ตอนที่ 32

ฉบับคอมมิคเล่มล่าสุด เล่มที่ 6 วางจำหน่ายวันที่ 9 กรกฎาคมนะจ๊ะーーーー

โลกเกมจีสาวๆ ก็คือโลกของมอนไซ ชินนี่ไงล่ะ

ต้นฉบับ: มิชิมะ ยูเมะ ภาพ: ชิโอริ จุน ร่างตัวละคร: เมิ่ง ทัตสึ

32 เพื่อน

!

อึก...

เรือนี่มันโคตรจะนั่งไม่สบายเลย!

แถมรสชาติยังห่วยอีกด้วย!

อะไรกันเนี่ย!?

น่ารักไม่ใช่เหรอ!

ตรงไหนล่ะ! ตาคุณมันเป็นลูกตาเหรอ!

เป็นคนที่นำหน้าไปก่อนนะครับ

ดูเหมือนว่าเขาจะถูกสัตว์ประหลาดของเรือลำนี้กินเข้าไปแล้วล่ะครับ

ริออน...!

เป็นผู้ชายที่บ้าจริงๆ นะครับ ที่บุกเข้ามาคนเดียวแบบนี้

เอาล่ะ งั้นจะจารึกชื่อคุณไว้ในประวัติศาสตร์ของแคว้นเลยแล้วกัน

ไอ้ตัวโง่ที่บุกเข้ามาคนเดียวแล้วต้องมาตายเปล่าเนี่ยนะ

นี่อายุเท่านี้แล้วเป็นอัศวินได้ยังไงกัน!

ดูเหมือนว่าอาณาจักรจะขาดแคลนบุคลากรอย่างหนักเลยสินะครับ

มันต่างจากแคว้นมากเลยนะครับ!

!?

ริออน!!

ซ่อนตัวลง!

อึกฮึ

อึก...

ฮึก...

อูววววว

ฉับ

แกมานี่

คราวนี้ฉันจะเป็นคนจับตัวคุณเป็นตัวประกันเอง

...คุณอัศวินแห่งอาณาจักรนี่ช่างดูถูกกันจริงๆ เลยนะ

ขออนุญาตให้ทราบชื่อได้ไหมครับ?

... ฮิ ฮิ!

การถ่วงเวลามันไร้ประโยชน์แล้ว จะเอาขลุ่ยเวทมนตร์ไปด้วย

ถ้าไม่ทำตามล่ะ ก็รู้ผลอยู่แล้วใช่ไหมล่ะ?

มาสเตอร์

นั่นเป็นของปลอมครับ

ดูเหมือนว่าเขาจะสลับตัวกับสาวใช้ที่ล้มไปเมื่อครู่นะครับ

ตั้งค่ากำจัดขนถาวร เปิด!

น่าเสียดายจังเลยนะ ฝ่าบาทองค์หญิง

อึก...

กระสุนยางที่ไม่ทำให้บาดเจ็บ...เหรอ?

เจอแล้ว!

ดีมาก

ฝ่าบาทองค์หญิง คุณมาที่เรือลำนี้กับพวกเราเถอะนะ

...ค่อนข้างจะเงียบแยะเลยนะ

ต้องมีแผนอะไรบางอย่างแน่ๆ เลย...

!

ริออน นี่แน่ๆ เลยเหรอ?

สัตว์ประหลาดข้างล่างถูกโค่นแล้วก็หายไปแล้วนะ

ตกอยู่แต่ไม่เป็นไร

เรือลำนี้ก็น่าจะมีการป้องกันอะไรบางอย่างอยู่เหมือนกัน

พวกเราก็จะหนีแล้วนะ

โอยยย

องค์หญิงของพวกแกอยู่ตรงนี้ไงโว้ยยย!

!

ไม่อย่างนั้นก็รู้ว่าจะเป็นยังไงใช่ไหมล่ะ อาาาา

ก... เหม็นชะมัด ถึงอย่างนั้น ก็เป็นอัศวินนี่นา!

เถียง

จือ

มองกระจกสิ ไอ้โง่!

ฟุ...ฟุฟุ

แกนี่มัน...

...ขอบคุณจริงๆ เลยนะ

ริออน

!

บาร์ทอฟอัลท์

จากนี้จะทำยังไงดี

สัตว์ประหลาดก็สงบลงไปอย่างไม่มีเหตุผล แต่กลับถูกกองเรือศัตรูโอบล้อมไว้

เพราะความช่วยเหลือของนักเรียนดีเด่น ปืนใหญ่ก็ป้องกันไว้ได้ แต่ว่า...

กำลังในการต่อสู้ของเรา...จะไปได้ถึงไหนกันนะ

● ● ● ● ● ●

เดิมทีคิดว่าจะกลับไปยังอาณาจักรแล้ว แต่บรรยากาศมันดูเหมือนว่าจะปล่อยให้หนีไปไม่ได้เลย

จะทำยังไงดี

ตัวเรือลำนี้เองก็ถือว่ารักษาไว้ได้ดีมากทีเดียว

เพราะได้สู้กับสัตว์ประหลาดมา ทำให้กำลังรบที่บริสุทธิ์ของฝ่ายมณฑลไม่ได้ลดลงเลย

นักเรียนคนอื่นๆ กับลูกเรือก็เหนื่อยล้าจนหมดแรงแล้วนะ

ชุดเกราะก็ยับเยิน... หรือว่าแกสู้มาในสภาพแบบนั้นเนี่ยนะ

คุณโอลิเวีย...

อะไรเนี่ย แกดูถูกเจ้าหมอนี่มากเกินไปแล้วล่ะนะ

ดูเหมือนจะลำบากมากเลยนะ

การเจรจาเป็นวิธีที่ง่ายที่สุดนะ...

