ตอน 46.1: Chapter 46.1

※มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงแต่อย่างใด

เมืองใหญ่ที่สุดทางตอนใต้ วึนเม

สี่ สี่ สี่

ขอบคุณสำหรับความร่วมมือครับ/ค่ะ

ดยุค คริยูเกอร์

ไม่เป็นไรเลยครับ/ค่ะ

การให้ความร่วมมือกับผู้ตรวจการเป็นเรื่องปกติของพวกขุนนางอยู่แล้วครับ/ค่ะ

สเวน ฟอน คริยูเกอร์ พี่ชายของพระมเหสีลำดับที่ห้าแห่งจักรพรรดิ ลุงของซานดรา

เรื่องที่เกี่ยวกับทางใต้ ผมว่าการไปสอบถามกับดยุคคริยูเกอร์น่าจะดีที่สุดครับ/ค่ะ

พูดตามตรงเลยนะครับ/คะ ในมุมมองของดยุค มีขุนนางคนไหนที่ดูน่าสงสัยบ้างไหมครับ/คะ

คุณคือขุนนางที่น่าสงสัยใช่ไหมครับ

ก็คงเป็นเพราะผมเป็นคนคอยจับตาดูอยู่แล้วล่ะครับ

เชือกที่ผูกไว้กับขุนนางแถวชายแดนมันคลายออกไปนิดหน่อยน่ะครับ

“คลายออกไปนิดหน่อย”เหรอครับ

เป็นคำพูดที่หาข้ออ้างได้ง่ายดีนะ

แต่ถ้ามีแค่นั้นก็ยังจะไล่ตามไม่ได้อยู่ดี

ต้องคอยจับตาดูการเคลื่อนไหวของเขาแล้วล่ะ...

ช่วงนี้มีอะไรเปลี่ยนไปบ้างไหมครับ

แล้วก็อันนั้นด้วยนะครับ

เฮ้! ขอบคุณมากเลยครับ

เปลี่ยนไปเหรอ? อืม... ก็ไม่แน่ใจเหมือนกันนะ

อย่างนั้นเหรอครับ ขอบคุณมากครับ

การรวบรวมข้อมูลในเมืองนี้ไร้ความหมายเลยสินะ...

ซื้อของเสร็จแล้ว

จะทำยังไงจนกว่าการประชุมของคุณเลโอนาร์ดจะเสร็จสิ้นนะ...

ขอโทษด้วยนะ

มีเรื่องอยากจะถามหน่อย...

อ๊ะ...

หืม คนแถวนี้มันเย็นชาจังนะ

โอ้! ขอโทษนะ ช่วยพาไปถึงประตูเมืองหน่อยได้ไหมครับ

คุณตาเป็นอะไรไปเหรอครับ?

ข้าเนี่ยเป็นคนหลงทางง่าย เลยหลงมาสามวันแล้วเชียว

สามวันเลยเหรอครับ!?

แย่จังเลยนะครับ งั้นให้ช่วยนำทางให้ไหมครับ

ไม่เป็นไรเลยครับ/ค่ะ ขอบคุณมาก ขอบคุณมากเลย

ก็เพราะว่าเป็นคนแคระนี่แหละ ถึงไม่มีใครยอมฟังเลย เลยลำบากใจอยู่เลยล่ะ

เป็นอย่างนั้นเองเหรอครับ/คะ แย่จังเลยนะครับ/คะ

ลูกสาวของท่านนี่โชคดีจริงๆ เลยนะที่มาเจอข้า

ดิฉันเองก็... เพราะได้รับการช่วยเหลือในยามที่ลำบากค่ะ

ไม่สิ... จะเรียกว่าว่ายังได้รับการช่วยเหลืออยู่ก็คงจะดีกว่าครับ/ค่ะ

โอ้? ลูกสาวก็ลำบากเหมือนกันนี่นา

อืมม

นี่ก็คงเป็นบุญอะไรสักอย่าง คงมีอะไรที่เป็นประโยชน์บ้างล่ะนะ

ไม่เป็นไรเลยครับ/ค่ะ ไม่ต้องเกรงใจเลย

คนหนุ่มสาวอย่าได้เกรงใจเลย รอสักครู่นะ

คุณตาครับ ทางนี้ครับ ทางนี้

คอน

หืม? โอ้! ทางนั้นเหรอ

มันน่าจะอยู่แถวนี้แหละนะ...

แปลกจังนะ...

คุณตาครับ ถึงประตูเมืองแล้วครับ

โอ...? โอ้! จริงด้วย จริงด้วย

กำลังหาของขวัญให้คุณหนูอยู่ เลยลืมเป้าหมายไปเลย!

จะให้สิ่งนี้กับคุณหนูนะ

นี่มัน...?

ขลุ่ยที่ทำจากต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์นั่นน่ะ

เวลาที่ลูกสาวของข้าต้องการความช่วยเหลือจริงๆ ก็ลองเป่าดูนะ

พวกพ้องของลูกสาวคงจะรู้ที่อยู่ของลูกสาวได้แน่ๆ

จะรับไว้ได้อย่างไรกันครับ!

คุณตาเก็บไว้เถอะครับ!

ข้าไม่เป็นไรหรอก ให้ลูกสาวเป็นคนเก็บไว้เถอะ

ต้องเป่าให้ดีล่ะนะ

การไปขอความช่วยเหลือจากใครมันไม่ใช่เรื่องไม่ดีเลยนะ

...

ยังไงซะ มนุษย์ก็ไม่ใช่ว่าจะแย่ไปซะทั้งหมดนี่นา

เอาล่ะ ต่อไปจะไปทางไหนดีล่ะนะ

มีเสียงเรียกข้าอยู่ไหมนะ

หนึ่งสัปดาห์หลังจากออกจากเมืองหลวงแล้ว—

ยินดีต้อนรับสู่เมืองหลวงแห่งอาณาเขตของเรา เอลท์ส ครับ

นี่คือคฤหาสน์ของเราครับ

ในที่สุดก็มาถึงนะครับ

เป็นการเดินทางที่ยาวนานมาก มาพักผ่อนให้สบายก่อนดีไหมครับ

ถ้าเป็นไปได้ อยากจะอาบน้ำจังเลยครับ

ฝากไว้กับพวกเราได้เลยครับ คฤหาสน์ของเรามีโรงอาบน้ำขนาดใหญ่ตามสไตล์คุณแม่เลยครับ

นั่นน่าสนุกจัง

คุณยูร์เกนครับ!

ท...เป็นเรื่องใหญ่แล้วครับ!

ท่านชายเพิ่งมาถึงเมื่อครู่นี้ครับ!

อ่า รู้แล้ว มากับผมเอง

ฉะ... ไม่ใช่ครับ! ไม่ใช่ท่านชายอาร์โนลด์...

พอเรียกว่าท่านชายมันก็ทำให้สับสนน่ะครับ

อยากให้เรียกท่านว่าท่านจอมทัพมากกว่าครับ

ริ...

รีเซะ คุณพี่...!?