ตอนที่ 15

ตอนที่ 15 จักรพรรดิอมตะ

จักรพรรดิเพลิงยังอยู่ได้ด้วย!

หลายชั่วโมงก่อนหน้านี้—

ถึงจะเป็นแค่การคาดเดาจากหลักฐานสถานการณ์เท่านั้นนะครับ...

...........

ครับ...

ไม่อยากจะเชื่อเลย

แต่ว่าทำไมล่ะ

ผมเรียนประวัติศาสตร์มาตั้ง 400 ปีแล้วนะครับ

เรื่องแบบนี้ไม่เคยถูกบันทึกไว้ในตำราเวทมนตร์เล่มไหนเลยนะ

นี่มันเป็นส่วนมืดและเป็นความอัปยศของสมาคมเวทมนตร์เลยนะ

เหล่าผู้บริหารของสมาคมเวทมนตร์ในยุคนั้น

ได้ใช้พลังทั้งหมดของสมาคมเวทมนตร์เพื่อปกปิดเรื่องนี้ไว้

ต่อเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ที่เกิดขึ้นจาก

จักรพรรดิสี่องค์รุ่นแรก...

สมาคมเวทมนตร์คงจะ

เดี๋ยวก่อนนะ มาร์ลิน

ฝังมันลงไปในความมืดของประวัติศาสตร์จนหมดสิ้นแล้วสินะ

จักรพรรดิโทโคมิได้ทำอะไรกับพฤติกรรมของจักรพรรดิเพลิงเลยเหรอครับ?

นั่นคือว่า...

ถึงจะไม่มีข้อมูลที่ละเอียดนักนะครับ...

หลังจากเหตุการณ์มาเกียบัสต์

เขาก็หายสาบสูญไปแล้วครับ...

น่าจะ...

จักรพรรดิโทโคมิก็เช่นกันครับ

● ● ● ● ● ●

อย่างนี้นี่เอง ถ้าอย่างนั้นก็...

ถ้าจักรพรรดิเพลิงรู้ว่า

ผมมาเกิดใหม่ที่นี่

ผมก็...อาจจะตกอยู่ในอันตรายได้เหมือนกันนะ

ครับ...

ความเป็นไปได้นั้น...

ก็ปฏิเสธไม่ได้เลยครับ

ฮ่า~

ดูเหมือนว่าเขาจะไม่มีทางเลือกอื่นนอกจาก

ที่จะมานั่งอ่านหนังสือในสถาบันอย่างสบายอารมณ์

แล้วก็ค้นคว้าเรื่องเวทมนตร์แล้วสินะ

เอ๊ะ?

เมื่อคิดว่าจะต้องเผชิญหน้ากับจักรพรรดิเพลิงในอนาคตอันใกล้นี้

การจะเรียกร้องอะไรมากกว่านี้ได้ ก็จำเป็นต้องมีพรสวรรค์ทางเวทมนตร์

และกุญแจดอกนั้นก็อยู่ในมือของจักรพรรดิเพลิง

จำเป็นต้องแข็งแกร่งขึ้นด้วยวิธีอื่นแล้วล่ะ

จะ...

จะทำอย่างไรหรือครับ?

คุณเอฟทาลเหรอครับ?

อืมม...

เจ้าหญิงผู้หลับใหล

เอ๊ะ?

“เจ้าหญิงหลับใหลในก้อนน้ำแข็ง”

คุณรู้ไหมว่าคนคนนั้นเป็นยังไงบ้าง?

มาร์ลิน

ครับ...

ก็ยังไม่มีข่าวว่าท่านตื่นขึ้นมานะครับ

น่าจะยังคงหลับใหลอยู่นะครับ...

ไม่นะ...!?

คุณจะไปพบท่านผู้นั้นเหรอครับ?

อืม

ถ้าเป็นไปได้ก็ไม่อยากเจอเลยนะ...

แต่นั่นคือทางเลือกสุดท้ายแล้วล่ะ...

ระดับ 9 "สนามแรงโน้มถ่วงสุดขีด"!!

อืมมม

ฟุ~

ส...สุดยอด...

ภูมิประเทศมันวุ่นวายไปหมดเลย~

ยอดเยี่ยมมากเลยครับ คุณเอฟทาล!

