ตอน 4: Otomege Sekai wa Mob ni Kibishii Sekai desu 4

โอโตเมะเกม = โลกของโอโตเมะ

ต้นฉบับ: มิชิมะ ยูเมะ ภาพ: ชิโอริ จุน

♪

คุณอารมณ์ดีจังเลยนะคะ มาสเตอร์

ก็ใช่น่ะสิ

หลังจากนั้น โซระก็ตะโกนมาให้เอาสมบัติกับไอเท็มที่หายไปที่เขาได้มาให้ แต่ก็แน่นอนว่าปฏิเสธไป

การที่สิทธิ์ของนักผจญภัยได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการนี่เป็นข้อดีอย่างหนึ่งของประเทศนี้เลยนะ

ได้ทำให้ฟองฟูขึ้นมาแล้ว อารมณ์ดีสุด ๆ เลย!!

ไม่ได้รู้สึกหดหู่กับอนาคตแบบนี้มานานแล้วล่ะนะ

ใบหน้าของซุระตอนนั้นน่ะ...

ว่าแต่ สถานการณ์ของเกาะเป็นยังไงบ้างล่ะ?

มีแร่ที่กำลังร้อนอยู่ด้วย

ในอนาคตน่าจะทำเงินจากการเป็นแหล่งท่องเที่ยวได้ด้วย

สามารถนำน้ำที่ดูดขึ้นมาทำเป็นน้ำพุร้อนได้เลยนะ

น้ำพุร้อน! น้ำพุร้อนนี่มันดีจังเลยนะ~

หลังจากภารกิจนั้น ฉันก็เจอเกาะร้างสองแห่ง

ด้วยขนาดที่ดูเหมือนว่าจะพัฒนาไปถึงระดับรองบารอนเท่านั้น ฉันก็รู้สึกดึงดูด

และตัดสินใจว่าจะตั้งตัวเป็นอิสระและมีดินแดนที่นี่

ให้บ้านเกิดดูแลและเลี้ยงดูฉันด้วย

พอเรียนจบจากสถาบันก็ใช้ชีวิตแบบสันโดษสบาย ๆ

สุดยอดไปเลยใช่ไหมล่ะ!?

ตอนนี้ก็เริ่มสร้างคฤหาสน์และปรับปรุงท่าเรือแล้วด้วย

ถ้าผ่านไปหนึ่งปี พื้นดินก็น่าจะน่าอยู่ขึ้นเยอะเลยล่ะ

ลูกบอลสีเทาที่ลอยฟู ๆ นี่คือลุคซิออน

โอ้!

ดูเหมือนว่าเขาจะสนใจที่ฉันพูดภาษาญี่ปุ่นได้ เลยยังสงบเสงี่ยมและเชื่อฟังอยู่

ตัวหลักกำลังถูกเก็บไว้ในอู่ที่อยู่ด้านล่างของเกาะ โดยปลอมตัวเป็นเรือเหาะ

ตอนนี้ดูเหมือนกำลังผลิตเรือเหาะลำใหม่กับชุดเกราะหุ่นยนต์สำหรับทำงานอยู่

เจ้าหมอนี่มันเก่งรอบด้านเลยนะ

ที่เจ๋งคือการตั้งค่าในเกมที่ว่า "ไม่ต้องเสบียง" มันกลายเป็นเรื่องจริงขึ้นมาได้เลย ทำไมถึงเตรียมทรัพยากรได้ทุกอย่างเนี่ย

ถึงจะสร้างอะไรจากความว่างเปล่าไม่ได้ก็ตาม

แต่การสร้างทองคำจากก้อนหินนี่ทำได้นะ ไอ้ตัวโกงนี่มันสุดยอดจริง ๆ

ส่วนที่เหลือก็ฝากด้วยนะ

แค่ได้นายมานี่ก็เหมือนกับความพยายามของชีวิตไปหลายครั้งเลยล่ะ

ในอนาคตอยากจะใช้ชีวิตที่ราบรื่น ไม่มีภูเขาสูงหรือหุบเขาเลย

ขอแสดงความเคารพต่อมาสเตอร์ที่เลือกที่จะเก็บตัวเงียบ ๆ ด้วยการได้ประสิทธิภาพของฉันไปครอง

พูดเหน็บแนมเหรอคะ?

เป็นการประชดน่ะค่ะ

กว่านั้นแล้ว คุณเตรียมพร้อมสำหรับการเข้าโรงเรียนหรือยังคะ?

