ตอน 7: Chapter 7

อย่างหน่วยรถถัง หรือหน่วยทหารราบ

หน่วยธนู หรือหน่วยหอก

สมัยคามาคุระยังไม่มีการแบ่งงานกันทำแบบนั้น

เป็นสิ่งจำเป็นที่นักรบคนเดียวจะต้องใช้ได้กับอาวุธทุกชนิด

นักรบคามาคุระที่มีความสามารถรอบด้าน! ขอให้ท่านได้ชมการฟันดาบของฮูกาโจ โทกิโยะ ผู้สืบทอดจุดสูงสุดนั้นเถิด!!

เฮ้ อ่า

มัตสึอิ ยูเซย์

เรื่องเล่า 7 ตอนที่

วิชาธนู 1333

...จริงดิ

★ตัดไม่ได้เลยเหรอเนี่ย

ฮ่าๆ ใบมีดที่ ไม่สามารถตัดผ่าน กองฟางได้ นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นเลย

กล้ามเนื้อของคุณโทกิโยะนี่ ถึงตอนโจมตีก็พร้อมจะ "หนีได้ทันที" ตลอดเวลาเลยนะ

ผลก็คือท่านจะเหวี่ยงดาบแบบขี้ขลาดไปซะหมดเลย

แต่ตอนที่อยู่กับโกไดอินนี่ ท่านก็หันคอได้เต็มที่เลยนี่นา

ตอนนั้นก็เพราะมีคนช่วยสองคน เลยไม่จำเป็นต้องหนี แถมยัง...

เพราะเป็นศัตรูที่เป็นแค้นของพี่ชาย ท่านเลยน่าจะเหวี่ยงด้วยน้ำหนักตัวทั้งหมดไปเลยล่ะ

ใช่แล้ว!

ถ้าเป็นโกไดอินล่ะก็ ต่อให้กี่คนก็ฆ่าได้หมด!

ถ้าศัตรูเต็มไปด้วยโกไดอิน ปล่อยให้ผมจัดการเองเถอะ!

ในโลกนี้มันไม่ได้มีแต่โกไดอินให้เกลื่อนกลาดซะหน่อย!

ควรจะฝึกซ้อมให้หนักๆ โดยการออกแรงจากเอวแล้วเหวี่ยงซ้ำๆ เลยนะ

แนะนำตัวละคร

ไม่สิ นั่นมันได้ผลตรงกันข้ามนะ

ฮูกาโจ โทกิโยะ ผู้สืบทอดตระกูลฮูกาโจ "การหลบหนี" คืออาวุธของเขา เทียบได้กับ "ไซเลนส์ สึซึกะ" เลยล่ะ

ถ้าฝึกความแข็งแรงในการโจมตีมากเกินไป เส้นทางการหลบก็จะอ่อนแอลง

ทั้งการโจมตีและการหลบจะกลายเป็นแค่ระดับกลางๆ ทำให้จุดเด่นของคุณโทกิโยะหายไปเลยนะ

เส้นทางการหลบอะไรเหรอ!?

สึวะ ยาเนอิชิ

อืม

ประมุขศาลเจ้าสึวะ ช่วยเหลือคุณโทกิโยะด้วยการทำนายอนาคตแบบปลอมๆ

จู่ๆ ก็หันหลังให้รัฐบาลคามาคุระแล้วทำลายมันลง เป็นแค้นของคุณโทกิโยะ

อาชิคางะ โทคุชิ

หนุ่ม ส่วนวิชาธนู ก็ค่อนข้างมี กำลังดีเลยนะครับ

พ่อชอบดูการแข่งขันยิงธนูน่ะครับ

ลุยเลย

อยากดู

ถึงจะดูแบบนี้ แต่ก็ยิงธนูมาพอสมควรเลยนะ

เป็นอันตกลงแล้วสินะ

ก่อนอื่นมาลองยืดคันธนูดูก่อนเถอะ

สำหรับแม่ทัพแล้ว แค่หนีอย่างเดียวมันจะทำให้ขวัญกำลังใจของกองทัพตกต่ำลงนะ

เพื่อใช้ประโยชน์จากคุณสมบัติของคุณโทกิโยะ

อยากจะให้เขาเรียนรู้วิธีการโค่นศัตรูไปพร้อมๆ กับการหลบหนี แต่ว่า...

เอ๊ะ

คุณโทเมะ!

รีบมาเลยนะ!

อาจารย์ที่สามารถสอนวิถีที่ผิดแผกเช่นนี้ได้น่ะ...

