ซื้อของเสร็จแล้ว ต่อไปจะทำอะไรดีล่ะ!?
แบบนี้ของก็เก็บเสร็จหมดแล้วสินะ
ทุกคน ขอบคุณมากนะ!
พวกคุณต่างหากล่ะค่ะ ท่านเดียส
หน้าแดงไปหมดเลยนะ...
เป็นอะไรไป อัลนาร์
รู้สึกไม่สบายตรงไหนรึเปล่า?
อะไรเหรอคะ
โธ่ ไม่ได้เป็นอะไรซะหน่อยนะ!?
ให้ดูหน่อยสิ...
ไม่มีอะไรหรอก! ไม่เป็นไรแล้ว!
ท่านเจ้าเมืองชายแดนแห่งอาณาจักรไทโตะ
ต้นฉบับ: คาเซะรุ คินตะ มังงะ: ยุนโบ
ตอนที่ 22
นี่ครับคุณเดียส พวกเราคือโคเรเดะ
มีสิ่งที่ต้องการสำหรับการค้าครั้งหน้าไหมครับ?
อ่า นั่นน่ะนะ
ครั้งหน้าอยากให้เอาของที่เผ่ามนุษย์หมาป่าเขาต้องการมาเยอะๆ หน่อยสิ
เพราะว่าพวกเขามีเหรียญทองกับเหรียญเงินอยู่บ้าง เลยอยากจะให้เขาได้ใช้มันดูสักหน่อย
รับทราบแล้วครับ ฝากไว้กับคุณได้เลยครับ
คุณผู้หญิง คุณผู้หญิงครับ
ครั้งหน้าจะนำของที่ดีกว่ามาให้แน่นอนครับ
หยุดเถอะ!
คารัน
?
คาราย
เอาล่ะ
พวกเพ่ยจิ่นกลับไปแล้ว แต่ความวุ่นวายยังไม่จบหรอกนะ
ก็ยังไม่ได้เตรียมการให้พร้อมสำหรับการเลี้ยงเป็ดเลยนี่นา
ช่วยเตรียมให้ดีๆ หน่อยสิ
ก่อนอื่นต้องสร้างเล้าก่อน
แล้วก็สูบน้ำจากแม่น้ำมาทำเป็นแหล่งน้ำเล็กๆ ไว้ข้างๆ เล้าด้วย
ถึงจะเลี้ยงได้โดยไม่มีก็จริง แต่ว่าดูเหมือนว่าถ้ามีแหล่งน้ำจะทำให้พวกมันโตได้แข็งแรงกว่า ดังนั้นควรจะทำนะ
!!
คุณเดียสครับ!
อ๊ะ คุณเดียส!
คุณเดียสครับ—
คุณเดียสครับ พวกเราพยายามแล้วนะครับ!
ช่วยคุณคุณย่ามายาอยู่เหรอ? ขอบใจนะ
แต่ทุกคนตัวเปื้อนโคลนหมดเลยนี่นา
นี่พวกเธอกำลังทำอะไรกันอยู่เหรอ?
พวกเขากำลังทำงานให้เป็ดพวกนั้นอยู่ไงล่ะ
เจ้าหนู ขอบใจนะที่ซื้อเป็ดดีๆ มาให้เยอะขนาดนี้
ดูจากสภาพแล้ว ฤดูหนาวคงจะมีเพิ่มขึ้นอีกหลายตัวเลยล่ะ
สิ่งที่จำเป็นพวกเขาก็ทำให้ครบเรียบร้อยแล้วนะ
สำหรับวัสดุทำเล้า ก็เอาจากเล้าแกะที่เลิกใช้แล้วมาปรับใช้ได้เลยนะ
ถึงแม้ว่าจะเป็นการทำโดยไม่ขออนุญาตเจ้าหนู แต่ก็เป็นสิ่งที่จำเป็นทั้งหมด ไม่มีปัญหาใช่ไหม?
ก็จริงนะ...
ช่วยได้มากเลย ขอบคุณนะ
พวกแกก็พยายามกันมาเหมือนกันนะ ขอบใจมากนะ
ว่าแต่ รางวัลจากการสู้รบกับเดียเนะยังไม่ได้ให้เลยนี่นา
เอาล่ะ เพื่อเป็นการฉลองชัยชนะ ก็จะให้รางวัลทุกคน
ไม่เพียงแต่คนที่ออกไปรบเท่านั้น แต่รวมถึงทุกคนที่ปกป้องหมู่บ้านด้วยด้วยนะ...