ไม่เป็นไรค่ะ

พร้อมแล้วล่ะ

พ่อก็ประหลาดใจมากเลยนะที่พ่อค้าต่าง ๆ มีความเป็นมิตรเป็นพิเศษและเตรียมการมาให้เยอะแยะเลย

คงเป็นเพราะเศรษฐกิจในเขตของตระกูลบาร์ทฟาลท์มันดีสินะคะ มาสเตอร์ลงทุนไปเยอะเลยนี่นา

ได้ยินมาว่าโรงเรียนนี้เป็นที่สำหรับหาคู่ครองด้วยเหมือนกันนะคะ

มาสเตอร์ต้องระวังให้ดี ไม่งั้นจะเสียหน้าเข้าให้เสียแล้วนะคะ

หมายความว่ายังไงกัน!

ตั้งแต่แรกเลยนะว่าตัวประกอบจะเด่นขนาดนั้นได้ยังไง! แค่ถูกมองเป็นฉากหลังแล้วใช้ชีวิตแบบจืดชืดก็พอแล้ว

ตัวประกอบเหรอคะ...

การตัดสินใจนั้น...

ก็เลือกคู่ที่ปลอดภัยไปก่อนแล้วกัน

ไม่จำเป็นต้องเป็นลูกสาวขุนนางก็ได้นะ หาลูกสาวของตระกูลอัศวินแล้วในอนาคตก็เป็นอิสระได้! แบบนั้นก็ดีแล้วนี่นา

ที่โรงเรียนมีแบ่งเป็น "ชั้นสูง" กับ "ชั้นธรรมดา" นะ

ทายาทของขุนนาง หรือลูกสาวของขุนนางจะอยู่ในชั้นสูง

บรรดาศักดิ์อัศวิน หรือรองบารอนจะถูกจัดอยู่ใน "ตระกูลอัศวิน" และเป็นชั้นธรรมดา

ฉันเป็น "ขุนนาง" จากตระกูลบารอน แต่ไม่ใช่ทายาท เลยเป็น "ชั้นธรรมดา" น่ะ

ชั้นสูง

ถึงจะเป็นโลกที่ผู้หญิงเหนือกว่าผู้ชาย แต่ว่าดูเหมือนว่าในหมู่สตรีของ "ตระกูลอัศวิน" จะมีพวกที่หยิ่งยโสเหมือนโซระไม่มากนัก... ดีจังเลยค่ะ

ชั้นธรรมดา

ชีวิตของฉันคงจะเริ่มจากตรงนี้แล้วคงจะไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง

แต่คงจะเป็นชีวิตที่มีความสุขสินะ

...

วัน

กำลังคิดอยู่แบบนั้น

...ห๊ะ?

...ไม่สิ ทำไมถึงประหลาดใจล่ะ?

ค้นพบแล้วก็พิชิตดันเจี้ยนที่ยังไม่ถูกสำรวจ

ค้นพบเกาะลอยฟ้าใหม่จากการได้สมบัติกับไอเท็มที่หายไปจำนวนมาก!

จะมอบตำแหน่งบารอนให้กับ ริออน ฟาว บัลท์ฟาร์ท

นะ...ทำไมล่ะ...

พอเรียนจบก็เป็นเจ้าบ้านของตระกูลบารอนแล้ว จะมาเป็นเด็กกำพร้าของพวกเราไม่ได้นะ

ดินแดนของฉันมันไม่ใช่ระดับตระกูลบารอนนะ

ฉันจะไปรู้ได้ยังไงล่ะ!

ไม่ ไม่ ไม่ ไม่!

นี่มัน... โรงเรียนนี่...

อืม

เป็นชั้นสูงสิ

อึก

...ชั้นธรรมดาก็ดีแล้ว

แล้วเจ้าสาวล่ะ!?

ไม่เอาแล้ววววววววววววววววววッ!

ไม่ไหวแล้ว

แน่นอน ต้องได้คุณหนูจากที่ที่ดีสิ

อย่าร้องไห้สิ! ก็มีเด็กดีอยู่เหมือนกันนะ! ...น่าจะนะ

จากบารอนไปเป็นลูกสาวตระกูลเคานต์นี่มันระเบิดเวลาเลยไม่ใช่เหรอ!

ระเบิดเวลาเหรอ...พี่สาวกับน้องสาวของนายก็เป็นเหมือนกันนั่นแหละ

ดูแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ?

ดูสิ! ถ้าไอ้คนนั้นดูเป็นผู้หญิงที่ดี ก็ไปโรงพยาบาลซะสิ!

