ตอน 11: Chapter 11

อาาา

พระอาทิตย์ตกดินแล้วสินะครับ

จะค้างคืนตรงนี้เลยไหมครับ?

ก็อยากจะรับน้ำใจของคุณเหมือนกันครับ

ขอโทษด้วยนะครับ

...อย่างนั้นเหรอครับ

คุณโรเมเรีย ระวังตัวด้วยนะครับ

ครับ

ขอทราบชื่อหน่อยได้ไหมครับ/คะ

ชื่อโรเมเรียครับ/ค่ะ

สตอน

—จะพาไปชมให้ครับ/ค่ะ

เล่มเดี่ยวที่รอคอย เล่ม 2 ออกวางจำหน่ายแล้ววันที่ 7 เมษายน! ฉบับอิเล็กทรอนิกส์มีนิยายพิเศษฉบับวาดใหม่ด้วย!

บันทึกสงครามสลีเรีย

~คุณหนูเคาน์เตส แม้จะปราบจอมมารได้แล้ว มนุษย์ก็ยังดูแย่อยู่ดี เลยจัดตั้งกองทัพขึ้นมาเลยค่ะ~

มังงะ ผู้เขียน: เรียว อูเอโดะ ผู้เขียนบท: เรียว ยามะ

“บันทึกสงครามโรเมเรีย ~แม้จะปราบจอมมารได้แล้ว มนุษย์ก็ยังดูแย่อยู่ดี เลยจัดตั้งกองทัพขึ้นมา~” สำนักพิมพ์โชกาคุ โดย คอดามะ (ต้นฉบับตัวละคร)

ตอนที่ 11 จุดหมายที่มุ่งหวัง

กำลังคิดว่าจะสร้างศูนย์กลางของโลกใบใหม่ขึ้นมาครับ

คุณสนใจจะร่วมลงทุนด้วยไหมครับ?

ไม่เข้าใจเลยสักนิด

คือว่า...

เอ่อ...

ขออภัยด้วยครับ

จะขออธิบายตามลำดับให้ฟังนะครับ

คุณอาจจะไม่ทราบก็ได้นะคะ

ว่าตอนนี้เรากำลังปราบมอนสเตอร์ในภูมิภาคแคชิว เพื่อให้ความสงบเรียบร้อยกลับคืนมาค่ะ

ถ้าเป็นเรื่องนั้น ก็แน่นอนว่าทราบอยู่แล้วค่ะ

ที่คุณเอาใจใส่เพื่อประชาชนในดินแดนนี้ขนาดนี้

ในฐานะคนที่อาศัยอยู่ที่นี่ รู้สึกตื้นตันจนน้ำตาไหลเลยค่ะ

แต่ว่ายังจะบอกว่าเพียงพอไม่ได้เลยครับ

เพราะว่าพวกสัตว์ประหลาดมันก็ออกอาละวาดอยู่ทั่วทั้งเขตปกครอง แถมยังเห็นเงาของกองทัพจอมมารอีกด้วย

เราอยากจะรับสมัครทหารใหม่

และอยากจะจัดหาอาวุธให้ แต่กลับไม่มีเงินทุนล่วงหน้าเลย...

ดังนั้น เราจึงอยากจะขอให้บริษัทยาล์มาร์กช่วยสนับสนุนด้านเงินทุนให้เราด้วยครับ!

สรุปก็คือ จะปกป้องเขตปกครองให้ งั้นก็ให้เงินกู้สิ ใช่ไหมครับ?

ว้าวววว♡

ทหารน่ะ มันก็เป็นพวกกินจุขนาดนั้น จะให้เงินกู้ไปตามเหตุผลแบบนี้ได้ยังไงกัน

ลำบากใจจังเลยค่ะ คุณหนู

สวิตช์เปิด

ฮึ่ก ฮึ่ก ฮึ่ก ค่ะ

สำหรับผู้ดูแลที่ถูกส่งไปประจำชายแดนแล้ว ก็คงตอบอะไรไม่ได้เหมือนกันค่ะ

พวกเราน่ะ เป็นแค่บริษัทการค้าเล็กๆ ที่มีประวัติไม่ยาวนาน เมื่อเทียบกับบริษัทเซลลา หรือบริษัทใหญ่ๆ อื่นๆ นะครับ...

