ตอน 22: Chapter 22

บันทึกสงครามโรเมเรีย

～คุณหนูเคาน์เตส ถึงแม้จะปราบจอมมารได้แล้ว แต่มนุษยชาติก็ดูเหมือนจะยุ่งเหยิง ดังนั้นเลยจัดตั้งกองทัพขึ้น～

มังงะ โดย เรียว อุเอโดะ

原作 โดย เรียว อาริยามะ

(ตีพิมพ์โดย โชกากุคัง "บันทึกสงครามโรเมเรีย～ถึงแม้จะปราบจอมมารได้แล้ว แต่มนุษยชาติก็ดูเหมือนจะยุ่งเหยิง ดังนั้นเลยจัดตั้งกองทัพขึ้น～")

ร่างตัวละคร โดย โคดามะ

ตอนที่ 22 สิ่งที่ปรารถนา

……เด็กเหรอ?

●●●●●

อ๊า!

ยัง

อย่าบอกใครเชียว

...คงไม่มีใครเลยที่เคยมองเห็นอนาคตที่ต้องมาเป็นทหารแล้วก็ต้องฟันเด็ก ๆ

ถึงแม้จะปฏิเสธไม่ได้ว่าก็มีคนที่ลังเลใจอยู่

ถ้างั้นก็รบกวนคุณช่วยบอกพวกเขาก่อนที่เรื่องมันจะเกิดขึ้น

...ถึงอย่างนั้น ถ้ายังมีคนที่ลังเลอยู่ก็เถอะ

ให้ผมเป็นคนบุกไปก่อนเถอะครับ

จะพยายามหาคำพูดมาอธิบายยังไง

ความรู้สึกนั้นมันจะติดมือผมไป ไม่ใช่ใครอื่น

…เร็วจังเลย

ฮ่าฮ่า!

หะ...

หะ...

หะ...

หะ...

หะ...

ท่าทางมันใหญ่เกินไป

หะ...

ไม่โดนก็ไม่แปลว่าห่วยนะ!

ไม่ต้องมาเคี้ยวให้ฉันก็รู้แล้วน่า

ยี่สิบห้า-เจ็ด-

พักเยอะเกินไปแล้ว

ฮ้าา

คุณโรมิเลีย!

อรุณสวัสดิ์ครับ!

ทำอะไรอยู่เหรอ

อรุณสวัสดิ์ทุกคน

100

คุณโรเมเรีย

อรุณสวัสดิ์ค่ะ...

หน่วยคุ้มกันอยู่ตรงไหนคะ...?

ตรงนี้

อันนี้ผมเก็บได้แถว ๆ นั้น

●●●

แค่กลับไปเฉยๆ เท่านั้นเอง

ฝากด้วยนะ

คุณอยู่คนเดียวได้เลยนะครับ

ไม่ไหวค่ะ

ตั้งแต่ลงจอดมาตลอดรู้สึกเหมือนมีสายตาของใครบางคนจับจ้องอยู่

ลองลาดตระเวนไปหลายครั้งแล้ว แต่ก็จับหางมันไม่ได้เลย

แบบนี้ก็อ่านเป้าหมายของอีกฝ่ายไม่ออกเลย

ได้โปรดช่วยให้แน่ใจว่าจะมีคนคุ้มกันอยู่ที่เกาะด้วยนะครับ

!!??

แต่ว่า การเดินเคียงข้างท่านในสภาพเปลือยกายมันก็ดูไม่ค่อยดีต่อสายตาเท่าไหร่...

เฮ้ อัล บอกมาสิ!!!

อยากจะให้ดูเหรอ

※เรย์สวมเสื้อผ้าให้※

ครับ เสื้อผ้ามาแล้วครับ

กลับเข้าเรื่องดีกว่า

เจ้าหมอนั่นน่ะ เป็นประเภทที่ยึดติดกับอะไรบางอย่างมากเลยนะ

เป็นคนสายงานโยธา

บาย

สมแล้วจริง ๆ...

ถึงไม่มีอาจารย์หรือสื่อกลางก็สร้างลูกไฟได้แล้วเหรอ...

