ตอนที่ 65

อึก

อึก

ตอนที่ 65 "พวกเดิมๆ เหมือนเคย"

ทุกคน...

ขอโทษนะ

ก็ทำได้แค่นี้เองนี่นา

ไม่ต้องกังวลนะ มาริเอะ

โลกแห่งเกมโอโตเม โลกแห่งเกมโอโตเมมันช่างโหดร้ายเหลือเกิน

ที่ท่านเจ้าชายออกมาไม่ได้ก็เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ครับ

เหตุผลที่มาริเอะร้องไห้...

ต้นฉบับ: มิชิมะ โยเมะ ภาพ: ชิโอริ จุน

แทนที่ด้วยคนที่เรียกตัวเองว่าอัศวินหน้ากากก็ได้ช่วยไว้ให้ครับ

ต้นแบบตัวละคร: เมิ่ง ต๋า

เล่มล่าสุดของคอมิกส์เล่มที่ 12 วางจำหน่ายแล้วนะ!!

อยู่ดีๆ ก็หายตัวไปเลยนะ

ถึงจะยังไม่พูดว่าแทนที่ยูริอุสก็เถอะนะ

ก็มีประโยชน์อยู่เหมือนกันนะ

สวมชุดเกราะที่ไม่เคยเห็นมาก่อนเลยนะ... ท่าดาบก็ไม่แย่เหมือนกัน

จนถึงที่สุดก็ไม่รู้ว่าเป็นใครเลยนะ

บาร์ตฟาลท์น่าจะรู้แล้วล่ะ

ฉันก็อยากจะเจอด้วยเหมือนกันนะ

ท่านเจ้าชายไม่จำเป็นต้องไปพบคนที่ไม่รู้จักแบบนั้นหรอกครับ

อย่างนั้นเหรอ...

เป็นคนที่โผล่มาแบบกะทันหันแล้วก็คุมสถานการณ์ได้เลยนะ

คราวหน้าถ้าได้เจอ ต้องซักถามให้รู้เรื่องเลย!

สึบุคะ โคอิจิรุ...

นี่มันโง่จริงๆ เลยนะ

พวกคุณนี่น่าเอ็นดูจริงๆ เลยนะเนี่ย

...พวกแกนี่

อ๊ะ

ฉันพยายามแล้วนะ!

ได้โปรดช่วยด้วยเถอะ!

คือว่านะ...

พวกแกรู้ไหมว่าตัวเองทำผิดอะไรอยู่?

ไม่คิดจะละอายเลยจริงๆ

น่าจะละอายบ้างสิ!

เจ้าชายไปลวนลามคุณหนูดยุคเนี่ย มันไม่ใช่เรื่องตลกนะ

คุณทำอะไรบ้าๆ เพื่อผมเหรอครับ

สนธิสัญญานั่นมันแย่เกินไปจริงๆ นะ

อีกอย่าง ถ้าเป็นแบบนั้น ผมก็คงได้เป็นลูกเขยของบ้านคุณไปแล้ว

ส่วนที่เหลือ...ก็เพราะมาเรียขอร้องน่ะครับ

...นั่นคือความรู้สึกที่แท้จริงเหรอครับ

น่าว่าราชสำนักคงอยากจะส่งยูลิอุสไปเพื่อควบคุมตระกูลดยุคฟานออสอย่างเข้มงวด

ผมคิดว่าถ้าเป็นแบบนั้น การปกครองก็จะไปได้ด้วยดีเลยนะ

ถ้าแต่งงานกับเฮลทรูเด ความรู้สึกของชาวบ้านในตระกูลดยุคก็น่าจะคลายลงบ้าง

เจ้าหมอนี่มันบุกโจมตีเฮลทรูเดเลยนี่นา! (ถึงจะเป็นแค่การล้อเล่นนะ)

หน้าตาของราชสำนักพังไม่เป็นท่าเลย

ถึงจะเป็นสนธิสัญญาก็ได้มีการผ่อนปรนไปบ้าง

แน่นอนว่าเรื่องที่ยูลิอุสจะเข้าบ้านก็เป็นโมฆะไปด้วย

พวกแกก็รู้ใช่ไหมล่ะ

แน่นอน! ไม่มีคำว่าเสียใจเลยสักนิด

น่าจะสำนึกบ้างสิ!