บริษัทยาล์มาร์กที่กำลังมาแรงน่ะ มันเล็กเหรอครับ?

ประธานยาล์มาร์ก เป็นท่านที่เริ่มต้นการค้าจากพ่อค้าเร่ธรรมดาๆ เมื่อประมาณสามสิบปีก่อน

และสามารถทำให้ธุรกิจเติบโตอย่างรวดเร็วจนสร้างห้างร้านมากมายในภูมิภาคต่างๆ ได้

ประวัติศาสตร์อะไรนั่นมันไม่สำคัญหรอก สิ่งที่พ่อค้าต้องการก็คือความสามารถทางการค้าเพียงอย่างเดียวนั่นเอง

สมกับเป็นฝีมือของคนที่มีความสามารถทางการค้าจริงๆ เลยครับ

คุณที่ถูกประธานคนนั้นค้นพบก็

สร้างห้างร้านบนพื้นที่ว่างเปล่าได้ภายใน 5 ปี และตอนนี้ก็ควบคุมครึ่งหนึ่งของธุรกิจของมิเรโตะได้แล้ว...

ดูเหมือนว่าจะโด่งดังในวงการเลยนะครับ

ว่าเป็น "มือขวาของยาล์มาร์ก" ด้วย

แปลว่าคุณทำการหาข้อมูลมาเรียบร้อยแล้วสินะครับ...

ถ้าแค่จะยืมเงินอย่างเดียวนี่มันละเอียดเกินไปแล้วนะ...

ได้รับคำชมเช่นนี้ ช่างเป็นเกียรติอย่างยิ่งเลยครับ

ถึงอย่างนั้น...

ผมเป็นแค่หัวหน้าคนดูแลธรรมดานะครับ

ก็ไม่มีอำนาจในการเคลื่อนย้ายเงินก้อนใหญ่หรอกครับ

ไม่ต้องกังวลไปนะครับ

เราไม่ได้จะมาขอยืมอะไรนะครับ

สำหรับทหารที่เรากำลังจะรับสมัครใหม่น่ะ

ย่า

เราจะให้พวกเขาออกลาดตระเวนตามถนนสายหลักของแคชิวครับ

ก็เลยอยากจะขอให้ช่วยรับผิดชอบค่าใช้จ่ายส่วนนั้นด้วย...

แน่นอนว่าไม่ใช่แค่บริษัทยาล์มาร์กเท่านั้นนะครับ

น่าจะดีกว่าถ้าเราจะติดต่อบริษัทการค้าอื่นๆ เพื่อระดมทุนด้วยครับ

—

ถ้าให้ทหารลาดตระเวนเป็นประจำได้

ทางฝั่งการค้าก็จะประหยัดค่าคุ้มกันได้ในทุกครั้ง

เพราะว่าก่อนหน้านี้เจ้าเมืองคนก่อนไม่ใส่ใจเรื่องความสงบเรียบร้อย ที่นี่เลยมีความสงบแย่กว่าที่อื่นอยู่แล้ว การได้รับความช่วยเหลือแบบนี้จึงยิ่งดีขึ้นไปอีก

...จำนวนเงินที่เรียกร้องก็สมเหตุสมผล...

ไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธเลย...

ถ้าเป็นเรื่องแบบนั้น ก็ยินดีเป็นอย่างยิ่งเลยครับ

ทางเราจะลองไปสอบถามบริษัทการค้าอื่นๆ ด้วยนะครับ

ซึ

แต่ว่า

นี่มันจะเกี่ยวข้องกับการสร้างศูนย์กลางของโลกยังไงเหรอครับ?

ว่าแต่ ศูนย์กลางนี่มันคืออะไรเหรอครับ?

—....

ตอนนี้ทหารของแคชิวกำลังเคลื่อนไหวเพื่อปราบมอนสเตอร์ที่อาศัยอยู่ในหุบเขากิรีเอะอยู่ครับ

!!?

ตรงนั้นน่ะ...

