ตอน 29.1: Chapter 29.1

ปราสาทลอนดีเน่

องค์ชายอัลโนลท์ แห่งจักรวรรดิ ผู้เป็นโอรสลำดับที่เจ็ด ขอเข้าเฝ้าองค์ดยุคแห่งลอนดีเน่พ่ะย่ะค่ะ

โอ้ องค์ชายอัลโนลท์

เจ้ามาแล้วหรือ

ได้ยินว่าเรือของน้องชายเจ้าประสบพายุเข้า

ข้าได้สวดภาวนาให้เจ้าปลอดภัยนะ

ขอบคุณมากเลยครับ

ในเมื่อน้องชายเจ้าไม่อยู่

ดังนั้นหัวหน้าคณะทูตก็คือเจ้าใช่ไหมครับ?

ใช่แล้วครับ

เช่นนั้นก็...

※มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่ได้เกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงแต่อย่างใด

เรื่องคำร้องขอความช่วยเหลือที่เราส่งไปน่ะครับ...อยากจะทราบคำตอบจากองค์จักรพรรดิครับ

เรื่องนั้นข้าจะให้องครักษ์ส่วนตัวของข้าเป็นผู้แจ้งให้ทราบเอง

เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้พบคุณเป็นครั้งแรกพ่ะย่ะค่ะ องค์ดยุค

ข้าคือเอลน่า ฟอน อัมสเบิร์ก ผู้เป็นหัวหน้าหน่วยทหารองครักษ์ลำดับที่สาม แห่งกองทหารองครักษ์จักรวรรดิพ่ะย่ะค่ะ

เด็กอัจฉริยะแห่งตระกูลวีรชนที่เลื่องลือสินะ... โอ้... น่าประหลาดใจจริง

ได้ยินว่าจะมีอัศวินองครักษ์มาด้วย แต่ไม่คิดว่า... แบบนี้เลย

คุณไม่คิดว่าผู้ใช้ดาบศักดิ์สิทธิ์จะมาด้วยหรือครับ?

ไม่ต้องกังวลไปครับ ในจักรวรรดินอกนั้น สามารถใช้ดาบศักดิ์สิทธิ์ได้ครับ

เปล่า... ไม่ใช่... ไม่ได้สงสัยนะ...

ถ้าทำให้คุณรู้สึกไม่ดีไปแล้ว ก็ขออภัยด้วยนะครับ

ไม่หรอกครับ... ตระกูลวีรชนอัมสเบิร์กของเรา เข้าใจดีว่าพวกเราเป็นแบบนั้นอยู่แล้วครับ

และนี่คือคำตอบขององค์จักรพรรดิครับ

อะ... หมายความว่ายังไงกันล่ะ...?

จักรวรรดิของเราที่เป็นมหาอำนาจทางทหารนั้นแข็งแกร่งเกินไป เมื่อเราเคลื่อนไหว ประเทศคู่แข่งอื่น ๆ ก็จะเคลื่อนไหวตามไปด้วย

หากว่าข้ามายังดินแดนนี้ในฐานะกองทัพเสริมอย่างเป็นทางการของประเทศท่าน

เหล่าคู่แข่งก็จะยินดีที่จะเข้าช่วยเหลือแคว้นอัลบาโทร

สิ่งที่รออยู่ก็คือความอ่อนล้าของทั้งสองประเทศ และความเสื่อมโทรมของภาคใต้

ด้วยเหตุนี้ องค์จักรพรรดิจึงไม่สามารถตอบรับคำขอความช่วยเหลือของประเทศท่านได้

แน่นอนว่าข้าทราบดีอยู่แล้วครับ

กอน

แต่...อย่างไรก็ตาม การที่ประเทศเราเพียงลำพังจะโค่นแคว้นอัลบาโทรให้ได้นั้นเป็นเรื่องที่ยากนัก

ดังนั้น จากนี้ไปก็จะสานสัมพันธ์ฉันมิตรต่อไป

องค์จักรพรรดิจึงทรงคิดว่า หากได้รับการช่วยเหลือเล็กน้อยก็จะดีมากเลยครับ

เพื่อเป็นการเริ่มต้น ข้าจึงส่งเจ้ามาให้ได้เห็นถึงแสนยานุภาพของจักรวรรดิ

เป็นอย่างไรบ้างครับ องค์ดยุค

คุณสนใจในพลังของตระกูลวีรบุรุษไหมครับ?

