MANGA-TH.NET
พื้นที่โฆษณา
Sasaki to Pi-chan: Isekai de Slow Life o Tanoshi Mou Toshitara, Gendai de Inou Battle ni Makikomareta Ken – Mahou Shoujo Up o Hajimeta You Desu หน้า 1
...ปี้จัง
ที่นี่ที่ไหนเหรอ?
เป็นโลกที่ฉันอาศัยอยู่จนกระทั่งได้เกิดใหม่เป็นร่างนี้
เมืองเล็กๆ ในอาณาจักรเฮลตซ์...
ชื่อว่าเอทเรียม
ต่างโลกเหรอ...?
อะ ...ว่าแต่ฉันเท้าเปล่านะ
...ถึงจะสงสัยไปหลายอย่าง แต่สัมผัสที่เท้ามันสมจริงเกินไป
...ใช่แล้วสินะ
แถมยังใส่ชุดวอร์มทั้งบนและล่างอีก รู้สึกไม่ค่อยมั่นคงเลย
Sasaki to Pi-chan: Isekai de Slow Life o Tanoshi Mou Toshitara, Gendai de Inou Battle ni Makikomareta Ken – Mahou Shoujo Up o Hajimeta You Desu หน้า 2
...อย่างน้อยก็รู้แล้วว่าที่นี่มันต่างโลก
แต่ว่ามันเกี่ยวอะไรกับการหาเงินล่ะครับ?
พวกเราสามารถเดินทางไปมาระหว่างโลกนี้กับโลกถัดไปได้อย่างอิสระ
...แล้วยังไงเหรอ?
ก็แค่ทำการค้าขายระหว่างสองโลกน่ะ
=
ของที่โลกโน้นราคาถูก อาจจะขายได้แพงในโลกของเราก็ได้นะ
ฟุ
ในทางกลับกัน ของที่ราคาถูกในโลกของเรา อาจจะขายได้แพงในโลกโน้นก็ได้
...ถ้าเป็นแบบนั้น บนโต๊ะอาหารของผมก็จะมี ชาโตว์เบรียนเนื้อโกเบวางอยู่
เข้าใจแล้ว...จริงด้วย
ผมเข้าใจแล้วสิ่งที่บีจังพยายามจะบอก
Sasaki to Pi-chan: Isekai de Slow Life o Tanoshi Mou Toshitara, Gendai de Inou Battle ni Makikomareta Ken – Mahou Shoujo Up o Hajimeta You Desu หน้า 3
แต่ถึงอย่างนั้น ก็น่าจะต้องใช้เวลาพอสมควรในการสร้างระบบที่มั่นคงเสียก่อน
...ก็เพราะว่าสิ่งที่เขาเสนอมาคือการ "แปลงสิ่งของจากต่างโลกให้เป็นเงิน" น่ะ
พูดง่ายๆ ก็คือมันเหมือนกับการ "หมุนเวียนสินค้าที่ถูกขโมยมา" นั่นแหละ
ยิ่งไปกว่านั้น ถ้ามันเชื่อมโยงไปถึง
ชาโตว์เบรียนที่วางอยู่บนโต๊ะอาหารทุกวันล่ะก็ ค่าใช้จ่ายต่อปีคงจะเกิน 20 ล้านไปแล้วมั้ง
นี่ไม่ใช่จำนวนเงินที่สามารถมองข้ามได้เลยนะ แหม
แต่ว่า ฮีจัง มันอาจจะลำบากทีเดียวเลยนะ
ทำไมล่ะ?
อย่างเช่น ต่อให้เราไปเก็บทองคำหรือสมบัติจากโลกนี้แล้วเอาไปไว้ที่โลกโน้น แต่ถ้าไม่มีวิธีแลกเป็นเงินนี่สิ
เพราะถ้าโดนถามว่า "เอามาจากไหนเหรอ?" แล้วพวกเราจะอธิบายไม่ได้ไง
...ทำไมล่ะ?
