

ทำไมนกถึงดูอิสระและเท่จังครับ?

เพราะท้องฟ้าทั้งหมดนี้คือที่ให้หนีไงล่ะครับ!

ไม่ต้องถูกพันธนาการ ไม่ต้องถูกกักขัง

ต้องเดินไปบนเส้นทางหลบหนีที่กว้างใหญ่ สูงส่ง และยิ่งใหญ่เสมอ!

การหนีคือการมีชีวิตอยู่

นี่คือความเชื่อของเซย์โจเลยครับ

อ่า...

ขอบคุณมากเลยครับ คุณคุสุงิ!

เพราะโดนคนพูดต่างๆ นานาว่าว่าผมเป็นพวกวิ่งหนีได้เท่ากระต่าย หรือเป็นพวกเด็กน้อยโรคจิตที่วิ่งหนีแบบเปลือยกายน่ะครับ เลยรู้สึกเสียใจมากเลย!

คำพูดนั้นทำให้ผมมีกำลังใจที่จะหนีได้เลยครับ!

เป็นคำพูดที่ร้ายกาจจริงๆ เลยนะครับ

...ใช่แล้ว

ใช่แล้ว งั้นเข้ามาในห้องของผมก่อนเถอะ

“

ยังไม่มา ข้อมูลการดำรงชีวิต มีอยู่หนึ่งชิ้นในระดับสากล

จะมอบสิ่งดีๆ ให้หนึ่งอย่างนะ

ห้องรก

ระหว่างที่ลองทำสิ่งต่างๆ ดูว่ามีอะไรที่ใช้ในการรบได้ไหม

อืม

เจอแล้ว

...นี่คือ...?

เป็นบันทึกที่ได้รับคำสั่งให้เขียนจากจักรพรรดิครับ

นั่นคือฉบับร่างของสิ่งที่ได้ยื่นไปแล้วครับ

ในการรบครั้งก่อน ข้าใช้กลยุทธ์ทางทหารแบบไหนในการรบ...

ทั้งหมดนั้นได้บันทึกไว้แล้วครับ

ตัวอักษรนี่มันเลอะเทอะไปหมดเลย!

มันเป็นแค่ฉบับร่างนี่นา ไม่มีใครเห็นก็คงไม่เป็นไรมั้ง...

เอาเถอะ เดี๋ยวจะใช้เวลาในการถอดรหัสอย่างเต็มที่เลยครับ

แต่ว่ามันห้ามให้ใครเห็นเด็ดขาดนะครับ

ตามปกติแล้วมันเป็นสิ่งที่ต้องแสดงให้เฉพาะองค์จักรพรรดิเท่านั้นนะครับ...

มันเป็นกลยุทธ์ทางทหารสำหรับพวกชอบหนี

ถ้าคนที่ไม่เข้าใจเรื่องการหนีมาอ่าน ก็อาจจะนำไปใช้ผิดได้

เชื่อมั่นในสหายที่รักการหลบหนี แล้วก็มอบมันให้

...ครับ!

เป็นอย่างไรบ้างนะ เด็กหนุ่ม?

ขอบคุณมากเลยครับ คุณเซย์โจ!

ดีจัง! ออกมาแล้ว!

ได้รับเวลาอันมีค่าเลยนะครับ

ตั้งแต่มาถึงเกียว ก็มีแต่ประสบการณ์อันล้ำค่าเลยครับ...

อืม

ช่วงเวลานี้วันนี้มันพิเศษจริงๆ ครับ

ชีวิตมันสั้นนัก ขอสนุกกับการหนีให้เต็มที่เลยล่ะครับ

ในวัยนั้น ดวงตาที่แบกรับโชคชะตาขนาดนั้น

ความไม่พอใจต่อรัฐบาลปัจจุบันที่แฝงอยู่

ไม่นะ...

นี่

ท่านพ่อ!

โอ้ เป็นอะไรไป ทามิมารุ

งานเลี้ยงในวันมะรืนนี้ครับ...

ถ้าไปถึงช้าจนถึงช่วงยามสุนัข

ระหว่างที่ท่านไม่อยู่ มีผู้ส่งสารจากคุณโทซึนะมาครับ

เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า?

โฮ่ว

※ประมาณ 19〜21 นาฬิกา

มีธุระที่ต้องไปทำที่คูโช

หลังจากจัดการเสร็จแล้วจะตรงมาที่นี่เลยครับ

รับทราบครับ

...องค์เจ้า

ข้อเสนอแนะครั้งนี้ ขอให้รับไปใช้ด้วยนะครับ

เรารู้เวลาและเส้นทางที่มันจะผ่านแล้วครับ

โอกาสทองครั้งหนึ่งในพันปีที่จะสังหารคุณโทซึนะ

ถ้าจะมุ่งสู่การเป็นเจ้าแห่งแผ่นดิน ก็ไม่ควรที่จะหนีไปได้

ศัตรูก็มาถึงในมือแล้ว...!! ฉบับหน้า ด้วยสีตรงกลาง แผนการลอบสังหารคุณโทซึนะ เริ่มต้นขึ้นแล้ว...!!

คุณหนูผู้รักการหนี