ตอนที่ 26

ให้ตายสิ...

ทำไมถึงมีพลังขนาดนี้ทั้งที่เป็นตัวใหญ่ล่ะ...!

ทำให้เสียเวลาชะมัด

ยัยผู้หญิง แกเป็นตัวประกัน

!

ขาฉันมันแข็งทื่อไปหมดแล้ว...

ต้นฉบับ: มิชิมะ ยูเมะ วาด: ชิโอริ จุน

อึก!

แต่ต้องหนีสิ...

!!

หนีไปเถอะ จะได้ฆ่าพวกนี้ได้

อึก...

นี่! เร็วเข้า มาทางนี้เลย

คุณสลัดด์

...

เป็นความผิดของฉันเอง

เป็นตัวถ่วง... เป็นคนไร้ประโยชน์...

ทำให้ทุกคนลำบากใจไปหมดเลย...

ฉัน...

เอ๊ะ...!?

ริออนคุง...!

ริออนคุง ไม่ไหวแล้ว...

ถ้าฆ่าไปล่ะก็...

ช่วยด้วยสิ!

ยอมแพ้!

จะยอมแพ้แล้ว...!

ยอมจำนนเหรอ?

นี่! ลองสู้ดูหน่อยสิ!

เฮ้ๆ นักบินโจรสลัดที่มีชื่อเสียงแบบแกเนี่ยนะจะยอมง่ายๆ แบบนั้นน่ะเหรอ?

ฮืออ...

สู้ให้ถึงที่สุดเลยนะ

ช่วยด้วยครับ!

ได้โปรดเถอะครับ! ปล่อยพวกเราด้วย!!

อาละวาดมาตั้งเยอะแยะแล้ว แกจะยอมง่ายๆ แบบนี้ได้ยังไงกัน!?

ก่อนอื่นต้องสั่งให้ลูกน้องยอมจำนนก่อนไม่ใช่เหรอ?

รีบๆ หน่อยสิ ไม่งั้นจะตายซะก่อนนะ!?

คืนมา!

อย่างน้อยก็...นะ!

เจอแล้ว!

นั่นมันของสำคัญ...!

จะรู้ได้ไงล่ะ มันไม่ใช่ของแกสักหน่อย

ตั้งแต่วันนี้ไป มันคือของฉันแล้ว!

ถ้ามีอะไรจะบ่น ก็เข้ามาเลยสิ!

กั่ก...

อึก...

...

อึก...

คุณสลัดด์!

...ดูเหมือนจะไม่มีใครอยากสู้ต่อแล้วสินะ

จะรีบรักษาให้เลยครับ!

ขอบคุณครับ...

ไม่ครับ เป็นความผิดของฉันเองที่ทำให้บาดเจ็บ...

นั่นมันไม่ถูกนะ

ฉันกับเกร็กก็สู้เพื่อปกป้องคุณเหมือนกันนะ

อัศวินก็ต้องใจดีกับผู้หญิงนี่นา...

ก็เลยยอมรับมันไงล่ะ

ตรงนั้นเจ็บจัง!!

เพราะว่าพวกเรากำลังมุ่งสู่การเป็นอัศวินไงล่ะ

!

คึซึ

เหมือนกับคุณมาริเลยนะ เก่งเรื่องเวทมนตร์รักษาด้วย

รอดแล้วล่ะ

อ่า

คุณมาริก็ใช้เวทมนตร์รักษาได้ด้วยเหรอครับ?

ท่านเทพธิดาของเราเลยล่ะ

ถ้ามีคุณมาริเอลแล้ว ต่อให้เป็นบาดแผลอะไรก็ตาม

ไม่เป็นไร...

คุณริออนคุง!

เอ่อ...เอ่อ...

มันเข้ากันได้ดีเลยนะ

เอ๊ะ?

ก็อย่างที่คิดไว้เลย

ว่าทุกอย่างมันจะกลับสู่ที่ที่ถูกต้อง

...คุณริออน?

พูดอะไรน่ะ...

เหนื่อยหน่อยนะ

ว่าไงนะ แข็งแกร่งเชียวนะ

พูดแบบนี้มันประชดนี่นา

ว่าแต่...ชุดเกราะที่ยืมมานี่พังไปซะแล้วสิ

ไม่เป็นไรหรอก มันเป็นผลงานที่ยอดเยี่ยมเกินกว่านั้นแล้วนะ

เจ้าหมอนั่นปลอดภัยไหมนะ?

ว่าแต่ ช่วยช่วยแบกคุณสลัดด์หน่อยได้ไหม?

ไม่เป็นไร

เพราะว่าคุณโอลิเวียรักษาให้แล้วนี่นา

ทำไมล่ะ...?

