ตอน 44.1: Chapter 44.1

ในที่สุดก็เข้าสู่ภาคใต้แล้วสินะ

ผ้าคลุมสีม่วงนี่คือเครื่องหมายของผู้ตรวจการ

ตราบใดที่สวมผ้าคลุมนี้ ลีโอก็จะไม่มีอะไรมาขัดขวางได้เลย

เจ้าชายอาร์โนลด์

ลินเฟีย

ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างเลยค่ะ

เป็นการตอบแทนที่ปกป้องชีวิตของฉันกับฟีเนะทุกคนค่ะ

แค่นี้มันยังไม่พอเลยค่ะ

ดังนั้น ฉันจะทำให้ปัญหาของหมู่บ้านนี้คลี่คลายให้ได้อย่างแน่นอน

นี่มัน...?

!?

※มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงค่ะ

เป็นถุงที่สร้างจากเวทมนตร์มอบให้ มันกว้างกว่าที่เห็นเป็นสิบเท่าเลยล่ะ

แล้วข้างในน่ะเหรอ เป็นเงินที่ถูกจัดสรรให้ผมในฐานะองค์ชาย เป็นเงินสำหรับสิบปีเลยนะ

ตอนแรกคิดว่าจะเอาไปเป็นทุนในการแย่งชิงบัลลังก์

แต่พอคุณไปสร้างความสัมพันธ์กับสมาคมการค้าให้แล้ว ก็เลยไม่จำเป็นต้องใช้ในตอนนี้

ผมจะฝากไว้กับคุณนะ

มะ...ไม่นะ!

เงินจำนวนมหาศาลแบบนี้จะให้ผมเอาไปใช้อย่างไรล่ะ!?

คุณน่ะใช้ได้มีประสิทธิภาพกว่าลีโอที่ชอบวิธีตรงไปตรงมาเยอะเลย

ผมคิดว่ามันน่าจะช่วยกอบกู้หมู่บ้านของคุณได้แน่ๆ

แล้วก็ไม่ต้องคืนเงินด้วยนะ

ถ้าอย่างนั้นก็จะเอาไปใช้ในการฟื้นฟูหมู่บ้านเลยครับ

เป็นไง?

เจ้าชาย...

ถ้าเป็นไปได้ก็อยากจะไปด้วยเลยนะ แต่ก็คงทำแบบนั้นไม่ได้

ขอโทษที่ดูแลคุณได้ไม่ถึงที่สุดนะ

ขอให้ผมได้ทำสิ่งนี้หน่อยเถอะครับ

การที่ผมจะเอ่ยเรื่องแบบนี้ตอนนี้อาจจะดูไม่เหมาะสมไปหน่อยนะครับ

ดีใจจังเลยที่คุณโดนโจมตีในครั้งนั้น

เพราะเหตุการณ์นั้นแหละ ถึงได้ได้พบกับคุณ

แล้วคุณก็ยื่นมือมาให้ผม

ความรู้สึกอุ่นใจและความสุขในตอนนั้น เป็นสิ่งที่มีแค่ผมเท่านั้นที่เข้าใจได้ครับ

ตอนนี้เข้าใจแล้วค่ะ

เหตุผลที่คุณฟีเนะไว้วางใจคุณ

ขอบคุณมากเลยค่ะ

บุญคุณนี้จะไม่มีวันลืมเด็ดขาดค่ะ

พอปัญหาของหมู่บ้านคลี่คลายแล้ว คุณก็น่าจะกลับมาช่วยได้แล้วล่ะ

ได้โปรดฝากเจ้าชายลีโอนาร์ดไว้กับคุณด้วยเถอะค่ะ

อืม ฝากน้องชายไว้ด้วยนะ

งั้นจะไปแล้วนะ

ถ้าดูเหมือนจะไหวไม่ทัน ก็ยอมแพ้แล้วกลับมาเถอะ

อืม

อาเคะ

พี่ชายเองก็ถ้าดูเหมือนจะไหวไม่ทัน ก็ควรจะยอมแพ้ไปนะ

เพราะว่าพี่สาวน่าจะรับมือได้ยากกว่าพวกขุนนางทางภาคใต้ล่ะนะ

แน่นอนอยู่แล้วล่ะ

เอาล่ะ...

ฉันจัดการเรื่องของตัวเองดีกว่า

คงจะยุ่งน่าดูเลยล่ะ

ยูร์เกน ฟอน ไรน์เฟลท อายุยี่สิบหกปี

หัวหน้าตระกูลดยุคไรน์เฟลทหนุ่มผู้ปกครองดินแดนระหว่างภาคตะวันออกและภาคใต้

แม้ว่าดินแดนเองจะไม่ใหญ่มาก แต่ก็เจริญรุ่งเรืองอย่างมากจากการค้าสินค้าพิเศษและแร่ธาตุ

ในแง่นั้นแล้ว ก็ถือว่าเหมาะสมกับคู่สมรสของพี่สาวได้เลย

พี่สาวไม่ได้เป็นคนที่ใส่ใจเรื่องเกียรติยศของตระกูลมากนัก...

“ฝีมือการต่อสู้ไม่เก่ง” งั้นเหรอ...

พี่สาวที่เป็นทหารน่าจะชอบคนเก่งๆ ล่ะนะ

ตรงนี้แหละที่น่าจะเป็นปัญหา...

ควรจะทำยังไงดี...

คุณอาโนลด์ มีรายงานมาครับ

ท่านดยุคไรน์เฟลท์มาเยี่ยมเยือนเมืองหลวงแบบไม่เป็นทางการครับ

เขาบอกว่ามาเพื่อขอบคุณฝ่าบาทอย่างไม่เป็นทางการน่ะครับ

ขอบคุณเหรอ?

เรื่องที่รับคำสู่ขอเข้าใช่ไหม?

ใช่แล้วครับ...เขาพยายามสู่ขอถึงหลายครั้ง แต่ถูกองค์หญิงปฏิเสธอยู่เรื่อยเลยครับ

สิบปีแล้วเหรอ? สิบปีเลยเหรอ!?

...ตั้งแต่สิบปีที่แล้ว

ประทับใจในดยุคที่ยังคงขอแต่งงานต่อไปแม้จะถูกปฏิเสธมานับครั้งไม่ถ้วน

ไม่รู้ว่าฝ่าบาทจักรพรรดิก็ทรงลงมือแล้วหรือเปล่า

ทรงลงมือแล้วก็เลยโยนมาให้ผมจัดการทั้งหมดนี่แหละ

อย่าเล่าเหมือนเป็นเรื่องสวยงามนักสิ

นี่มันเป็นเรื่องที่เกินความคาดหมายและยากลำบากจริงๆ นะ

ไรน์เฟลท, ดยุค...

เขาเป็นคนแบบไหนกันนะ?

ซึ...

ช่วยไม่ได้

ผมจะไปพบด้วย