ท่านเจ้าเมืองชายแดน ผู้เริ่มต้นจากชาวบ้านในเขตปกครอง
ตอนที่ 60
♦♦ความสำเร็จในอดีตของคุณเดียส ในที่สุดก็ถึงศึกตัดสิน!!
ต้นฉบับ: คาเซย์รุ / มังงะ: ยุนโบ
ตอนนี้แหละ! พุ่งเข้าไปเลย!!
อึก...
ไม่มีธนูเหรอ? ธนูเหรอ?
บัดซบ! หอกมันขวางอยู่ ใกล้เข้าไปไม่ได้!
ตามคำสั่งของท่านแม่ทัพ เลยไม่ได้เอามาด้วย!
ถ้ากำแพงถูกทำลายล่ะก็... จบเห่!
เล็งไปที่ช่องว่างของชุดเกราะเลยนะ!
ทนไว้จนกว่าจูฮะจะมาถึงนะ!
สู้เข้าเลย!
ฟูววววว!
ทุกคนคนอื่นก็สู้เข้าเลยนะ!
เอ๊ะ?
โจมตีไปก็โดน
ไม่มีใครเลือดออกเลยนี่นา
อ่า
เขาว่ากันว่าเดียสกำลังเปลี่ยนวิธีการแสดง เพื่อให้ทุกคนดูได้อย่างสบายใจน่ะ
เข้าใจแล้วล่ะ
※ทั้งหมดนี้เป็นฉากย้อนอดีตนะ
อืออออออ!
อย่ามาดูถูกทหารจักรวรรดิสิ!
ทหารม้า! ข้างหน้าเลย!
โอ๊ะ!
...สมกับเป็นทหารม้าเลยนะ แม้จะยังต้านไม่ไหว แต่พลังนี่สุดยอดจริงๆ
ถ้าพื้นไม่เป็นโคลน
ค่ายนี้คงถูกยึดไปในพริบตาเลยล่ะ
พวกแกนี่ทำอะไรมัวลังเลอยู่!
เหมียวววว
ยืมหอกนั่นให้หน่อยสิ!
อุ๊ย!
!
ตอนนี้แหละ! เล็งไปที่ช่องว่างนั่นเลยนะ!
อึก
มาแล้ว! ช่วยสนับสนุนหน่อยสิ!
ทุกคน อย่าตื่นตระหนกนะ!
แต่ละคนให้ตั้งใจอยู่ประจำตำแหน่งของตัวเองนะ!
ตรงนี้ให้ข้าเป็นคนคุมเอง!
แกนี่เป็นผู้บัญชาการด้วยเหรอ ไอ้ทหารเกณฑ์!
คราวนี้แหละ! จะมาเป็นสนิมให้ดาบของข้าเอง!
โอ้!
หมอนี่ก็เก่งเหมือนกันนี่นา
ทำลายคูให้ได้เลยนะ!
!
!?
อะไรน่ะ...? มีอะไรสักอย่าง...
รู้สึกไม่ค่อยดีเลยแฮะ
เย้! อ่าาาา!
อะไรนะ!
ยิงสกัดเหรอ?
น่ารำคาญชะมัด!
เมื่อกี้คือเสียงระฆังศึกนะ!
แค่ครั้งเดียวเท่านั้น...
ทุกคน เตรียมพร้อม!
อย่าขยับจากตรงนั้นนะ!
ห๊ะ
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย...
เกือบไปแล้ว...
พวกจูวะ...
พวกมันเล็งมาที่นี่สินะ
โอ๊ะ
จูวะพบทะเลสาบหลายแห่งทางทิศเหนือ
ด้วยเหตุนี้
กองทัพศัตรูจึงถูกทำลายลงด้วยการคำนวณของจูวะ
การต่อสู้จึงสิ้นสุดลงด้วยชัยชนะของเรา
จากสิ่งนั้น พวกเขาก็ได้คิดแผนการ
ที่จะใช้กระแสน้ำขุ่นเหมือนน้ำป่าถล่มเพื่อผลักดันศัตรูทั้งหมด
เหล่าทหารศัตรูที่ถูกพัดพาไปแต่ก็ยังรอดชีวิตอยู่ได้นั้น
พวกเขาก็ถูกพวกเราช่วยเหลือและจับกุมเป็นเชลย
ทางทิศใต้
บนโขดหิน
และถูกฝังไว้
ส่วนผู้ที่เสียชีวิตไปนั้น ถูกพัดพาไปยังที่...