คุณริออน...

หนึ่งหนึ่งหนึ่งหนึ่งหนึ่งหนึ่งหนึ่งหนึ่งหนึ่งหนึ่ง

เรียกฉันว่า "ลิเบีย" สิ

เรียกฉันแบบนั้นสิ

...เก็บสะสมไว้เยอะขนาดนี้เลยนะ

ถึงแม้ว่ารางวัลของตระกูลเวนจะคาดหวังได้ไม่มากนัก

แต่ด้วยการกวาดล้างกลุ่มโจรสลัดทางอากาศและการจับหัวหน้ากลุ่มโจรสลัด ก็จะได้เงินรางวัลมาด้วยนี่นา

ถ้าเทียบกับมาตรฐานของราชอาณาจักร ถือเป็นทรัพย์สินที่ค่อนข้างเยอะเลยนะ

...ถึงตอนนี้จะเพิ่มขึ้นอีกก็คงไม่ไหวแล้วล่ะ...

เจอหลักฐานที่เชื่อมโยงระหว่างตระกูลเคานต์กับพวกโจรสลัดแล้วใช่ไหม?

ครับ

ผมพบเอกสารที่มีการติดต่อกันอยู่หลายชิ้นครับ

จะไปฟ้องที่วังหลวงให้เลยดีไหมนะ

หลังจากนั้นก็เป็นตระกูลดยุคเรดเกรย์บ์แล้วล่ะ

ก็ถือว่าเป็นเรื่องอื้อฉาว หรือว่าจุดอ่อนที่เห็นได้ชัดเลยล่ะครับ

เรื่องอื้อฉาวของฝ่ายตรงข้ามก็เป็นของฝากที่ดีเลยนะ

อาจจะเป็นตระกูลเคานต์ที่จะมาทวงคืนจากพวกโจรสลัดก็ได้นะ

...เรื่องแบบนั้นน่ะเหรอ

ก็แค่บดขยี้มันทิ้งไปก็พอแล้วไม่ใช่เหรอ

เป็นคำพูดที่ไม่เหมือนคุณมาสเตอร์เลยนะครับ

ถ้าพวกตัวขยะพวกนั้นหายไป อาณาจักรก็อาจจะดีขึ้นบ้างก็ได้นะ

ไม่สิ คงไม่ไหวล่ะมั้ง

ไม่สิ มันไม่ใช่แค่ตัวอาณาจักรที่เป็นขยะนะ แต่ตัวเกมจีบสาวนี่มันขยะเลยไม่ใช่เหรอ?

●●●●

คุณแน่ใจเหรอครับ? ว่าคุณจะ...

ทำลายโลกนี้เลยไม่มีลังเลเลยนะ

ถ้าได้รับคำสั่งแล้ว ผมจะทำทันทีเลยครับ

หลังจากนั้นก็สามารถสร้างโลกที่สะดวกสำหรับคุณได้ด้วยนะ

ดีเลย! จะให้มีผู้หญิงรับใช้แล้วสร้างฮาเร็มดีไหมล่ะ?

แล้วก็รวบรวมพวกเอลฟ์ หรือพวกเผ่าสัตว์หูแมวด้วย

คราวนี้จะทำให้เป็นโลกที่ว่าผู้หญิงมันก็แค่ขยะอะไรแบบนั้นไหมล่ะ

นั่นมันเหมือนกับเพศที่สลับกันในตอนนี้เลยนะ...

อะไรกัน...สิ่งที่ฉันคิดอยู่ก็เหมือนกับผู้หญิงในโรงเรียนเลยนี่นา

ดีจังที่ดูเหมือนว่าคุณจะหาคำตอบในใจเจอแล้ว

ระบายอารมณ์ใส่พวกโจรสลัดบนท้องฟ้าจนหายแล้วใช่ไหมครับ?

...เธอ

คุณโอลิเวียไม่ได้เกลียดคุณมาสเตอร์นะ

แค่ว่าจิตใจมันไม่มั่นคงไปหน่อย...

รู้แล้วน่า

คิดว่าฉันกำลังโกรธเหรอ?

ทั้งที่ดูแลมาตั้งเยอะแยะ

เจ้าคนไม่รู้บุญคุณนั่น! เหรอ?

ตอนที่ออกมาบนดาดฟ้าก็คิดว่า 'นี่ทำอะไรอยู่น่ะ บ้าจริง!' แต่ว่า

ครับ

ก็เพราะอย่างนั้นแหละ ถึงได้เห็นความเป็นลูกผู้ชายของคุณสลัดด์กับเกร็ก

แก คิดว่าแกเป็นอะไรของฉันกันแน่?