คุณทราบไหมครับ

ตรงนั้นเป็นสถานที่ที่มีข่าวลือว่ามีแหล่งแร่ทองคำอยู่ครับ

มีมอนสเตอร์ที่แข็งแกร่งขวางอยู่

เป็นสถานที่ที่ไม่เคยถูกปราบได้เลยสักครั้งมาก่อนด้วยครับ

แต่ว่า...

ถ้ามันจะสามารถขุดทองได้จริงๆ ล่ะก็ ก็ก็น่าสนใจดีนะครับ...

เปล่าครับ

เรื่องการขุดทองน่ะ ต่อให้ทำยังไง พวกราชวงศ์หรือตระกูลเคานต์ก็จะเข้ามาถือผลประโยชน์อยู่ดี พวกเราเลยไม่เข้าไปยุ่งตรงนั้นครับ

ห๊ะ?

แค่

การทำเหมืองก็ต้องมีคนงานใช่ไหมครับ?

...อ๊ะ

เรามาสร้างหมู่บ้านให้คนงานกันเถอะครับ!

เราอยากจะขอให้คุณเซลลูเรช่วยลงทุนในการบุกเบิกและพัฒนาหมู่บ้านนั้นครับ!

เครื่องมือที่คนงานใช้

เสบียงอาหาร

แน่นอนว่าต้องมีที่พักอาศัยด้วย

คนที่หวังรวยทางลัดส่วนใหญ่

น่าจะเป็นพวกที่ถูกเรียกว่าคนเถื่อนๆ เยอะเลยล่ะครับนะ

ถ้าอย่างนั้นล่ะก็!

ร้านเหล้าก็ต้องมีสถานที่เพื่อความบันเทิง

หน่วยงานรักษาความสงบเรียบร้อยก็จำเป็นด้วยใช่ไหมครับ!

กว่าการขุดทอง

อย่างแน่นอน

อย่างถาวร

—....

ก็จะมีกำไรให้เห็นนะครับ

ฟังดูเป็นเรื่องที่น่าประทับใจดีนะครับ...

แล้วถ้าทองมันหมดเร็วล่ะครับ?

สำหรับผมแล้ว ยิ่งทองมันหมดเร็วเท่าไหร่ก็ยิ่งดีใจเท่านั้นแหละครับ

เพราะว่าคนงานจะได้อาศัยอยู่ในที่นั่นเพราะมีทองให้ขุด

เงินที่ลงทุนไปทั้งหมดก็จะสูญเปล่าหมดเลยไม่ใช่เหรอครับ?

พอการขุดเสร็จปุ๊บ ต่อให้จะสร้างหมู่บ้านที่น่าอยู่แค่ไหน คนก็ต้องจากไปอยู่ดี

หา?

ดูนี่สิครับ

ตรงนี้

เลยจากหุบเขากิรีเอะไป

ตรงนี้มันไม่มีในแผนที่ แต่ว่ามีอ่าวอยู่ครับ

จริงเหรอครับ? ถึงขนาดที่เรือจะเข้าได้เลยเหรอ?

ไม่เคยได้ยินเลยครับ

จริงครับ อ่าวนี้มันเป็นรูปทรงที่ถูกล้อมรอบด้วยหน้าผาเลยล่ะครับ

คงจะตรวจจับได้ยากจากทะเลสินะครับ

ทำไมคุณถึงรู้เรื่องแบบนั้นล่ะครับ?

ตรงนั้นน่ะ มอนสเตอร์เยอะมาก เลยไม่น่าจะมีการสำรวจภูมิประเทศที่สมเหตุสมผลเลยนะครับ

...ตอนที่เดินทางกับเจ้าชายแอนรี

ตอนที่เรานั่งเรือข้ามทะเลใน

เกิดพายุจนเรือเกยตื้นครับ

ตอนนั้นเราก็บังเอิญลอยมาถึงที่นี่น่ะครับ

ว่าแต่ว่า...

ได้ยินมาว่าเจ้าชายที่ออกไปปราบจอมมารน่ะ

แวะมาแถวนี้แล้วนะ...