มีสุสานจำนวนไม่น้อย
ถูกสร้างขึ้นมาแล้ว
คุณตาหนาม...
เดียส นายทำได้ดีมากเลยนะ
ขอให้นอนหลับอย่างสงบนะ
จากนี้จะทำยังไงต่อล่ะ? จูวะ
ก็สามารถเคลื่อนทัพไปยังดินแดนถัดไปได้เลยนะ...
ไม่สิ พวกเราคงจะต้อง...
รออยู่ที่นี่ไปอีกสักพักนะ
?
ถึงจะมีเสบียงและยุทโธปกรณ์เพียงพอ แต่ก็ยังจะอยู่ที่นี่อีกเหรอ?
พวกเราชนะติดต่อกันมาหลายครั้ง แต่กองทัพอื่นน่ะไม่เป็นแบบนั้นนะ
ต้องรอสักพักเพื่อให้เดินไปพร้อมกับกองทัพอื่นก่อนล่ะ...
เพราะเราได้เสบียงจากฝ่ายจักรวรรดิแล้ว ก็ไม่ต้องกังวลว่าจะกินเสบียงที่นี่หมดหรอก
สงครามครั้งนี้คงจะยังดำเนินต่อไปอีกเยอะเลยล่ะนะ
ก็ถือว่าเป็นวันหยุดที่บังเอิญได้มา ก็ขอพักผ่อนสบายๆ สักพักแล้วกัน
หลายเดือนเลยเหรอ...
ถ้างั้นตอนนี้แหละ ต้องจัดการกับทะเลสาบทางเหนือที่แกทำให้พังให้ได้แล้วล่ะนะ
เฮ้ๆ อย่ามาดูถูกข้าสิ
การควบคุมน้ำน่ะ เป็นรากฐานสำคัญของการบริหารประเทศเลยนะ
แล้วข้าจะปล่อยปละละเลยมันได้ยังไงล่ะ?
การคำนวณน้ำในครั้งนี้ เป็นการเดินหมากโดยคำนึงถึงการเก็บกวาดและการฟื้นฟูทั้งหมดแล้วนะ
พวกเราจัดการให้เอง ไม่ต้องให้แกต้องออกไปทำอะไรเลยหรอก
ไม่มีเวลามาเกียจคร้านหรอกนะ
แถมถึงจะเป็นวันหยุด แต่ก็จำเป็นต้องมีการฝึกรบและการจับตาดูความเคลื่อนไหวของศัตรูด้วยนะ
จริงอย่างที่ว่า...
อย่างนั้นเหรอ...
แต่ว่า...แบบนั้นมันก็ทำให้ทุกคนไม่สบายใจเหมือนกันนะ
ถ้าอย่างนั้น ระหว่างที่ฝึกซ้อม
ก็จะลองไถพรวนแถวนี้ดูนะ
อะไรนะ ทำไมถึงสรุปแบบนั้นล่ะ?
เปล่า แค่แบบว่า...
แถวนี้มันเปียกโชกไปหมดเป็นโคลน เลยดูเหมือนจะขุดได้ง่ายดีน่ะ
...จะทำการทำไร่สินะ?
นอกจากนั้น
การฝึกก็สำคัญนะ
แต่ฉันคิดว่าการให้จิตใจได้พักผ่อนก็เป็นเรื่องสำคัญเหมือนกันนะ
ก็เพราะว่าถ้าเราไถดินแล้วทำไร่นา
ทำกิจกรรมในชีวิตประจำวันก่อนที่สงครามจะเริ่ม
ก็คงจะทำให้จิตใจของทุกคนได้พักผ่อนบ้างล่ะนะ...
ถ้าไถดินไป มันก็น่าจะให้ผลลัพธ์ที่ดีอยู่หรอกนะ...
