ตอน 42.2: Chapter 42.2

คุณอัลโนลท์จะไปทางไหนเหรอครับ

อยู่ตรงนี้ครับ

อืม

ก็แค่... คุณอัลหลับไปแล้วน่ะครับ

ให้ผมเป็นคนดูแลเองนะครับ

...หลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอครับ

...ฟู่

ตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอครับ

น่าจะตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้วล่ะครับ

เป็นข้อเสนอที่คุณเบลท์เคานต์จะเสนอในการประชุมขุนนางครั้งหน้าครับ

※มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติครับ ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงแต่อย่างใด

เข้าใจแล้วครับ เดี๋ยวผมจะส่งให้นะครับ

แล้วก็...

คุณฟีนี่ดูจะตามใจคุณอัลโนลท์มากเกินไปแล้วนะครับไหมครับ?

อย่างนั้นเหรอครับ?

เวลาเหนื่อยๆ การนอนนี่แหละดีที่สุดแล้วล่ะครับ!

ถึงแม้ว่าคุณอัลโนลท์จะทำงานได้ดีเลิศแล้วก็ตามก็อาจจะโอเคก็ได้นะครับ

แต่ถ้าเอาแต่เล่นแล้วก็เอาแต่นอนต่อไป ชื่อเสียงก็จะตกต่ำลงเรื่อยๆ นะครับ

ชื่อเสียงของคุณฟีนี่ก็อาจจะแย่ลงไปด้วยนะครับ

...ผมไม่เป็นไรหรอกครับ

ถ้าชื่อเสียงตกแล้วคนก็เริ่มตีตัวออกห่าง นั่นก็แปลว่าเราไม่มีวาสนากันแล้วล่ะครับ

นอกจากนี้ คุณอัลก็ดูเหมือนจะขยันทำงานนะ?

เขาชอบทำงานตอนที่ไม่มีคนมองน่ะครับ

สำหรับคุณฟีนี่แล้ว ทุกคนดูเป็นคนที่ดีงามไปหมดเลยสินะครับ...

ขออนุญาตนะครับ

คงจะเริ่มดีขึ้นบ้างแล้วล่ะมั้งครับ

ถ้าไม่ให้เป็นเด็กดีหน่อยล่ะก็

มู่~~

อาจจะสร้างความเดือดร้อนให้คุณเลโอนาร์ดได้นะครับ

จากนี้ไป... ให้ผมบ่นหน่อยดีไหมครับ

ประธานของบริษัทอาจินโคไคเป็นคนแบบไหนเหรอครับ?

เป็นคนดีนะครับ

คุณฟีนี่เป็นคนดีแต่ก็ไม่น่าไว้ใจเลยล่ะ

อะไรกันเนี่ย!?

รอคุณอยู่ครับ

ประธานรออยู่ครับ

ได้ยินมาแล้วล่ะว่าเอลฟ์เป็นเลขานุการนี่

เป็นเพราะอะไรถึงได้มาอยู่กับสมาคมเผ่าพันธุ์มนุษย์ล่ะครับ?

พวกเราที่เป็นเอลฟ์น่ะค่อนข้างจะปิดกั้นตัว

นั่นเป็นลักษณะเฉพาะของเผ่าพันธุ์เราน่ะครับ

แต่ว่า ผมอยากจะมองออกไปข้างนอกโลกด้วย

ในหมู่พวกเอลฟ์ ผมถือว่าเป็นพวกนอกคอกเลยล่ะครับ

แต่ว่าโลกภายนอกมันก็โหดร้ายกว่าที่ผมคิดไว้อีกด้วย

ในตอนนั้นเอง ประธานก็รับผมเข้ามาในสมาคมนี่แหละครับ

สมาคมนี้ก็เป็นเหมือนที่รองรับพวกเผ่าพันธุ์ครึ่งมนุษย์พวกนั้นน่ะครับ

เป็นเรื่องที่ดีจังเลยนะครับ คุณอัล

ถ้ามันไม่ใช่เรื่องที่แต่งขึ้นมาล่ะก็

ว่าจะเชื่อหรือไม่นั้น ก็แล้วแต่คุณเลยนะครับ

ขออนุญาตนะครับ

ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ

ฝ่าบาทอัลโนลท์

ผมชื่อยูริยา เป็นประธานของบริษัทอาจินโคไคครับ