ถ้าเราอธิบายเรื่องสิ่งของจากต่างโลกตรงๆ ล่ะก็ มันคงจะกลายเป็นเรื่องใหญ่แน่ๆ เลย
Sasaki to Pi-chan: Isekai de Slow Life o Tanoshi Mou Toshitara, Gendai de Inou Battle ni Makikomareta Ken – Mahou Shoujo Up o Hajimeta You Desu หน้า 4
เงียบไปเลยดีกว่าไหมล่ะ?
มันก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นอย่างนั้นได้นี่นา
ถ้าพวกมนุษย์เงินเดือนที่เหมือนคนไร้ที่พึ่งอย่างคุณ มาเอาของมีค่ามาฝากที่ร้านรับจำนำซ้ำๆ ล่ะก็
พูดอย่างแน่นอนเลยนะว่ามันจะถูก ส่งเรื่องไปให้ตำรวจตรวจสอบ
ร้านรับจำนำส่วนใหญ่ก็ประสานงานกับตำรวจค่อนข้างใกล้ชิดนะ
แล้วเวลาโดนถามว่าได้มันมาจากที่ไหน...
วิธีที่จะผ่านการสอบสวนไปได้ ตอนนี้ฉันนึกไม่ออกเลย
ถึงจะแลกเป็นเงินได้สำเร็จ ก็จะถูกจับได้แน่นอนตอนยื่นแบบแสดงรายการภาษี
เพราะในประเทศญี่ปุ่น การหมุนเวียนของเงินเยนมันถูกจัดการไว้อย่างแม่นยำมากเลยล่ะ
Sasaki to Pi-chan: Isekai de Slow Life o Tanoshi Mou Toshitara, Gendai de Inou Battle ni Makikomareta Ken – Mahou Shoujo Up o Hajimeta You Desu หน้า 5
แม้ว่าจะไม่ผ่านบัญชีธนาคาร เจ้าหน้าที่สรรพากรก็มีวิธีตรวจสอบกระแสเงินของเราอยู่ดี
อย่างเช่น การจะพูดออกมาได้ว่า "เราเอาทองคำกับสมบัติมาจากต่างโลก" อะไรทำนองนั้นน่ะ
ถ้าสามารถแลกเป็นเงินและเสียภาษีได้อย่างตรงไปตรงมาก็คงจะดีที่สุดแล้ว แต่ว่ามันมีเงื่อนไขว่าสินค้ามันเป็นของจากต่างโลก ซึ่งมันไม่มีทางลงตัวเป๊ะๆ ได้เลย
ถ้าจะให้การค้าเกิดขึ้นได้ ก็คงไม่มีทางอื่นนอกจากต้องคิดหาวิธีที่ดีๆ ให้ได้น่ะ
Sasaki to Pi-chan: Isekai de Slow Life o Tanoshi Mou Toshitara, Gendai de Inou Battle ni Makikomareta Ken – Mahou Shoujo Up o Hajimeta You Desu หน้า 6
ーーก็คือปัญหาในการแลกเปลี่ยนสิ่งของระหว่างโลกแบบนั้นน่ะ
ยิ่งไปกว่านั้น ก็ได้เล่าให้พีจังฟังไปแล้วว่ามันถูกควบคุมอย่างเข้มงวดทั้งเรื่องภาษีและเรื่องเงินน่ะ
ーーก็เป็นแบบนั้นไงล่ะ
Sasaki to Pi-chan: Isekai de Slow Life o Tanoshi Mou Toshitara, Gendai de Inou Battle ni Makikomareta Ken – Mahou Shoujo Up o Hajimeta You Desu หน้า 7
ระบบของประเทศคุณนี่มันยุ่งยากน่าดูเลยนะ
ใช่แล้วล่ะ
แต่ว่า ผมว่ามันเป็นระบบที่ยอดเยี่ยมมากเลยนะ
อืมมม
เข้าใจได้ง่ายกว่าที่คิดแฮะ...ฉลาดจริงๆ นะ พีจัง
ถ้าเอาวิดีโอที่เขาพูดอย่างร่าเริงและมีไหวพริบของเขาไปลงยูทูบ ก็เป็นทางลัดไปหาชาโตว์เบรียนได้เลยล่ะ...
กดติดตาม
ด้วยนะ!!
