ตอน 78: Chapter 78

ชอบคุณโฮโจ โทกิโยะเหรอ

ชอบมากเลยค่ะ!

ตั้งแต่เมื่อไหร่ล่ะ

...ตั้งแต่แรกๆ เลยล่ะค่ะ!

ตอนนี้เหรอคะ!?

เรื่อง "โนะเงะกามิะ โยโมะกะมิ" น่ะค่ะ

ทำได้ทั้งบทนักบวชและสาวใช้ได้สมบูรณ์แบบเลยเหรอ

มีหลายอย่างที่ทำไม่เก่งเลยค่ะ!

ทั้งเรื่องงานเอกสารกับเรื่องทำอาหาร ชิซึคุเก่งกว่าเยอะเลยค่ะ!

คุณนี่เป็นสายทำอาหารไม่เก่งสินะ

คุณทสึรุกะจังของผมก็อาจจะน่าดึงดูดกว่าถ้ามีข้อบกพร่องแบบนั้นก็ได้นะ

นี่มันอะไรกันเนี่ย!?

แล้วคนที่เพิ่งปรากฏตัวออกมานั่นคือใครเหรอ

ถามคำถามไร้สาระแบบนี้ซะได้...

ก็กำลังสู้กับฉันกับมิซึกิโตะคนเดียวนะ

ถึงแม้ว่าชุดเกราะจะดูไร้สาระ...

แต่ท่าฟันนี่สมบูรณ์แบบ แถมยังโคตรจะแข็งแกร่งเลย!

สนใจคุณหนูของตระกูลโมจิสึกิอะไรนักหนา!

กรี๊ด!

ไม่คิดเลยว่าคุณจะมีความคิดไม่ซื่อต่อคุณหนู...

อย่ามาดูถูกสิ

ฉันไม่สนใจผู้หญิงที่เป็นแค่ของจริงหรอก

ถ้าต้องผูกติดอยู่กับความเป็นจริง...

ก็เป็นได้แค่ยอดวีรบุรุษที่เกินกว่าความเป็นจริงเท่านั้นแหละ

รูปร่างหน้าตา ทรัพย์สมบัติ เวลาที่ใช้ร่วมกัน

เอาแต่ต้องการแต่สิ่งที่วัดได้ในโลกความเป็นจริงเท่านั้น

ในแง่นั้น

คุณทสึรุกะจังที่เป็นเทพธิดาในอุดมคติของผมน่ะไม่เหมือนกัน

ถึงจะเป็นนางฟ้าที่เทพส่งมา เป็นนักเต้นมือหนึ่งของญี่ปุ่นเลยก็ตาม

แต่เธอกลับยืนยันทุกสิ่งทุกอย่างของผม

และคอยให้กำลังใจผมอย่างอ่อนโยนอยู่เสมอ

※นักเต้นระดับไฮเอนด์

อัดแน่นไปด้วยอุดมคติเกินไปแล้วนะ!

เพื่อไม่ให้เธอในสมองต้องอับอาย ผมจะไม่รังเกียจการฝึกฝนแบบไหนเลย

และจะพุ่งเข้าสู่การต่อสู้ทุกรูปแบบโดยไม่หวาดกลัว

แถมเธอยัง

นำแต่ข้อดีของผู้หญิงในโลกแห่งความเป็นจริงมาปรับใช้จนพัฒนาให้ดูน่าดึงดูดยิ่งขึ้นไปอีก

เทพธิดาในสมองของเธอนั้นไม่มีขีดจำกัดในการพัฒนาเลย

ดังนั้น

ตัวฉันที่หลงรักและเติบโตไปกับเธอคนนี้ก็ไม่มีขีดจำกัดเช่นกัน

ฉันจะก้าวข้ามความเป็นจริงและบรรลุถึงสุดยอดแห่งวิชานี้

พร้อมกับเธอที่ส่องประกายอยู่ในสมอง!

โอ๊ะโอ

ยังไม่ทันได้นับถึงสิบด้วยซ้ำ อาวุธของพวกคุณก็หมดแล้วนี่นา

โอ้โฮ!

เอาอาวุธอะไรก็ได้มาสิ! อาวุธ!

ก็ว่าแล้วว่าต้องเป็นไม้!