ว่าแต่ว่าจะให้ทุกคนในหมู่บ้านอิลคุเลยนะ พวกแกไปรวมตัวกันที่จัตุรัสให้เรียบร้อยนะ
ไปอาบน้ำให้สะอาดและทำตัวให้เรียบร้อยด้วยล่ะ
ครับ!
ในการต่อสู้กับดิอาเนะ พวกเผ่ามนุษย์หมาป่าช่วยพวกเราไว้มากเลย!
คนที่ออกไปในสนามรบมีสองคน
ส่วนคนที่ไม่ได้ออกไป ก็มีหนึ่งคนนะ
ทุกคน ขอบใจมาก!
เดี๋ยวจะให้เหรียญทองเป็นรางวัลกับทุกคนเลยนะ!
ขอบคุณมากเลย ช่วยได้เยอะเลยนะ
เอาล่ะ แบบนี้ให้ทุกคนหมดแล้วใช่ไหมนะ
เอ่อ คุณเดียสครับ!
หืม?
เป็นอะไรไปเหรอ?
เอ่อ...
ขอเจาะรูที่เหรียญทองนี้ได้ไหมครับ?
รู...เหรอ?
ผมด้วยๆ ครับ!
ผมก็อยากเจาะเหมือนกันครับ!
ทำไมถึงอยากเจาะเหรียญทองล่ะ?
ไม่ได้บอกว่าไม่ได้นะ... แต่ก่อนอื่นอยากจะฟังเหตุผลก่อน
ถ้าเจาะรูแล้ว จะสามารถร้อยเชือกได้ครับ!
ถ้าใส่เชือกแล้ว
ก็จะสามารถห้อยได้!
อยากจะพกติดตัวไว้ตลอดไปเลยครับ!
เป็นรางวัลที่ได้รับจากคุณเดียส...
ตลอดไป...เหรอ? ไม่ๆ นั่นมันเหรียญทอง...เป็นเงินนะ!
ก็เลยให้ไปเพราะคิดว่าอยากให้เอาไปใช้กับอะไรสักอย่างน่ะครับ...
ไม่เอาครับ! ไม่เอาครับ!
ไม่อยากปล่อยเลยยยย!
ผมก็เหมือนกันครับ!
ผมด้วยๆ!
อืมม...นี่จะทำยังไงดีนะ
ใจเย็นๆ
ก่อนหน้านี้
พวกเผ่ามนุษย์หมาป่า
ก็ได้รับ
เหรียญทองกับเหรียญเงิน
เป็นรางวัลสำหรับ
การทำงานในแต่ละวัน
พวกเขาจะนำเหรียญที่ได้รับ
ไปประดับไว้ในยู่ของตัวเอง
เดิมทีผมคิดว่ามันเป็นพฤติกรรมที่เกิดจากความสุขที่ได้รับจากงานที่รอคอยมานาน...
แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่ใช่แบบนั้นสินะ
สำหรับพวกเขาแล้ว มันเป็นของที่ระลึกสำคัญ...
หรืออาจจะเป็นของที่ระลึกที่มีความทรงจำก็ได้มั้ง?
อยากจะปล่อยให้พวกเขาทำตามใจนะ แต่ว่าเพย์จินได้สั่งของสำหรับเผ่ามนุษย์หมาป่าไปแล้ว
...พวกเขาผูกพันกับทองหรือเงินเป็นพิเศษหรือเปล่านะ?
ถ้าไม่ให้ใช้เป็นเงินตราจริงๆ ก็จะกลายเป็นเรื่องยุ่งยากเข้าแล้วสิ
ก็คิดว่ามันสวยงามและแวววาวดีนะ
ไม่ได้ผูกพันเป็นพิเศษอะไรหรอกครับ!
ครับ! ใช่แล้วครับ!
ถ้างั้น 'รางวัลจากผม' มันก็มีความหมายอยู่สินะ?
รางวัลนี่ดีใจจังเลยครับ! เป็นที่ระลึกครับ!
อืมม...
ถ้าอย่างนั้นแทนล่ะ บางอย่าง...
ถ้าให้รางวัลที่ดีเพื่อเป็นที่ระลึก เหรียญทองก็จะถูกใช้เป็นเหรียญทองใช่ไหม?