เพราะว่าน่าจะมีการไหลของธาตุอาหารลงไปในบริเวณนั้นพร้อมกับก้อนหินกับขยะด้วย
นี่คิดมันขึ้นมาได้ยังไงกันเนี่ย...
รู้แล้วๆ จะทำยังไงก็ได้ตามใจเลย!
แค่นี่แหละที่ว่า เพราะว่ามันยังไม่ถึงฤดูที่จะหว่านหรือเก็บเกี่ยวได้นี่นา!
จากตรงนี้ไปก็ปล่อยให้ชาวบ้านในหมู่บ้านจัดการเองนะ!
จากนั้นข้าก็บอกทุกคนว่า
ว่าเรามีวันหยุดชั่วคราว
และจะทำการไถพรวน
เพื่อเตรียมทำไร่
ทุกคนก็ดีใจจนหน้าบานเลยล่ะ
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะดีใจกับวันหยุด หรือดีใจที่ได้กลับไปใช้ชีวิตประจำวัน
แต่ไม่ว่าจะเป็นความคิดแบบไหน
ก็ไม่มีใครที่ไม่ยิ้มเลยแม้แต่คนเดียว
และด้วยเหตุนั้น เราก็ใช้เวลาห้าเดือน...
ในการพักผ่อนที่ที่ราบต่ำนั้น
อย่างเต็มที่เลยทีเดียว—
—ก็อย่างนั้นแหละ
มันก็เป็นแบบนั้นแหละ
สนุกจังเลย!
เดียส คุณเล่าเรื่องเก่งจังเลย
อืมม์
เหมือนกับว่าได้ไปอยู่ที่นั่นจริงๆเลยนะ!
ซึฮิฮิฮิฮิฮิ
เข้าใจแล้ว...
น่าจะนะ แต่ที่ราบต่ำที่เพิ่งเล่าไปเมื่อกี้เนี่ย
น่าจะเป็นที่ราบต่ำที่ว่ากันว่า
'ทุ่งทองคำ' ล่ะมั้งครับ
ที่ไร่ที่คุณเดียสกับพวกไถไว้
ได้ปลูกข้าวบาร์เลย์ลงไป
แล้วรวงข้าวที่ออกผลเต็มที่สั่นไหว มันก็ดูเหมือนจะส่องประกายสีทองเลยสินะ
วิธีการที่ทำให้ดินอุดมสมบูรณ์โดยการให้แม่น้ำเอ่อล้นท่วมมานั้น เป็นสิ่งที่รู้จักกันมานานแล้ว
แต่ว่าจะทำมันพร้อมกับการคำนวณน้ำแบบนี้...
...ก็คงเป็นเพราะโชคดีสินะ
—สำหรับข้าแล้ว มันเป็นแค่ภาพที่จินตนาการขึ้นมา เพราะข้าไม่เคยเห็นมันด้วยตาตัวเองเลย
มันน่าจะเป็นเหมือนกับหญ้าอ่อนในฤดูใบไม้ผลิของทุ่งหญ้าสินะ
หญ้าอ่อนสีเขียวสดที่พวกเมียร์ชอบกินกันน่ะ
สำหรับพวกเราแล้ว มันก็เป็นปัจจัยสำคัญของชีวิตที่สำคัญยิ่งกว่าทองคำเสียอีก
ถ้ามันแผ่ปกคลุมทั่วทั้งดินแดนที่เคยเป็นทุ่งรกร้างน่ะ
ก็น่าจะเข้าใจได้เลยนะว่าทำไมถึงอยากเปรียบเทียบมันกับทองคำ
ใช่ๆ ครับ
ฮู้วววววว
...ลมเย็นจัง
หนาวจัง...
โครกเคริก
น่าจะเป็นหิมะตกครั้งสุดท้ายของฤดูหนาวนี้แล้วล่ะ
มันกำลังอาละวาดอยู่
เพราะไม่อยากให้ทิ้งดินแดนนี้ไป
รอให้ฤดูใบไม้ผลิมาคืน
ยังไม่มาอีกเหรอเนี่ย
ฤดูใบไม้ผลิ
ฤดูใบไม้ผลิ
รีบมาเถอะนะ
ถ้าฤดูใบไม้ผลิมาถึงแล้วล่ะก็—
ก็จะพยายามดูแลไร่นา
และดูแลป่าไม้ด้วย
ให้เต็มที่เลยนะ—
ไม่เป็นไร
ไม่เป็นไร
0
0
0
คุณปู่ครับ ผมรอดแล้วครับ
หิมะละลายไปเยอะเลยนะ คุณกอร์ดอน
ฤดูใบไม้ผลิก็ใกล้เข้ามาแล้วนะ
ค่ะ
คุณอิซาเบล
—คือว่า ข้าชอบการปกครองภายในน่ะ
ห๊ะ?
