ตอนที่ 48

โอโตเมะเกม = โลกนี้ โลกแห่งเกมโอโตเมะมันโหดร้ายสำหรับตัวประกอบจัง

คิดว่าถ้าเป็นคุณที่เป็นนักบุญคงจะช่วยได้ล่ะค่ะ...

ช่วยช่วยริออนด้วยนะคะ

ฉบับคอมมิกส์เล่มล่าสุด เล่มที่ 9 วางจำหน่ายแล้วนะคะーーーー

原作: มิชิมะ ยูเมะ ภาพ: ชิโอริ จุน ตัวละคร: ม้ง ทัตสึ

ขอร้องล่ะค่ะ!

ตอนที่ 48 "ก้มลงกราบเลยสิ"

ตอนที่ได้ยินว่าไอ้ตัวประกอบนั่นโดนจับ ก็ดีใจมากเลยนะ

ฟุฟุ

ไม่คิดเลยว่าสองคนนี้จะมาขอความช่วยเหลือจากฉัน ช่างรู้สึกดีจริงๆ เลยนะเนี่ย

นิตยสารคอมมิกส์ยุคใหม่ที่หนาและสุดยอดไปเลย!

เปิดรับจดหมายจากทุกท่านค่ะ รอรับความรู้สึกเกี่ยวกับผลงาน หรือจดหมายให้กำลังใจถึงคุณอาจารย์อยู่นะคะ!

ก็...ฉันไม่ได้มีหน้าที่ต้องช่วยไอ้หมอนั่นสักหน่อยนี่นา

ฉันเนี่ย ถูกคุณพูดได้ตามใจเลยนะ?

เป็นเพราะฉันเองที่ตื้นเขินไป

ตั้งแต่แรกก็ไม่รู้วิธีช่วยเลยสักนิด

อยากให้คุณให้อภัยจังเลยค่ะ

เท 102-8177 โตเกียว มิตสึโดะกุ ฟูจิมิ 2-13-3 อาคารสำนักงานใหญ่คาวากุจาวะ ชั้น 4 แผนกบรรณาธิการดราก้อนเอจ

แถมหัวอีกฝ่ายก็เหมือนต้นไม้ในทุ่งเลยนะ!

คะ? อ่า ค่ะ

คุณไม่คิดเหรอว่าการขอร้องก็ต้องมีมารยาทด้วยน่ะ?

มารยาทเหรอคะ?

เอ่อ...

พวกคุณสองคนน่ะ

มาคุกเข่าขอโทษต่อหน้าสาธารณชนหน่อยสิ

นี่นา! อองเจลิกาเขาเป็นคนหยิ่งนะ รับไม่ได้แน่ๆ ล่ะมั้ง

ลูกสาวตระกูลเรดเกรย์ มาคุกเข่าขอโทษต่อหน้าลูกสาวตระกูลไวเคานต์เนี่ยนะ เป็นการทำให้ชื่อสกุลแปดเปื้อนเลยล่ะ

ถ้าแค่ถูกเนรเทศออกไปก็ถือว่าดีแล้วล่ะนะ

ทางโอลิเวียน่าจะทำได้นะ

ถ้าไม่มาครบสองคนก็ถือว่าสัญญาเป็นโมฆะจ้ะ♪

ดูสิคะ คุณมาริเอ!

น่าสมเพชจริงๆ

สภาพอันน่าเวทนาของพวกเขาน่ะ!

คุณหนูดยุคกำลังก้มหัวอยู่กับชาวบ้านเลยนะคะ

ปล่อยให้เป็นแบบนี้ได้เหรอคะ?

พูดตามตรงนะ ถึงผมก็ยังรู้สึกขนลุกเลยล่ะ

เดี๋ยวก่อนนะ รอเดี๋ยวก่อน

ไม่คิดเลยว่าพวกเขาจะก้มลงกราบจริงๆ น่ะ!

ถึงฉันจะช่วยไอ้ตัวประกอบนั่นไม่ได้หรอก แต่ว่า... อ่าาาา

ช่างน่าสมเพชจริงๆ เลยนะเนี่ย

ที่ได้อยู่เป็นพวกของคนแบบนี้แล้วอยากจะร้องไห้ออกมาเลยค่ะ

โอ้ววววววว หยุดเถอะนะ!

