ตอน 13.1: Chapter 13.1

คีล

※มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์จริงใดๆ ทั้งสิ้น

อึก...นี่...!

อย่าเข้ามานะ!

ไม่เอาอ่ะ...

อย่ามานะ...!

รีบเข้าไปหลบในตึกเถอะ

คะ...ค่ะ

ฝ่าบาท! ท่านต้องหนีนะ!

ข้าจะไม่หนี! สู้ป้องกันต่อไปเถอะ!

ฝูงมอนสเตอร์กำลังใกล้เข้ามาอีกแล้วครับ!!

จะปล่อยให้ชาวบ้านทางตะวันออกต้องทนทุกข์อีกไม่ได้แล้ว!

แม้ต้องสละชีวิตก็จะปกป้องไว้ให้ได้!

ฮ่าๆๆๆ!!

ดูสิพี่ชาย

ฮ่องเต้ทำหน้ายู่เลยนะ!

อ่า น้องเอ๋ย ช่างน่าขันจริงๆ

เป็นใครกัน!

ผมชื่อซาม

ฉันชื่อดีน

เขี้ยวพวกนั้น...

...แวมไพร์เหรอ

สมัยของรุ่นก่อนน่ะนะ...

มีแวมไพร์ตัวหนึ่งที่ทำเรื่องเลวร้ายจนถูกตระกูลขับไล่ และกลายเป็นผู้ถูกล่ารางวัลของกิลด์นักผจญภัยด้วย

จำได้ว่าชื่อของมันก็คือซามกับดีนเหมือนพวกแกนั่นแหละ

มอนสเตอร์ระดับเอสสองตัว

พวกแกน่ะเหรอ?

ใช่แล้ว นั่นแหละพวกเรา

กิลด์เขาปฏิบัติต่อพวกเราเหมือนกับมอนสเตอร์ชั้นต่ำเลย

เป็นการดูถูกที่ไม่อาจให้อภัยได้

พวกเราไม่เคยลืมการดูถูกนั้นเลยนะ

แน่นอนว่ารวมถึงความแค้นต่อพวกที่หนุนหลังมันด้วย

...โฮ่ ช่างเป็นการแก้แค้นที่อดทนมากนะ

คนรุ่นก่อนเขาไม่อยู่ในโลกนี้แล้ว

แล้วเจ้าจะแก้แค้นแทนข้าสินะ?

ข้าได้เลิกการแก้แค้นแบบส่วนตัวแล้ว

เพราะว่าช่วงเวลาการมีชีวิตของเรามันต่างกันน่ะ

ฉึบ

ดังนั้นข้าจะแก้แค้นต่อเผ่าพันธุ์และสมบัติของพวกเจ้า

กับจักรวรรดิเลยล่ะ

เจ้าจะทำตัวเป็นใหญ่ได้อีกไม่นานหรอกนะ

หลังจากที่ดูดเลือดพวกเจ้าจนกลายเป็นมัมมี่แล้ว ข้าจะโยนพวกเจ้าไปที่เมืองหลวงให้ดูเลย

พวกมอนสเตอร์นี่...เป็นเจ้าพวกนี้ที่ล่อพวกมันมาเหรอ...

ถ้ามีอัศวินองครักษ์อยู่ด้วยล่ะก็...

พู...

ลองทำดูสิ ถ้าแกคิดว่าทำได้ล่ะก็

ถึงจะฆ่าข้าไป จักรวรรดิก็ไม่ตายหรอก

ขอยอมรับในความมุ่งมั่นของแกก็แล้วกัน

แต่ว่านะ--

ถึงจะเห่าไปก็ไม่ได้เปลี่ยนว่าเราเสียเปรียบอยู่ดี

พวกมันคงจะเสียใจที่หันมาเป็นศัตรูกับพวกเราสินะ

ตายซะ!!