ใช้เวทมนตร์ธาตุที่ตรงข้ามกับสายลมแล้วไปถึงระดับ 9 ได้เลยเหรอเนี่ย

ไม่นะ...

ถ้าผู้มีพรสวรรค์ปรุงยาได้อย่างแม่นยำ

แบบนี้มันไม่พอเลย

พลังโจมตีมันไม่ใช่แค่นี้

นั่นสิ

ถ้าเทียบกับจักรพรรดิโทโคมิ ผู้พัฒนา "สนามแรงโน้มถ่วงสุดขีด" อย่างคุณน่ะ

ตัวผมเองยังห่างไกลเลย

ต้องฝึกฝนอีกเยอะเลยล่ะ

果然...ถ้าจะเรียกร้องอะไรมากกว่านี้ได้

ก็คงต้องไปหาท่านแล้วล่ะมั้ง

เอาล่ะ

ไปกันเถอะ อันนาสตาเซีย

ห๊ะ? ไปที่ไหนเหรอครับ?

จะไปพบใครคนหนึ่ง

ใครเหรอครับ?

เคยได้ยินไหม?

งั้นเหรอ

ถึงกับถูกเรียกว่าตำนานเลยล่ะ

มีจอมเวทอัจฉริยะอยู่คนหนึ่ง

จอมเวทผู้นั้นกล่าวว่า

“การแสวงหาเวทมนตร์นั้น อายุขัยของมนุษย์มันสั้นเกินไป”

จอมเวทผู้นั้นถึงแม้จะเป็นร่างของมนุษย์ก็ตาม

แต่กลับหลงใหลในวิชาภูตผี

และได้

แปลงร่างตัวเองให้กลายเป็นสิ่งมีชีวิตอมตะ ระดับสูงในเผ่าอันเดด

สำเร็จล่ะ

จอมเวทผู้นั้นปรารถนาอย่างยิ่ง ในห้วงเวลาอันเป็นนิรันดร์

ที่จะขัดเกลาเวทมนตร์ต่อไป

และผู้คนก็

ได้เรียกจอมเวทที่

มีชีวิตอยู่ได้นับหลายพันปีนั้นด้วยความยำเกรงว่า—

จักรพรรดิอมตะ

ฟุ...

จักรพรรดิอมตะ...!!

เดิมที

มันเป็นคำยกย่องสูงสุดเลยนะ

แม้แต่ตำแหน่ง "จักรพรรดิ" ก็

เป็นเพียงเพราะเลียนแบบกรณีของซาช่าที่ถูกเรียกว่า "จักรพรรดิ" ไปเอง

ที่ผู้ปกครองได้เรียกขานพวกเราเท่านั้นเอง

ก็...

ก็เพราะซาช่าไม่ถูกกับพวกผู้มีอำนาจน่ะ

ผมคิดว่ามันก็มีความหมายในเชิงของการต่อต้านผู้ปกครองด้วยนะ

ยาวัตสึ

เคยได้ยินมาครับ

ถ้าพูดถึงจักรพรรดิอมตะ ก็ต้องเป็นตำนาน...

ไม่สิครับ! ท่านเป็นเหมือนเทพนิยายเลยล่ะครับ!

ไม่นะ...

ท่านมีอยู่จริงด้วยเหรอเนี่ย...

กับคนที่เก่งกาจขนาดนั้น

คุณคือมีความสัมพันธ์แบบไหนเหรอครับ?

แบบไหนเหรอครับ...

อาจารย์ของผมครับ

ฟุっ

ทำไมถึงตกใจขนาดนั้นล่ะ

สมาคมเวทมนตร์ที่ตอนนี้อ่อนแอลงไปจนแทบไม่เหลือเค้าเดิมแล้วน่ะ...