ช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วยช่วย

นี่ไงคะ! ไปขอร้องคุณมาริเอให้เรียบร้อยเลยสิคะ!

ไม่ถูกสิคะ~ ต้องมีวิธีขอร้องไม่ใช่เหรอคะ?

คุณหนูดยุคไม่รู้วิธีขอความช่วยเหลือจากคนอื่นเลยรึไงนะ?

...

ช่วยช่วยชีวิตริออนด้วยนะคะ...

มะ...คุณมาริเอ...ะ!

พวกชาวบ้านทางนั้นก็พูดสิคะ

ช่วยช่วยริออนด้วยนะคะ

คุณมาริเอ

ถ้าไม่มีบัลท์ฟาลท์นี่มันน่าสมเพชแย่เลยเนอะ~

ที่ซ่อนตัวอยู่ข้างหลังเขาแล้วได้รับการปกป้องนี่เองสินะ

หา...

อะไรนะ พวกนี้...

พวกผู้ติดตามนี่น่ากลัวจัง!

คุณมาริเอคะ มีที่วางเท้าที่พอดีเลยนะคะ

เอ!?

มาเสกะคุรุเมะ ฉันที่กินพลังของอสูรแล้วนี่แหละคือสุดแกร่ง! 【เล่มที่ 7】

พวกนี้แค่ระบายอารมณ์ด้วยชื่อของฉันไม่ใช่เหรอ!?

ถ้าอย่างนั้นก็ให้คุณหนูดยุคเป็นเก้าอี้ แล้วให้ชาวบ้านเป็นที่วางเท้าล่ะ?

ดีใจที่ได้เป็นเก้าอี้ของคุณนักบุญใช่ไหมคะ อองเจลิกา

原作: ยูคิ โเรียว ภาพ: สึกาวาระ เคนจิ ตัวละคร: นาเซะ จิซาโตะ

รีบตอบมาเดี๋ยวนี้เลยนะ!

พวกเธอเอ๊ยยยย ทำอะไรกันอยู่น่ะ!

กินมาเสะแล้วแข็งแกร่งขึ้นเถอะ! แฟนตาซีแนวหลักยอดนิยมจากเว็บที่นำมาทำเป็นคอมมิกส์!!

วางจำหน่ายวันที่ 9 ธันวาคม!! ฟูจิมิโชโบ

ดราก้อนเอจ ฉบับเดือนมกราคม

ตั้งใจจะทำลายฉันงั้นเหรอ!?

ถ้าได้รู้ว่าสองคนนี้ตั้งใจให้มาในวันนี้ล่ะก็...!

ไอ้ตัวประกอบนั่นต้องมาแก้แค้นแน่ๆ เลย!

ตั้งแต่แรกแล้วไอ้หมอนั่นก็ไม่ได้มีไอเท็มโกงนี่นา!

ฉลอง! ครบรอบ 100 ตอน!! ขอบคุณทุกการสนับสนุนจากทุกคนค่ะ!! "ขอพรให้โลกนี้!" ปรากฏเป็นหน้าสีปกเลยค่ะ!

ถ้าไอ้หมอนั่นโกรธจริงๆ ล่ะก็...

นี่ไง รีบๆ...

วางจำหน่ายวันที่ 9 ธันวาคม!!

เดี๋ยวก่อน

กรี๊ด...! ท่านเจ้าชายยูริอุส...!

จะโดนฆ่าแล้ว! ฉันจะโดนไอ้หมอนั่นฆ่าเข้าแล้ว!

เห็นถึงความตั้งใจของพวกคุณสองคนแล้ว

มาริเอ ไม่ต้องแล้วค่ะ/ครับ อันนี้พอแล้ว

ถ้าโดนขนาดนี้แล้ว พวกเราก็ต้องแสดงความจริงใจตอบแทนเหมือนกันสิ

เรามาปล่อยเรื่องเก่าๆ ให้ไหลไปกับน้ำกันเถอะ

ถ้าทำให้เสียชื่อคุณมาริเอไปมากกว่านี้ ก็คงเป็นเรื่องน่าเสียดาย

โดนขนาดนี้แล้ว... จะช่วยไอ้พวกบัลท์ฟาลท์ให้เองเลย!