นายนี่มันแย่จริง ๆ นะ...

นี่! เจ้าน้องชายโง่เอ๊ย~

อยู่

ให้ตายสิ อย่ามาให้ตามหาสิยะ

เจ้าเจเน...

...ทำไมถึงมาล่ะ

ช่วงปิดเทอมฤดูใบไม้ผลิเลยนะ! ว่าแต่ท่าทางน่ะ

ก็นึกว่าจะขอบคุณให้ซะหน่อยเพราะซื้อทาสมาได้ ซะแย่เลย

คุณน่ะ มีทรัพย์สินเยอะไม่ใช่เหรอ!? เข้าบ้านให้ดี ๆ นะคะ!

พี่สาวคะ ค่าใช้จ่ายในการออกเดทอะไรพวกนี้มันลำบากจะตายไป!

น...นั่นแหละ

ฉันก็อยากได้ทาสเอลฟ์เหมือนกันนี่นา...

พี่ชายช่างขี้เหนียวที่สุดเลย

......ห๊ะ?

อา...

อะไรสักอย่าง...

อืม...

อาณาจักรโฮลฟาร์ท

ที่เมืองหลวงของอาณาจักร

ตั้งอยู่ใจกลางทวีปอันกว้างใหญ่

เป็นเมืองที่สวยงามผสมผสานระหว่างความทันสมัยกับธรรมชาติ

ประชากรเกินล้าน และมีการสร้างสังคมที่เน้นเหล่าขุนนางเป็นหลัก

โรงเรียนที่เป็นศูนย์กลางของเกมสาวน้อย

ก็มีอยู่ในเมืองหลวงแห่งนี้ด้วยนะ

อยากกลับจังเลย~

เฮ้! รีบขนของสิ ไอ้ขยะ!

คะ...ขอโทษค่ะ คุณชาย

อยากกลับแล้ว...!

จี๊ดดด♡♡

เจ้าชายทั้งหลาย!!

โอ้... เป้าหมายที่จะพิชิต...

อ๊ะ จริงด้วย... สวยงามต่างมิติเลยแฮะ

อ๊ะ นั่นน่ะ

ตระกูลเรดเกรป...

โอ้ นั่นคือ

คู่หมั้นขององค์ชาย เป็นคู่แข่งของนางเอกที่มาขัดขวางอยู่หลายครั้งในเกม

คุณหนูตัวร้าย แองเจลิกา!

ที่เธอเป็นคนอารมณ์ร้อน มันก็เป็นโชคร้ายที่ ค่อย ๆ เดินเข้าสู่หลุมศพไปเรื่อย ๆ น่ะนะ ค่อนข้างจะสนุกดีนะ...

ในความเป็นจริงแล้ว เธอเป็นลูกสาวของตระกูลดยุกที่มีอำนาจรองจากราชวงศ์

พอได้เห็นจริง ๆ แล้ว ก็มีออร่าที่แตกต่างจากคนอื่น ๆ เหมือนเจ้าชายเลยแฮะ...

ก็เอาเถอะ น่าจะอยากรู้ว่าตัวเอกจะดำเนินเรื่องไปในเส้นทางไหน

หลังจากนี้ คงไม่มีอะไรให้ตัวประกอบอย่างฉันเข้าไปเกี่ยวข้องมากนักหรอกนะ

ปีนี้ก็ต้อนรับนักเรียนใหม่ที่มีสถานะแบบเดิม ๆ อีกแล้ว

รู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งเลยครับ... เอาเป็นว่า!

เอ่อ...

ชนแก้ว~ !

นี่มันงานต้อนรับอะไรกันเนี่ย? ยังไม่ถึงวันพิธีเปิดเลยนะ...

ฉันชื่อ ดานิเอล ฟาว ดารแลนท์ ปีหนึ่ง

อ๋อ... ก็เป็นกลุ่มของพวกขุนนางชนบทที่ไม่ค่อยจะรวยเท่าไหร่ ถึงจะอยู่ชั้นสูงแล้วก็ตาม

ฉันชื่อ ริออน ฟาว บัลท์ฟาร์ท เหมือนกัน เป็นปีหนึ่ง ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ

ต่างจากพวกคนรวย พวกเรานี่แหละที่จะหาคู่หมั้นได้ยากไม่ใช่เหรอ

ก็เลยมาตั้งกลุ่มกัน เพื่อปรึกษาปัญหาหรือแลกเปลี่ยนข้อมูลกันไงล่ะ

หืม? แต่ถ้ามีคนดี ๆ ล่ะ จะไม่เกิดการแย่งชิงกันเหรอ?