โอคาซาวาระ ซาดามุเนะ จากนิชิชิโนะได้มาเยี่ยมเยียนกะทันหันแล้วครับ!!

...นี่เอง!

ซาดามุเนะเหรอ?

?

11

คุณโทกิโยะ

คุณรู้จักผู้ชายที่ชื่อโอกาซาวาระ ซาดามุเนะที่คามาคุระไหมครับ?

...เปล่าครับ ไม่รู้จักชื่อด้วยซ้ำ

ถ้าอย่างนั้นก็ดี

เพื่อความแน่ใจ ช่วยแอบมองจากกระท่อมหลังนั้นไว้ด้วยนะ

คงไม่ใช่พวกนักรบที่มีระดับจนถูกเชิญไปที่บ้านของท่านพ่อหรอกมั้งครับ?

นี่ ท่านโยริชิเกะ!

ไม่ได้เจอกันนานเลยครับ!

ที่ท่านอุตส่าห์มาถึงนี่ เกรงใจจริงๆ ครับ

คุณซาดามุเนะ มาด้วยธุระอะไรหรือครับ?

ต้องขออภัยในที่ท่านมาเยือนกะทันหันด้วยนะครับ

วันนี้ก็แค่อยากจะมาทักทายครับ

อย่างที่ท่านทราบดี รัฐบาลก็ได้ล่มสลายลง...

และอำนาจก็กลับไปอยู่กับจักรพรรดิโกไดโงแห่งเกียวแล้ว

นี่เป็นพระราชโองการจากจักรพรรดิพระองค์นั้นครับ

มอบหมายให้โอกาซาวาระ ซาดามุเนะ เป็นผู้ปกครองแห่งชิโนะครับ...

สึ... 8

นั่นก็คือ

นับจากนี้ไป ข้าได้อยู่ในตำแหน่งที่จะออกคำสั่งแก่เจ้าแล้ว

มะ...

ตระกูลโยริชิเกะ สึวะ โมริทากะ

เจ้าที่เพิ่งจะมาเป็นคนรับใช้ของสึวะเมื่อไม่นานมานี้...

มาสั่งพวกเราแบบนี้เหรอ?

ตอนที่รัฐบาลคามาคุระของคามาคุระล่มสลายไป

พวกเราก็ได้ทำคุณงามความดีมากมายในการต่อสู้กับพวกกบฏอย่างฮูกาโจ

และเป็นการตอบแทนนั้น ตระกูลสึวะของพวกเจ้าก็มีคนจำนวนมากที่เข้าข้างฝ่ายฮูกาโจด้วย

ถึงแม้จะถูกยึดที่ดินทั้งหมด ก็เป็นสถานะที่ไม่มีสิทธิ์มาบ่นได้เลยนะ

...ก็จริง

ถ้าจะให้ตัดสินเรื่องนั้นอีกครั้ง ก็จะมีการประกาศลงมาใหม่อีกที

น้อย

จุดประสงค์ที่มาวันนี้มีอีกอย่างหนึ่งด้วย

ตระกูลฮูกาโจและเหล่าขุนนางผู้รอดชีวิต

ถ้าจะให้ซ่อนไว้ที่สึวะแห่งนี้ ก็ขอส่งมอบให้เถอะครับ

!!

ซ่อนน่ะ ไม่ใช่เรื่องเล็กน้อยเลยนะ

หืม

ถ้าไม่เคยเห็น ก็ไม่มีทางจะส่งมอบให้ได้หรอกครับ

ไม่เคยเห็นเลยเหรอ?

สึ

ซะ

...หืมม

นักรบสองคนแอบสังเกตการณ์อย่างระมัดระวังจากใต้ต้นสนที่อยู่ห่างออกไป 100 เมตร

ชายชรากำมีดสั้นในอกเตรียมพร้อมสำหรับเหตุฉุกเฉิน

โคและโคชิ เด็กๆ ที่ชะโงกหน้ามองผ่านช่องลูกกรงของกระท่อม

ดูแล้วทุกอย่างมันน่าสงสัยไปหมดเลยนะเนี่ย

เนตรสิบทิศของข้าจะหลอกเจ้าไม่ได้หรอกนะ ท่านโยริชิเกะ

ไม่ช้าไม่นาน จะจับให้ได้ จนถึงรากถึงโคน

วันนี้ก็ขอมาทักทายก็แล้วกัน

ถ้าอย่างนั้นก็ด้วยเรื่องนี้

ปิ๊ต

โอ้ ใช่แล้ว

เนื่องจากรีบมา เลยไม่มีของฝาก

อย่างน้อยก็ขอถวายกวางสักตัวแด่สึวะอะคามิจินครับ

...กวางเหรอ?