น่าสงสารก็เลยจะหยุดไว้ก่อนนะ แต่ว่า
ถึงจะเอาของที่คนทั่วไปหาได้ง่ายๆ ไปขายในงานประมูลหรือตลาดมือสองก็ตาม
แต่ก็คงจะซื้อชาโตว์เบรียนเนื้อโกเบสำหรับมื้ออาหารทุกวันไม่ได้หรอกนะ...
เพราะฉะนั้น การทำให้สิ่งที่ฮีจังพูดเป็นจริง อาจจะต้องใช้เวลาสักหน่อยนะ
ถ้างั้นก็ช่วยไม่ได้ การได้สนุกในโลกโน้นก็ถือว่าน่าชื่นชมแล้ว
หืมมม...
ในเมื่อคุณเสนอมาแล้ว ก็รู้สึกค่อนข้างรู้สึกผิดเลยนะ
Sasaki to Pi-chan: Isekai de Slow Life o Tanoshi Mou Toshitara, Gendai de Inou Battle ni Makikomareta Ken – Mahou Shoujo Up o Hajimeta You Desu หน้า 8
แทนที่จะเป็นแบบนั้น ก็แค่สนุกกับโลกของเราไปก็พอ
แบบนั้นก็ไม่เป็นไรไม่ใช่เหรอ?
ถึงจะสนใจอาหารหรือความบันเทิงของโลกโน้นไม่หมด แต่ก็ต้องใช้เวลาอีกนานนี่นา ไม่จำเป็นต้องรีบร้อนก็ได้
แน่นอนอยู่แล้ว
...ถ้าเราอดทนรอสักพัก สถานการณ์ก็น่าจะเปลี่ยนไปบ้างล่ะนะ
ในโลกของเราเนี่ย มันไม่มีระบบแบบนั้นเหรอ?
มีระบบภาษีอยู่ครับ แต่ก็ไม่ได้เข้มงวดขนาดนั้น
อย่างนั้นเหรอ
ถ้าเป็นแบบนั้นก็น่าจะไม่เป็นปัญหาอะไรนะ
แล้วก็ อีกอย่างนะ ผมก็กังวลเรื่องต่างๆ มาตั้งแต่เมื่อกี้แล้วล่ะ...
Sasaki to Pi-chan: Isekai de Slow Life o Tanoshi Mou Toshitara, Gendai de Inou Battle ni Makikomareta Ken – Mahou Shoujo Up o Hajimeta You Desu หน้า 9
แบบนี้มองไปเรื่อยๆ ก็เจอแต่ของที่ไม่เคยเห็นเลย รู้สึกอยากจะเที่ยวดูสักหน่อยน่ะ
ถ้าสามารถเดินทางไปมาระหว่างโลกได้เนี่ย ก็อยากจะใช้ช่วงวันหยุดนี้ที่นี่แหละนะ
งั้นก็ตกลงตามนั้นเลยนะ
ใช่แล้วล่ะ
วันนี้เราก็ตกลงกันได้แล้ว เลยกลับมาที่ห้องเดิมกันนะ
Sasaki to Pi-chan: Isekai de Slow Life o Tanoshi Mou Toshitara, Gendai de Inou Battle ni Makikomareta Ken – Mahou Shoujo Up o Hajimeta You Desu หน้า 10
วันรุ่งขึ้น ก็...
โอ้...
มันแค่ชั่วพริบตาจริงๆ ด้วย...
นี่ไง ที่บอกไปแล้วไม่ใช่เหรอ?
ว่าแต่ คุณเองก็เคยเจอมาแล้วเมื่อวานนี่นา
...อันนั้นน่ะ ผมคิดว่ามันเป็นวิธีที่จะไปต่างโลกน่ะ
แนวคิดพื้นฐานมันก็เหมือนกันอยู่แล้ว
มันอาจจะเป็นอย่างนั้นก็เถอะ แต่ว่ามันก็ยังน่าประหลาดใจอยู่ดีไม่ใช่เหรอ?
ผมลองขอให้ใช้เวทมนตร์ดู เพราะเขาบอกว่าใช้เวทมนตร์แล้วจากบ้านไปบริษัทมันแค่ชั่วพริบตา เลยลองขอมาดูหน่อย...