จะช่วยได้ยังไงล่ะ ก็ไม่รู้วิธีนี่นา!

โลกเกมจีบสาวนี่มันโหดร้ายกับตัวประกอบจริงๆ นะคะ (เล่มที่ 159)

ถ้าสุดท้ายแล้วช่วยไม่ได้ล่ะก็... ชีวิตฉันคงจบเห่แน่เลย!

ว่าแต่... ก็ควรจะหนีออกมาได้ด้วยตัวเองไม่ใช่เหรอ!

มีไอเท็มโกงนี่นา ทำอะไรก็ได้ไม่ใช่เหรอ!

งั้น... งั้นก็

บ้าไปแล้วเหรอ!

จะขอให้ทุกคนช่วยได้ไหมคะ?

อ่าาา

เกิดใหม่ในต่างโลก! โลกที่ผู้หญิงเป็นใหญ่ ผู้ชายเป็นเบี้ย! วางจำหน่ายแล้วค่ะ!! ฟูจิมิโชโบ

คุณมาริเอช่างใจกว้างจริงๆ เลยนะคะ

ถ้าเป็นฉันล่ะก็คงจะเหยียบให้แหลกไปแล้วล่ะ

อ๊ะ ถ้าเป็นฉันล่ะก็คงจะถอดให้เปลือยแล้วให้ขอโทษซะเลยล่ะ

...แย่สุดๆ

พวกนี้มันน่าขยะแขยง!

ในภาพถ่ายหน้าเล่ม มีโยะมิจิ ยูกิ ที่เป็นนักพากย์ตัวท็อปมาด้วย! ในเรื่อง "ภรรยาของฉัน" ของมาคาตะ ต้องใจเต้นแน่นอน...!?

พวกผู้ติดตามนี่คืออะไร!? ไม่เหมือนที่คิดไว้เลยสักนิด!

วางจำหน่ายวันที่ 9 ธันวาคม!!

มีแค่ฉันคนเดียวก็พอแล้ว...ทำไมต้องมีอองเจด้วยล่ะ

คือว่า...เรื่องที่บ้านน่ะค่ะ...

แค่คิดว่านี่คือวิธีที่ดีที่สุดเท่านั้นเอง

รู้สึกไม่ดีกับที่บ้านค่ะ

แต่ว่า... ก็ยังอยากจะช่วยริออนมากกว่า

ตัวเองนี่มันผู้หญิงโง่จริงๆ เลยนะ...

อองเจนี่ถึงกับ...

เรื่องของคุณริออนนี่...

อัศวินนอกรีตไม่ขยับเลย

แน่ใจนะ?

ฮะ!

คุณหนูคะ เตรียมการเรียบร้อยแล้วค่ะ

มีรายงานว่าจับชุดเกราะสำหรับต่อสู้ของไอเท็มที่สูญหายได้แล้วค่ะ!

ทุกคน! ลุกขึ้นสู้กันเถอะ!

เป้าหมายของเราคืออาณาจักรโฮลฟาร์ท!

ออกรบกันเลย!

คิดว่าว่าจะไม่เยอะขนาดนี้ซะอีกนะคะ

อ่าาา

พวกขุนนางที่ดูน่าสงสัยนี่เยอะแยะไปหมดเลย

หลายวันหลังจากนั้น

ถ้าไม่สอนวิธีขับเรือเหาะ ก็จะฆ่า

ถ้าเข้ามาเป็นพวกเรา จะปล่อยตัวให้

การใช้ทั้งขนมและแส้นี่มันไม่เก่งไปหน่อยเหรอคะ?

ก็ต้องฆ่าอยู่ดี

ไม่ไหว

ไม่อยาก

คนที่มานี่มันไม่เข้าท่าเลยสักคน

เหมือนจะลองรื้อแล้วแต่ก็ยอมแพ้ไปกลางคัน

พาร์ทเนอร์น่าสงสารจังเลยค่ะ พวกเรามาทำลายอาณาจักรกันไหมคะ?

ปฏิเสธค่ะ

ที่มาสเตอร์ไม่ยอมทิ้งอาณาจักร เป็นเพราะอองเจลิกา โอลิเวีย และมิレーนึเหรอคะ?