ที่ศาลเจ้าสึวะ

ได้ยินมาว่าถ้าจับกวางที่มีหูแตกได้ถือว่าเป็นมงคลนะครับ

〢〢〢

มะ...

เอ่ย!!

ฮ่าๆๆๆ!

เป็นของมงคล!

กวางตัวเมียหูแตกหนึ่งตัวรับไปเลย!!

ท่านเอ่ยล่ะ?

โอกาซาวาระ ซาดามุเนะ เป็นยอดนักธนูที่เลื่องลือไปทั่วแผ่นดิน

ว่ากันว่าถ้าเย็บแล้วมันจะเชื่อมต่อกันได้

ตัวเขาเองหัวเราะว่า "มันไม่ใช่บาดแผลที่ต้องโวยวายขนาดนั้นหรอก"

แต่สายตาและการสังเกตที่รองรับคันธนูนั้น

มันเป็นผู้ชายที่เก่งกาจจนได้เป็นผู้พิทักษ์แห่งชินาโนะเลยนะ

ไอ้ตาเหี้ยนั่น!

แค่หมอผีธรรมดาๆ จะยิงธนูได้เนี่ยนะ เป็นไปไม่ได้!

วากะ คิดว่ายังไงล่ะครับ!?

เป็นเรื่องที่น่าละอายสำหรับนักรบเลย

เป็นผู้ชายที่เต็มไปด้วยนิสัยแย่ๆ ในตาเต็มๆ เลย

...แค่

แค่เหรอ?

แค่คันธนูเท่านั้นนะ...

มันสวยงามจริงๆ เลย

ช่างเป็นท่านที่ซื่อตรงและใจกว้างเสียจริง

อ๊ะ ไม่ใช่สิ ถึงจะบอกว่า

แม้จะเป็นศัตรูที่น่ารังเกียจ แต่ก็ยอมรับในสิ่งที่ดีงามได้ ช่างเป็นความใจกว้างเสียจริง

แต่สิ่งที่ยอมไม่ได้ ก็คือสิ่งที่ยอมไม่ได้นะ

คุณสมบัตินั้น เมื่อท่านเป็นแม่ทัพแล้ว จะมีประโยชน์อย่างแน่นอนเลยล่ะครับ

แล้วก็

เจอ "อาจารย์" ที่ดีแล้ว!

เป็นที่ตกลงกันแล้วสินะ ท่านโทกิโย

การเล่นไล่จับครั้งต่อไปคือ "ซ่อน鬼" ครับ

...?

ซ่อน鬼เหรอ...?

เป้าหมายของซาดามุเนะมีสองอย่าง

คือการจับกุมกลุ่มที่เหลือของโฮโจ...

และก็คือการทำให้อำนาจของสึวะอ่อนแอลงด้วย

เป้าหมายของคุณก็มีสองอย่างเหมือนกัน

แน่นอนครับ คือการไม่ให้ รู้ถึงตัวตนที่แท้จริงของตัวเอง

และการขโมยทักษะการยิงธนูของเจ้าคนนั้น

ซาดามุเนะใช้ตำแหน่งผู้พิทักษ์เข้าหาประโยชน์

ในเขตของสึวะ

ในเขตของโอกาซาวาระ

ต่อจากนี้ไปจะต้องมาสร้างเรื่องราวในเขตของผมอีกหลายครั้งแน่นอนครับ

นั่นหมายความว่าท่านโทกิโย

จะได้มีโอกาสเห็นคันธนูนั้นบ่อยๆ

บางครั้งก็ซ่อนตัว

บางครั้งก็ปกปิดตัวตน

เพื่อสังเกตคันธนูของเจ้าคนนั้นอย่างใกล้ชิดครับ

การ "ซ่อน鬼" ที่ต้องหนีพ้นจากดวงตานั้นและคันธนูนั้น!

ทั้งลุ้นทั้งตื่นเต้นว่าจะถูกจับได้เมื่อไหร่ จะถูกยิงเมื่อไหร่!

ท่านโทกิโยคงไม่รู้สึกตื่นเต้นเลยกระมัง!

☆ดวงตานั้น เมื่อเผชิญกับจุดอ่อน ก็ส่องประกายอีกครั้ง!!

จบตอนที่ 7

วากะหนีเก่ง