
หมู่บ้านฮีน่าทางใต้ของจักรวรรดิ
※มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่ได้เกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงใดๆ เลย

ยินดีที่ได้รู้จักครับ ท่านผู้ใหญ่บ้าน
ผมคือเจ้าชายลำดับที่แปด ลีโอนาร์ด เลิร์คส์ อาร์ดลอร์ ครับ
ผมชื่อเหมา เป็นผู้ใหญ่บ้านของหมู่บ้านฮีน่าครับ
ขอบคุณมากเลยนะครับที่เสด็จมาถึงหมู่บ้านเล็กๆ แบบนี้ด้วยพระองค์เอง
ไม่เป็นไรครับ ไม่ว่าจะเป็นหมู่บ้านแบบไหน ก็เป็นหมู่บ้านของจักรวรรดิทั้งนั้นแหละครับ
เพราะเหล่าเชื้อพระวงศ์มีหน้าที่รับผิดชอบต่อประชาชนทุกคนครับ

ตกใจเลยนะเนี่ย ฝาแฝดนี่ต่างกันขนาดนี้เลยเหรอ?
ถึงพี่ชายจะทำตัวเป็นใหญ่โตก็เถอะนะ
คุณคือคุณอาเบล นักผจญภัยระดับเอที่พี่ชายคุณขอมาใช่ไหมครับ?
อ่า ใช่แล้ว
ให้มาช่วยคุ้มกันหมู่บ้านชายแดนด้วยเงินรางวัลที่มันโคตรจะไร้สาระเลย เจ้าองค์ชายนั่น
จนกระทั่งมาถึงที่นี่
พวกเราทุกคนก็หวาดกลัวกันหมดเลยว่าจะมีสัตว์ประหลาดอะไรออกมา
แล้วหมู่บ้านนี้เป็นยังไงบ้างครับ?

หมู่บ้านที่สงบสุข ไม่มีสัตว์ประหลาดเลย
พวกมันจะไม่เข้ามาวุ่นวายกับชาวบ้านถ้าเห็นว่าพวกเราตั้งรับหมู่บ้านไว้ แต่ก็เห็นมันอยู่บ่อยๆ นะ
แต่ก็มีพวกที่เหมือนกับว่าจับคนไปได้ออกมาอยู่เรื่อยๆ
แต่มันก็ไม่สมกับค่าตอบแทนที่บ้าบอพวกนั้นเลย
เป็นภารกิจที่ง่ายๆ น่ะ
แต่ที่ยากคือหลังจากนี้แหละ
ผมจะออกไปตามล่าแก๊งจับคนพวกนั้นเอง
น่าจะเจ้าเมืองที่ปกครองหมู่บ้านนี้ก็มีส่วนเกี่ยวข้องด้วยล่ะมั้ง
โอ้? มีหลักฐานอะไรล่ะ?

ตอนที่ผมมาถึง พวกขุนนางทางใต้ก็น่าจะรู้แล้วว่าเป้าหมายของผมคือปัญหาผู้พลัดถิ่น
ถ้าพวกเขาสามารถมองข้ามเรื่องหมู่บ้านผู้พลัดถิ่นไปได้
ก็คงจะทำตัวเหมือนกำลังดูแลในฐานะขุนนางอย่างเร่งรีบ
แต่ถึงอย่างนั้น พอผมแสดงท่าทีว่าจะแวะที่เมืองของเจ้าผู้ครองแคว้นอย่างบัสซาว
เจ้าผู้ครองแคว้นก็รีบพยายามติดต่อกับใครสักคนทันที
รีบร้อนก็เพราะกลัวจะถูกจับตามอง... เป็นการเคลื่อนไหวที่มากพอจะทำให้เกิดความสงสัยได้เลยล่ะ