เพราะคลาริสกับเดียโดรี่ที่อยู่ในชนชั้นปกครอง เลยอยากจะปกป้องอาณาจักรปัจจุบันใช่ไหม?

ขอแนะนำให้มีการปฏิรูปจากภายในครับ

คุณคิดว่าผมจะปกป้องอาณาจักรอย่างจริงจังเหรอ?

ไม่ใช่น่ะเหรอคะ?

พูดตามตรงนะ อาณาจักรจะล่มสลายก็ไม่เป็นไร... สำหรับผมแล้ว

ผมไม่มีความรู้สึกอยากจะบริหารประเทศเลย

เหตุผลที่อยากให้มันอยู่รอดก็คือ...

ถ้าผมทำประเทศล่มสลาย ก็จะเป็นคนที่อาศัยอยู่ที่นั่นเดือดร้อนสิ

ถ้าไม่มีผู้ปกครองก็คงลำบากสิ

แบบนั้นใช่ไหมครับ?

ผู้ใช้สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ที่ถูกขับออกจากปาร์ตี้ระดับ S ของเพื่อนสมัยเด็ก! เพิ่มเวทมนตร์สนับสนุนอเนกประสงค์และเพื่อนฝูงจนกลายเป็นสุดแกร่ง! เล่มที่ 3

ถ้ามิレーนกับฝ่ายดยุคล้มเหลว มาสเตอร์จะถูกประหารชีวิต

แน่นอนว่าคงไม่ปล่อยให้เป็นแบบนั้นหรอกครับ

ต้นฉบับ: คานาริตสึ ภาพ: โคุรอดะ ทาคาชิ ตัวละคร: เท็น

...ถ้าประเทศทอดทิ้งผมล่ะก็

ทำไมมาสเตอร์ถึงไม่ลงมือเองล่ะครับ?

ก็แค่หนีไปน่ะ

แฟนตาซีพลิกผัน! ผู้ใช้สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ที่ถูกเพื่อนสมัยเด็กทอดทิ้ง ออกเดินทางกับเหล่าสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ที่แข็งแกร่งที่สุด!

วางจำหน่ายวันที่ 9 ธันวาคม!! ฟูจิมิโชโบ

ลองลุกขึ้นสู้เพื่อประชาชนดูไหมคะ?

ไม่มีใครต้องการหรอกน่า~

ปิดฉากวันที่ 31 ธันวาคมนี้! กำลังมองหาพรสวรรค์ใหม่ที่จะสืบทอดยุคแห่งมังกร!

สงครามในโลกนี้ ส่วนใหญ่จะใช้เรือเหาะกับชุดเกราะเป็นหลัก

อาวุธที่ใช้งานยากจำเป็นต้องมีการฝึกฝน และการเกณฑ์ไพร่พลมาเป็นทหารก็ไม่ค่อยมีนัก

ผู้ที่ออกรบคืออัศวินที่นำโดยเหล่าขุนนาง และทหารที่ประกอบอาชีพการรบ

ภาระของประชาชนจึงไม่มากนัก

รายละเอียดเพิ่มเติม กรุณาดูที่หน้าเว็บไซต์ทางการค่ะ

ปัญหาการหาคู่ครองและความไม่พอใจส่วนใหญ่มาจากชนชั้นปกครองบางส่วน...ส่วนใหญ่เป็นตระกูลบารอนหรือไวเคานต์

ถึงฉันจะลุกขึ้นสู้ ก็คงจะสร้างความเดือดร้อนให้ประชาชนอยู่ดี

ถ้าฉันอาละวาดตรงนี้ ประชาชนจะมองว่าฉันเป็นคนไม่ดีเสียเอง

ถึงอย่างนั้นฉันก็เป็นอัศวินนะ

อัศวินที่คุณมาสเตอร์พูดถึง คือผู้ที่มีประโยชน์ต่อขุนนางและประเทศใช่ไหมคะ?

หน้าที่ของอัศวินก็คือการปกป้องชาวบ้านโง่ๆ พวกนี้ไม่ใช่เหรอ

นั่นมันแค่ภาพลักษณ์ภายนอกไม่ใช่เหรอคะ?