พวกคุณก็เลือกใช้ไม้เป็นพิเศษไม่ใช่เหรอ!?

ที่ผมใช้ต้นไม้กับหินน่ะ

ก็เพราะมันมีประโยชน์ในการหักดาบของศัตรูไงครับ (แล้วก็ฟรีด้วย)

แต่ในทางกลับกัน ถ้าไม้ของผมถูกตัดเป็นแว่นเหมือนหัวไชเท้า

ต้องมาจัดการกับศัตรูที่อ่อนแอแบบนี้เหรอเนี่ย

เจ้า "อัญชูคุ" จะร้องไห้แน่ๆ เลย

...ดาบประหลาดนั่นมันอะไรกัน

นี่คือดาบแห่งยุคใหม่ครับ

เป็นกระแสใหม่ที่เกิดขึ้นหลังจาก "การรุกรานของต้นกำเนิด" น่ะครับ

การรุกรานของชาวมองโกล

—ถ้าพูดถึงการรุกรานของชาวมองโกล

คนมักจะคิดว่าเป็นการรุกรานโดยกองทัพมองโกลเพียงลำพัง

แต่ในความเป็นจริงแล้ว

มันคือกองทัพพันธมิตรที่รุกรานมาจากหลายภูมิภาค รวมถึงจีนและเกาหลีด้วย

ศพของศัตรูเป็นแสนคนเลยนะ

มาเก็บอาวุธแล้วเอาไปขายกันเถอะ

หลังจากขับไล่ออกไปได้แล้ว

อาวุธจากทั่วเอเชียก็ถูกทิ้งไว้เหมือนตลาดนัดเลยล่ะ

ความคมดาบของประเทศเรานั้นเหนือกว่าอย่างแน่นอน แต่ว่า...

ดูสิ ดาบที่มีความกว้างและหนักแบบนี้

ดาบที่เพรียวบางของผมถูกหักอย่างรุนแรงเลย

เหมือนเป็นแค่กระบองทื่อๆ เลย

ถ้าพูดถึงกระบองทื่อๆ ล่ะก็

มันโจมตีมาเหมือนกระบองธรรมดาๆ เลยนะ

พวกพันธมิตรโดนหมวกเกราะทับจนแหลกเลยล่ะ

มันเป็นแนวคิดในการรบที่พวกเราไม่มีเลย

ถ้าการสู้รบครั้งใหญ่มาถึงอีกครั้ง...

พวกเราก็ลองนำสิ่งนี้มาปรับใช้ดูดีไหม

อาวุธที่แข็งแกร่งที่สุดที่ผมเคยเห็นมา

ถ้าเราเพิ่มความคมของประเทศเราเข้าไปในดาบหนักๆ เล่มนี้ล่ะก็...

ฟุฟุฟุ

เรียกได้ว่า

ยุคเซ็นโกคุนั้นเป็นสนามทดลองอาวุธที่หลากหลาย

โดยมีแนวคิดที่อิสระเป็นพื้นฐาน

เหล่าผู้กล้าได้สร้างอาวุธที่แหวกแนวเป็นของตัวเอง

!!

★ยุคสมัยนี้กำลังก่อให้เกิดความปั่นป่วนและความโกลาหล!!

มันคือโลกของมังงะแนว少年 (โชเน็น) อย่างแท้จริงเลย

มัตสึอิ ยูเซย์

ตอนที่ 78 อาวุธ 1335

ภรรยาและลูกสาวของแกน่ะ ก็ให้ไอ้หนุ่มอย่างฉันเอาไปเลย! พวกคนรุ่นเก่าที่เกษียณแล้ว!

ดาบที่หนักเกินไปของอิวามัตสึนี่นะ

ดาบที่ยาวเกินไปของชิบุกาวะนี่นะ

พวกหนุ่มๆ สมัยนี้นี่ใช้ของได้สุดยอดไปเลยแฮะ

นี่มัน

สำหรับคุณลุงแล้วนี่มันหนักเกินไปหน่อยนะ

อีกแล้วเหรอ 2 ต่อ 1 เนี่ย

ท่านแม่ทัพที่เจ้าเล่ห์ไปถึงไหนกันนะ โฮโจ โทกิโย

แต่ว่าที่กล้ามาท้าทายข้า ก็ขอชมเชยเลยล่ะ

ด้วย "เซ็นริ นากิ" เล่มนี้ จะตัดทั้งสองคนให้เป็นสองท่อนเลยให้ดู

เฮ้! ที่เนินสูงของคุณชิบุกาวะ!

