ตอน 92: Chapter 92

อาชิกะ นาโอโยชิ...

เก่งเรื่องรบไม่มากเหรอ?

มีข่าวลือแบบนั้นอยู่ครับ

ตั้งแต่สมัยที่แคว้นคามาคุระเป็นอยู่ ไม่มีผลงานการรบที่โดดเด่นเลยสักนิด

...ประมาทไม่ได้เลย

ภูมิประเทศของคามาคุระนี่มันยากจะพิชิตจริงๆ

แม้แต่แม่ทัพธรรมดาก็ถ้าตั้งรับอยู่ตรงนั้นก็ถือว่าเหนียวแน่นน่าดูเลยล่ะ

ด่วน!

กองทัพศัตรูอยู่ที่แม่น้ำข้างหน้า!

ผู้ที่นำทัพอยู่คือ...

☆เผชิญหน้ากับจอมพลศัตรูแบบตรงๆ เลยนี่เอง!!

มัตสึอิ ยูเซย์

ตอนที่ 92 โกรธจัดถึง 1335

มุซาชิโนะคุนิ อิเดะซาวะ

※แถวๆ เมืองทาจิดะ กรุงโตเกียว

...ไม่ผิดแน่

ออกมาจากคามาคุระแล้วมาตั้งรับกันที่ลำธารเล็กๆ แบบนี้ คิดไม่ถึงเลย

คนที่อยู่แถวหน้าคืออาชิคางะ นาโอโยชิ

ข่าวลือเรื่องแม่ทัพธรรมดานี่เป็นเรื่องจริงสินะ

อาชิกะ...

นาโอโยชิ!

โซระ

ไล่จนมุมคุณแล้วนะ หนุ่มน้อย!

อาฮ่าฮ่า

เดี๋ยวก่อนนะ...

พี่รอง

คุณอาคาฮาชิรออยู่ที่คฤหาสน์แล้วครับ

ย่า!

พ่อเลี้ยงสินะ เมื่อวานก็เจอแล้วนี่ครับ

วันนี้คงไม่เป็นไรหรอก

ทาเทโนะ จิโจะ ผู้เป็นบิดาของภรรยาของโทซุกะ

ไม่ได้ครับ

ตอนนี้ขอให้รักษาความสัมพันธ์ของเราไว้ก่อนเถอะครับ

งั้นหนุ่มน้อยพวกเราก็ขอตัวก่อนนะ

ครับ/ค่ะ

มีกิริยามารยาทดี แต่แววตาเย็นชาไปถึงที่สุด

เป็นผู้ชายที่อ่านความคิดไม่ออกจริงๆ

...เอาล่ะ รูปแบบการจัดทัพของฝ่ายตรงข้ามเริ่มเข้าที่แล้ว

ถึงเวลาแล้วสินะ

!!

น้องชายของโทซุกะที่อ่านความคิดไม่ออกน่ะ

มาคนเดียวโดยไม่มีองครักษ์เลย

เดินข้ามแม่น้ำมาอย่างสงบเสงี่ยมเลยล่ะ

กับ...

ไม่จำเป็นต้องจับเหรอเนี่ย

จอมพลท่านเองถึงกับมาคนเดียวอย่างกล้าหาญ

...มันไม่ใช่บรรยากาศที่ทำอะไรได้เลย

ในฐานะซามูไรก็อดชื่นชมในใจไม่ได้

ถูกกดดันจนขยับไม่ได้เลย

ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ คุณโทกิ

เป็นยังไงบ้าง

ความรู้สึกหลังจากการสู้รบกับเหล่าผู้คุ้มกันของข้า

ตอนที่ได้เห็นในเทศกาลมิซะยามะของซูวะ

หนุ่มๆ ทุกคนก็เก่งกาจอยู่แล้ว แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นหนึ่งคนเทียบเท่าพันคน

การจะขัดเกลาตนเองนั้นมีหลายหนทาง

ผู้หญิงในจินตนาการที่เจ้าสร้างขึ้นเพื่อ

เพื่อที่เจ้าจะแข็งแกร่งขึ้นเพื่อตระกูลอาชิกะ...