ฉันชอบภาพลักษณ์ภายนอกกับคำพูดสวยหรูมากๆ เลยนะ

ดีกว่าการทำตามคำสั่งของสาวๆ ในโรงเรียนจนตัวจะแตกเพื่อประเทศนี้เยอะเลยล่ะ

แถมถ้าพูดแบบนั้นลิเบียก็จะดีใจด้วยนะ

เป็นคำพูดที่แสนจะเบาบางเชียว

กำลังจะประทับใจอยู่เลยนะ แต่กลับมาพังทลายซะงั้น

ตรงกันข้าม เธอก็คาดหวังอะไรจากฉันกันแน่ล่ะ

คาดหวังว่าเราจะสามารถกวาดล้างมนุษย์สายพันธุ์ใหม่ให้หมดไปได้ด้วยกันนะ

ฉันไม่รู้จะตอบสนองกับเธอยังไงดีเลยนะ

น่าสมเพชจริงๆ เลยนะ คุณบาร์ทฟาลท์

อ่าาา เจ้าเล่ห์

คุณมาเรียเป็นคนขอค่ะ

เขาบอกว่าอยากให้ช่วยคุณน่ะค่ะ

เล่มที่สี่ที่รอคอยมาถึงแล้ว☆ สีกลางคือ "สเตรทิจิกราเวอร์ส" ที่ห้ามละสายตาเด็ดขาด!

ไอ้หมอนั่นเหรอ? กับดักอะไรสักอย่างรึไง?

คุณนี่ช่างไม่มีมารยาทเลยนะคะ ทั้งที่ตั้งใจจะมาช่วยแท้ๆ

วางจำหน่ายวันที่ 9 ธันวาคม!!

รอสักพักนะ เดี๋ยวจะปล่อยคุณออกจากคุกใต้ดินให้เองครับ

...เขาจะช่วยผมได้ยังไงนะ?

ถึงอย่างนั้น บ้านเกิดผมก็เป็นขุนนางในราชสำนักนะ มีเส้นสายเยอะแยะเลยล่ะครับ

นั่นมันไม่ใช่เพราะตัวคุณเหรอ? แต่เป็นเพราะอำนาจของบ้านเกิดคุณต่างหาก?

แล้วมันเกี่ยวอะไรล่ะ?

ก็...รอไปอย่างสบายใจเถอะครับ

สองชั่วโมงต่อมา

●●●●

...ก็นึกว่าอย่างนั้น

ไม่ใช่นะครับ! คุณต้องสำนึกเสียหน่อย

ก็เพราะว่าคุณไม่ยอมฟังผมนี่แหละครับ!

เป็นเพราะนิสัยที่ไม่ดีของตัวเองสินะ!

กรณีของเกร็ก

...ขอโทษนะ

นายก็ได้รับคำขอจากมาริเอด้วยใช่ไหม?

พอผมไปขอให้ที่บ้านช่วยนาย ป่านก็ทะเลาะกันเลย

ใช่แล้วครับ...แถมนายก็ติดหนี้ผมด้วยนี่นา

ก็เลยคิดว่าจะช่วยนะ

แต่สุดท้ายก็โดนป่านต่อยจนล้มเหลวไปเลย

เจ้าหมอนี่ ตั้งใจจะช่วยผมจริงๆ เหรอเนี่ย...

...ไปขอโทษคุณพ่อซะเถอะ

พวกแกนี่สร้างความเดือดร้อนให้เยอะเกินไปแล้วนะ

...อะไรเหรอ?

อยากให้พูดกับผมคนเดียวมากกว่า

ในกรณีของบรั๊ด

...นายก็มาช่วยฉันด้วยเหรอ?

ก็ตั้งใจจะ...น่ะ

ติดต่อกับครอบครัวไม่ได้น่ะ

เกิดอะไรขึ้นเหรอ?

...ที่เมืองหลวงไม่มีครอบครัวอยู่ที่ตระกูลฟิลด์เลย

ก็เลย...คือว่า...

จะเริ่มต้นชีวิตเจ้าเมืองแบบสบายๆ ด้วยเวทมนตร์พฤกษา! ใช้ความรู้จากชาติที่แล้วมาทำเกษตร แล้วชีวิตก็พลิกผันขึ้นมาซะงั้น

รู้แล้วก็เลิกทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ได้แล้ว

คงจะมีเหตุผลอะไรบางอย่าง...