การปกครองภายในนี่มันวิเศษมากๆ เลยนะ
ยิ่งทำไปเท่าไหร่ ประชากรและประเทศก็ยิ่งมั่งคั่งขึ้น ทุกคนก็จะมีความสุขกันไปหมดเลยค่ะ
...แต่ว่าประเทศชาติมันจะเอาแค่นั้นอย่างเดียวไม่ได้นี่สิ น่าเบื่อจังเลย
ยิ่งมันร่ำรวยขึ้นเท่าไหร่
ก็ต้องมีพวกที่หมายปองมันออกมาเป็นธรรมดา
ดังนั้นองค์ราชาจึงต้องแข็งแกร่งให้ได้
เพื่อปกป้องประชาชนและประเทศชาติ!
คุณริชาร์ดพี่ชาย...
ถึงแม้ว่าคุณริชาร์ดจะไม่ได้เป็นคนไม่ดีนักก็ตาม
ก็ยังขาดบางอย่างไปสำหรับราชาที่แข็งแกร่ง
นั่นแหละคือเหตุผลที่ข้ามาขัดขวางคุณพี่ค่ะ
ถ้าได้เป็นกษัตริย์แบบง่ายๆ ล่ะก็
ก็อาจจะกลายเป็นกษัตริย์ที่น่าสมเพชเหมือนคุณพ่อไปเลยสิคะ?
ผลลัพธ์คือพี่ชายก็กลายเป็นตัวเต็งได้ในระดับหนึ่งแล้วล่ะค่ะ...
ดังนั้นนี่แหละค่ะ
ข้ารู้สึกว่ามันยังขาดอะไรไปนิดหน่อย
คิดว่าจะไปก่อกวนพี่ชายอีกสักหน่อยดีกว่าค่ะ
โชคดีที่ข้าเป็นผู้หญิง
ก็เลยสามารถใช้กลวิธีแบบหักโหมได้ คือการแต่งงานกับใครสักคน แล้ววางคนผู้นั้นให้เป็นคู่แข่งของคุณพี่ได้ค่ะ
◆พร้อมกับฤดูใบไม้ผลิ ก็มีผู้มาเยือนด้วยเหรอ...!?
...เอาล่ะ
ใครดีล่ะนะ?
จำนวนราษฎรปัจจุบัน 162 → 165 คน
! ใหม่!・เซอร์ฮีแต่งงานกับภรรยาถึง ๓ คน
・การแลกเปลี่ยนวัตถุดิบและสิ่งของกับเฟลมดราก้อนของเอลลี่เสร็จสิ้นแล้ว
・ทักษะการพูดของเดียสเพิ่มขึ้น 5 แต้ม (ไม่มีความหมายเป็นพิเศษ)・ความไว้วางใจของทุกคนเพิ่มขึ้น ๑ แต้ม・ความเมตตาเพิ่มขึ้น ๔ แต้ม・กลิ่นเท้าเพิ่มขึ้น ๒ แต้ม
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/34)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
ชาวบ้านคนนี้ LV999
เกิดใหม่ไปเป็นกองหลังสุดแกร่ง
เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
เกิดใหม่ทั้งทีก็เป็นสไลม์ไปซะแล้ว
เกษตรตามใจพี่ที่ต่างโลก
แชงกรีล่า ฟรอนเทียร์ ~เมื่อนักล่าเกมขยะท้าสู้ในเกมเทพ~
บันทึกสงครามของยัยเผด็จการ
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
ซากาโมโตะเดย์ส นักฆ่าวัยเก๋า
ศึกโลกเวทมนตร์คนพลังกล้าม