พรสวรรค์ทางเวทมนตร์ของอัลกับเรย์นี่มันสุดยอดจริง ๆ

แต่ว่า

มันก็ยังไปไม่ถึงเท้าของปราชญ์แห่งป่าอยู่ดี

ถ้าได้ขอให้อาจารย์ช่วยสอนเธอคงจะดีที่สุดเลย

...มันยากจังเลยนะ

เซเซจินิ

ใกล้จะเริ่มแล้วนะ

โอย~

ท้องนี่ไม่ดีเลยนะ......

เปลือยเลยเหรอ?

ต้องโดนแน่!

เมื่อ t=h+j=1 นั้น j คือ h เลยเหรอ!!!!!

แก...ไม่หยุดเลยจริงๆ...

อัล

อืม

การคาดการณ์ของจินิสุดยอดไปเลยนะครับ

แค่การคาดการณ์อย่างเดียว ก็ติดอันดับสูงในกองทัพแล้วครับ

นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมถึงเก่งในการดูการฝึกของมือใหม่ด้วย

แต่พอเป็นเรื่องภาคปฏิบัติแล้ว มันก็คนละเรื่องกันเลยนะ

ผมรู้สึกได้จริง ๆ ตั้งแต่มีทหารมาดูแลพวกเราด้วยแล้ว

คุณรู้ไหมครับ?

ความนิยมสูงสุดของพวกทหารน่ะคือเซเซเลยนะ

นี่ไง

ความสดใสของเขาคงมีพลังในการส่องสว่างจิตใจคนอื่นสินะครับ

นั่นเป็นองค์ประกอบที่สำคัญมากซึ่งนำไปสู่ขวัญกำลังใจที่สูงด้วย

ดีไซสครับ

เสร็จแล้วล่ะ‼

ดูนี่สิ!!!

ฮ่าๆๆๆ

ค่อนข้างจะแสบตาเลยนะครับ...

3118

บี๊ーー...

ถึงเวลาอาหารเช้าแล้วนะครับ

ทุกคนกลับกันเถอะ

ผู้ที่ต้องการออกมาทำงานตอนนี้มีผู้ชาย 129 คน กับผู้หญิง 88 คนครับ

และนี่คือเงื่อนไขที่ทางเราได้แจ้งไปก่อนหน้านี้ครับ

ครับ

ไม่เป็นไรค่ะ

ถ้าอย่างนี้ก็ถือว่าตกลงตามสัญญาแล้วนะครับ

การชักชวนชาวเกาะอีกครั้ง

ไม่ครับ/ค่ะ

ขอบคุณมากเลยครับ/ค่ะ

เป็นเพราะคุณที่มาเป็นตัวกลางประสานงานระหว่างเรากับชาวเกาะและช่วยดำเนินการให้ครับ/ค่ะ

เปล่าเลย ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร

ซาบซึ้งใจจริง ๆ เลยครับ/ค่ะ

ด้วยการแจกอาหารและการชักชวนของกัปตันมอร์ริส

ท่าทีของชาวเกาะก็อ่อนลงไปมาก

แต่ปัจจัยชี้ขาดสุดท้ายก็คือเขาคนนี้แหละ

ช่วยเป็นตัวกลางเจรจาในเรื่องที่ยากที่สุดให้หน่อยนะ

เขาได้พูดคุยกับชาวเกาะและสรุปเงื่อนไขการทำงานที่ทำให้พวกเขาไม่เสียเปรียบเลยครับ/ค่ะ

เพราะว่ากัปตันมอริสต้องออกไปจากเกาะบ่อยๆ

เพราะช่วงที่ไม่อยู่ ท่านเป็นคนคอยรวบรวมทุกอย่างไว้เอง

เรื่องราวครั้งนี้ถึงได้ลงตัวได้

ความรักที่เขามีต่อเกาะ จากตรงนั้นก็ได้ความไว้วางใจมา

ต้องบอกว่าเป็นเพราะสิ่งที่เขาสร้างมาจนถึงตอนนี้เลยล่ะ

ได้ยินว่าเป็นลูกบุญธรรมนี่นา

เขาสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับพ่อแม่จริงๆ ด้วย...

โย่ว!