แล้วทำไมต้องเป็นฉันมาปลอบด้วยวะ!!

เวทมนตร์พฤกษาเปิดดินแดนลึกลับได้สบายๆ! แฟนตาซีสร้างเมืองแสนสุขแบบสบายๆ! วางจำหน่ายวันที่ 9 ธันวาคม!! ฟูจิมิ

เวทมนตร์พฤกษาเปิดดินแดนลึกลับได้สบายๆ! แฟนตาซีสร้างเมืองแสนสุขแบบสบายๆ!

ในกรณีของคริส

...บาริยูโตะฟุอาริยูโตะ...

นายก็ไปขอให้ที่บ้านช่วยผมด้วยเหรอ?

วะ...รู้ได้ยังไง?

ก็เพราะว่ามีแบบคล้ายๆ กันมาหลายครั้งแล้วนี่นา

สภาพดูโทรมเชียว! มีแค่แว่นตาเท่านั้นแหละ

อย่างนั้นเหรอ...ถ้างั้นทุกคนก็ช่วยกันจัดการนะ

ผมทำพลาดไปแล้ว...ขอโทษครับ

นั่นก็ดีนะ แต่ทำไมถึงได้โทรมขนาดนั้นล่ะ...

พอไปขอคุณพ่อมา ก็โดนไล่ตามด้วยดาบไม้เลย

นายก็ลำบากเหมือนกันนะ

พอถามไปว่า "ทำไม่ได้เหรอครับ?" ก็ได้คำตอบแบบนี้แหละ...

พอคิดดูดีๆ แล้ว การจะให้คุณพ่อช่วยนายมันก็ยากเหมือนกันนะ

ถึงคุณพ่อจะเป็นเซ็นเซย์ดาบ แต่ก็ไม่ได้อยู่ในตำแหน่งที่สำคัญทางการเมืองนี่นา...

ก็ไม่แปลกหรอกครับที่คุณพ่อจะโกรธ

ในกรณีของยูริอุส

อะไรกัน!

กลับไปซะ!!

ยังไม่ได้พูดอะไรเลยสักหน่อย!

พอเห็นแก้มของแกก็รู้แล้ว

พอเห็นแก้มของแกก็รู้ว่าพยายามจะช่วยผมแล้วพลาดไปสินะ?

ใช่แล้วครับ พอไปขอคุณแม่มาก็เป็นแบบนี้

คุณมิรีนเหรอ? นึกไม่ถึงเลยแฮะ

ถึงคุณจะไม่รู้ แต่คุณแม่เป็นคนที่น่ากลัวถ้าทำให้ไม่พอใจนะ

แต่ว่า...อะไรคือสิ่งที่ผิดพลาดไปล่ะ?

เพราะว่าคุณเป็นคนโปรดของคุณแม่นี่นา...

แค่บอกว่าอยากให้ปล่อยผมออกจากคุกใต้ดินเองนะ การตบหน้ามันก็ดูเกินไปแล้วไม่ใช่เหรอ?

แต่คนที่ขังผมไว้ในคุกใต้ดินนี่คือคุณมิรีนต่างหากล่ะ

นี่นายพูดอะไรแปลกๆ ออกมารึเปล่า?

ไม่ได้พูดเรื่องแปลกๆ สักหน่อยนะ!

ตอนแรกคุณแม่ก็ทำหน้าดูสับสนอยู่เหมือนกันนะ

การร่วมมือสุดอลังการเกิดขึ้นแล้ว! "ผู้ใช้เวทมนตร์แห่งตรีเอกานุภาพ 7 คน" × "สแตรทีจิกเลิฟเวอร์ส" ปรากฏตัวบนปกพิเศษ!!

พอบอกไปว่า "เป็นคำขอของมาริเอที่อาจจะมาเป็นลูกสาวบุญธรรม"

ก็เลยคิดว่าถ้าเร่งๆ ไปคงจะโอเค...

สีหน้าเขาก็หายไปเลย...

ก็อย่างนั้นแหละ

วางจำหน่ายวันที่ 9 ธันวาคม!!

นายกลับไปได้แล้ว...