ถึงจะมีการแย่งกัน แต่ถ้าอยู่ภายในกลุ่มก็รู้จักกันดีแล้ว คงไม่ทำอะไรบ้า ๆ ลงไปหรอกน่า

ฉันชื่อ เรย์มอนด์ ฟาว อาร์คิน

ถ้ามีเรื่องทะเลาะกัน ก็จะมาพูดคุยกันในกลุ่มนี่แหละ... ถึงจะไม่ได้เกิดขึ้นบ่อย ๆ ก็เถอะ

ฝากด้วยนะ

ไง พวกเธอสนุกกันอยู่เหรอ?

ฉันเป็นนักเรียนปีสามของลูคล์นะ

เธอคือคุณริออนใช่ไหม? นักเรียนใหม่ที่น่าจับตามอง!

อย่าทำให้ผิดหวังล่ะนะ! คุณชายสามจากตระกูลบารอนที่ประสบความสำเร็จในฐานะนักผจญภัยก่อนเข้าเรียนนี่นา?

เรื่องมันไปถึงบ้านฉันแล้วนะ ไม่ใช่แค่ที่เมืองหลวงนะ

อ๊ะ ไอ้คนที่ลือกันน่ะ เป็นแกเองนี่หว่า!

................

ห๊ะ? ผมเหรอครับ?

ก็ช่วยไม่ได้นี่นา... ต้องหาเงินให้ได้...

ชะตาของผมคือต้องถูกขายให้กับยายปีศาจวัยห้าสิบกว่า ๆ น่ะสิ...

ว่าแต่... นักเรียนปีหนึ่งที่กำลังเป็นที่จับตามองก็มีอีกคนนี่นา

ได้ยินว่าเพื่อจะดึงตัวคนเก่ง ๆ เข้ามา โรงเรียนเลยเปิดรับคนที่ไม่ใช่แค่พวกขุนนางด้วยสินะ

คนนั้นน่ะ เป็นสามัญชนที่ไม่มีฝีมืออะไรเลยด้วย แถมยังไม่ใช่คนจากตระกูลใหญ่ด้วย...

ถ้าเป็นสามัญชนก็ต้องเป็นชั้นธรรมดานะครับ?

หืมมม...

แต่ว่ามันเป็นชั้นสูงนะ ปีนี้ยังมีองค์รัชทายาทด้วย ทุกคนเลยกังวลว่าจะวุ่นวายไหมน่ะ

แดเนียลกับเรย์มอนด์ก็มีปฏิกิริยาแบบนี้เหรอ...

ฉันรู้จากในเกมแล้ว แต่ก็ยังรู้สึกว่าพวกขุนนางเขามีความลังเลใจที่จะให้สามัญชนเข้ามาในโรงเรียนอยู่ดีสินะ...

เด็กผู้หญิงสามัญคนนั้นแหละ คือศูนย์กลางของโรงเรียนในอนาคต

ก็เอาเถอะ ให้ตัวเอกได้สนุกกับวัยเยาว์กับเหล่าองค์ชายไปก็แล้วกัน

เพราะนั่นก็จะเป็นประโยชน์ต่ออาณาจักรโฮลฟาร์ทของเราด้วย...

ในอนาคตเธอจะเป็นนักบุญเลยสินะ... อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีใครรู้เลยว่าเธอสืบเชื้อสายมาจากตระกูลที่ยิ่งใหญ่ขนาดไหน จนทำให้เหล่าขุนนางต้องเปลี่ยนท่าทีกัน

พร้อมกับการมาถึงของฤดูใบไม้ผลิอันสงบสุข

เนมี่...

พวกเราก็ได้เข้าร่วมพิธีเปิดภาคเรียนในฐานะนักเรียนชั้นปีหนึ่งของโรงเรียนแล้ว

ตลอดสามปีที่ดูเหมือนจะยาวนานแต่ก็สั้นนักนั้น—

พิธีเปิดโรงเรียนนี่ ต่อให้เป็นต่างโลกก็ยังน่าเบื่อเหมือนกันนะ...

มาถึงแล้วสินะ

เจ้าชายนี่ ชักจะทำให้รอนานไปเลยนะ

เอ๊ะ...

ใครกัน? เสียงเมื่อกี้... ขนลุกเลย...

เสียงพึมพำนั้นแหละ คือจุดเริ่มต้นของทุกสิ่ง...