ตอน 10.1: Chapter 10.1

※มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงแต่อย่างใด

คีล

เทศกาลล่าอัศวิน

—งานเลี้ยงก่อนเทศกาล—

ยา

เบื้องหลังเทศกาลมันมีอะไรบางอย่าง เตรียมตัวให้พร้อมไว้เถอะ

คุณอาร์ล!

รอนานเลยนะ!

ไม่ได้รออะไรซะหน่อย ระหว่างทางมีใครสังเกตเห็นบ้างไหม?

ค่ะ!

ดูเข้ากับคุณไหมคะ?

เป็นภาพลวงตาที่เบาบางค่ะ

แว่นตานี่เจอในห้องของคุณตาค่ะ

สำหรับคนอื่น ฟีนี่ก็ดูเป็นแค่เด็กสาวธรรมดาทั่วไปเท่านั้นแหละค่ะ

ถึงแม้ว่าคนที่รู้จักฟีนี่ดีๆ หรือนักเวทผู้เชี่ยวชาญจะไม่รู้สึกอะไรก็ตาม

แต่ถ้าเดินเล่นในเมืองก็พอจะรับมือได้ด้วยแว่นตานี่แหละค่ะ

...อ่า

ขอบคุณมากนะคะที่รับคำชวนของฉัน

วันนี้เรามาสนุกกันให้เต็มที่เลยนะ!

อ่า จริงด้วย

งั้นไปเดินดูร้านค้ากันเลยไหม

ถ้าคุณอาร์ลไม่ว่าอะไร เราไปเดินงานเลี้ยงก่อนเทศกาลด้วยกันไหมคะ?

...ก็ไม่มีเหตุผลจะปฏิเสธเหมือนกันนะ

นั่นคงจะยากไปหน่อยล่ะนะ

ค่ะ! เราจะพิชิตให้หมดเลย!

ไปได้ค่ะ!

งั้นก็ลองพยายามดูไหม

ค่ะ!

...โคโค

อิ่มจังเลยค่ะ...

โฮ่ย! น้ำ

ถ้าอยากจะพิชิตให้หมด ก็กินทีละนิดสิ

ขอบคุณนะ จะกินให้หมดเลยค่ะ

ถ้าเหลือทิ้งไว้ก็ไม่ดีต่อคนที่ทำให้สิคะ...

เป็นคำพูดที่ไม่เหมือนคุณหนูตระกูลดยุคเลยนะเนี่ย

การเดินดูร้านค้าที่ใฝ่ฝัน...

มีวิธีสนุกแบบนั้นด้วยเหรอคะ!?

ก็มีสิ

แม้จะไม่กิน แต่แค่เดินดูอย่างเดียวก็สนุกมากเลยนะ

ไว้พักสักหน่อยแล้วค่อยเดินต่อดีกว่า

ค่ะ...แต่ว่ายังไงก็ยังไม่ไหวค่ะ...

กับลีโอ...

มารีเหรอ?

เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ?

คงไม่ใช่สไตล์การเดทของเขาหรอก แล้วก็คงกำลังทำงานอยู่ล่ะมั้ง

ลีโอน่ะเป็นคนขยันนี่นา

พี่ชาย! ฟีนี่ก็ด้วย

โย่ว

พวกเธอออกเดทกันเหรอ?

ใช่ค่ะ!

ดูออกเหรอ?

อืม...ก็แอบลังเลนิดหน่อยนะ

อ่า...

ว่าแต่ ตรงนั้นเธอกำลังสนใจเรื่องอะไรอยู่ล่ะ?

คือว่า...ดูเหมือนว่าจะมีพวกขโมยเกิดขึ้นตามที่ต่างๆ น่ะค่ะ

ขโมยเหรอ?

อะไรกันนะที่ถูกเล็งอยู่?

น่าจะเป็นโลหะมีค่าล่ะ

งั้นคุณฟีนี่ก็ควรระวังตัวไว้หน่อยนะ

ฉันเหรอคะ?

อา!

จะกลับไปวางไว้ก่อนไหมนะ? แค่วันนี้เอง ออกมาข้างนอกสักหน่อย...

เอ่อ...มันก็ใช้เวลานะคะ

...แต่ถ้าคุณอาร์ลเป็นห่วง ก็จะเอาออกข้างนอกให้ค่ะ

ถึงจะตัดเรื่องที่ได้รับจากฝ่าบาทออกไป แต่ก็เป็นของโปรดของฉันนี่คะ...

มีอะไรบางอย่างเข้ามาในเขตป้องกันของฉันเหรอ?

ตัวเล็กน่ารักจังเลยค่ะ!

ว้าว!!

น่ารักจังเลยค่ะ! คุณอาร์ล! น่ารักมากเลยค่ะ!

อะไรนะ? ความรู้สึกแปลกๆ นี่...

เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อนเลย...

ชื่ออะไรนะ?

อืม...จำได้ว่าเคยเห็นเมื่อนานมาแล้ว...

มันคือสัตว์ตัวเล็กๆ ที่อาศัยอยู่ทางตะวันตกของทวีปค่ะ

นั่นไง

มาอยู่ที่เมืองทางตะวันออกได้ยังไงนะ...?

อาฮ่าฮ่า

ไม่ได้แล้วค่ะ คันจังเลย

อ๊ะ

บอกแล้วไงว่าไม่ได้แล้ว!

