ตอน 13: Chapter 13

กำลังผลิตอนิเมะทีวีอยู่!!

ตอนที่ 13

เมื่อนึกถึงผู้คน

ซาซากิกับพีจัง

มังงะเล่มที่ 2 วางจำหน่ายแล้วอย่างเป็นที่นิยม! นิยายต้นฉบับเล่มที่ 7 วางจำหน่ายวันที่ 25 พฤษภาคม (พฤหัสบดี)!

ตอนที่พยายามใช้ชีวิตสโลว์ไลฟ์ในต่างโลก แต่กลับถูกดึงเข้าไปในศึกพลังพิเศษในยุคปัจจุบัน

~ดูเหมือนสาวน้อยเวทมนตร์จะเริ่มอัปเกรดแล้ว~

มังงะโดย บุนโครุริ: ต้นแบบตัวละครโดย อาจารย์คันโตคุ

วันนี้ฉันก็รออยู่เหมือนเดิม—

คุณลุง...

ก็เป็นเวลาหลายปีแล้วสินะ

ที่ได้ใช้เวลาหลังเลิกเรียนแบบนี้

จุดเริ่มต้นก็คือการที่พ่อแม่หย่ากันนั่นแหละ

คุณพ่อเหรอคะ?

ตั้งแต่วันนี้ก็จะมาอยู่ที่นี่แล้วนะ

บ้านเก่าล่ะคะ?

เอ่อ...ก็ไม่รู้สิ

แล้วคุณพ่อล่ะคะ?

……

นี่ คุณพ่อคะ...

เสียงดังน่า!

...อย่าพูดถึงผู้ชายคนนั้นสิ

แล้วก็อีกอย่างนะ

พอเปิดปากพูดอะไรไปที ก็โดนคุณพ่อดุอย่างหนักมากขึ้น

แทบจะไม่ได้กินอะไรเลย

พอคุณพ่อเริ่มจะพาผู้ชายเข้ามาในบ้าน

กลายเป็นสถานการณ์แบบนี้อีกแล้ว

สวัสดีครับ

อ่า ขอโทษทีนะที่มาแบบกะทันหัน แค่มาทักทายตอนย้ายบ้านเฉยๆ น่ะ

ผมชื่อซาซากิครับ เพิ่งย้ายมาอยู่ข้างๆ

อันนี้เป็นขนมครับ พอคนในบ้านคุณกลับมาแล้วช่วยให้หน่อยได้ไหมครับ?

โอซานะ

ของฝากจากคนที่ใช้ชีวิตอยู่ในแฟลตราคาถูกแบบนี้เนี่ยนะ

มันดูไม่ปลอดภัยเลยนะ กินเข้าไปไม่ได้หรอก

ถ้าจะเอามาก็เอาเป็นเงินสดมาเลยก็ดีนะ

ใช่แล้วล่ะ...ถ้าได้รับเงินแล้วก็ต้องส่งให้เขาจริงๆ นะ?

ใบหน้าของแม่ตอนนั้นยังจำได้ชัดเจนเลย

สวัสดีตอนเย็นครับ

ตั้งแต่คืนนั้นมา

คุณลุงเริ่มจะให้ของกินกับผมที่นั่งอยู่หน้าประตูทางเข้า

มันเป็นของลดราคา เลยอยากจะตุนไว้หน่อย...

ถึงจะใกล้หมดอายุแล้ว แต่ก็กินไม่หมดเลย...

ถ้าคุณรับไว้ได้ก็ดีเลยนะครับ?

ตอนกลับมาก็เลี้ยงคุณด้วยนะ

ซื้อมาสำหรับมื้อเย็นน่ะ ถ้าคุณรับไว้ได้ก็...

ส่วนใหญ่จะเป็นพวกข้าวปั้นหรืออาหารที่มีแคลอรี่ค่อนข้างสูง

ส่วนใหญ่ของพวกนั้นก็เป็นของที่มีการเติมสารอาหารเสริมเพื่อคุณสมบัติพิเศษ

ขนมก็มีให้บ่อยๆ ด้วยครับ

คงจะใส่ใจผมตอนที่ผอมแห้งมากๆ เลยล่ะครับ

นอกจากนี้ ในวันที่หนาวๆ ของฤดูหนาว ก็ยังมีซาลาเปาไส้เนื้ออุ่นๆ ด้วย

ในวันที่ร้อนๆ ของฤดูร้อน ก็จะมีเครื่องดื่มเกลือแร่เย็นๆ หรือไอศกรีม

บางครั้งก็เคยได้รับของใช้สำหรับการเรียนในโรงเรียนมาด้วย

ท่ามกลางการแลกเปลี่ยนกันมาหลายปีแบบนี้

คุณลุงเคยพยายามจะให้เงินสดแก่ฉัน

ฉันก็ปฏิเสธมันไปโดยอัตโนมัติ

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะการต่อต้านเล็กๆ น้อยๆ ต่อคุณแม่ หรือเป็นเพราะอะไรในตอนนี้แล้ว...