●●●●●
ถ้าเป็นรางวัลที่ดีกว่าสิ่งนี้ล่ะก็...
ครับ!
ถึงจะพูดแบบนั้น
แต่ว่าควรเตรียมอะไรดีนะ?
รางวัลที่ดีกว่าเหรียญทอง...แถมยังต้องเตรียมให้เกือบ 100 คนอีกด้วย...
อย่างเช่น
ถ้าเป็นเขี้ยวหรือกระดูกของสัตว์ที่คุณเดียสล่ามาด้วยตัวเอง
หรือเครื่องประดับที่คุณเดียสปั้นด้วยมือเองเป็นรางวัลล่ะ จะดีใจไหมครับ?
!
ครับ ดีใจมากๆ เลยครับ!
แบบนั้นก็ได้ไหมครับ คุณเดียส?
ดีล่ะ ถ้าอย่างนั้นวันนี้ก็เลิกกันได้แล้ว
เครื่องประดับน่าจะถูกคุณเดียสมอบให้แต่ละคนทันทีที่ทำเสร็จนะ
ครับ!
ขอบคุณสำหรับข้อเสนอที่ดีนะ อัลนาร์
เพราะคุณนี่แหละ ทุกคนเลยยอมรับและกลับไปทำงานกันได้
ว่าแต่ เครื่องประดับรางวัลนั่นน่ะ
จะให้ผมด้วยไหมครับ?
หืม?
ใช่แล้วครับ จะทำให้คุณอัลนาร์ด้วยนะ
อย่างนั้นเหรอ
ว้าว!
เซไน ไอฮัน แล้วก็เอย์ม่าด้วย
คุณอยู่ในศาลากลางตลอดเลยเหรอ?
ผมกำลังสอนหนังสือให้ทั้งสองคนอยู่ครับ
พวกเราก็อยากได้สร้อยคอเหมือนกันครับ!
อยากได้! อยากได้!
อืมม...แต่ว่าคำว่า "สัตว์" ที่คุณอัลนาร์พูดถึงน่ะ
น่าจะเป็น "โคคุยี" สินะ?
พวกคุณสองคนก็รู้จักดี... หรือว่าก็กินมันบ่อยๆ กันอยู่?
อยากได้สร้อยคอที่ทำจากกระดูกที่เหลือจากการกินนั่นไหมล่ะ?
!!
...อาจจะไม่อยากได้ก็ได้นะ
ไม่เอา...
ก็จริงอย่างที่ว่า...
การทำสร้อยคอเป็นรางวัลจากของแบบนั้นก็เป็นอย่างไรกันล่ะ
แต่ว่าก็ไม่มีวัสดุอื่นที่เหมาะสมแล้วนี่นา...
อะไรเหรอ
ก็แค่ตั้งใจทำและใช้ความพยายามใส่ลงไปก็พอ
สิ่งที่เผ่ามนุษย์หมาป่าต้องการ ไม่ใช่ของที่มีมูลค่า
แต่เป็นสิ่งที่ถ่ายทอดความรู้สึกของคุณเดียสออกมา ซึ่งเห็นได้ชัดจากท่าทีที่มีต่อเหรียญทองนั่นแหละ
ก็แค่ค่อยๆ แกะสลักอย่างประณีต ใส่ความรู้สึกลงไปทีละชิ้น
แล้วก็ฝังอัญมณีเล็กๆ เข้าไปเพื่อให้ดูดีก็พอ
เศษอัญมณีมันมีเหลือเป็นภูเขาเลยล่ะ แบ่งให้ได้เท่าไหร่ก็ได้นะ
แต่ว่าผมจะทำออกมาได้ดีไหมนะ
ไม่ต้องกังวลไปหรอก
งานละเอียดๆ น่ะ เป็นสิ่งที่ผมถนัดอยู่แล้ว
ถึงจะซุ่มซ่าม แต่ผมจะสอนเคล็ดลับให้เอง เดี๋ยวก็เก่งขึ้นเองแหละ
...อืม
ขอบคุณนะ อัลนาร์
แต่ว่าก็แอบสงสัยมาสักพักแล้วนะว่า ตัวฉันนี่มันเป็นคนที่อ่านง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ?