เวทมนตร์ที่ใช้เคลื่อนย้ายนี่ ผมก็ใช้ได้เหมือนกันเหรอ?
ตอนนี้เจ้ามีพลังเวทของข้าแล้ว ถึงแม้จะมีพลังที่จำเป็นสำหรับการใช้เวทก็ตาม แต่ก็ยังใช้เวทไม่ได้อยู่ดี
แต่ถ้าไม่ละเลยการฝึกฝนในแต่ละวัน สักวันหนึ่งเจ้าก็จะสามารถใช้มันได้เหมือนกัน
เดี๋ยวกลับจากที่ทำงานแล้วจะบอกให้ฟังเอง
เอ๊ะ นั่น...อยากจะรู้รายละเอียดอีกหน่อยน่ะ...
แต่ว่า ขึ้นอยู่กับบางอย่าง อาจจะต้องใช้เวลาหน่อยนะ
จริงเหรอ? ขอบคุณนะ บีจัง
ถ้างั้นข้าจะรออยู่ที่บ้านเจ้าเองนะ
เรื่องการเข้าห้องน้ำ เจ้าจะทำในกระบะทรายให้เรียบร้อยใช่ไหม?
ไม่เป็นไรครับ รับทราบครับ
จำเรื่องการเข้าห้องน้ำได้ในวันเดียวเลย ช่างเป็นนกกระจอกที่ฉลาดจริงๆ เลยนะ
แบบนี้ก็ราคาแค่ 3,000 เยนต่อตัว ถือว่าคุ้มค่าเลยนะ
แต่ว่า ทำไมถึงได้ถูกกว่าตัวอื่นนิดหน่อยล่ะ...
บรรยากาศที่ที่ทำงานก็เป็นไปตามปกติ
เป็นบริษัทการค้าขนาดกลางที่ไม่ได้มีชื่อเสียงโด่งดังอะไรเป็นพิเศษ ก็เป็นแบบนี้แหละ
ยอดขายก็ไม่หวือหวา เงินเดือนก็ไม่โดดเด่น แน่นอนว่าชีวิตที่ไม่มีค่าล่วงเวลาเนี่ย มันตึงมือมาตั้งแต่ตอนที่เพิ่งเข้าทำงานเลยล่ะ
ถึงอย่างนั้น การที่ไม่สามารถเปลี่ยนงานได้ ก็เป็นปัญหาของตัวผมเองที่เพิ่งจะรู้ตัวว่าตัวเองก้าวเข้าสู่ช่วงสามสิบต้นๆ ไปแล้ว
สำหรับตัวผมที่ผ่านยุคหิมะการจ้างงานมาแล้ว สังคมนี่มันน่ากลัวจริงๆ เลยนะ!
ไม่ผ่าน
เพราะฉะนั้นถึงได้ถูกใช้แรงงานแบบนี้มาจนถึงวันนี้
...แล้วก็น่าจะถูกใช้ต่อไปจนกว่าจะตายสินะ
กลางคืนนี่มันเริ่มจะเย็นแล้วสิ...
ยินดีต้อนรับกลับมานะ
อากาศเริ่มจะหนาวขึ้นแล้วนะ ไม่เป็นไรเหรอ?
...ไม่เป็นไรครับ
...งั้นก็
ค่ะ...
●●●●
กลับมาแล้วนะ พีจัง!
-- ตอนนั้นยังไม่มีใครรู้เลยด้วยซ้ำ
การได้พบกับนกกระจอกเพียงตัวเดียว
ผู้มีพลังพิเศษ หรือ ผู้ใช้พลังพิเศษ
ผู้มาจากต่างโลก หรือ
นักเรียนหญิงมัธยมต้นกับ
สาวน้อยเวทมนตร์ กับ
...นี่แหละ
เลย
ถึงได้เกิดเรื่องแบบนั้น
ขึ้นได้นะเนี่ย
วันนี้ก็ขอฝากตัวด้วยนะ!
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/17)

มังงะ ที่คุณอาจชอบ