ฝ่าบาทองค์หญิงได้มอบตัวให้กับมณฑลแล้ว

ประกาศให้ทุกกองเรือทราบ

ให้ทุกกองเรือเริ่มโจมตีพร้อมกัน

!?

จะสั่งให้องค์หญิงของพวกแกตายงั้นเหรอ!?

...ไม่รู้อะไรเลยเลยสินะ

มณฑลนี้จะไม่หยุดอยู่แค่ระดับนี้หรอก

มี "ตัวแทน" ของฉันอยู่ด้วยนะ

กองหน้าเหรอ?

ฉันเป็นแค่คนได้รับมอบหมายให้เป็นกองหน้าเท่านั้นเอง

ไม่ใช่บอสใหญ่เหรอ?

?ทำอะไรน่ะ!

!

ก็ยังขาดความพร้อมอยู่เหมือนกันสินะ

ควรจะยิงฉันให้ทันทีเลยสิ

ทำอะไรลงไปล่ะนะ

สัตว์ประหลาดที่ถูกควบคุมจะมุ่งหน้าไปยังผู้ที่ควบคุมมัน

ปลดปล่อยสัตว์ประหลาดออกจากการควบคุมของฉันแล้ว

พวกมันคงจะมารวมตัวกันที่เรือลำนี้ในไม่ช้านี้แหละ

ขนาดนั้นเลยเหรอ...

เหตุผลที่ทำถึงขนาดนั้นคืออะไรกัน!

บอกไปแล้วไม่ใช่เหรอ

เพื่อจะให้อาณาจักรจมลงไงล่ะ

กระสุนก็เริ่มเหลือน้อยแล้ว

ถ้าการต่อสู้ยังดำเนินต่อไป คุณโอลิเวียก็น่าจะใช้เวทมนตร์นั้นอีกครั้งล่ะ

ไม่อยากให้ฝืนตัวเองนะ

...ยังไงก็เถอะ ต้องซื้อเวลา!

อยู่ด้วยกันเถอะ!

ไม่เป็นไรหรอกครับ/ค่ะ

จะอยู่ด้วยกันให้ถึงที่สุดเลยครับ/ค่ะ

สำหรับฉัน... สำหรับฉันจะทำอะไรได้บ้างนะ?

เพื่ออาณาจักร...

!?

เพื่อริออน!

เปลวไฟนี้... ไฟเอลรันซ์เหรอ?

ทำไม... ถึงใช้มันไม่ได้มาตลอดเลยล่ะ...

ของฉัน...ศัตรูของริออน

เผาให้สิ้นซะ!

อึก...

เผาพวกมันจำนวนนั้นไป...

ก็แค่หยดน้ำบนก้อนหินเท่านั้นเองเหรอ...!

อีกนัด...เหรอ!?

ลิเบีย!

...โคริ

นี่นาย...คงจะหมดพลังเวทมนตร์สินะ...

ทำอะไรอยู่ล่ะ!

รีบหนีจากที่นี่เถอะ!

อองเจ...

ฉัน...อยากมีประโยชน์ค่ะ

เพราะว่าฉันเอาแต่ฉุดรั้งคุณอองเจกับคุณริออน...

เพราะว่าฉันไม่ชอบตัวเองแบบนั้น...เลยพยายามเต็มที่แล้วนะ

อยากจะพยายามให้มากกว่านี้...แต่ร่างกายมันขยับไม่ค่อยไหวเลย...

บ้าจริง! นายพยายามมากพอแล้วนะ!

อีกอย่างนะ ฉันไม่เคยรู้สึกว่าการช่วยนายเป็นเรื่องลำบากเลยสักครั้ง

ฉัน...!

แกน่ะสำคัญนะ

เพื่อนที่สำคัญที่สุดเลย!

ฉัน...

ลิเบีย!

แองเจ...!

มณฑลนี่

จะบุกโจมตีเหรอ

อุ๊าาา!

แค๊ต!

เหอะ...

อึก...

...

ค...

นี่มัน...เป็นไปไม่ได้เลยนะ

ถ้ามันจะต้องเป็นแบบนี้...น่าจะบอกให้เร็วกว่านี้อีกหน่อยแล้วสิ...คุณลิเบีย

ท่านพ่อ ท่านพี่

ดูเหมือนว่าจะลุกขึ้นไม่ได้เลย

...ฝ่าพระบาท...

...!?

อย่างนั้นเหรอ...

ฉัน...

...อยู่กับคุณลิเบียให้ดีๆ นะ...

เจ้าคนบ้านั่น...

คุณลิเบีย...!?

บ้าจริง! อันตราย! หนีไปเถอะ!

ไม่เอาค่ะ!

คึ...อึก

...

ฮ่า

ฮ่า!

บ้า...เจ้าคนบ้านั่น!

ไม่คิดเลยว่านายจะตกลงมาด้วย!

ซูสสส

ก็เพราะว่า...

ซัว

ก็เพราะว่า

คุณบอกว่าเป็นเพื่อนไม่ใช่เหรอคะ!

บ้าจริง...ด้วยเหตุผลแบบนั้น...

ถ้าได้อยู่กับคุณแองเจ

ฉันเองก็คิดว่าคุณแองเจสำคัญนะคะ!

แม้ว่าฉันจะเป็นคนโง่...ก็ไม่เป็นไรค่ะ...!

อึก...

อีกแล้ว...!!

คุณลิเบีย...!

คุณลิเบีย อ่าาาาาาาา

...

ริออน!!

วิ่งเลยสิ คุณริออน!!