ทั้งๆ ที่ไม่ได้พูดอะไรเลยตั้งแต่เมื่อกี้ แต่รู้สึกว่าความคิดของฉันถูกอ่านออกไปหมดแล้ว...
เป็นไปได้ไหมว่าคุณกำลังใช้กลยุทธ์การเจรจาแบบเดียวกับที่คุณใช้กับไป๋จิ่นกับฉันอยู่?
ฟุฟุฟุ
อืม
อย่างนั้นเหรอ
ตอนนี้ผมก็
พอจะเข้าใจสิ่งที่ทุกคนคิดได้แล้วล่ะครับ...
อืม
ออกมาดีกว่าที่คิดแฮะ
คุณเดียส มีอะไรจะพูดไหมครับ...
หืม? เสร็จแล้วเหรอเนี่ย
เป็นยังไงบ้างครับ ความสวยงามนี่
โอ้...
หืมม...ออกมาดีนี่นา
แบบนี้พวกเผ่ามนุษย์หมาป่าก็น่าจะดีใจกันล่ะ
แต่ว่าการทำอันเดียวมันใช้เวลาถึงสามวันเลยนะ
ถ้าเป็นแบบนี้แล้วว่าจะใช้เวลากี่วันกว่าจะทำเสร็จให้ทุกคนได้นะ...
ของแบบนี้พอทำขึ้นมาสักครั้งแล้ว ต่อไปก็จะทำได้เร็วขึ้นเอง
ไม่ต้องรีบร้อน ค่อยๆ ทำไปทีละอย่างอย่างประณีต
ถ้าทำแบบนั้นไปเรื่อยๆ เดี๋ยวก็จะรู้ตัวอีกทีว่าทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยแล้ว
เข้าใจแล้ว...
ใช่แล้ว ตามที่คุณอัลนาร์บอกเลย จะตั้งใจทำไปเรื่อยๆ นะ
ว่าแต่ มีอะไรเกิดขึ้นเหรอ?
เมื่อกี้เหมือนคุณกำลังจะพูดอะไรสักอย่างนะ
อ้อ ใช่แล้ว
ก็คิดว่าระหว่างที่คุณเดียสกำลังทำงาน เราก็จะช่วยทำส่วนที่เราทำได้ไปก่อนน่ะ
แล้วก็...
กำลังคิดว่าจะทำ "คามาดะ" น่ะ
คุณว่าไงล่ะ?
คามาโดะเหรอ?
ก็คือห้องครัวที่วางเตาหลายๆ อันเรียงกันน่ะ
ตรงโน้นเหรอ
ตอนนี้ก็ทำอาหารกันที่เตาในยูร์ทของตัวเองอยู่ แต่ว่า...
พอมีคนเยอะขนาดนี้ มันก็ค่อนข้างจะแคบไปหน่อย หรือว่ามันวุ่นวายกับการขนย้ายอุปกรณ์กับวัตถุดิบต่างๆ น่ะ
ตรงนั้นน่ะ เอย์ม่าก็เลยเสนอว่า ทำห้องครัวตรงนั้นเป็นยังไงล่ะ
แล้วก็ยังมีเตาอบขนมปังที่คุณคลาอุสทำไว้อีก
แล้วก็ทำบ่อน้ำกับที่ล้างจานด้วย...
จะทำหลังคาครอบคลุมทั้งบริเวณคามาดะเลย
ถ้ามีคามาดะแบบนั้น ก็น่าจะทำอาหารได้หลากหลายและรวดเร็วกว่าตอนนี้ล่ะนะ...
เป็นไงบ้าง?
ดูเหมือนคุณอยากจะลองทำอาหารแบบที่ลานมังกรนะ
แน่นอนอยู่แล้ว ไม่ว่าอะไรก็ตาม
แต่ถึงจะเป็นคามาดะ แต่ถ้าจะทำหลังคาด้วย
เรื่องวัตถุดิบจะทำยังไงล่ะ?