อาณาจักรไลโอเนลของเราตั้งอยู่ใจกลางทวีปแอ็กซิส

และก็ข่มขู่ประเทศรอบข้างอยู่ด้วย

ทวีปแอ็กซิส

อ่าวเมบิอุม ป้อมปราการคาลลุส

มีจุดอ่อนตรงที่ไม่มีทะเล

เมืองหลวงราออน

อาณาจักรไลโอเนล

ดินแดนเคานต์กราแฮม

คุณก็น่าจะทราบอยู่แล้วว่านี่เป็นอุปสรรคต่อการค้าใช่ไหมครับ

ถ้าเส้นทางบกใช้ไม่ได้ ก็ต้องลงตามแม่น้ำไปครับ

เพราะว่าปลายแม่น้ำก็จะมีการเก็บภาษีผ่านทาง ทำให้ราคาสินค้าที่บรรทุกสูงขึ้นไปด้วยครับ

แล้วถ้ามีท่าเรือล่ะครับ?

!!

ภาษีศุลกากรที่ไม่จำเป็นก็จะหมดไปทั้งหมดในอนาคต

ถ้ามีเส้นทางการค้าที่ผ่านหุบเขากิรีเอะได้

แล้วทางเหนือของอ่าวนี้

ก็เป็นหน้าผาที่ตั้งเรียงราย ทำให้เรือไม่สามารถเทียบท่าได้

นั่นหมายความว่า

แคชิวจะกลายเป็นศูนย์กลางทางการค้าของไลโอเนลจากดินแดนชายขอบครับ!

หมู่บ้านที่พัฒนาแล้วให้เป็นจุดพัก

แล้วก็ขยายถนนไปจนถึงอ่าว แล้วสร้างท่าเรือ

—....

ใช้คนงานที่ล้มละลายเพราะฝันถึงทองคำ เพื่อให้ได้กำลังแรงงานมา

ทองนั้นมีจำกัดอยู่ครับ

แต่กระแสของผู้คนนั้นไม่มีที่สิ้นสุด

—ดีไหมล่ะครับ?

ผมเองก็ถูกเรียกว่าเป็นคนเลือดเย็นเหมือนกันนะ

...แต่ก็เทียบไม่ได้กับคุณหนูเลยนะครับ...

ช่างไร้มารยาทจริงๆ

เขาแนะนำที่ทำงานให้ด้วยนะ ใจดีเกินไปแล้วครับ

ไม่หรอก

ไม่ๆๆ

ก็คิดว่าเป็นแผนที่ดีและมั่นคงนะ

แต่ว่า

เรื่องนี้ต้องมีการสำรวจก่อนล่ะครับ

แน่นอนอยู่แล้วครับ!

ดังนั้น เราจะส่งหน่วยสำรวจโดยใช้ทหารจากป้อมปราการคาลลุส

แต่ว่า—

งั้นก็ให้บริษัทการค้ายาร์มาร์กเป็นผู้รับผิดชอบค่าใช้จ่ายของหน่วยสำรวจนะครับ

เอ่อ...

ค่าใช้จ่ายเท่าไหร่ครับ...?

เท่าไหร่ครับ

ถ้าดูเหมือนว่าจะไปได้ดี

เราก็จะพิจารณาให้เงินทุนเพิ่มอีกด้วยนะครับ

ขอบคุณมากเลยครับ...

ถึงแม้ว่ามันจะดูน่าสนใจ แต่ถ้ามันยังไม่แน่นอน เราก็คงไม่ให้เงินทุนเต็มจำนวนไปหรอกครับ

บอกมาสิว่าเต็มจำนวนน่ะ~

แต่ปัญหาในระยะนี้ก็คือ...

ใช่แล้วครับ

ที่หุบเขากิรีเอะ จะกำจัดพวก มอนสเตอร์กินผลไม้ได้ไหมนะ...

ถ้าการพิชิตครั้งนี้ไม่สำเร็จ ทุกอย่างก็จะจบลงแค่ในฝันไป

ตอนนี้คงจะถึงหุบเขาแล้วล่ะมั้งครับ...

ฟุฟุฟุ

แผนการของโรมิเลียเนี่ย มันเป็นทฤษฎีเก้าอี้เท้าแขนรึเปล่านะ หรือว่า—

ฟุฟุ