ยุคทองเมื่อ 400 ปีก่อน~

เอราทาล

เอราทาเร

คุณฟูทาลในยุคนั้นน่ะ เป็นตำนานที่มีชีวิตเลยล่ะ

คุณฟูทาล อาจารย์ของผมเองน่ะ

เป็นผู้ที่มหัศจรรย์อย่างไม่น่าเชื่อเลยนะ

ถ้าเช่นนั้น การที่อาจารย์เป็นผู้ที่มหัศจรรย์ก็เป็นเรื่องที่

โฮ

โฮ

โฮ

เป็นสิ่งที่สมเหตุสมผลเลยล่ะ

โฮเอ้~

ถ้าเข้าใจแล้ว

โฮเอ้~

ก็... แต่ว่านะ

ก่อนที่ผมจะได้เรียนวิชาลับของสำนักซาช่า

มันก็เหมือนกับว่าเราเลิกกันแบบทะเลาะกันน่ะ...

เขาเป็นคนที่ผมไม่อยากเจอมากๆ เลยล่ะ

เอ๊ะ?

ทะเลาะกันเหรอ?

นี่ไง

เวลาผมตื่นเต้นน่ะ

ผมจะมีนิสัยที่เปลี่ยนไปเลยนะเนี่ย

เวลาแบบนั้นน่ะ

ก็ยังพอรับรู้ได้อยู่สินะครับ...

แต่ตอนนี้คงจะพูดแบบนั้นไม่ได้แล้วล่ะ

ถ้าเป็นอาจารย์

ก็น่าจะรู้เรื่องวิธีดีๆ ที่จะทำให้ความสามารถของผมพัฒนาขึ้นได้สักอย่างน่ะครับ

อย่างนั้นเหรอครับ

เลยคิดว่า

อ๊ะ

คุณเจ้าค่ะ

ถ้างั้นสถาบันเวทมนตร์จะทำยังไงเหรอครับ?

สถาบันเวทมนตร์เหรอครับ?

อ่า

อีกไม่นานก็จะถึงช่วงปิดเทอมยาวแล้ว

ผมตั้งใจว่าจะกลับไปก่อนที่ช่วงพักจะหมดลง

มีแผนจะเข้าร่วมการประลองภายในโรงเรียนด้วยนะ

ในระหว่างที่พูดกันอยู่น่ะ

ดูเหมือนว่าจะมาถึงแล้วล่ะ

จักรพรรดิอมตะซาช่า ต้นไม้ที่หลับใหล

ต้นไม้โลก

คุณเจ้าค่ะ

เมื่อครู่น่ะ บอกว่าจะหลับนี่นา...

หืม?

อ่า

ซาช่าเนี่ย เพราะผลข้างเคียงของการไม่แก่ตัว

ก็เลย

มันก็เลยต้องหลับเป็นจำนวนปีเท่ากับที่ตัวเองมีชีวิตอยู่

ตั้งแต่ตอนที่ผมอยู่ด้วยน่ะ

ก็เลยต้องหลับไปหลายร้อยปีเลยล่ะ

เป็น 40 กว่าปีแล้วสินะครับ

400 กว่าปีเลยนะ!!

เอ้~~~ อะไรเหรอครับ!?

ผู้ใดก็ตามที่รบกวนการหลับใหลของนายท่าน

ไม่ว่าจะเป็นกี่คนก็ตาม...

จะต้องไม่ผ่านไปได้

จงเป็นสนิมแห่งดาบของข้าเถิด...

นั่นมัน!?

ผู้พิทักษ์ของคุณซาช่า

อ่า

“ชุดเกราะวีรชน” สินะครับ

ผิด ไม่ผิดแน่

ชุดเกราะวีรชนเหรอครับ?

เป็นสิ่งที่เหล่าดาบเกียวหรือนักรบผู้สร้างชื่อในประวัติศาสตร์ แม้จะเสียชีวิตไปแล้วก็ตาม

ได้ถ่ายทอดความแข็งแกร่งของตนเองลงไปในชุดเกราะ

แล้วกลายเป็นผลลัพธ์ที่ยึดติดเอาไว้

ผมจะเล่าให้ฟังเองครับ

ผมเป็นศิษย์ของซาช่าครับ

จะให้ผ่านไปได้แบบนั้นน่ะ

ได้ไหมล่ะ?

คือพันธกิจของข้า

การจะตัดสินว่าผู้ใดสมควรที่จะปลุกนายท่านของข้าได้หรือไม่น่ะ

นามของข้าคือ

โยฮันเนส เอเวิร์ต

ผู้เผยแผ่วิชาดาบแบบจักรวรรดิเดนโดวชิ!