กำลังคิดว่าจะขอให้คุณคามาล็อตช่วยดูอยู่
ถ้าซื้อหลังคาสำหรับที่พักสักหนึ่งหรือสองอันก็น่าจะพอแล้วล่ะ
เข้าใจแล้ว
งั้นตอนที่เกรนท์มาครั้งหน้า ก็จะเขียนจดหมายแจ้งเรื่องนั้นให้เขาดูนะ
ไม่ ไม่เป็นไรหรอก
เพราะว่าคานิสจะกลับบ้านในเร็วๆ นี้ เลยตั้งใจว่าจะฝากฝังคำพูดไว้ตอนนั้น
อย่างนั้นเหรอ... เธอจะกลับไปแล้วเหรอ
ที่คานิสมาพักอยู่ที่หมู่บ้านอิรุคุเนี่ย
ก็เพื่อจะตรวจสอบว่าพวกเขาจะปรับตัวเข้ากับการใช้ชีวิตที่นี่ได้ไหม
แต่ว่าดูจากท่าทางของพวกเขาช่วงนี้แล้ว คงจะตัดสินแล้วว่าโอเคแล้วล่ะมั้ง
ถึงแม้ว่าจะมีเรื่องหลายอย่างที่ต้องทำก่อนที่คานิสจะกลับมา เช่น การสร้างกระโจมของคลาอุสให้ใหญ่ขึ้น
อืม... ...หืม?
แต่ว่าเรื่องพวกนั้นก็ให้คลาอุสจัดการด้วยตัวเองก็แล้วกัน
งั้นคุณเดียส ลุยต่อให้เต็มที่เลยนะ
เดี๋ยวก่อนสิ คานิสจะกลับมาที่นี่อีกเหรอ?
อะไรกันเนี่ย คุณคานิสกับคุณคลาอุส...
ไม่น่าเชื่อเลยนะว่าคุณไม่ทันสังเกตเหรอ?
ที่ทั้งสองคนสนิทกันเนี่ย มันก็เป็นเรื่องที่ผ่านมาสักพักแล้วนี่นา?
ห๊ะ? คุณคลาอุสกับคุณคานิสเหรอ!?
เป็นเพื่อนกันได้ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย!?
คุณคานิสกลับบ้านเกิดก็เพื่อจะรายงานเรื่องนี้ให้คุณพ่อฟังน่ะ
ซ่า
ไม่รู้ตัวเลยสักพัก... ไม่ได้สังเกตเลยเหรอเนี่ย?
ตอนทานอาหารนี่ก็ดูสนิทสนมกันมากเลยนี่นา?
ตอนทานอาหารเหรอ...?
ลำบากจัง
จำได้แต่เรื่องอาหารที่อร่อยๆ เท่านั้นแหละ
ให้ตายสิ...
ถ้างั้นคานิสจะมาอยู่ตรงนี้เหรอ? กับคุณคลาอุส?
ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้นแหละ ว่ากันว่าจะแต่งงานกันเมื่อทุกอย่างเตรียมพร้อมแล้ว
ถ้าความสนิทกันของทั้งสองคนเป็นแบบนั้น ไม่นานนี้ก็น่าจะมีลูกนะ?
ก็เรื่องรายละเอียดน่ะ ไปถามตัวเขาเองสิ
อย่างนั้นเหรอ... ทั้งสองคนนั้นน่ะ...
ถึงจะเป็นเรื่องน่ายินดี แต่ว่าความประหลาดใจมันมากกว่านะ...
อ๊ะ! อัลนาะจัง น่ารักจัง!
เท่จัง!
เอ๊ะ! ผลงานชิ้นแรกถูกเอาไปแล้ว
พวกเราก็อยากได้เร็วๆ จัง!
ไม่สิ ก็ตั้งใจจะให้คุณอัลนาด้วยนี่นา ไม่เป็นไรหรอก...
อืม... แสดงว่าคุณชอบมากขนาดนั้นสินะ
แย่จัง... จะทำยังไงดีล่ะ...
ต้องมอบอะไรให้ล่ะเนี่ย!
ของหมั้น!
จะเป็นยังไงนะ การแต่งงาน...!?
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/32)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
ชาวบ้านคนนี้ LV999
เกิดใหม่ไปเป็นกองหลังสุดแกร่ง
เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
เกิดใหม่ทั้งทีก็เป็นสไลม์ไปซะแล้ว
เกษตรตามใจพี่ที่ต่างโลก
แชงกรีล่า ฟรอนเทียร์ ~เมื่อนักล่าเกมขยะท้าสู้ในเกมเทพ~
บันทึกสงครามของยัยเผด็จการ
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
ซากาโมโตะเดย์ส นักฆ่าวัยเก๋า
ศึกโลกเวทมนตร์คนพลังกล้าม