นึกว่าแค่แวะมาเล่นๆ ซะอีก แต่กลับทำอะไรไว้เยอะแยะเลยนี่นา
สมกับที่เป็นข่าวลือเลยนะ เก่งจริงๆ
แล้วคุณคิดว่ายังไงกับเรื่องนี้ล่ะครับ
ผมเองยังไม่ได้ทำอะไรให้เป็นชิ้นเป็นอันเลยครับ
คนที่สร้างความไว้วางใจของสองประเทศในฐานะทูตผู้มีอำนาจเต็ม คือพี่ชายที่ปลอมตัวมานั่นแหละครับ
ตอนงานเทศกาลล่าสัตว์ ผมก็แค่เป็นคนนำกองอัศวินเท่านั้นเอง
ตั้งแต่เข้ามาเกี่ยวข้องกับการแย่งชิงบัลลังก์ ผมก็ไม่ได้ทำอะไรเลย
ไม่ทำอะไรด้วยตัวเองเลย
คนที่ไม่ได้ทำอะไรด้วยตัวเอง แล้วต้องรอให้ใครมาแต่งตั้งให้ได้ครองบัลลังก์แบบนี้ ไม่คู่ควรกับตำแหน่งจักรพรรดิเลย
...
ถ้าหากว่าแม้แต่ปัญหาทางชายแดนทางใต้ยังแก้ไขไม่ได้
การเป็นจักรพรรดิก็คงเป็นแค่ความฝันที่ไกลเกินเอื้อมไปแล้วล่ะนะ

ไม่ประมาทนี่เป็นเรื่องที่ดีนะ
แต่ว่าอย่าให้รีบจนลืมแก่นแท้ไปล่ะ?
แน่นอนครับ
สิ่งแรกที่ต้องคิดคือเรื่องของหมู่บ้านกับพวกที่ถูกลักพาตัวครับ
...รินเป็นคนใจดีนะ...
ถึงแม้ว่าตัวเองจะลำบากที่สุด แต่ก็ไม่แสดงออกมาเลย
แล้วก็ลงมือทำเพื่อหมู่บ้าน
...สำหรับรินเฟีย ไม่ได้ถามอะไรเลยนะ
แค่คิดว่าในเมื่อเธอตั้งใจจะออกจากหมู่บ้านแล้ว ก็น่าจะมีเรื่องใหญ่ๆ เกิดขึ้นแน่ๆ
ครับ...

ครั้งแรกที่มีพวกจับคนไปเมื่อสิบเอ็ดปีก่อนครับ
เป็นพี่สาวของรินที่อายุมากกว่าสามปีครับ
ตอนที่รินยังอายุห้าขวบอยู่เลยครับ
และคนที่ถูกจับไปเป็นคนสุดท้ายคือ น้องสาวของรินที่อายุน้อยกว่าหกปีครับ
มันเป็นวันที่รินต้องนอนซมเพราะอาการป่วย...

ในบรรดาพี่น้อง พวกเขาคนนั้นเท่านั้นที่ไม่ใช่ตาสองสี
คงเป็นเพราะเรื่องนั้นนี่แหละที่ทำให้รู้สึกผิด
เพราะว่าพวกที่ถูกจับไป มักจะเป็นพวกตาสองสีเสมอ
เมื่อสิบเอ็ดปีก่อน พวกผู้พลัดถิ่นเผ่าคนแคระก็หลั่งไหลเข้ามาในประเทศจำนวนมาก
และพวกนักจับคนก็ออกล่าพวกเผ่าพันธุ์ลูกผสมหรือพวกที่มีพลังพิเศษอย่างคึกคัก
แม้ว่าจะลดความถี่ลงไปแล้วตั้งแต่ที่องค์จักรพรรดิประกาศว่าผู้พลัดถิ่นทุกคนคือพลเมืองของจักรวรรดิ
แต่หมู่บ้านของเราก็ยังถูกเล็งอยู่เรื่อยๆ
ไม่มีใครมาช่วยเลยสักคน
ก็เพราะพวกเราเป็นพวกผู้พลัดถิ่นไงล่ะ