ไล่พวกคนของวิหารออกไปเนี่ยนะ โง่มากเลย! โง่จริงๆ เลยใช่ไหม!?

พวกคนของวิหารที่มาหามาเรีย

เดิมทีมีหน้าที่ในการเก็บกู้ไอเท็มของนักบุญ

แต่ว่ามีพวกที่ไม่เป็นมิตรปะปนอยู่กับมาเรีย

พวกเขาก็เลยเอาเหล้าที่ผสมยาพิษมาให้ดื่มน่ะ

กำลังเปิดรับผลงานที่มาพร้อมกับความรู้สึกดีๆ และจดหมายเชียร์ถึงอาจารย์อยู่นะครับ!

พวกเขาตั้งใจจะให้มาริเอะรับผิดชอบทุกอย่าง

ปัญหาคือหลังจากนี้แหละ

แล้วทั้งสี่คนก็วิ่งเข้าไปและไล่ "ทุกคน" ที่เกี่ยวข้องกับวิหารออกไป

คือว่านะ มาริเอะได้รับการยอมรับว่าเป็นนักบุญแล้วนะ

ถึงเธอจะบอกเองว่าเป็นของปลอม แต่นักบุญก็คือตัวเธอแน่ๆ เข้าใจไหม?

เอ๊ะ อย่างนั้นเหรอ?

เท 102-0073 โตเกียว เขตจิโยดะ คุดันคิตะ 1-13-12 โฮกุระมารุ สแควร์ ชั้น 3 แผนกบรรณาธิการดราก้อนเอจ

แล้วมันเป็นอะไรล่ะ ฉันนี่แหละคือนักบุญ!

เพราะนักบุญท่านนั้นไล่พวกนักบวชออกไป เรื่องมันเลยยุ่งเหยิงนี่นา!

ทางวิหารก็ดื้อรั้นไม่ยอมรับมาริเอะเหมือนกันนะ

แกคิดว่าฉันลงแรงไปแค่ไหนรู้ไหม!

แล้วจะบอกว่ามาริเอะต้องตายเลยเหรอ!?

พวกเราไม่ยอมรับเรื่องแบบนั้นหรอก!

แน่นอนว่าถึงตรงนี้พวกแกถูกแล้วล่ะ!

แต่พอไล่ออกไปแล้วก็มาโวยวายไม่ได้นะ!

จะบุกเข้าไปแบบนี้มันไม่โง่เหรอ

เดี๋ยวก่อน! ทุกคนแค่ประท้วงว่าคิดว่าฉันจะถูกประหารที่วิหารเท่านั้นเอง

การที่คว้าชุดเกราะออกมาวิ่งวุ่นน่ะ มันไม่ใช่การประท้วงนะ

มันเรียกว่าการใช้กำลังไง!

รวมถึงเรื่องยาพิษด้วย เรื่องมันกำลังจะลงตัวดีแล้วแท้ๆ...

ตัวร้ายระดับตำนานที่หลอกล่อคนห้าคนที่ถูกคาดหวังในอนาคต...

แกน่ะ ถูกพูดแบบนั้นอยู่นะ

เขินจัง~♡

เพราะพวกแกนี่แหละที่ทำให้มีการประท้วงหลั่งไหลเข้ามา!

ครอบครัวของพวกแกก็กำลังโกรธจัดอยู่ด้วย

ข้าราชการของราชสำนักบอกว่าพวกแกไม่มีทางรอดแน่ๆ!

ที่วิหารน่ะ พวกเขากำลังหายใจออกมาเลยว่า "ประหารชีวิตให้หมด!" เลยนะ!?

เหอะ!?

ได้โปรดช่วยด้วยเถอะ!!

พวกเราพยายามจะช่วยแล้วนะ!

พวกแกทำทุกอย่างพังหมดเลย!

ทำยังไงถึงได้เกิดสถานการณ์ที่เลวร้ายขนาดนี้ขึ้นมาได้เนี่ย!

อ๊า... อ๊า... จิ๊ด!

จะตายเหรอ!?