ในฐานะที่ควรจะเป็น

ใช่แล้ว แบบนี้แหละดีแล้ว

ถึงเวลาที่ฉันจะต้องกลับไปเป็นตัวประกอบตัวจริงแล้วล่ะ

ถ้าเป็นอย่างนั้น

จะมอบสิ่งนี้ให้ยังไงดีนะ

ถ้าคุณบรัดหรือคุณเกร็กตื่นขึ้นมาจากคุณมารีแล้วไปอยู่กับคุณโอลิเวีย เรื่องมันก็จะง่ายขึ้น

ฉันคิดว่าสองคนนั้นน่าจะไหว

ดังนั้นก็ให้พวกเขากลับไปยังที่ที่ควรอยู่ดีกว่า

เรื่องการใช้สมบัติก็ตัดสินใจได้แล้วสินะ

คุณมาสเตอร์

ดูเหมือนว่ากองเรือของตระกูลเคานต์กำลังมุ่งหน้ามาครับ

พร้อมกันนั้น เรือเหาะของตระกูลเรดเกรย์บ์ก็ดูเหมือนจะเล็งมาทางเราด้วยครับ

...เป็นวันที่วุ่นวายจริงๆ เลยนะ

เฮ้อ...

ฉันหนีจากกรรมที่เป็นตัวประกอบไม่ได้เหรอเนี่ย...

กรรมนี่มันคือบาปนี่นา

คือเรื่องของเหตุและผลน่ะครับ แบบว่ามีการกระทำแล้วก็มีผลตามมาน่ะ

คำพูดของคุณมาสเตอร์เมื่อกี้มันแปลกนะครับ

...คำพูดเมื่อกี้ ขอให้ถือว่ามันไม่เคยเกิดขึ้นก็แล้วกัน

ตามสบายเลยครับ

ตระกูลเคานต์นี่เขาพยายามจะให้ส่งพวกโจรสลัดมาให้เหลือเกิน

ส่วนตระกูลดยุค...ทางพวกเราน่ะ

ถึงแม้ว่าพวกคุณจะขอร้องให้มาช่วย แต่ท่าทีของพวกเขาก็คือ 'ส่งมาให้เดี๋ยวนี้เลยนะ ไอ้โง่!' น่ะสิ

แต่ว่าเพราะอีกฝ่ายเป็นตระกูลดยุค เลยไม่สามารถจะยึดมาได้เลย มันก็เลยอยู่ในภาวะชะงักงันแบบนั้น...

ว่าแต่...มันดีขึ้นแล้วเหรอครับ?

เป็นเพราะฝากการเจรจาไว้ให้ตระกูลดยุคสินะ?

คุณคิดว่าผมมีทักษะการเจรจาที่ดีเหรอครับ? ฝากไว้ให้ตระกูลดยุคก็พอแล้วนี่นา

ไม่ใช่เรื่องนั้นครับ เป็นเรื่องของความดีความชอบน่ะครับ

ทำไมถึงยอมยกความดีความชอบให้คุณสลัดด์กับคุณเกร็กทั้งสองคนล่ะครับ?

ถ้าทั้งสองคนกลับไปอยู่ในตำแหน่งเดิมได้ ผมก็รู้สึกยินดีเลยนะ

คงจะช่วยปกป้องคุณโอลิเวียได้ใช่ไหมครับ?

ถึงแม้จะไม่ใช่เรื่องนั้น แต่ก็ดูเหมือนจะพึ่งพาได้ในยามคับขันนะ

คุณมาสเตอร์จะสะสางความสัมพันธ์กับคุณโอลิเวีย

ได้คืนมาแล้วเหรอครับ?

ผลงานก็ยกให้สองคน ส่วนที่เหลืออยู่กับตัวก็มีแค่ไอเท็มไม่กี่ชิ้น

พอแล้ว

สำหรับผมแล้ว ก็มีคุณอยู่แล้วนี่นา

คุณแองเจลิกาโกรธเลยเหรอครับ ที่ว่าคุณทำให้คุณโอลิเวียร้องไห้

หืม?

อา...

คุณหนูนี่เป็นคนคิดมากจริงๆ เลยนะ

ดูเหมือนจะถูกเกลียดเข้าให้แล้วสินะ

แล้วจะตีตัวออกห่างจากคุณแองเจลิกาด้วยเหรอครับ?

ออ

ตรงกันข้าม ช่วงที่ผ่านมามันใกล้ชิดเกินไปน่ะสิ

ดูเหมือนว่าการพูดคุยจะเสร็จสิ้นแล้วสินะ

................

