ตอน 72.2: Chapter 72.2

นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับร่างกายแกวะ!

ไม่รู้จักความแก่ชราเลยรึไง!

ซู่!

สมกับเป็นเดอาซูเลยแฮะ

...อย่างนั้นเหรอ ถึงได้เจอเอลดันด้วยสินะ

นั่นหมายความว่ามันเป็นองค์กรที่ค่อนข้างดีเลยสินะ

แกน่ะตั้งแต่เมื่อก่อนก็เก่งเรื่องการรวมคนได้ดีอยู่แล้วนี่นา

ลำบากเลยนะ กว่าจะได้รับความไว้วางใจจากท่านเอลดัน

เอาล่ะ เข้าใจแล้ว เข้าใจแล้ว

พอจะรู้แล้วว่าหมู่บ้านเป็นแบบไหนแล้วล่ะ

แบบนี้ก็คงจะใช่ล่ะ

ตระกูลมากิ... คุณเรียกมันว่ายูลท์ใช่ไหม?

ถ้าอย่างนั้นสร้างเป็นอาคารต้อนรับแขกก็คงไม่เป็นปัญหาใช่ไหมล่ะ

อย่างนั้นเหรอ?

ถ้าแค่สร้างยูลท์แล้วจบก็คงสบายและน่าขอบคุณแล้วล่ะ...

อาคารต้อนรับแขกมันคือประตูหน้าของแคว้นเลยนะ

และมันก็เป็นใบหน้าที่จะแสดงให้คนอื่นเห็นว่าแคว้นนั้นเป็นแบบไหนด้วย

ถ้ามันหรูหราเกินไป หรือถ้ามันดูโทรมเกินไปก็ไม่ดีนะ จะถูกดูถูก หรือถูกมองข้าม แล้วกลายเป็นต้นเหตุของปัญหาได้

การสร้างให้พอเหมาะกับขนาดของแคว้นนั่นแหละคือดีที่สุดแล้วล่ะ

ถึงอย่างนั้นก็เถอะนะ

คนที่มาเยือนที่เรือนต้อนรับ เป็นแขกที่เดินทางมาจากแดนไกล และเหนื่อยล้าเต็มทีแล้ว

ดังนั้นก็จำเป็นต้องมีลูกเล่นเพื่อเยียวยาความเหนื่อยล้านั้น

ทั้งบ่อน้ำและห้องส้วม โรงม้า

และกระโจมสำหรับพักค้างแรม

อาหารพื้นเมืองที่ทำจากของดีประจำท้องถิ่น

แล้วก็ "เหล้า" ก็เป็นสิ่งจำเป็นเลยนะ

ฉันรู้ว่านายไม่ชอบดื่มเหล้า แต่คนส่วนใหญ่ชอบดื่มนะ

เพราะว่าการต้อนรับที่ไม่มีเหล้าก็ถือว่าเสียมารยาทเหมือนกันนะ

ถึงนายไม่จำเป็นต้องดื่ม แต่ก็ต้องให้แขกดื่มให้ได้สิ

ทำแบบนั้นแล้วก็ต้อนรับให้

แล้วก็ให้ของฝากสักอย่าง แล้วก็ไล่กลับไปก็จบแค่นั้นเอง

แล้วแต่กรณีว่าจะบอกไปว่า "แคว้นเรามีของแบบนี้เยอะแยะเลย"

บางทีก็มีการโชว์สินค้าขึ้นชื่อ ปศุสัตว์ หรือกำลังทหารอะไรแบบนั้นด้วย

...แต่ที่นี่คงไม่ควรทำแบบนั้นล่ะนะ

อย่างเช่นพวกเมียร์พวกนี้...

ถึงจะเป็นเหมือนครอบครัวสำหรับพวกแกก็ตาม

แต่ถ้ามองจากคนอื่นแล้ว มันก็เป็นแค่ปศุสัตว์เท่านั้น

ถ้าเผลอไปโชว์พวกนี้ให้พวกอื่นเห็นเข้า

อาจจะโดนพูดว่า "มีเยอะขนาดนี้ก็แบ่งให้หน่อยสิ ในเมื่อมันเป็นปศุสัตว์นี่นา" ล่ะมั้ง

ข่าวลือเรื่องคุณเมอาบุมันก็ค่อยๆ แพร่กระจายออกไปนะ

คงจะดีกว่าถ้าเราทำให้มันไม่ตกไปอยู่ในสายตาของพวกที่อยากได้มันล่ะนะ

ในบางท้องถิ่น ก็มีที่ที่เขาปฏิบัติต่อไม่ดีนี่นา...

สำหรับพวกเผ่าครึ่งคนครึ่งสัตว์ด้วย

คงจะดีกว่าถ้าไม่ให้เห็นมันมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ล่ะนะ

อย่างนั้นเหรอ...