จะช่วยออกมาให้ได้แน่นอนเลย!

เข้าใจแล้ว...แต่ว่า

บาร์ตฟาลท์!

...พวกเขาต้องการจะทำอะไรกันนะ

พวกนั้นมันบ้าจริงๆ เลยนะ~

คุณมาสเตอร์ก็ไม่ต่างกันนะ

ท่านมาร์ควิส...แน่ใจแล้วใช่ไหมครับ?

ได้ยินมาว่าดัชชีได้นำมอนสเตอร์มา พร้อมกับกองเรือขนาดใหญ่บุกเข้ามาเลยไม่ใช่เหรอครับ?

ถ้าปล่อยไว้แบบนี้ เจ้าเมืองที่ถูกโจมตีก็จะอยู่ในสภาพที่น่าเวทนา...

เร็วกว่าที่คาดไว้ แต่ก็ไม่มีปัญหา

เร่งจัดกำลังทัพของกองทัพราชอาณาจักรให้เร็วเข้า

ควรจะส่งหน่วยที่เคลื่อนที่ได้ไปก่อนไหมครับ?

ไม่จำเป็นหรอกครับ

เอ๊ะ!?

ดินแดนที่ดัชชีบุกโจมตีนั้น ได้มีการตกลงมอบให้ตามข้อตกลงลับแล้ว

ถ้าดัชชีหยุดการโจมตีแค่ระดับนี้

แล้วให้การสนับสนุนพวกเรา ก็ถือว่าคุ้มค่าแล้วครับ

แต่ว่ามันเกินกว่าที่คิดไว้เยอะเลยครับ! ถ้าพลาดไป...

ก็ถือเป็นความเสียสละที่จำเป็นต่อการรวมอาณาจักรเลยล่ะ

ทางนี้มีเรือไอเทมหายากชิ้นใหม่ด้วยนะ

ถ้าวิเคราะห์ไอ้เจ้านั่นได้ ในที่สุดก็คงจะทวงคืนดินแดนที่เคยสูญเสียไปได้ล่ะมั้ง

แถมยังมีปฏิทินรวมดาวพร้อมภาพประกอบพิเศษ และแฟ้มใสลายหิมะตอนกลางคืนให้ฟรีอีกด้วยนะ!!

จนกว่ากองทัพของอาณาจักรจะมาถึงสมรภูมิ ก็ปล่อยให้ดัชชีทำอะไรตามใจชอบไปก่อนเลย

เวลาทำสงครามกับพวกเรา ดัชชีตกลงว่าจะถอยอย่างสวยงามเลยล่ะ

แบบนี้ก็ทำให้หน้าตาของอาณาจักรเราดูดีขึ้นด้วย

วางจำหน่ายวันที่ 9 ธันวาคม!!

ท่านเคานต์บอกว่า อยากให้ท่านนักบุญเข้าร่วมการรบครั้งนี้จากวิหารด้วย...

...พวกน่ารำคาญนี่นา

ดูเหมือนว่าท่านนักบุญจะมีพลังในการขับไล่ปีศาจด้วยนะครับ

พลังของท่านนักบุญงั้นเหรอ?

เคยได้ยินมาบ้าง แต่จะเชื่อได้เหรอ?

ทางวิหารมั่นใจมากเลยล่ะ ดูเหมือนว่าจะไม่ผิดแน่ๆ เลยครับ

สำหรับสงครามครั้งนี้ ถ้าให้ฝ่ายวิหารเป็นหลักล่ะก็...

ก็เป็นที่ทราบกันแล้วว่าสามารถยอมแพ้เรื่องการกลับมาเป็นรัชทายาทของเจ้าชายยูริอุสได้

หืม...

ตั้งใจจะแสดงพลังของนักบุญใช่ไหม?

เพื่อเพิ่มอำนาจของวิหารสินะ?