ลิเบียก็ไม่ดีนะ แต่คุณริออนก็งอนได้น่าสมเพชจริงๆ เลย

เป็นเพราะฉันเองครับ...

เพราะว่าฉันระบายอารมณ์ใส่คุณริออน เลยทำให้เขาไม่ชอบสินะครับ

ลิเบีย...

ริ...

ฉันมีสิทธิ์ที่จะตำหนิคุณริออน

ปึ้ก

กับใจดีกับคุณลิเบียได้เหรอ?

ตอนนี้พักผ่อนก่อนเถอะ

เดี๋ยวเราจะกลับไปที่โรงเรียนนะ

มันจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมไหมนะ

ความสัมพันธ์ของเรานี่...

นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่!

อ๊ะ เจ็บ!

คนที่ปราบพวกโจรสลัดไม่ใช่พวกเรานะ

พวกเราที่แค่ช่วยนิดหน่อยเนี่ย จะได้รางวัลแบบนี้ได้ยังไงกัน!

อย่ามาดูถูกสิ! คนที่โค่นพวกมันได้คือคุณบัลท์ฟาร์ทต่างหาก

พวกคุณจะมาแย่งผลงานของเขาไปงั้นเหรอ!?

อ๊ะ ถ้าไม่รับไปก็แย่แย่เลยสิครับ

ได้รับรายงานจากคุณบัลท์ฟาร์ทที่ว่า ตัวเขาเองแค่ช่วยพวกคุณสองคนเท่านั้นครับ

คือว่า...ตอนนี้พวกคุณทั้งสองยังไม่ได้เป็นอัศวิน และก็ไม่มีบรรดาศักดิ์หรือยศใดๆ เลยครับ

เป็นเรื่องธรรมดาที่รายงานของคุณบัลท์ฟาร์ทจะถูกให้ความสำคัญก่อน

พวกเราไม่มีผลงานอะไรที่เรียกว่าผลงานเลยสักนิด! รับรางวัลแบบนี้ไม่ได้หรอกครับ

...ถึงแม้ว่าจะถูกสั่งให้เก็บเป็นความลับไว้แล้วก็ตาม

คุณบัลท์ฟาร์ทกำลังไปพูดคุยกับครอบครัวของพวกคุณทั้งสองอยู่ครับ

!

ทำไมเจ้าหมอนั่นถึง...

ถึงได้ไปคิดทบทวนเรื่องการถอดจากสายเลือดเพื่อพวกเราล่ะ

ใช่แล้ว...ทำไมถึงทำไปถึงขนาดนั้นเพื่อพวกเรานะ...

ถึงจะไม่เข้าใจความรู้สึกของคุณท่านลอร์ดนะ แต่ในวังหลวงก็มีเงินทุนหมุนเวียนอยู่พอสมควรเลยล่ะ

ทำไมไม่รับมันไปตรงๆ ล่ะครับ?

ถึงครอบครัวของพวกคุณทั้งสองคนด้วยนะ

..................

พวกแกทั้งสองคน ได้ยินแล้วนะ!

ฝ่าบาท...

ดูเหมือนว่าจะจัดการพวกโจรสลัดได้สำเร็จแล้วสินะ!

แถมยังทำได้ต่อหน้าพวกของบัลท์ฟาลท์ด้วย!

นี่มันก็ถือว่าเราชนะแล้วไม่ใช่เหรอ?

ได้ยินมาว่าครอบครัวของพวกแกก็กำลังทบทวนพวกแกทั้งสองคนเพราะเรื่องนี้ด้วยนะ

การที่พวกแกจะได้กลับไปอยู่ในตำแหน่งของทายาทโดยตรงก็ใกล้เข้ามาแล้วนะ!

ไม่จริง

พวกเราไม่ได้ชนะอะไรเลยสักอย่าง...

ทั้งความแข็งแกร่ง ทั้งใจสู้ ทั้งความใจกว้างด้วย

ฝ่าบาท ท่านครับ

พวกเราตัดสินใจแล้วครับ

อยากจะเอาชนะคุณบัลท์ฟาร์ทให้ได้!

ในฐานะผู้ชาย!

จริงด้วย...ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปก็ไม่น่าจะเรียกว่าการแข่งขันได้เลย

ตัดสินใจแล้วเหรอ? เรื่องอะไรเหรอ?

เจ้าหมอนั่นเป็นอัศวินที่เก่งกาจจริงๆ นะ

แต่สักวันหนึ่ง พวกเราจะตามให้ทันให้ได้!

ฝ่าบาทครับ จะได้เข้าพบฝ่าบาทองค์ราชินีไหมครับ?