เสร็จแล้วเหรอ?

อ...อพ่อสามีครับ เคาะประตู...

เคาะสิ

คุณก็พูดให้หนักแน่นกว่านี้สิ

ครับ/ค่ะ

มีอะไรหรือครับ/คะ?

อันที่จริงคือ...

มีผู้หญิงที่ต้องการไปทำงานอีก 3 คนครับ/ค่ะ

มีคนหนึ่งมีลูกไปด้วย...

ไม่เป็นไรครับ/ค่ะ

จะเพิ่มชื่อเข้าบัญชีให้เลยนะครับ/คะ

โล่งอกไปที

เช่นนั้นกัปตัน

จะกลับประเทศตามกำหนดในวันพรุ่งนี้ครับ/ค่ะ

รับทราบครับ/ค่ะ

จะส่งให้ครับ/ค่ะ

แย่แล้วครับ

กัปตัน

เคาะประตูสิ!!

อยู่ครับ

ครับ คุณสายเคน

●●●

เรือของคุณคุณเมรี่ออกเดินทางแล้วครับ...!

เรือ

ว่าแต่ สาวม้าคนนั้นน่ะ

แกขับเรือชื่อว่า "กินโยคุโก" ไปไหนมามั่วซั่วเลย...

นั่นเป็นเหตุผลที่ไม่ได้เห็นที่คฤหาสน์สินะ...

อยู่บนเรือนี่เอง...

จะไปที่ไหนกันนะ?

...ก็ไม่เห็นจะคาดเดาได้เลย...

กลับสู่แผ่นดินแล้วสินะ

หายไปซะ!

จะจมมันลงในทะเลให้ดูเลย!

!!

……

!

มาลล่าล่ะ...

บัว... บัว?

อู้...

ซู...

ถ้าสำเร็จนี่นะ

เกาะเมรคาก็จะอยู่ภายใต้การคุ้มครองของประเทศเขาเหมือนกับเราเลย

เป็นจดหมายที่เขียนยืนยันคำสัญญาไว้แล้วนะ

ตรวจดูข้างในสิ

อาณาจักรไฮเมลต้องการตัวคุณโรเมเรีย ฟอน กราห์มเป็นเชลยมีชีวิตเลยครับ/ค่ะ

รอข่าวดีอยู่เลยนะ

ยินดีต้อนรับกลับนะ

กลับมาแล้ว

พวกเธอล่ะ?

เขานอนแล้วล่ะ

ในที่สุดก็เริ่มเคลื่อนไหวสินะ

...อา

อะไรกัน ยังจะคัดค้านอีกเหรอ?

คู่ต่อสู้ครั้งนี้เป็นทหารนะ

ไม่ใช่แค่พวกอันธพาลธรรมดาๆ

แม้จะจำนวนน้อย แต่ก็มีการบัญชาการที่ดี

คงจะบาดเจ็บไม่เป็นรอยไม่ได้หรอกนะ...

...ก็อย่างที่คิดไว้แหละ ตัวฉันคนเดียว

เมรี่

นี่เป็นสิ่งที่ทุกคนตกลงกันนะ

จะให้เป็นคุณเมร์ล หรือคุณไลโอเนลก็เหมือนกันหมดแหละ

เราแค่จะใช้ประโยชน์จากพวกเขาน่ะ

คราวนี้เป็นตาพวกเราที่จะมากินพวกเขาสิ

ไม่เป็นไรหรอกน่า!

แถมไอ้สมาชิกใหม่คนนั้นน่ะ

พ่อของเขาก็เป็นทหารรับจ้างที่เก่งมากเลยล่ะ

เขาเลยสอนวิธีการสู้ให้พวกที่เคลื่อนไหวไม่ค่อยคล่องด้วยด้วย

พวกเราเจอคลื่นลูกใหญ่แล้วนะ

ไม่ต้องกังวลอะไรหรอก

เพราะว่ามันสำคัญ ความจริงใจของเธอก็เลย... ◇เพราะว่ามันสำคัญ ความรู้สึกที่แท้จริงของเธอก็เลยถ่วงหนักลงบนตัวเธอ

……อืมมมม...