ตอน 32.1: Chapter 32.1

※มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์จริงใดๆ ทั้งสิ้น

ไม่เอาค่ะะ

แต่ว่าฝ่าบาท...

ถึงแม้คุณฟีเนจะขอมา แต่ถ้ามันเป็นไปไม่ได้ ก็เป็นไปไม่ได้สิคะ

เพราะว่าตอนนี้ข้ากำลังสร้างผลงานชิ้นเอกอยู่

องค์ชายลำดับที่สี่ ทราวกอตต์ เลคส์ อาร์ดรา องค์ชายสี่

อึก

ค...ผลงานชิ้นเอกเหรอ...?

ลูกชายของฮองเฮา ทั้งเรื่องสมองและทักษะการเคลื่อนไหวก็ไม่เลว แต่กลับไม่มีฝีปากการเขียน

ฉันนี่แหละที่ถูกดูถูกที่สุดในบรรดาเชื้อพระวงศ์

และน่าจะถูกหัวเราะเยาะมากที่สุดก็คนนี้ล่ะ

พี่ชายคนโตเคยเป็นหนุ่มหล่อสง่า แต่ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้กันนะ...

ดูเหมือนจะเป็นคุณซิลเวอร์ตามข่าวลือเลยนะครับ?

ยินดีที่ได้รู้จักเป็นครั้งแรกครับ

ที่มาขอความช่วยเหลือจากผม เป็นแผนการของคุณซิลเวอร์ใช่ไหมครับ?

ในสถานการณ์ที่มังกรทะเลปรากฏตัวแบบนี้ ถ้าส่งทัพลงใต้ก็คงจะยุ่งยากแย่เลย

ฝ่าบาท! เพื่อประชาชนทางใต้และเหล่าทหารกองทัพเรือจักรวรรดิด้วยแล้ว ขอฝ่าบาทโปรดพิจารณาด้วยเถิดครับ!

ผมคิดว่าถ้าเป็นฝ่าบาทแล้ว คงจะทรงยอมรับที่จะเสด็จลงใต้ในฐานะตัวแทนขององค์จักรพรรดิได้

ผมเป็นเชื้อพระวงศ์ของจักรวรรดิ ส่วนประชาชนทางใต้ก็เป็นชาวต่างชาติ

มันก็ไม่มีหน้าที่ถึงขนาดนั้นไม่ใช่เหรอครับ

อีกอย่าง ถ้าต้องเคลื่อนไหวไปมาเพื่อเป็นห่วงทหารตลอดเวลา มันก็คงจะไม่มีที่สิ้นสุดสิครับ?

นั่นคือ...

...พี่น้องที่อยู่ทางใต้ จะทำอย่างไรกันครับ?

พอโดนคุณพูดแบบนี้แล้วมันเจ็บนะ แต่ว่า อาร์โนลด์กับเลโอนาร์โดเขาก็เป็นผู้ใหญ่แล้วนะ

คงจะจัดการอะไรด้วยตัวเองได้ล่ะมั้งครับ

ถ้าคุณปฏิเสธ คุณก็ต้องไปขอความช่วยเหลือจากคนที่คุณควรจะปกป้องด้วยสิครับ

ฮิตะ

คุณตั้งใจจะใช้น้องชายหรือน้องสาวมาข่มขู่คุณใช่ไหมครับ?

จะให้รับไปแบบไหนก็ได้ครับ

น้องเล็กก็ว่าไป แต่คุณคริสต้าเป็นสมบัติของราชวงศ์เราเลยนะ

การจะส่งสาวน้อยผมทองคนนั้นไปอยู่ในสถานการณ์อันตราย มันไม่ใช่ความตั้งใจของผมนะ

ถ้าทำแบบนั้น การถูกตำหนิจากเพื่อนมนุษย์ก็คงจะเลี่ยงไม่ได้หรอกครับ

อ๊ะ... อ่า...

แต่ว่า การที่กำลังสร้างผลงานชิ้นเอกอยู่ก็เป็นความจริงเหมือนกันนะ...

ช่างเป็นเรื่องที่น่ากังวลจริงๆ เลยนะ

ถ้ากังวลก็ต้องลงมือทำสิครับ!

แต่เดิมแล้ว คนที่เขียนได้ดีก็คือคนที่เคยมีประสบการณ์ที่ดีมาแล้วนี่ครับ!

ถ้ามีน้องสาวช่วย แล้วยังได้สั่งสมประสบการณ์ที่ดีอีกด้วย มันก็เหมือนได้สองต่อเลยนี่ครับ!

อีกอย่าง ถ้าลุกขึ้นสู้เพื่อทางใต้ ชื่อเสียงของฝ่าบาทก็จะโด่งดังขึ้นด้วยนะครับ!

แล้วก็จะมีนักเขียนมากมายหลั่งไหลเข้ามาเพราะชื่อเสียงนั้นแน่ๆ เลยครับ!

นั่นมันมีค่ามากกว่าการเขียนผลงานชิ้นเอกเสียอีกไม่ใช่เหรอ!?

คุณฟีเนทำไมถึงทำถึงขนาดนั้นล่ะครับ?

เป็นเพราะการแย่งชิงบัลลังก์รึเปล่าครับ?

หรือว่ามีเหตุผลอื่นอีกครับ?

จำเป็นต้องมีเหตุผลอะไรในการช่วยชีวิตคนที่สำคัญล่ะครับ?

วี...

...สูงส่งจัง

สูงส่งจริงๆ เลยนะครับ...

โย

เรียบร้อยดี

ได้รับคำตอบที่ตรงไปตรงมาและงดงามแบบนี้แล้ว ทราวกอตต์นี่สิ

การที่อยู่นิ่งเฉยได้นี่ถือเป็นความน่าอายของนักเขียนเลยล่ะมั้ง

ค่าตอบแทนก็ใช้คำพูดนั้นได้เลยนะครับ