ตอน 53.2: Chapter 53.2

อย่าดูถูกตัวเองมากเกินไปเลย

เธอก็ติดตามกองทัพของเรามาด้วยนี่นา

เธอก็เติบโตขึ้นทั้งร่างกายและจิตใจแล้วนะ

ดังนั้นก็ฝากยูร์เกนไว้ด้วยนะ?

ฝากไว้ให้เลยครับ

เพราะเขาเป็นพี่เขยในอนาคตของผมไงครับ

ยังไม่ได้ตัดสินใจแบบนั้นนะ

เป็นไงบ้างครับ?

ผมว่าเมื่อกี้เท่มากเลยนะ

อย่าดูถูกสิ

※มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่ได้เกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงใดๆ ทั้งสิ้น

ถ้าเป็นยูร์เกนแล้ว ทำขนาดนั้นมันก็เป็นเรื่องปกติอยู่แล้วล่ะ

ทำได้แล้ว!

จัดการมอนสเตอร์ได้หมดแล้ว...!!

จบแล้วสินะ

ถ้าอย่างนั้นก็เปิดได้แล้วล่ะ

!?

นะ...อะไรกัน...

เฮนะ...

เฮนะ

คา...เข้า...ไม่ได้...

เป็นพวกที่น่าดูแลจริงๆ เลยนะ

ขอประทานอภัยครับ ฝ่าบาท...

จะขอโทษเรื่องอะไรกันล่ะ ท่านดยุค

ว่าแต่แบบนั้น ไปพักผ่อนให้สบายก่อนเถอะครับ

ฝ่าบาทก็อยากจะไปช่วยน้องชายเหมือนกันนี่นา...

เป็นเพราะความไร้ความสามารถของผมเอง...

วันนี้คุณนี่สุดยอดเลยนะ

ถ้ามีใครมาหัวเราะว่าไร้ความสามารถ พี่สาวจะฟันให้เลยล่ะ

แต่ว่า... คุณนี่...

ผมไม่เป็นไรหรอกครับ

ถ้าการที่ผมอยู่ตรงนี้ทำให้พี่สาวก้าวต่อไปได้ ผมก็คิดว่าทำหน้าที่ของตัวเองได้สมบูรณ์แล้วล่ะครับ

อย่างนั้นเหรอครับ...

ขอบคุณสำหรับความเหนื่อยยากครับ ท่านดยุค

ไม่นานเราก็น่าจะได้เรียกคุณเป็นพี่เขยแล้วล่ะครับ

กัตตะ

...เอาล่ะ

ผมก็จะขอพักที่กระท่อมฝั่งโน้นเหมือนกันครับ

ส่วนที่เหลือก็ฝากด้วยนะครับ

ช่วยไว้ได้มากเลยครับ ขอบคุณมากครับ

ทิ้งภาพลวงตาของผมไว้... แล้วก็

คงจะไม่มีใครเข้ามาในห้องขององค์ชายโดยไม่ได้รับอนุญาตหรอกนะ...

อย่างกรณีของฟีนเนะน่ะนะ

ท่านดยุคก็มีโอกาสจะเข้ามาที่นี่หลังจากตื่นแล้ว

จะตั้งเขตแดนป้องกันคนไว้ดีไหม

เตรียมพร้อมเรียบร้อยแล้วใช่ไหม?

ยินดีต้อนรับกลับมาครับ ท่านอาร์โนลด์

แน่นอนอยู่แล้วครับ

ดีเลย

ถึงเวลาซุ่มเคลื่อนไหวแล้ว อันยากุ จิกัน