เพราะคุณมิเรนุขอร้องน่ะครับ

จะให้ความร่วมมือนะ

...ฮ่า

อย่าคาดหวังมากนักเลยนะ

ขอบคุณนะพี่ชาย...

ว้า เซโย

ขอบคุณมากกกกเลย

...คุณก็ลำบากเหมือนกันนะ

มาอยู่กับฉันไหม?

ตอนนี้ฉันสัญญาว่าจะให้การดูแลที่ดีที่สุดเลยนะ

จะจัดตำแหน่งดยุคให้เลย

...อย่างนั้นเหรอ

ไม่สนใจ

โดนปัดอีกแล้วสิ

ถึงแม้จะเป็นการแลกกับรางวัลในครั้งนี้ก็ได้ครับ

ดูเหมือนว่าพวกเธอยังไม่เข้าใจความหมายของการช่วยหกคนนั้นเลยสินะ

ถ้าไม่พอ ก็ทรัพย์สินที่ฉันมีก็...

ถึงจะพูดแบบนั้น แต่ของมีค่าพวกนั้นก็น่าจะถูกโอนไปยังบ้านเกิดแล้วไม่ใช่เหรอ?

ถึงไอเท็มที่หายไปนี่ ก็สูญเสียไปทั้งหมดเลยนะ

พวกเรายังสูญเสียเรือของราชวงศ์ไปอีกนะ?

นี่มันเป็นความรับผิดชอบของเธอไม่ใช่เหรอ?

ไอ้หมอนี่มันชอบพูดจาเหน็บแนมจัง

พาร์ทเนอร์กับออแลงซ์ซ์ซ์ซ์ซ์ซ์ซ์ ซ่อมได้นะ แต่จะพูดว่ายังไงก็ไม่บอกหรอก

ตรงนั้นขอร้องล่ะครับ

เหรอ?

ฟู่ว~น

แค่ช่วยชีวิตไว้มันก็ง่ายแล้ว

แต่ถ้าจับไปไว้บนเกาะลอยที่เฝ้าดูได้ก็คงจะปลอดภัยดี

แต่ก็อยากให้พวกคุณเข้าใจว่าเราปล่อยให้คนหกคนนั้นไว้เฉยๆ ไม่ได้นะ

แต่ว่าเราไม่มีเวลาเตรียมเกาะที่พอเหมาะเลย

ถ้าเป็นแบบนั้น ก็คงต้องใช้เกาะลอยที่คุณหาเจอแล้วล่ะ

มันดีจริงๆ เหรอ?

อ๊ะ พวกคุณสองคนทำเป็นไม่สนใจฉันเหรอ?

แน่ใจล่ะ

การที่จะยกดินแดนที่เต็มไปด้วยอุดมคติของฉันให้ไปมันเจ็บปวดนะ

...เดี๋ยวก่อนสิ

ถึงแม้ว่าจะไม่มีอะไรเหลืออยู่ข้างนอกเลย...แบบนั้นก็ไม่เป็นไรไม่ใช่เหรอ

ถ้าอย่างนั้นแล้วจะช่วยชีวิตฉันไว้ได้ก็ไม่เป็นไรเลยครับ

...อย่างนั้นสินะ

ถึงขนาดนั้นเลยเหรอ ที่อยากจะช่วยองค์ชาย/องค์หญิงพวกนั้น?

ขอถามได้ไหมว่าอะไรที่ทำให้คุณเป็นแบบนั้น?

ต้องพูดอะไรไปให้ถูกใจพวกเขาแล้วสินะ

แต่ว่า... ฉันได้เรียนรู้มาแล้วว่า ต่อให้พยายามให้ถูกใจไป มันก็มีเรื่องยุ่งยากเยอะแยะ

ดังนั้น ฉันจะพูดตามตรงเลยนะ

ฉันเบื่อแล้วกับสถานะที่เป็นขุนนางน่ะ

ตำแหน่งท่านรองเคานต์ก็ไม่ต้องการเหมือนกัน

ความจริงแล้ว สิ่งที่อยากทำคือการตอบแทนต่างหาก

จริงๆ แล้ว ฉันอยากจะใช้ชีวิตแบบสบายๆ ในตำแหน่งรองบารอนน่ะ

โฮ่

ทั้งเรือเหาะและชุดเกราะก็สูญเสียไปแล้ว

ตัวฉันในตอนนี้ไม่มีค่าอะไรเลย และจะเริ่มต้นใหม่จากศูนย์ครับ

การช่วยคนหกคนนั้นน่ะ

เป็นเพราะว่า...เป็นเพื่อนเก่ากันมานานแล้วเหรอครับ?