ตรงนี้ ถ้าอยากจะ

ก็กระโดดข้ามไปเลยสิ!

อย่างนั้นเหรอครับ

เอเวิร์ต!

แบบจักรวรรดิเหรอครับ?

ไม่นะ

ใช่!!

อ่า ไม่ผิดแน่เลย มาร์ลิน

เป็นวีรบุรุษแห่งสงครามร้อยปี แล้วต่อมาก็ไต่เต้าจนเป็นแม่ทัพ

เป็นดาบเกียวในตำนานของโลก

ถูกต้องเลย

○ ○ ○ ○ ○ ○

... ... ...

เดิมพันกับดาบเกียวในตำนาน

โอกาสแบบนี้มันหาได้ยากจริงๆ นะเนี่ย

วิชาดาบของตัวเองตอนนี้ จะไปถึงไหนกันนะ...

ขอให้ช่วยฝึกฝนด้วยนะครับ

โฮ่ว

ดูเหมือนจะมีความรู้เรื่องศิลปะการต่อสู้อยู่บ้างสินะ...

แต่ว่า

ในเมื่อถูกดาบจ่ออยู่แบบนี้

ท่าทางแบบนั้น

ได้ 0 เลย...

พละกำลังทางกายภาพเพิ่มขึ้น

ได้มาแล้ว!!

ภาพติดตาเหรอ!?

อืมฟุ

ง่ายอย่างนั้นเหรอ...

วิชาดาบแบบจักรวรรดิ ตวัดรังผึ้งใส่!!

เร็ว!!

อึก!

ยุโร่

ถ้าเป็นผมตอนก่อนเกิดใหม่ คงโดนเสียบเป็นไม้เสียแล้วล่ะนะ

60 แต้ม

แค่ระดับนั้นก็สู้ข้าไม่ได้หรอก

ไปให้พ้น!

มนุษย์ระดับเจ้าเนี่ย

ปรากฏตัวกันได้แค่สิบๆ ปีครั้ง

ไม่สิ ยังไม่ถึง

ถ้างั้นก็คงช่วยไม่ได้สินะ

แก่นแท้ของวิชาดาบแบบจักรวรรดิ

มันอยู่ที่วิชาโทริ (Nii-tō-ryū) น่ะ

รับการชำระล้างด้วยวิชาดาบของข้าไปเลยสิ

อย่างนั้นเหรอครับ

แค่ความเร็วกับพลังโจมตีก็เพิ่มเป็นสองเท่าแล้ว!!

แบบนี้แค่ปัดป้องเฉยๆ

ก็ยังไม่พอเลยครับ

ไม่มีทางถอยแล้วนะ

"พละกำลังทางกายภาพเพิ่มขึ้น" นี่... ก็หลบไม่พ้น

ถ้าอย่างนั้น

วิชาดาบแบบจักรวรรดิ "การโจมตีอันมั่นคง"!!

อาณาเขตเทพ

เสริมพลัง

การที่ผู้แข็งแกร่งอย่างเจ้าปรากฏตัวขึ้นน่ะ

95 แต้ม

ใน 200 ปีมานี้ ก็มีแค่ประมาณสามคนเอง

แต่ว่า... ยังไม่พอ

ถ้าอย่างนั้น

ก็คงไม่ถือว่าคู่ควรที่จะรบกวนการหลับใหลของนายท่านข้า

แล้วล่ะนะ

รับไปเลยสิ

วิชาดาบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของข้า...

ฮ่าฮ่า!

อย่างนั้นเหรอครับ

ดูเหมือนว่าจะไม่มีทางหนีเลยสินะ

ระบิดาบพันเล่ม

คุณฟุตะ

ฮินุนุ,

การยับยั้งเวทมนตร์

อะไรนะ!!

อะไรนะ!?

วิชาดาบของข้า...

ดาบของข้า...

อย่างนั้นเหรอครับ

เจ้าเป็นนักดาบเวทมนตร์รึ

นิ...

ถ้าจะให้พูดให้ถูกก็ว่า

ถึงจะเป็นนักเวทโดยหลัก

คุณเอเวิร์ต

เมื่อเจอกับนักเวทที่เป็นอาชีพหลัก

ถ้าช่างดาบใช้เวทมนตร์แบบแก้ขัด

มันก็จะถูกแทรกซึมเข้าไปในรูปแบบเวทมนตร์แบบนี้ครับ

...

