ตอน 6: Chapter 6

บันทึกสงครามโรเมเลีย Ⅱ A History of the Romelia มังงะ ต้นฉบับ อุเอโด เรียว อาริยามะ ต้นแบบตัวละคร: โคดามะ บุทัส (ตีพิมพ์) กากากะ (ชิโอคุการ์)

~คุณหนูเคานต์ หลังจากโค่นราชาปีศาจได้แล้ว เผ่าพันธุ์มนุษย์ก็ดูแย่ เลยจัดตั้งกองทัพขึ้นมา~

คุณหนูที่ถูกทิ้ง ไปสู่หน่วยทหารใหม่ บุกตะลุยสมรภูมิหลังสงคราม

ฉบับล่าสุดที่ \(^{②}\) วางแผงให้เป็นที่นิยมอย่างมาก!

ฮ่า

ฮ่า

ฮ่าา...

คุณหนูเคาน์เตส ถึงแม้จะโค่นจอมมารได้แล้ว แต่ดูเหมือนว่ามนุษย์จะยังแย่อยู่นะ เลยจัดตั้งกองทัพขึ้นมา

ตอนที่ 6 เส้นแบ่งระหว่างความกล้าหาญและความบ้าระห่ำ ②

มังงะ: อุเอโด เรียว (ผู้เขียน) / อาริยามะ เรียว (ผู้วาด)

(บันทึกสงครามโรเมริส ~ ถึงแม้จะโค่นจอมมารได้แล้ว มนุษย์ก็ยังแย่อยู่นะ เลยจัดตั้งกองทัพ) สำนักพิมพ์โชกาคุคัง / ต้นฉบับตัวละคร: โคดามะ

ขอพักสักครู่นะคะ พักผ่อนสักหน่อยเถอะค่ะ

มีใครตกลงมาไหมนะ...

โฮะ...

ไคลล์

ขอโทษที่รบกวนตอนที่เหนื่อยอยู่นะคะ พอจะปีนขึ้นไปบนต้นไม้ให้หน่อยได้ไหมคะ?

ระยะห่างจากกองทัพจอมมารคือเท่าไหร่เหรอคะ?

เอ่อ...

อยู่ด้านหลัง 2 กิโลเมตรค่ะ

!!?

ใจเย็นๆ นะ

มันเป็นกับดักเพื่อทำให้เราเสียอาการค่ะ

หน่วยลาดตระเวนที่เก่งเรื่องการแทรกซึม คงไม่ถูกจับได้ง่ายๆ หรอกค่ะ

พวกมันกำลังรอให้เราตื่นตระหนกจนจังหวะการเดินเสีย แล้วก็แตกกระจัดกระจายกันค่ะ

เดินไป 1 ชั่วโมง แล้วหยุดพัก 5 นาที

แถมตราบใดที่ยังมองเห็นตัวอยู่ก็ไม่เป็นไรค่ะ

แบบนี้เราจะเดินได้นานที่สุดค่ะ

ตอนนี้พักผ่อนให้สบายๆ ก่อนนะคะ

อาการของอัลเป็นยังไงบ้างคะ?

เลือดหยุดแล้วค่ะ... แต่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่แผลจะเปิดอีก...

ช่วยให้อัลลุกขึ้นมาหน่อยสิคะ

อ๊ะ นั่นอะไรน่ะ?

เป็นสมุนไพรที่เติบโตได้เองค่ะ

ไม่ได้ค่ะ

ทิ้งฉันไว้เถอะ เป็นตัวถ่วง... ไม่อยากให้ทุกคนต้องตาย

...รวมถึงคุณด้วยนะคะ

แต่ว่า...

เคี้ยวให้ดีแล้วค่อยกลืนนะ

เคี้ยวสิ

ไม่ไหว! ไม่ไหว ไม่ไหว ไม่ไหว! มันไม่ไหวจริงๆ นะเนี่ย! มันรู้สึกเหมือนโดนช็อตไฟฟ้าเลย จริงๆ นะ ไอ้บ้านี่!

อาการปวดน่าจะดีขึ้นนิดหน่อยนะคะ

ทุกคนคงเข้าใจกันอยู่แล้วใช่ไหมคะ

กองทัพจอมมารที่ตามมาน่ะ เป็นศัตรูที่แข็งแกร่งเลยค่ะ

แต่ว่า

ーーーー...

พวกเราต้องโค่นศัตรูตัวนั้นให้ได้ไม่ว่าจะด้วยวิธีไหนก็ตามค่ะ

น่าจะเป็นหน่วยลาดตระเวนที่ได้รับภารกิจให้กลับไปรายงานข้อมูลค่ะ

เป้าหมายน่าจะเป็นการรวบรวมข้อมูลเพื่อตัดสินเส้นทางของกองทัพหลักค่ะ

ถ้าเราโค่นหน่วยลาดตระเวนพวกนั้นได้

อาจจะช่วยลดโอกาสที่กองทัพหลักจะมาได้บ้างนะ

แม่ทัพศัตรูที่กำลังลังเลว่าจะเดินทัพไปทางไหน

อาจจะให้ความสนใจกับหน่วยลาดตระเวนที่ไม่กลับมาก็ได้นะ

เรโมโร่!