เพื่อนเก่ากันมานานสินะ

ดูเหมือนว่าฝ่าบาทจะได้เพื่อนที่ดีแล้วสินะ

สำหรับเรื่องการดูแลคนหกคนนั้นนะครับ

เอ๊ะ? อ้อ

แบบนั้นก็ใช้ได้แล้วใช่ไหมครับ?

อืม ฝากไว้กับพวกเธอเถอะ

หลังจากนี้พวกเราจะจัดการเอง

เธอทำให้ลำบากมากเลยนะ

จริงเลยครับ

ดังนั้นคราวนี้ก็ช่วยพวกเราด้วยนะครับ

ฉันอยากจะเกษียณแล้วใช้ชีวิตสบายๆ น่ะ

เกษียณตั้งแต่อายุขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย

เป็นการตอบแทนคุณวินซ์...สินะ

แต่ก็จริงนะ

ฉันจะตอบแทนให้แน่นอน

ก็ต้องคาดหวังแล้วล่ะนะ

...ก็จริงนะ

ของที่สูญเสียไปน่ะ เดี๋ยวก็เอาคืนมาได้อยู่แล้วล่ะครับ

อย่าพูดแบบนั้นสิ

เกาะลอยนั่นน่ะ สูญเสียไปมันเป็นเรื่องใหญ่เลยนะ

ในเมื่อข้าวก็เก็บเกี่ยวได้แล้ว แถมยังมีมิโซะกับโชยุรออยู่ข้างหน้าด้วยนะ

คุณยอมรับการเกษียณของคุณมาสเตอร์ได้แล้วนี่ครับ

มันก็เป็นเรื่องจริงที่ว่าจะต้องจัดการยังไงดี

ในฐานะราชสำนักก็น่าจะคิดว่ามันไม่เลวนะ

บางทีคุณอาจจะคิดว่าตอนนี้คุณไม่มีภัยคุกคามอะไรแล้วก็ได้นะ

ดูมีความสุขจังเลยนะครับ

เป็นไงล่ะ~

เอาล่ะ เพื่อชีวิตแบบตัวประกอบใหม่

ฉันว่าจะออกไปข้างนอกสักหน่อยดีกว่า

จะไปเป็นเพื่อนให้เองครับ ถ้าไม่มีผม คุณมาสเตอร์ก็ทำอะไรไม่ได้เลย

พอเป็นอิสระแล้ว เรามาเดินทางบนท้องฟ้าที่ลักซิออนกันอีกนะ

เจ้าคนไม่มีมารยาทนี่!

เรื่องยุ่งยากนี่มันเยอะจริงๆ เลยนะ

การได้ใช้ชีวิตสบายๆ ที่บ้านเกิดก็ดีเหมือนกันนะ

นิคซ์ได้เลื่อนเป็นบุตรชายคนโตอย่างปลอดภัยแล้วนี่

ก็แค่ช่วยเขาเท่านั้นเอง

ชีวิตของฉันเริ่มต้นแล้ววว!

มันไม่เคยเริ่มต้นมาก่อนเหรอครับ?

ก็ต้องรอให้เรียนจบก่อนสิ...ถึงจะ...

ยังไม่ได้ตรวจสอบนะ

ว่าแต่ โรงเรียนจะเปิดอีกไหมนะ?

แต่จากสถานการณ์ของเมืองหลวง ดูเหมือนว่าจะไม่เป็นไปเหมือนเดิมนะ...

คุณริออน

คุณริออน จะเลิกเป็นขุนนางแล้วเหรอครับ!?

คุณได้ยินแล้วใช่ไหม?

แต่เดิมก็ไม่สมกับเป็นท่านรองเคานต์อยู่แล้วนี่นา

นั่งลงสิ

แบบนี้ก็ดีแล้วล่ะ

คุณริออน พยายามมาตั้งเยอะ น่าใจหายจริงๆ...