ห๊ะ...

เจ้าหนูของโฮโจนี่นา! มาได้ยังไงเนี่ย!

ล้อมไว้ อย่าให้หนีไปได้เด็ดขาด!

โฮ่! จะให้ล้อมเลยเหรอ พวกอาชิคางะเอ๊ย!

อึก

ชิบุกาวะ

ให้พวกคามาคุระทัพไปคุ้มเส้นทางถอยของท่านแม่ทัพและโกจิโร่ไว้

โกจิโร่

โทกิโย

เผื่อว่าตอนชนะ ท่านแม่ทัพจะได้กลับมาอย่างปลอดภัย

เชื่อมั่นในชัยชนะ แล้วจะรออยู่ที่นี่เอง!

จากนี้ไป ท่านแม่ทัพแห่งโฮโจจะสู้กับท่านแม่ทัพแห่งอาชิคางะ!

ดูเหล่าเด็กน้อยสองคนโค่นล้มเหล่าผู้กล้าแห่งแผ่นดินสิ

ทั้งสองกองทัพจงเฝ้ามองให้ดีนะ!

โอ้

ช่าง...

ขอบใจนะ ยาชิโร่

โกจิโร่!?

เจ้าหนุ่มโง่คนนั้นไปตกอยู่ในอันตรายแล้ว...!

อึก! มันบ้าระห่ำเกินไปแล้วนะ คุณหนุ่ม!

แต่ตอนนี้ที่กำลังเสียเปรียบเรื่องขวัญกำลังใจ การทำแบบนี้คือวิธีที่ดีที่สุดที่จะกลับมาได้!

••••••

ไปกันสักสองสามคน ไปประจำการเฝ้าระวังรอบๆ ตรงนั้นหน่อย

น่าแปลกใจที่โยริชิจะยอมให้ทำเรื่องบ้าระห่ำแบบนั้นได้

น่าจะเป็นไปได้สูงว่าเขากำลังวางแผนอะไรบางอย่างอยู่

แล้วคุณสึบะล่ะครับ?

จะใช้ประโยชน์จากการเผชิญหน้าครั้งนั้น แล้วค่อยๆ ดำเนินการต่อไปเอง

!?

ถ้าไม่ได้ดูการต่อสู้ของคุณไคโนะ คงจะรู้สึกไม่กระชับเลยล่ะ

ไม่อยากจะเชื่อเลย

!?

มีดาบที่ส่งมาได้ไกลขนาดนี้ด้วยเหรอเนี่ย!

แถมอีกด้วย

ยังเหวี่ยงได้เบาเหมือนใบไผ่เลยนะ!

หนุ่ม!

คาวะ!

แผนการยังไม่เปลี่ยนแปลงใช่ไหมครับ?

ถ้าอย่างนั้นก็จะไม่มองคุณชิบุกาวะด้วยสายตาชื่นชมหรอกนะ!

ด้วยสีหน้ายั่วยวนสุดๆ

คำพูดยั่วยุที่เพิ่งสอนไปน่ะ!

แต่ว่านั่นมันเสียมารยาท แล้วเขาต้องโกรธแน่ๆ เลย...

ช่างเถอะ!

เพราะเป็นหนุ่มของท่านแม่ทัพที่พูดออกมา มันถึงได้มีผลไงครับ

?

เอ่อ...

ช้าไปหน่อยนะ ดาบของคุณชิบุกาวะ

ดูเหมือนว่าจะสั่นจนไม่สามารถฟันได้อย่างเต็มที่เลยนะ

นั่นแหละเหตุผลที่ทำได้แค่ตัวต่อตัวสินะ

พวกขี้ขลาด

ทำให้คุณชิบุกาวะโกรธถึงขีดสุดเลย

นั่นคือแผนการของเรา

จบตอนที่ 78

☆แน่นอนว่าต้องโกรธสิ!!

หนุ่มแห่งโนะคาเงะ