...เพราะงั้นรินเฟียถึงมาหาพวกเราสินะครับ
เป็นความรับผิดชอบของส่วนกลางที่ไม่สามารถใส่ใจถึงพื้นที่ชายแดนได้เลย
ขออภัยด้วยครับ
เอ่อ...ไม่สิ ไม่ได้ตั้งใจจะพูดแบบนั้นนะครับ...
ไม่ว่าจะขอโทษสักแค่ไหน บาดแผลในใจก็คงจะหายไม่สนิทหรอกครับ...
ถึงจะรับปากไม่ได้ว่าจะนำกลับมาให้ได้แน่ๆ
แต่จะออกค้นหาพวกชาวบ้านที่ถูกจับไปอย่างเต็มที่เลยครับ
แล้วก็จะทำให้ความผิดของเจ้าผู้ครองแคว้นกระจ่างด้วยครับ
ตอนนั้นฝ่าบาทจักรพรรดิก็จะทรงตัดสินอย่างยุติธรรมให้เองล่ะครับ
ขอบคุณครับ ขอบคุณมากๆ เลยครับ...!
อ่า... ถึงจะพูดแบบนั้น แต่ก็คิดว่ามันจะปวดกระดูกแย่เลยนะ?
ก็คงอย่างนั้นล่ะครับ
พวกที่มาสอดแนมหมู่บ้านนี่ ดูจากท่าทางและอุปกรณ์แล้วเป็นมืออาชีพเลยนะ
มันเป็นธุรกิจที่ทำเงินได้สมบูรณ์แบบเลยล่ะ
ใช่ครับ ก็แสดงว่าเบื้องหลังมันมีองค์กรใหญ่ๆ อยู่
เจ้าผู้ครองแคว้นที่ปกครองหมู่บ้านนี้ ถึงจะไม่ได้เป็นเจ้าผู้ครองแคว้นที่ใหญ่โตอะไรนัก
น่าจะเป็นแค่ถูกใช้เป็นเครื่องมือเท่านั้นล่ะครับ
อาจจะมีพวกขุนนางจากทั่วทั้งภาคใต้เข้ามาเกี่ยวข้องด้วยนะ
ถ้าปล่อยไว้แบบนี้ อาจจะไปกระตุ้นให้เกิดการกบฏทางใต้ขึ้นมาก็ได้นะ?
ถ้าเป็นแบบนั้นก็ถือว่าพลาดมหันต์เลยสิครับ
การไม่เข้าไปยุ่งคงเป็นทางที่ฉลาดที่สุดแล้วล่ะนะ แต่ผมรู้สึกว่าต้องรับฟังแล้วต้องช่วยเขาครับ
คนที่รู้สึกอยากจะช่วยคนอื่น แต่กลับช่วยพวกเขาไม่ได้เนี่ยนะ จะเป็นจักรพรรดิได้ยังไงกันล่ะ?
เรื่องนั้นผมไม่รู้สิ
แต่ถ้าให้เลือกว่าอยากให้ใครเป็นจักรพรรดิมากกว่ากันล่ะก็...
อยากให้องค์จักรพรรดิเป็นคนช่วยคนที่อยากจะช่วยมากกว่านะ
ใช่ไหมครับ
เพราะงั้นผมเลยมาที่นี่เพื่อจะทำตามใจตัวเอง
มีรางวัลตอบแทนที่สูงมากเลยนะครับ
ขอโทษด้วยนะครับ แต่จะให้คุณช่วยทำงานให้ได้ไหมครับ?
ครับๆ ตามบัญชาเลยครับ...
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/13)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ

ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง

ปรมาจารย์ดาบชั้นเซียนมาตบเกรียนถึงเมืองกรุง

ชีวิตตัวประกอบอย่างตูช่างอยู่ยากในโลกเกมจีบหนุ่ม (ภาคสาธารณรัฐ)

บันทึกจอมราคะไร้เทียมทานในต่างโลก

เรย์ไวท์ จอมเวทดาบเหมันต์

จันทรานำพาสู่ต่างโลก

สตรีศักดิ์สิทธิ์เกิดใหม่ แต่ไม่ขอบอกใครนะคะ

เคลียร์ต่างโลกกับเทพธิดาที่ไร้ผู้ศรัทธา

ตำนานดาบและคทาแห่งวิสตอเรีย

ผมถูกเพื่อนที่เชื่อใจหลอกไปฆ่า เลยใช้กิฟต์สุ่มกาชาพาพวกพ้องเลเวล 9999 กลับมาล้างแค้น

เกิดใหม่เป็นอัศวินเกราะหนักผู้ถูกขับไล่แต่ใช้ความรู้จากเกมจนไร้เทียมทาน