คุณเป็นห่วงเหรอครับ?

แต่ว่า... สำหรับผมแล้วนี่คือ...

มันไม่ถูกครับ

แม้แต่คุณแองเจลก็...

ถึงกับคุกเข่าลงกราบต่อหน้าคุณมาริเอเพื่อคุณแองเจลิออนเลย...

นั่นแหละคือปัญหาครับ...

ถึงเป็นแบบนั้น คุณริออนก็ยัง...

แกทำให้ผิดหวังจริงๆ

นี่มันเป็นการทำให้วงศ์ตระกูลต้องแปดเปื้อนชัดๆ

เข้าใจแล้วครับ

ครับ

คนที่คุณคาดหวังน่ะ

ทั้งตำแหน่ง เกียรติยศ... และดินแดนก็สละไปแล้ว

เธอที่ทำให้ชื่อตระกูลดยุคต้องแปดเปื้อนเพื่อผู้ชายคนนั้น

คิดว่าควรจะจัดการกับเธอแบบไหนดีล่ะ?

ให้ฆ่าตัวตายเลยไหมครับ?

ช่างเป็นคนเด็ดขาดจริงๆ เลยนะ

ลูกสาวอย่างเธอคงจะทิ้งไว้ในตระกูลดยุคไม่ได้

จะจัดหาคู่ที่เหมาะสมให้เอง เตรียมตัวแต่งงานซะ

...

สนใจไหมว่าคู่ของเธอจะเป็นใคร?

ครับ

ไม่ค่อย... ไม่ค่อยสนใจเลยครับ แล้วเป็นใครเหรอครับ?

มีอัศวินโง่ๆ คนหนึ่งที่พยายามจะสละทั้งดินแดนและยศถาบรรดาศักดิ์ด้วย

ไม่คิดเหรอว่าเธอเป็นคู่ที่เหมาะสมกับแก?

ยังเด็กจะคิดเกษียณนี่มันบ้าจริงๆ เลยนะ

ท่านพ่อ...!

......!

ตระกูลดยุคจะดูแลให้เอง

......!!

เพื่อนของแกก็รับรู้เรื่องราวแล้วนะ

แต่ว่า คุณหนูคนนั้นน่ะ ถูกนับเป็นอนุภรรยา

อ๊ะ ขอบคุณมากเลยครับ!

ยังไม่ได้ตัดสินใจแน่ๆ หรอกนะ

ท่านพ่อ!

เป็นอะไรไป เสียงดังจังนะ

แย่แล้วครับ

กำลังปรึกษากับตัวเขาอยู่...

คุณริออนนี่เอง...!

...!?

ปล่อย! ปล่อยสิ!

ผมต้องตัดหัวไอ้หมอนี่ให้ได้แล้ววว

คุณริออน ใจเย็นๆ ก่อน

ผมเข้าใจความรู้สึกของคุณดีครับ!

เก็บอาวุธลงเถอะครับ!

บอกว่าจะช่วยนี่นา!

เรื่องที่ให้ลิเบียกับแองเจกราบลงกับพื้นนั่นน่ะ

คิดว่าฉันจะให้อภัยได้เหรอ!?

คุณริออน

กำลังทำอะไรอยู่

ฉันจะตัดหัวเจ้าหมอนี่ซะ!

จะให้เป็นของขวัญให้ล่ะ!

ไม่ต้องห่วงน่า ใจเย็นๆ ก่อน!

บาร์ตฟาลท์ เจ้าเลือดขึ้นหน้าหรือไง!

การจะตัดหัวคุณมาริเอเนี่ยนะ จะไม่ให้อภัยเด็ดขาด!

จะไม่มีใครแตะต้องคุณมาริเอได้แม้แต่ปลายนิ้วเดียว

ไม่อยากจะฟังพวกแกเลย!

ลุคซิออน จัดการเลย!

เป็นเช่นนั้นหรือครับ?

ไปเลยยยย

ถ้าอย่างนั้นขอตัวก่อนนะครับ

กรี๊ดดดดดดด!

ด้วยการถูกสั่งสอน "อย่างแรง" นะ!!!

แก...!!

ฉันด้วยเหรอ...

ใจเย็นลงแล้วใช่ไหมครับ?