มีแผนการอยู่ค่ะ

ฮะ!

ก่อนอื่น ข้อได้เปรียบของเรามี 2 อย่างค่ะ

ทุกคนคะ เราจะพักตรงนี้ก่อนนะคะ

อย่างแรกคือเราคุ้นเคยกับพื้นที่ ส่วนอย่างที่สองคือจำนวนของเราค่ะ

พวกเรามี 21 คน เราจะใช้จำนวนนี้ให้เป็นประโยชน์ได้มากแค่ไหน

เฮ้อ...

นั่นแหละคือจุดชี้ขาดเลยค่ะ

ฮ่า

ก่อนอื่น เราจะแบ่งเป็น 4 หมู่ หมู่ละ 2 คนค่ะ

ใน 2 หมู่ จะให้แยกกันไปตามเส้นทางเพื่อมุ่งหน้าไปยังเมืองมิเรโตะค่ะ

หมู่ (2 คน x 4)

กองทัพหลัก (13 คน)

ช่วยรายงานข้อมูลของกองทัพจอมมารให้หน่วยป้องกันของเมืองมิเรโตะด้วยนะคะ

ยู...

ซาริ...

ถ้ากองทัพจอมมารระแวดระวังการมีอยู่ของหน่วยป้องกันแล้วเคลื่อนไหวช้าลงก็ถือว่าเยี่ยมเลยค่ะ

โฮเรเรียวอา

ก่อนอื่นต้องชิงความได้เปรียบให้ได้

ถ้าเราถูกโจมตีก่อน เราก็จะถูกบดขยี้ค่ะ

ถ้าพวกมันรู้ถึงแผนการกระจายของเรา

พวกมันคงจะรีบมาตั้งเป้าโจมตีเป็นหน่วยๆ อย่างรวดเร็วเลยล่ะค่ะ

มาจัดการกองทัพหลักให้ราบคาบกันเถอะ

โอ้♡

หมวด

และน่าจะเป็นเป้าหมายแรกที่พวกมันจะเล็งคือกองทัพหลัก

กองทัพหลัก

ถ้าเดินย้อนกลับไปทางเดิม จะมีลานเล็กๆ อยู่ที่ปลายทางของถนนแคบๆ ค่ะ

ด้านบนเป็นหน้าผาที่สูงชัน

ด้านหน้าและด้านหลังเป็นถนนแคบๆ

ด้านบนคือหน้าผา ด้านล่างคือเหว

หน้าผา

ถ้าเป็นแบบนั้น เราก็สามารถใช้ประโยชน์จากภูมิประเทศได้ค่ะ

เหว

แต่ว่า... เราจะชนะได้ไหมนะ...?

หน่วยลาดตระเวนพวกนั้นคงจะเห็นว่าเราตั้งรับอยู่

แล้วต้องแยกเป็นสองทางเพื่อโจมตีแบบอ้อมแน่ๆ เลยค่ะ

เหตุผลมี 2 อย่างค่ะ

กองทัพจอมมารที่ผ่านสมรภูมิมาเยอะ คงไม่ทำเรื่องโง่ๆ อย่างการบุกแบบตรงๆ หรอกค่ะ

เพื่อที่จะมาต้อนเราไม่ให้หนีไปได้

การโจมตีแบบโอบล้อมจากด้านหน้าและด้านหลัง นี่แหละคือเป้าหมายค่ะ

เซ็น

ศัตรู

กองทัพหลัก

ศัตรู

ฟุฟุ หมวด

หมวดที่เหลืออีก 2 หมู่ จะใช้มันเพื่อโอบล้อมกลับไปค่ะ

จะวางหมวดเป็นกำลังซุ่มโจมตีไว้ด้านหน้าและด้านหลังของเส้นทาง

เมื่อได้สัญญาณจากฉันที่อยู่ในกองทัพหลักแล้ว ให้โจมตีแบบโอบล้อมเลยนะคะ

หมวด

กองทัพหลัก

หมวด

ถ้าศัตรูมี 5 ตัวถูกต้อนด้านหลัง พวกมันก็คงต้องส่ง 2 ตัวไปตั้งรับแน่ๆ ค่ะ

ความแข็งแกร่งของกองทัพจอมมารในฐานะหน่วยเดี่ยว มันเป็น 2 ถึง 3 เท่าของเราเลยค่ะ

แต่ความแข็งแกร่งของพวกมันอยู่ที่การประสานงานค่ะ

ถ้าอย่างนั้นก็ต้องทำให้พวกมันกระจัดกระจายก่อนค่ะ

แบบนี้ก็ยังไม่รับประกันว่าจะโค่นได้นะ...

