ตอนที่ 57.2

ว่าแต่ไอ้ปีศาจที่แย่งร่างของคุณจิอิซังไปนี่มันก็เป็นปีศาจเหมือนกันนะ

ถึงกับต้องระดมทหารองครักษ์และตระกูลดยุคเลยเชียว

ในเมื่อมีที่สิงสถิตอยู่ ก็ต้องมีผู้เรียกออกมาอยู่แน่ๆ

ตัวที่ทำให้การดำรงอยู่มันคงที่น่ะ ต้องเป็นผู้เรียกแน่ๆ

อยู่ข้างในลูกแก้วนั่นสินะ?

...ถ้างั้นเหรอ?

ก็แค่ช่วยผู้เรียกออกมาจากลูกแก้วสีดำนั่นก็พอ

มอนสเตอร์จำนวนบ้าๆ นี่ก็เป็นผลพลอยได้ที่พวกมันเรียกเจ้าออกมาไม่ใช่เหรอ?

ยอดเยี่ยมจริง ๆ

เป็นคำตอบที่เกือบสมบูรณ์แบบเลยล่ะ

จริงอยู่ที่ใจกลางเมืองมีรูเปิดที่เชื่อมระหว่างโลกปีศาจกับโลกนี้

แล้วฉันก็ถูกอัญเชิญมาด้วยรูนั้น

และรูนั้นก็ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ

แล้วก็มีมอนสเตอร์หลั่งไหลมาจากโลกปีศาจ

※มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องแต่ง ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใด ๆ กับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริง

ทุกอย่างก็เป็นไปตามที่แกพูดเลย

... ยกเว้นอย่างเดียวต่างหาก

อะไรเหรอ?

คนที่ถูกอัญเชิญมาน่ะ...

พวกเราน่ะ

ทะลุผ่านเขตตรวจจับของฉันไปได้เหรอ!?

ตายซะ

ลินฟิอา!?

คุณเลโอนาร์โดปลอดภัยดีใช่ไหมครับ

ชิ!

หายตัวไปแล้วเหรอ!?

!!

รินฟิอา

อย่ามาขวางทางนะ!

เพราะว่าปีศาจนั่นแหละที่มาขวางทางมนุษย์ต่างหากล่ะ

แย่แล้ว...!

ไม่ไหวาาาา!

ชิ...

ฉันถอยก่อนนะ บารัม

อะไรนะ เสียงเมื่อกี้มัน...

ตั้ก

รับทราบแล้ว

ผู้หญิงคนนี้คงไม่ไหวแน่

ซิมฟา...?

อะไรกัน...?

เสียงนั้นมันซิมฟา...

เสียงของน้องสาวที่ถูกลักพาตัวไปต่างหาก!!