ตอน 1.1: Chapter 1.1

มาชิโระ

มาเลย

ครับ

คุณซาเคะโดจิ

ฤดูใบไม้ผลิของวัย 17 ปี

ฉันกำลังจะถูกยักษ์กิน

เจ้าสาวปีศาจจะกิน

ตอนที่ 1

หัวหน้าของเราทำไมถึงได้แต่งงานกับมนุษย์เนี่ยนะ...?

ถึงจะเรียกว่า 'เจ้าสาว' ก็คงเป็นเจ้าสาวในฐานะ 'เครื่องสังเวย' ล่ะมั้ง

ช่วงนี้การล่ามนุษย์มันก็ยุ่งยากวุ่นวายไปหมด ถ้าอย่างนั้นก็แต่งงานกับเขาไปเลยแล้วกัน

หลังจากนั้นก็แค่จะต้ม หรือจะย่าง หรือจะกินยังไงก็ได้ตามใจชอบ

ดูนั่นสิ มนุษย์คนนั้น

กำลังสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัวเลย

อา คุณซาเคะโดจิ...

เร็วเข้า... เร็วเข้าสิคะ...

กิน...

โอ๊ย ตัวฉันนี่มันช่างหยาบคายจริง ๆ เลย

สั่น...

แต่ว่าฉันรอคอยวันนี้มามากแค่ไหนกันนะ

บุญคุณที่ได้คุณช่วยในวันหนาวอันแสนเยาว์วัย...

ตอนนี้แหละที่ฉันจะตอบแทนให้แล้ว

เสียงดังน่ารำคาญ

จัดการไอ้เสียงในท้องแกให้ได้ซะ

กุฟุริ...

ยักษ์ให้ข้าวเหรอ...?

ทำไมล่ะ...?

ถ้าไม่กินก็จะโตขึ้นไม่ได้นะ

โอ้ รอจนกว่าจะโตนะ...

ตั้งใจจะกินฉันสินะ!

ถ้าต้องใช้ชีวิตไปแบบไร้ความหมายแบบนี้

ฉันจะยอมเป็นอาหารของยักษ์ให้เอง!!

การได้ยัดข้าวเข้าปากจนเต็มท้องแบบนี้ เป็นครั้งแรกตั้งแต่สูญเสียพ่อแม่ไปเลย...

ตอนที่ฉันสูญเสียทุกอย่างและกำลังจะตายแบบไร้ความหมาย

คุณซาเคะโดจิผู้มอบจุดประสงค์ให้ฉันได้มีชีวิตอยู่

เพื่อที่จะได้ถูกคุณกินอย่างเอร็ดอร่อย

ฉันก็ใช้ชีวิตอยู่มาแบบนี้ค่ะ

เอ่อ...

เป็นเรื่องที่เคยเจอคุณมาก่อนนะคะ...

คุณจำได้ไหมคะ?

ก่อนหน้านี้...เหรอ?

จำไม่ได้เลยแฮะ

ไม่ใช่แค่ถูกลืมนะ...

ถูกเกลียด...เหรอ!?

อย่างนั้น...เหรอครับ...

น่ารักจังเลย มาชิโระ...!!

ที่ว่า "ก่อนหน้านี้" นี่มันเมื่อไหร่เหรอ?

สัปดาห์ที่แล้วเหรอ? สองสัปดาห์ก่อนเหรอ? หรือตอนที่ได้เจอกัน?

เผลอโกหกออกไปซะแล้วสิ...

ไม่คิดเลยว่าตัวเองจะแอบไปดูเป็นประจำทุกสัปดาห์

แล้วก็เอาอาหารไปวางไว้ หรือว่าแอบช่วยเหลือจากข้างหลังอะไรแบบนั้น มันไม่ถูกจับได้ใช่ไหมนะ?

ในหมู่บ้านน่าจะอยู่สบายกว่าสินะ ถึงได้ทนมาตลอด

เติบโตมาได้งดงามน่ารักสมใจฉันขนาดนี้...

อึก... มุมปากมันผ่อนคลายแล้ว!

ต้องเกร็งใบหน้าไว้สิ!

อายุที่แสดงออกทางใบหน้ามัน...!!

อายุในฐานะคุณซาเคะโดจิมัน...!!

จะมาเปิดเผยตัวแบบนี้ได้ยังไงกัน...!!

คุณซาเคะโดจิโกรธแล้วเหรอครับ

ถึงขนาดที่ว่าสาวน้อยคนนั้นไม่พอใจขนาดนั้นเลยเหรอ!?

ขออภัยเป็นอย่างสูงครับ...!

จะรีบเตรียมสาวน้อยคนอื่นให้ทันทีเลยครับ!!

ถ้าเป็นแบบนี้แล้วเราคงโดนกินแน่...

เอ๊ะ!? หยุดก่อนสิคะ!

ทำไมถึงเป็นแบบนั้นล่ะ!?