ว่า "พระเมตตา" จะมีผลได้มากแค่ไหนกันนะ...

งั้นเราจะตั้งหมวดขึ้นมาเพื่อเป็นตัวล่อค่ะ

ให้กรันลากันเป็นกำลังซุ่มโจมตี

ออตโตไคล

ไหวไหมคะ?

ครับ

พวกที่จะไปหาเมืองมิเรโตะ จะรับพวกที่อาการหนักไปค่ะ

ฉันจะอยู่เฝ้าเอง

...ขอให้ฉันลองคิดดูหน่อยนะคะ

สรุปว่ากองทัพหลักคือสี่ใช่ไหมคะ?

ถ้างั้นก็ต้องทำให้มันดูสมจริงสิคะ

แต่ว่า อัล...

ฝากด้วยนะคะ

หัวหน้าหมวดของเรานี่ พอพูดแล้วจะหยุดไม่ได้เลยค่ะ

ไปทางมิเรโตะคือ ทาร์สโบเรลเซเซ กับ กัตต์ ค่ะ

ฝากไว้กับ 4 คนนี้เลยนะคะ

ด้านหน้าคือ ออตโตไคล

ด้านหลังคือ กรันลากัน

หน้ากองทัพหลักคือ เรจินิบราย

กล렌ฮันส เมริล

ด้านหลัง อัลเวนเซย์

งั้นเริ่มปฏิบัติการกันเลยค่ะ

มิชาเร็ตต์ ชโร

เรย์ คุณก็มานั่งด้วยสิคะ

เป็นเพราะฉัน... เพราะฉันทำเรื่องไม่เป็นเรื่องเอง...

เรย์ ใจเย็นๆ นะ

ไม่เป็นไรค่ะ

มาทางนี้สิคะ

แต่ว่า คะ... ฉัน...

ไม่เป็นไรค่ะ

ดะ

งึ

ทำไมล่ะคะ

กำลังคิดเรื่องการจัดแถวอยู่ค่ะ

คุณจะต้องเป็นคนรับหน้าที่ด้านหน้าของศัตรูให้หน่อยค่ะ

...อั๊ก... เข้าใจแล้วค่ะ

ด้วยชีวิต จะต้องหาทางรอดให้ได้

ไม่ใช่แบบนั้นนะคะ

ฟุฟุฟุฟุ

ฉันนี่ถูกมองว่าเป็นคนที่จะออกคำสั่งได้ด้วยเหรอเนี่ย

ทางนั้น...

ทำได้ค่ะ

ไม่เป็นไรค่ะ

ฉันเชื่อใจคุณ และคุณก็เชื่อใจคนรอบข้างนะคะ

แต่ละคนก็ทำหน้าที่ของตัวเองไปก็พอแล้วค่ะ

ไม่ได้ต่อสู้กันอยู่คนเดียวแน่นอนค่ะ

ใช่ไหมคะ?

แต่ว่า คุณนี่เด่นกว่าฉันอีกนะ

ไม่เป็นไรค่ะ อะไรคะ

พูดอะไรน่ะ

ผู้ป่วยหนัก!!

ไคล...

หมายความว่ากองทัพปีศาจมันมาใกล้แล้วสินะ...

แสร้งทำเป็นไม่รู้

รอให้มันเข้ามาใกล้ขนาดนี้ค่ะ

น่ากลัวจัง

ในการเดินทางครั้งนั้นก็เคยมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นเหมือนกันค่ะ

ตอนนั้นฉัน... พวกเราทำยังไงกันนะ...

ไม่ค่ะ ไม่ค่ะ

มีอะไรเหรอคะ?

เปล่าค่ะ

อะไรก็ได้ค่ะ

นะ~ นะ~

ศัตรูบุกค่ะ!!

หน้า 6

ด้านหลัง 5 จัดแถวกันเพื่อป้องกันค่ะ!

!!?

จำนวน...

จำนวนไม่พอ...!

เสียงนกร้องอีกแล้ว... ไม่สิ นี่มัน "ภาษาเอนอร์ค"

ภาษาของพวกปีศาจ

...รอเหรอ...?

หัวหน้าหมวด...

ข้างบนเหรอคะ?

มาจากข้างบนค่ะ!!

เพื่อที่จะโจมตีจากด้านหลังพวกเรา

ปีนขึ้นไปบนภูเขาที่เหมือนหน้าผาชัน

แล้วก็ลงมาโดยไม่สนเรื่องการตกจากที่สูงหรือการเสียชีวิตเลยเหรอ!?

จบแล้ว...