โอ้! เป็นอย่างนี้นี่เอง! เยี่ยมเลย!

...แต่ว่าในประเทศของเรานั้น ไม่มีใครที่สามารถสู้กับเจ้าได้แบบตัวต่อตัวเลย

ไม่เป็นไรครับ

ทางเราใช้หลายคนแทนได้ไหมครับ?

อย่างนั้นหรือ อย่างนั้นหรือ งั้นสิบคนเป็นอย่างไรครับ? ไม่สิ ถึงแม้ว่า...

เข้าใจแล้วครับ

เอ๊ะ?

สิบคนสินะครับ

เอาล่ะ... เข้ามาพร้อมกันเลยสิ!

โอ้โฮโฮโฮโฮ!!

ถ้าเป็นอัศวินแล้ว อย่าถอยหลังต่อหน้าเจ้านายสิ!

คนเขาจะว่าว่าที่รอนดีเน่ไม่มีอัศวินนะ!

แกล้งเป็นพี่ชายแล้วก็ปล่อยให้เอลน่าจัดการไปหมด ทำอะไรไม่ได้เลย...

ฮ่า

การที่จะขี้เกียจเนี่ย มันยากแฮะ

พี่ชายก็คงจะลำบากสินะ...

หลายวันต่อมา

ดูเหมือนจะเข้ามาในเขตทะเลของรอนดีเน่แล้ว

อ่า

... อยากจะสลับที่กับเลโอให้เร็วๆ จัง...

!?

น... นี่มันอะไรกัน!?

ทะเลกำลังส่งเสียงเหรอ!?

จัดตำแหน่งการต่อสู้แล้ว!!

เร็วเข้า!!

เผื่อไว้ก็ตั้งม่านพลังอำพรางไว้แล้วนะ...

ไม่คิดเลยว่าจะได้มาเจอกันในเขตทะเลของรอนดีเน่

ทุกคนเงียบให้หมดนะ!

ช้าไปแล้ว

คงต้องปล่อยให้มันผ่านไปเท่านั้นแหละ

เจ้าคนนั้นอยู่ข้างล่างแล้วล่ะ

： : : : :

........

เกือบจะคิดว่าจบแล้วซะอีกนะครับ...

นั่นสิ เราประมาทไปหน่อย

แต่ว่า ทำไมถึงมาอยู่ที่ตรงนี้ล่ะครับ?

...สำหรับเจ้าตัวนั้น มนุษย์ทุกคนคือศัตรู

ไม่ว่าจะทางไหน ก็ควรจะมองว่ารอนดีเน่กำลังมีเรื่องยุ่งยากแล้วล่ะ

เจ้าพยายามจะทำอะไรกับรอนดีเน่เหรอ

หรือว่ากำลังจะกลับหลังจากทำอะไรบางอย่างเสร็จแล้ว...

องค์ชาย!!

รอนดีเน่โดนมอนสเตอร์โจมตีเข้าเต็มๆ เลย!!

ก็อย่างที่คิดไว้...

องค์ชาย... ครั้งหน้าช่วยคิดแล้วค่อยพูดออกมาได้ไหมครับ

ถ้าคุณเป็นคนพูด มันก็สามารถกลายเป็นเรื่องจริงได้เหมือนกันนะครับ

เราไม่มีพลังระดับเทพเจ้าแบบนั้นหรอกครับ

เต็มกำลังไปเลย! จะไปช่วยพี่ชายเอง!

เอาล่ะ เอาล่ะ มีโอกาสที่จะกลับไปเป็นเหมือนเดิมไหมนะ?