ถ้าอย่างนั้นสถานที่ที่จะสร้างอาคารต้อนรับแขกก็คือ

ด่านตรวจ

หมู่บ้านอิรุคุ

ตรงที่ห่างจากหมู่บ้านออกมานิดหน่อย เพื่อไม่ให้ทุกคนมองเห็นตัวของแขกที่มาเยือน...

ถนนสายหลัก

แถวๆ ใกล้ด่านตรวจ หรือตรงกลางระหว่างป่ากับหมู่บ้านอิรุคุก็คงจะดีล่ะมั้ง

ถ้างั้นก็ให้เป็นตรงกลางระหว่างป่ากับหมู่บ้านอิรุคุแล้วกัน

แถวนั้นน่าจะมีบ่อน้ำกับห้องส้วมที่ทำเสร็จใหม่ๆ อยู่

เพราะว่าถ้ามีการสร้างถนนสายหลัก ก็คงต้องมีที่พักให้คนได้หยุดพักสินะ

เป็นของที่สั่งให้ช่างเผ่าโอนิทำขึ้นมา

แล้วถ้าทำพร้อมกันเลย เป็นที่พักสำหรับนักเดินทางหรือพ่อค้าด้วยล่ะ

ทั้งเรื่องหน้าตาและขนาดก็น่าจะออกมาดีไม่ใช่เหรอ?

นั่นเป็นแผนที่ไม่เลวนะ

เพราะว่าถ้าแขกมารวมกันไว้ที่เดียวก็จะสะดวกกว่าน่ะ

นอกจากนั้น สิ่งที่จำเป็นก็คือคนที่จะดูแลบริเวณแถวนั้น และ...

คนที่จะดูแลความสะดวกสบายของแขก

น่าจะเป็น "พนักงานบริการ" ล่ะนะ

เรื่องดูแลแขกน่ะ ฉันจะทำเองแหละ...

อย่าใส่สิ

ว่าแต่ ปกติเจ้าเมืองเขาไม่ทำเองนะ

ใส่ชุดของผู้หญิงสิ

แต่นี่สิ ไม่มีคนเหมาะสมเลยแฮะ

ถ้าให้พวกเผ่าครึ่งคนอย่างคุณอัลนาร์ หรือพวกเผ่าสัตว์ทำก็คงไม่ดีเหมือนกัน...

มันพลิ้วๆ

ใช่แล้ว ชุดบริกรนี่ดูขยับยากจัง

แขนเสื้อนี่

มันดูเกะกะจัง

ไม่ใส่ก็ได้นะ

ไม่ใช่แค่เรื่องเสื้อผ้าเท่านั้นนะ

ท่าทางแบบนั้นก็ไม่จำเป็นเหมือนกัน

เราคงต้องจ้างคนที่มีความรู้เรื่องมารยาทพอสมควรแล้วล่ะมั้ง

สปิปิปิปิ

ตอนนี้หาแล้วจะทันไหมนะ...

ได้ฟังเรื่องราวแล้วนะ

ถ้าเป็นแบบนั้น งั้นก็ให้พวกเราเป็นคนดูแลทั้งเรื่องบริกรและการจัดการเลยดีไหมล่ะ

มาทำอาหารแล้วล่ะ

คุณพิซงกับคุณจิเมจิ แล้วก็คุณยายคนอื่นๆ ด้วย

พวกเราเคยทำอะไรคล้ายๆ แบบนี้มาก่อนนี่นา

แล้วก็ชอบการต้อนรับแขกด้วยนะ

คิดว่าจะเป็นประโยชน์ได้ล่ะ

จิเมจิ

เรื่องมารยาทนี่ก็จำได้อยู่พอสมควรเลยนะ

พิซง

อืม ถ้าเป็นพวกเธอสองคน ก็น่าจะใส่ชุดแล้วเข้ากันได้ดีนะ

อย่าใส่สิ อย่าใส่สิ

ชุดใส่ประจำวันก็พอแล้ว

ท่าทางนั่นก็เลิกได้แล้วจริงๆ นะ

ถ้ามีประสบการณ์แล้วก็ไม่เลวนี่นา

ถ้าให้พวกเด็กๆ รับผิดชอบ อาจจะเกิดปัญหาจุกจิกขึ้นมาก็ได้นะ

ปัญหาเหรอ?

ถ้ายังเด็ก ก็จะแสดงความไม่สมบูรณ์ออกมาเยอะนี่นา

แล้วก็อาจจะมีปัญหาเรื่องการตกหลุมรัก หรืออะไรแบบนั้น

ตรงนี้ให้พวกคุณยายที่มีประสบการณ์เยอะๆ ดูแลไปเลยน่าจะสบายกว่านะ

เอ๊ะ? แต่ว่า...

แล้วถ้ามีขุนนางคนไหนเกิดตกหลุมรักคุณยายพวกนั้นขึ้นมาล่ะ จะทำยังไงดี...

นั่นมันก็ทำอะไรไม่ได้แล้วล่ะ ยอมแพ้แล้วล่ะนะ