ได้รับความช่วยเหลือขนาดนี้แล้ว

ถึงฝ่าบาทองค์แม่เหรอครับ?

ก็คิดว่าคงจะโอเคล่ะนะ...

เจ้าหมอนั่นน่ะ จะไม่ตอบแทนบุญคุณได้ยังไงกัน...

อย่างนั้นเหรอ...

เกร็ก... บรั๊ด...

พวกแกเกลียดฉันขนาดนั้นเลยเหรอ...!

เลื่อนจากยศหกขึ้นไปเป็นยศห้า

ดูเหมือนว่าคุณเกร็กกับคุณบรั๊ดจะไปพูดคุยกับในวังหลวงแล้วสินะครับ

แบบนี้...แบบนี้มันจะปล่อยให้เกิดขึ้นได้ยังไงกัน

สูงกว่าพ่อตั้งสองขั้นเลยนะ!

โครม

จะให้ทำยังไงกันล่ะ!

ไม่คิดเลยว่าว่าจะได้เลื่อนยศซะอีก

คุณมาสเตอร์นี่เก่งเรื่องการทำอะไรที่เหนือกว่าที่ผมคาดไว้จริงๆ นะครับ

เก่งเรื่องอะไรกัน

ผมเองก็ประหลาดใจเกินคาดเลยนะ

ดูยังไงมันก็ไม่ใช่แนวว่าจะได้เลื่อนยศเลยสักนิด!

แค่โค่นพวกโจรสลัดได้ครั้งเดียวเองนะ จะให้เลื่อนยศได้ยังไงกัน

มีพลังอะไรบางอย่างที่มองไม่เห็นกำลังทำงานอยู่!

ผมแค่อยากจะปลีกตัวไปอยู่ตามเขตปกครอง แล้วใช้ชีวิตแบบสบายๆ น่ะ!

ถ้ามียศสูงๆ มันก็จะเรื่องวุ่นวายเยอะแยะเลยนะเว้ย! ไม่อยากยุ่งกับวังหลวงเลยสักนิด!

คุณบัลท์ฟาร์ท

มีจดหมายกับของขวัญมาถึงแล้วครับ

ของขวัญเหรอ?

“คอนน

ใช่ครับ

เพราะว่าไม่สามารถนำเข้าห้องได้ จึงได้เตรียมไว้ด้านนอกแล้วครับ

จากตระกูลแอทลีย์เหรอ?

มาจากบ้านคุณคลาริสซังสินะ...

กราบเรียนคุณบัลท์ฟาร์ทครับ

ในงานเทศกาลของโรงเรียน ลูกสาวของคุณได้รับความช่วยเหลือเป็นอย่างมากเลยครับ

ต้องเป็นเพราะคุณสินะ ลูกสาวของผมดูเหมือนจะกลับมามีพลังอีกครั้งเลยครับ

และก็ต้องขออภัยที่ได้สร้างความเดือดร้อนอย่างมาก และทำให้เธอได้รับบาดเจ็บด้วยครับ

เพื่อเป็นการแสดงความขอบคุณ จึงอยากจะส่งแอร์ไบค์ที่ผลิตด้วยเทคโนโลยีชั้นเลิศที่สุดในประเทศไปให้ครับ

หวังว่าคุณจะชอบมันนะครับ”

แล้วก็อีกอย่างนึงด้วยครับ

คุณท่านลอร์ดมีการดำเนินการเรื่องการเลื่อนขั้นในเรื่องอื่นอยู่แล้ว แต่ก็มีการรับคำร้องจากตระกูลแอทลีย์มาด้วย โดยมีเงื่อนไขครับ

เงื่อนไขนั้นคือ การเลื่อนขั้นจากชั้นที่ห้าขึ้นไปถึงชั้นที่ห้าข้างบน จะเกิดขึ้นหลังเรียนจบจากสถาบันครับ

ห๊ะ...

ทำไมล่ะ...!!

กรี๊ดดดดดดดดดด!

ได้รับการยืนยันการเลื่อนขั้นขึ้นสองชั้นแล้วนะครับ

ทำไมทุกคนถึงอยากจะเลื่อนขั้นให้ฉันด้วยเนี่ย!

ทำไมถึงทำเรื่องที่โหดร้ายขนาดนี้กับฉันได้นะ

ใช่แล้ว! ไปเที่ยวกันเถอะ! ไปผจญภัยในดินแดนที่ไม่รู้จักกันเถอะ!

พรุ่งนี้มีเรียนแล้วครับ ไม่ไหวแน่ๆ

ความขอบคุณของทุกคนมันทรมานชะมัด!!

ให้ตายสิโว้ย!