มีสิ่งหนึ่งที่แน่ชัดเลยก็คือ

เพราะฉันรู้สึกว่าถ้าได้รับมันเข้าไป อะไรบางอย่างในตัวฉันคงจะพังทลายลงไปแน่ๆ

—มีเจ้าหน้าที่จากศูนย์คุ้มครองเด็กมาเยี่ยมหลายครั้งแล้ว

มาอีกแล้ว ใครกันนะ...

น่าจะเป็นคุณลุงเป็นคนแจ้งแหละ

แม่ดูเหมือนจะทำหน้าตาปกติอยู่ภายนอก

ก็จะแค่ตักเตือนด้วยวาจาอยู่เรื่อยๆ

พวกเขาทำอะไรกับผมบ้างนะ

ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปจากความสัมพันธ์ของแม่ลูกเลย

เจตนาไม่ชัดเจน แต่การกระทำของแม่ก็คงที่

เวลาที่แม่ไม่อยู่ ก็ไม่ให้ผมอยู่บ้าน

อยากกินอาหารกลางวันจัง...

แล้วก็ไม่ให้กินอะไรเลย

แม่รู้แล้วว่าผมได้รับความเมตตาจากคุณลุง

แต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาเลย

จนถึงตอนนี้ที่ผมเป็นนักเรียนมัธยมต้น ก็ยังไม่เข้าใจว่าแม่กำลังคิดอะไรอยู่

...คุณลุง วันนี้กลับดึกจังเลยนะครับ

ว่าแต่ ก่อนหน้านี้คุณลุงบอกว่ามีงานล่วงเวลาเยอะนี่นา...

มีอยู่ครับ

จุ๊บ...

ช่วงหลังมานี้ก็เริ่มคิดอะไรบางอย่าง

มันคือคุณค่าของผมในฐานะผู้หญิง

ผมมีรูปร่างที่ดีกว่าเพื่อนผู้หญิงในชั้นเรียน

น่าจะใหญ่กว่าคุณครูประจำชั้นด้วยซ้ำ

คุณแม่ซื้อชุดนักเรียนให้ แต่ไม่ได้ซื้อบราให้

หรือเป็นเพราะอย่างนั้นกันนะ ผมรู้สึกว่าสายตาของพวกผู้ชายมันมากขึ้น...

ไม่สิ บางทีมันอาจจะไม่ใช่แค่ความรู้สึกไปเองก็ได้

ผู้ชายที่คุณแม่พามาก็เริ่มจะมองมาที่ตัวฉันอย่างโจ่งแจ้งเลยล่ะ

...คุณลุงก็ต้องการให้เกิดการกระทำแบบนั้นด้วยหรือเปล่านะ...

จะบอกว่าไม่มีความรู้สึกรังเกียจก็คงเป็นเรื่องโกหก

แต่ว่า คุณลุงก็เลี้ยงดูฉันมาถึงขนาดนี้แล้ว

ถ้าคิดถึงสิ่งตอบแทนที่ผ่านมาทั้งหมดแล้ว...

ตอนนี้ตัวฉันเองไม่มีอะไรเลย

สิ่งเดียวที่สามารถตอบแทนบุญคุณได้ก็คือการใช้ร่างกายตัวเอง

คุณลุงดูเหมือนจะอายุมากกว่าแม่ แต่ว่าไม่ใช่แค่เรื่องแต่งงานนะ

ถึงแม้ว่าจะไม่ได้รู้สึกถึงกลิ่นอายว่ากำลังคบใครอยู่ด้วย แต่เขาก็เป็นเพื่อนร่วมงานด้วย...

ถ้าอย่างนั้น การที่ฉันจะมอบความสุขให้เขาคงไม่มีปัญหาอะไร

นอกจากนี้—

สมัยก่อนเคยได้ยินบทละครจากทีวี ที่มีผู้ชายพูดกับผู้หญิงว่า "ให้ตอบแทนด้วยร่างกาย"

ร่างกายของผมเนี่ย มันเติบโตมาได้เพราะความเมตตาของคุณลุงนี่นา แล้วคุณลุงต้องการอะไรล่ะ ถ้าเป็นสิ่งที่คุณลุงต้องการ มันก็เป็นเรื่องปกติที่จะต้องตอบสนอง ไม่จำเป็นต้องรู้สึกรังเกียจหรอกครับ งั้น...

ว่าแต่ คุณลุงไม่เคยพยายามให้ผมอยู่ห้องเลยสักครั้ง

ก่อนอื่น เพื่อจะคลายความระแวงของคุณลุง ผมขอเริ่มจากร่างกายก่อนนะครับ...

!

น่าจะเป็นเพราะคุณลุงไม่ชอบคนอื่นที่ไม่ใช่ตัวเองที่อยู่กับผม

ท้อง อยากได้...

จับไว้

กลับมาเร็วๆ นะครับ

คุณลุง...

คนเราถ้าไม่กินก็อยู่ไม่ได้

ผมมีชีวิตอยู่ได้เพราะคุณลุงที่อยู่ห้องข้างอพาร์ตเมนต์นี่แหละครับ