...เผื่อไว้ในกรณีที่ดัชชีไม่ถอย

ก็จำเป็นต้องเตรียมพร้อมไว้ด้วย

ครับ ทหารก็หวาดกลัวกับข่าวลือที่ว่าดัชชีสามารถควบคุมมอนสเตอร์ได้ครับ

ถ้ามีคุณนักบุญอยู่ด้วย ขวัญกำลังใจก็จะสูงขึ้นนะครับ

...ถ้าเรื่องนี้คลี่คลายได้

การให้เกียรติฝ่ายวิหารและสร้างบุญก็คงไม่เลว

เพราะตำแหน่งของผมก็จะมั่นคงแล้วนี่นา

●●●●

บาร์ตฟาลท์ ไกเซอร์

มีพิษ...เหรอ

ตรงนี้แหละน่าจะถึงเวลาแล้วล่ะนะ?

คิดว่าคงเหงา เลยเอาเหล้ามาให้

คุณยังไม่อยากดื่มเหล้าเลยใช่ไหมล่ะ

คิดว่าจะเอาหน้าเป็นตัวตั้งไปถึงเมื่อไหร่กัน?

ถ้าเป็นขุนนางก็ควรจะตายอย่างสง่างามสิ

อย่างสง่างาม...เหรอ

ชีวิตที่สองนี่อยากจะตายเพราะความชรามากกว่าน่ะ

ดูเหมือนว่าอาณาจักรจะไม่สามารถตอบสนองความคาดหวังของคุณมาสเตอร์ได้เลยนะครับ

ผู้รับใช้ที่กล่าวถึงในรายงานนั่นเอง! จับตัวมันมา!

น่าเสียดายจัง

ถึงแม้ว่าคุณมาสเตอร์จะตายไปแล้วก็ตาม พวกคุณก็ไม่ยอมทำตามหรอกนะ

ว่าแต่...คุณกังวลเรื่องข้างหลังมากกว่าไม่ใช่เหรอครับ?

จึ๊ะ!?

บาร์ตฟาลท์! ปลอดภัยดีนะ!?

โอ้ พวกเจ้า! รู้ไหมว่ากำลังทำอะไรอยู่!?

เงียบซะ

ใครอยู่ข้างหลังฉันกันนะ...

ทำไมพวกแกถึง...

เร็วเข้า!

พยายามทำมาหลายอย่างแล้ว แต่ก็ล้มเหลวทุกอย่างเลยล่ะครับ

เรื่องอื่นในพระราชวังกำลังวุ่นวายกันอยู่ พวกเราเลยใช้กำลังเข้าไปช่วยคุณในจังหวะนั้นครับ

เอาล่ะ ไปกันเถอะ! ท่านเจ้าชายกำลังรออยู่

ลูกติดของแม่เลี้ยง กับอดีตแฟนสาว เล่มที่ 5

ทา

เหรียญ

โอ้!

ต้นฉบับ... ชิโรกาเคย์ซึ ภาพประกอบ... คุซาคาเบะ เรย์ แนวคิด... ทากายะ เค

ยังรักกันอยู่เลยนะ ทั้งคู่ที่เป็นอดีตคู่รักแบบนี้ จะมาแต่งงานกันได้ยังไงกันล่ะ?

วางจำหน่ายวันที่ 9 ธันวาคม!! ฟูจิมิโชโบ

ปลอดภัยดีนะ!

...พวกแกก็โง่จริงๆ นั่นแหละ

ยามล่ะ?

ถูกมัดไว้อยู่แล้วนะ

เป็นเพราะพวกแกเลยรอดมาได้ ดีจังเลย

ปลอดภัยดีนะ...เพราะว่ายามคนนั้นเป็นพวกของคุณมิรีน่ะ

มาแล้วเหรอ บาร์ตฟาลท์!

หนีไปไหนล่ะ? ข้างนอกน่ะเต็มไปด้วยศัตรูเต็มไปหมดเลยนะ

ฟุ...วางใจได้

จะพาไปทางลับที่มีแค่ราชวงศ์เท่านั้นที่รู้!

อย่ามาบอกความลับแบบนั้นให้ฉันฟังสิ!

ทางนี้!

คุณมาสเตอร์ถูกล้อมแล้วครับ

!

อะไรนะ?

พวกแก...!

ท่านพ่อ...!?

กรุณารอด้วยครับ! คุณยูริอุส พวกเราไม่ใช่ศัตรูนะครับ!

ทุกคน วางอาวุธลงซะ

ท่านราชาเสด็จออกมาด้วยพระองค์เองเลยนี่นา!!

ชิ...