เอ๊ะ

อวาวา

อืม...ย่ะ

ไม่ได้นะ

ซู่

ที่...ตรงนั้น...

ฮวาๆ

ออกมาได้แล้วล่ะ

ยิ้ม

อีกตัวเหรอ?

เอ๊ะ...?

ฮึก!?

นี่!

หยุดนะ!

จะทำยังไงดี ต้องช่วยเขาแล้วสิ...

ถึงจะเป็นแบบนั้นก็ไม่ได้หมายความว่าจะเอามือยื่นเข้าไปได้นะ...

อา!

อูวววว...

สัตว์ร้ายตัวนั้น...ปล่อยให้มันอยู่ตามธรรมชาติไม่ได้หรอก

ของมีค่าถูกเอาไปแล้ว

....................

โดนไปแล้วสินะ...ดูเหมือนว่าวิธีการของพวกขโมยจะใช้สัตว์ตัวนั้นนี่แหละ

ที่คาดผมที่ได้รับจากฝ่าบาท...!

พวกเราสืบหาเองนะ

;

ถ้าขอโทษไป พ่อก็คงไม่ตำหนิหรอก แต่ว่าไม่ทำให้เป็นเรื่องใหญ่ไว้ก่อนน่าจะปลอดภัยกว่า

ใช่แล้ว ฉันจะช่วยหาพร้อมกับคุณมารี่นะ

มารี ไม่มีการเอาอะไรไปเลยเหรอคะ?

วะ...ฉันจะกลับไปเองค่ะ...

อาจจะถูกฝึกมาให้เล็งเฉพาะโลหะมีค่าสินะ ดูเหมือนจะไม่ใช่คนร้ายคนเดียวล่ะ

ค่ะ

พวกเราก็ไปกันเถอะ

เป็นห่วงเหรอคะ?

...ฉันชวนเพราะอยากให้คุณอาร์ลได้ผ่อนคลายค่ะ...

แต่ว่า...ก็สร้างความเดือดร้อนให้อีกแล้ว...

ถ้าไม่มีฉัน คุณอาร์ลก็คงจะ...

มีคุณอยู่ด้วยแล้วรู้สึกสบายใจกว่าเยอะเลย

แต่ว่า...ตอนนี้มองไม่เห็นแล้วค่ะ

อย่าพูดว่าคุณเป็นตัวปัญหาเลยน่า

เอ๊ะ...?

เดี๋ยวจะหาให้เจอเอง สบายใจได้เลยนะ

ไม่เป็นไรหรอก ถ้าเป็นผมแล้วต้องเจอแน่ๆ

แต่ว่า...ถ้าใช้เวทมนตร์ในพื้นที่กว้างๆ พลังเวทก็จะ...

มันจะกระทบกับงานเทศกาลล่าสัตว์พรุ่งนี้เลยนะครับ

เอ่อ...ก็ไม่ใช่แบบนั้นนะครับ...

คุณคิดว่าผมจะใช้เวทมนตร์แก้ปัญหาได้ทุกอย่างเหรอ?

สัตว์พวกนั้นฉลาดก็จริง แต่สุดท้ายก็เป็นแค่สัตว์นี่นา

ถ้าคิดแบบนั้นก็น่าจะมองเห็นอะไรบางอย่างได้นะ

ตอนนี้ที่กำลังจะหาเนี่ย...

ไม่ใช่การหาเจ้าตัวนั่นนะ

แต่เป็นการหาของที่มันเรียกมาน่ะ

ของที่เรียกเหรอคะ?

การที่ใส่ไว้ในเสื้อผ้าผู้หญิง หรือการที่ให้เล็งไปที่โลหะมีค่าเนี่ย มันน่าจะทำได้ด้วยการฝึกนะ

แต่ถ้าต้องเอาไปไว้ในที่ที่อยู่ไกลออกไปนี่มันก็เหมือนยกเกณฑ์ขึ้นไปเลยล่ะ

ยิ่งถ้ามีคนเยอะขนาดนี้ด้วยนะ

ว่าแต่...ก็จริงด้วยนะคะ

คนร้ายน่าจะอยู่ใกล้ๆ นี่นา!?

ถ้าจะทำเรื่องอันตรายขนาดนั้น ก็ไม่น่าจะใช้สัตว์ตัวนั้นตั้งแต่แรกเลย

ต้องมีกลเม็ดอะไรบางอย่างแน่ๆ เลย

น่าจะอยู่ตามทางที่สัตว์ตัวนั้นวิ่งผ่านนะ...

หินเสียง

อย่างที่คิดไว้เลย

นั่นคือ...?

มันคือหินที่ปล่อยเสียงออกมาเป็นระยะๆ น่ะ ใช้เพื่อล่อมอนสเตอร์ได้ดีมากเลย

โดยการสร้างเสียงของตัวเมียจากหินเสียงที่วางห่างกันเป็นช่วงๆ

แล้วก็มักจะใช้เสียงนั้นล่อตัวผู้ให้ไปยังจุดหมายน่ะ

เข้าใจแล้ว!

คุณเอาที่คาดผมไปเป็นของขวัญให้คู่ของเขาใช่ไหมคะ!

มีพวกที่ใช้สัญชาตญาณแบบนี้มาใช้ในการขโมยด้วยนะ

แย่จัง! ไม่ให้อภัยไม่ได้เลย!

ต้องจับให้ได้แน่ๆ

ค่ะ!