เป็นเจ้าเองที่ปลุกพวกเขาให้ตื่นและรวบรวมพวกเขาไว้ได้

ข้าก็ภูมิใจในตัวเจ้าเช่นกัน

ฝีมือของเจ้าช่างยอดเยี่ยมจริงๆ เลยนะ

มารุ ถึงเจ้า...

คำชื่นชมจากสึวะ คามิ

แต่ว่า

ตัวข้าซึ่งเป็นจอมพลใหญ่เองนั้น เป็นคนไม่เก่งเรื่องการรบเลยล่ะ

เลยจำใจต้อง ใช้ปลายลิ้นสามนิ้ว มาเจรจาเอง

ก็จริงที่ว่าไม่เก่งเรื่องการรบ

การที่มาตั้งรับกันที่คามาคุระเพื่อรอทัพเสริม นั่นคือแผนที่ถูกต้องแล้วล่ะ

การที่ออกมาจากคามาคุระได้นี่...

...ไม่สิ

มันแสดงให้เห็นถึงวิสัยทัศน์ทางยุทธศาสตร์อันยอดเยี่ยมของชายผู้นี้เลยล่ะ

「ที่ท่านโชกุนตั้งอยู่ที่คามาคุระก็เพราะว่าภูมิประเทศมันป้องกันได้แข็งแกร่งน่ะ」

ในตำราเรียนก็สอนแบบนั้นนะ

แต่ว่า

ระบบป้องกันมันจะรู้ได้ก็ต้องลองใช้ดูถึงจะรู้

แม้แต่กองทัพโฮโจที่สู้จนตัวตาย

ก็ทนทานต่อการโจมตีอย่างหนักจากทุกทิศทางได้แค่ 4 วันเท่านั้น

เรียงคุระ

「การป้องกันของคามาคุระมันใช้การไม่ได้เลย」

ผู้ปกครองที่เข้าใจเรื่องนี้เป็นคนแรกก็อาจจะเป็น โนริโยชิก็ได้นะ

การมองการณ์ไกลแบบนั้นมันเป็นข้อพิสูจน์เลยนะ...

หลังจากนั้นก็ไม่มีเจ้าเมืองคนไหนที่ตั้งรับอยู่ในคามาคุระเลย

ไม่สามารถคิดได้เลยว่าเขาเป็นแค่คนที่ไม่เก่งเรื่องการรบ

อาชิกะ โนริโยชิ กำลังวางแผนอะไรอยู่!?

เอาล่ะ

ยอมจำนนซะเถอะ โทกิ

ข้าจะช่วยไกล่เกลี่ยกับองค์จักรพรรดิ เพื่อให้เจ้าพ้นโทษประหาร

!?

คุณโยริชิเอ๋ย จงนำทหารกลับไปที่ชินโนะ แล้วขอขมาต่อองค์จักรพรรดิเถอะ

เช่นกัน ข้าจะขอให้ราชสำนักมีมาตรการที่เมตตาด้วย

กับดัก

...มาถึงขั้นนี้แล้ว

คิดว่าข้าจะยอมจำนนให้พวกเจ้าได้รึไง

ถ้าไม่มีการกบฏของพวกเจ้า

เชื่อใจแล้วกลับถูกหักหลัง!

ตระกูลของข้าก็คงไม่ถึงกับสูญสิ้นไป

พวกเจ้า อาชิกะเอ๋ย!

ก็คงไม่กลายเป็นยุคสมัยที่วุ่นวายแบบนี้

เชื่อใจแล้วสินะ

อย่างนั้นรึ

ถ้าซามูไรได้เชื่อไปแล้ว

ความรับผิดชอบที่เชื่อนั้น เจ้าเอง จงรับมันไว้เอง!

แม้จะถูกหักหลัง แม้ตระกูลจะล่มสลาย ความรับผิดชอบก็ยังอยู่ที่ฝ่ายที่เชื่ออยู่ดี!

เพราะฉะนั้นนั่นแหละ

การตั้งใจที่จะเชื่อใจผู้อื่นนั้น มันช่างหนักอึ้งและสูงส่งยิ่งนัก!!

