ตอนที่ 24

มังงะ เรียว อูเอโตะ

ต้นฉบับ โซโย อาริยามะ

ตอนที่ 24 เพื่ออะไรกันนะ①

（"บันทึกสงครามโรเมเรีย~เพราะหลังโค่นจอมมารแล้ว มนุษย์ก็ยังดูแย่ เลยจัดตั้งกองทัพ~" สำนักพิมพ์โชกาคุคัง）แนวคิดตัวละคร โคดามะ

บันทึกสงครามโรเมเรีย

~คุณหนูขุนนาง จัดตั้งกองทัพเพราะหลังโค่นจอมมารแล้ว มนุษย์ก็ยังดูแย่~

โทมาโรนะ

ไปต่อๆ เลย

กุ

ผู้หญิงชุดแดงนั่น

!!

ชิ

แท-ตัน

นั่นคือลูกชายของด็อซโซที่ตายไปแล้ว...

ข้าตัดไม่ลง...

นั่นคือลูกสาวของมาร์ชา...

น้องชายของบ้านルイโซ...

ของโรน่า...

รุคุ...

นั่นคือของคาร์ทา...

คัตตะ...

โลฟ

มูฟ

คิริฟา

รูน่า...

ยังมีชีวิตอยู่...

ไม่มีเรื่องไหนที่ทำให้ดีใจได้ขนาดนี้อีกแล้ว...

ก็น่าจะไม่มีนะ ทั้งที่บอกว่าไม่มี

ทำไมถึงได้ทำให้เราเจอกันในรูปแบบแบบนี้ล่ะ มารี

ชิ!

------------------

เธอ...

อ๊ะ

รีบเก็บสิ

เอ๊ะ?

ーーอ่า...

เป็นไปตามที่คาดไว้เลย

ดูจากปฏิกิริยาของกัปตันมอริสแล้ว

เด็กๆ ที่อยู่ในที่นี่ ไม่ใช่กลุ่มเดียวกับที่เขาพบที่เกาะ

น่าจะถูกปกปิดเรื่องความเป็นความตายไว้อย่างจงใจ

นอกจากนี้ด้วยจำนวนเท่านี้

เป็นวิธีที่เหมาะสมที่สุดในการตรึงการเคลื่อนไหว

ทหารที่ตัดเด็กไม่ได้อีกแล้ว

ป้องกัน 8

?

ผู้บังคับบัญชาที่ออกคำสั่งไม่ได้เรื่อง

!?

สำหรับเธอแล้ว มันน่าจะราบรื่นไปกว่านี้ไม่ได้อีกแล้ว

คุณโรเมเรียครับ ได้รับบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า—

...

ไม่เป็นไรครับ...

ไม่มีอะไรเลยครับ

แต่ทำไม

คุณถึงทำหน้าบึ้งล่ะ?

ต้องฟันจริงๆ เหรอเนี่ย!?

อึก...

อ่า...

!!

จำเป็นต้องฟันเท่านั้นหรือ

พวกเขาคือสิ่งที่สมควรได้รับการปกป้องอย่างเท่าเทียม

ถ้าเราฟันมันแล้วจบลงไปข้างหน้า มันก็คงจะไม่มีอนาคตหรอกนะ

นี่...

ถึงจะงั้น ก็ไม่ได้หมายความว่าจะฆ่าซะเลย

นี่...

แต่ว่าวิธีเปลี่ยนแววตาของเขาน่ะ ไม่รู้เลย...

ตั้งแต่ตรงนี้เป็นต้นไป

แกพวกที่จะบอกว่าพวกแกเป็นเด็กก็ลืมมันไปซะ

เข้ามาเลย

ไม่ปรานีเด็ดขาด

ตูม!

ตาต่อไปสิ

แก

ไม่ใช่

ไฟที่ไม่มีเลือดก็ดับเร็ว

เปลวไฟนั่นมันแค่การแสร้งทำ

ข้างในไม่มีอะไรเลย

...นักแสดงสินะ

อัล!

ดูสิก็รู้ ไม่ได้ฟันเลยนะ

ละลายหายไป...

เอ๊ะ...

เป็นทรงกลมใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ

ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย ถึงเป็นแบบนี้

เพิ่งทำได้ครั้งแรกเองนะ

เป็นอะไรไป?

ตาต่อไป