แต่ว่าท่าสุดท้ายน่ะ

ที่มันไม่ได้เรียกว่า "วิชาดาบแบบจักรวรรดิ" น่ะ

ตั้งแต่ที่คุณกลายมาเป็นชุดเกราะเทพแล้ว

ก็เพราะว่ามันเป็นเวทมนตร์ที่เรียนมาจากคุณซัช่าไม่ใช่เหรอครับ?

คุณมองทะลุไปหมดเลยเหรอครับ

ข้าก็ไม่ถนัดอะไรนอกจากวิชาดาบเลย

ถึงอย่างนั้นก็ยังได้ร่ำเรียนจากคุณซัช่า

และสิ่งที่ข้าเพิ่งจะฝึกฝนจนเชี่ยวชาญได้ก็คือ "ระบิดาบพันเล่ม" นั่นเอง...

การที่ข้าใช้มัน ก็คือความเคารพต่อคุณซัช่าในแบบของข้าแล้วครับ

แต่ว่าก็ยังไขไม่ออก

ถ้าเจ้ามีฝีมือด้านเวทมนตร์ขนาดนี้

น่าจะสามารถโค่นข้าได้ตั้งแต่แรกด้วยความสบายๆ เลยสิ

สำหรับนักดาบอย่างคุณ

ถึงแม้ว่าจะชนะด้วยเวทมนตร์ก็ตาม

มันก็ไม่มีความหมายอะไรเลย

นอกจากนั้น

ผมเป็นศิษย์ของซาร์ชา

คุณเป็นศิษย์ของซาร์ชา

ถ้าเป็นการประลองระหว่างศิษย์ร่วมสำนัก

ก็ไม่จำเป็นต้องฆ่ากันเลยครับ

พูดง่ายๆ ก็คือเป็นศิษย์ร่วมสำนักกันครับ

แพ้ราบเลย...

ขอบคุณมากครับ

เดี๋ยวก่อน

ข้าเองก็เป็นหนึ่งในนักรบเหมือนกัน

และนักรบก็ชอบนักรบที่แข็งแกร่ง

เจ้าก็คงไม่ได้หมายความว่าดื่มเหล้าไม่ได้ใช่ไหม?

มีเหล้าดีๆ อยู่ตั้งเยอะ

พอทำธุระเสร็จแล้วก็กลับมาที่ของข้าเถอะ

ครับ

แน่นอนครับ

เอ่อ... แต่ว่า...

ในสภาพแบบนั้น จะดื่มเหล้าได้เหรอครับ?

คาวะ

โอ้!

นี่ไง

ถ้าเป็นแบบนี้ก็ดื่มได้แล้วล่ะ

ฮ่าๆ

เข้าใจแล้ว

เพราะว่าถ้าเป็นชั่วคราวก็สามารถรับร่างได้นี่นา

รับทราบครับ

ถ้างั้นเดี๋ยวไว้ทีหลัง

อ้อ การจับมือตามสัญญาสินะ

ครับ

สนุก...

ค...นี่มัน

"สนามแรงโน้มถ่วงมหาศาล"...!!

!!

ไม่ว่าจะเสริมการป้องกันเวทมนตร์ไว้สูงแค่ไหนก็ตาม

แรงโน้มถ่วงบริสุทธิ์ที่ไม่ได้ถูกรบกวนด้วยเวทมนตร์โดยตรงนั้น

ก็เปรียบเสมือนการโจมตีด้วยแรงกดดันเท่ากับแรงดันน้ำในทะเลลึกสุดหยั่ง...

หืม?

เกิดอะไรขึ้นเหรอ?

ทำหน้าเหมือนนกพิราบโดนลูกปืนยิงเข้าเลยนะ?

จะเป็นไปไม่ได้...

เจ้า...เจ้า

เองรึ?

เทพเจ้าเพลิงจักรพรรดิ

โรงเรียนเวทมนตร์อัจฉริยะตกซ้ำ ～บันทึกการผจญภัยของจอมเวทโกงระดับเอสชาติที่สอง～