และตอนนี้

เจ้าพูดถึงสงครามด้วยอคติส่วนตัวนะ โฮโจ โทกิ

ให้ความสำคัญกับอารมณ์ส่วนตัวมากกว่าเหตุผล

ให้ความสำคัญกับคนในตระกูลตัวเองเป็นหลัก

หมกมุ่นอยู่แต่เรื่องภายในของพวกเจ้า

พวกเจ้าตระกูลโฮโจเป็นแบบนี้มาตลอด

เพราะการเมืองที่เอนเอียงไปทางอารมณ์ส่วนตัวนั่นแหละ

ยังไม่เข้าใจอีกรึไงว่าเหล่าซามูไรทั่วประเทศเบื่อหน่ายพวกเจ้าแล้วล่ะ!!

เสียงที่ก้องกังวานดีจัง

ผสมผสานระหว่างคารมชั้นเลิศ อคติ และตรรกะที่ถูกต้อง จนกองทัพโฮโจยังต้องเงียบกริบ

ถ้ามองจากระยะไกล ภาพนี้มันก็คือ...

ภาพของผู้ใหญ่ที่ถูกต้องกำลังดุด่าเด็กที่ทำความผิด

ก่อนการรบ การจัดอันดับระหว่างแม่ทัพของทั้งสองฝ่าย

มันจะเสร็จสิ้นลงแล้ว!

ถ้าแพ้ด้วยคำพูดในการต่อสู้ด้วยอาวุธคมนี้

ก็คงพ่ายแพ้ในสงครามด้วย!

เพื่อสร้างสถานการณ์แบบนี้

ข้าถึงได้มาเปิดศึกด้วยคำพูดเพียงลำพังคนเดียว!

ในเวลาเดียวกัน

ที่แนวหลังสุดของกองทัพโฮโจ

กองทัพโฮโจได้ข้ามแม่น้ำทามะเสร็จแล้ว

นั่นทั้งหมดเลยเหรอ คุณคิระ?

อืม

รวมทั้งหมด 24,150 นาย

เบื้องหน้าคือ 21,000 นายของคุณโนริโยชิ

ด้านหลังคือ 5,000 นายของข้ากับคุณโคมะยามะ

จำนวนทหารได้เปรียบ และการโอบล้อมก็สำเร็จแล้ว!

แม่ทัพฝ่ายอาชิกะ: โยามะ ฮิเดโตะ และ โคมะยามะ ฮิเดอาสะ

แม่น้ำทามะ

เอาล่ะ ถึงเวลาตัดสินแล้ว

แผนการของคุณโนริโยชิ ที่จะบีบให้กองทัพและแม่น้ำไม่มีที่ให้หนี แล้วกวาดล้างให้หมด

อ๊าาาาา

จากแนวหลังสุด เราจะค่อยๆ กวาดล้างกองทัพศัตรูไปทีละคน

ในระหว่างที่ท่านโนริโยชิถ่วงเวลาในการเจรจา

ระหว่างที่ทำให้ใจของคุณโทกิสั่นคลอน!

...โนริโยชิ

คุณโทซึนะเคยภูมิใจในน้องชายที่ฉลาดของตัวเองเสมอ

แม้ว่าเจ้าจะเย็นชา แต่เจ้าก็ยิ้มให้พี่ชายอย่างไร้เดียงสา ช่างสนิทกันจนน่าอิจฉา

ถ้าอย่างนั้น

เจ้าก็น่าจะเข้าใจความรู้สึกของข้าที่สูญเสียพี่น้องไปได้!

...หืม

...เริ่มเรียงคำพูดแล้วสินะ

ดูเหมือนว่าเจ้าจะตั้งใจจะหักล้างข้าด้วยคำพูดนะ

ไม่หนีแน่!

แม้แต่ก้าวเดียวไปยังคามาคุระก็จะถอยไม่ให้!

เช่นนั้นก็ฟังให้ดีนะ คุณอาชิกะ โนริโยชิ!

พวกเจ้ามีคุณธรรมอยู่ที่ตรงไหนกันแน่!?

★เริ่มการโต้วาทีที่เดิมพันด้วยเกียรติยศ!!

คุณหนูผู้ไม่ยอมหนี

ตอนที่ 92