เรื่องของคุณฟร็องซีส์มันเป็นแบบนี้นะครับ
ร้านของหัวหน้าช่างช่วงนี้เลยขาดทุนต่อเนื่องเพราะผลพวงจากราคาอาหารที่พุ่งสูงขึ้น
เขาเลยผุดไอเดียขึ้นมาว่า "ก็แค่สะท้อนต้นทุนการซื้อเข้ามาในราคาขายก็พอ"
แต่พอทำแบบนั้นเข้าไป ลูกค้ากลับก็เริ่มห่างเหินออกไป
เป็นคนขยันแต่ไร้ความสามารถจริงๆ
ดูเหมือนว่าสมดุลของราคาจะเสียไปแล้วล่ะครับ
ราคาอาหารที่พุ่งสูงขึ้นจากสงครามแบบนี้เนี่ยนะ...
แล้วร้านของเราล่ะจะเป็นยังไงบ้างครับ?
※มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติครับ ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคลหรือองค์กรที่มีอยู่จริงแต่อย่างใด
ตรงกันข้ามกับอย่างอื่น นี่กลับมีกำไรเป็นกอบเป็นกำเลยนะครับ…
เอ๊ะ…!? จริงเหรอครับ?
ใช่ค่ะ นั่นแหละค่ะ…
…ไม่น่าจะรักษาราคาเดิมไว้ได้หรือคะ
ถ้าลดคุณภาพวัตถุดิบลงมาตามมาตรฐานทั่วไปแล้วประยุกต์ใช้หน่อยล่ะก็…
ถึงคุณเอะฟูก็มีขีดจำกัดอยู่เหมือนกันนะครับ
การจะอัพเกรดคุณภาพของวัตถุดิบให้ถึงขั้นนั้นคงเป็นเรื่องที่ยากแย่เลยล่ะครับ…
…ดูเหมือนว่าจะไม่มีทางอื่นนอกจากต้องบวกค่าบริการเพิ่มตามราคาที่สูงขึ้นสินะครับ
เพราะว่าลูกค้าที่มาใช้บริการที่นี่ ส่วนใหญ่เป็นพวกที่มีฐานะค่อนข้างมั่นคงอยู่แล้วนี่ครับ
ฟู่…
ด้วยเหตุนี้อาจจะสามารถรับมือได้ครับ
…อย่างไรก็ตาม
เครื่องเทศของคุณซาซากิเป็นของที่หาจากที่อื่นไม่ได้เลยนะครับ
รสชาติจะเสียไป
ขนมหวานที่ใช้ส่วนผสมของน้ำตาลชั้นดีผสมช็อกโกแลตก็เริ่มเป็นที่พูดถึงกันในหมู่ชนชั้นสูงแล้วนะครับ
นี่อาจจะเป็นโอกาสทางธุรกิจนะครับ
คุณฟร็องซัวส์
ในเมื่อจะขึ้นราคาแล้ว ทำไมไม่ขึ้นแบบจัดหนักไปเลยล่ะครับ?
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เราจะใช้วัตถุดิบที่มีราคาสูงขึ้น แล้วปรับเปลี่ยนเมนูใหม่ทั้งหมดเลยครับ
…เป็นประมาณนั้นเลยล่ะครับ
จากนั้นก็เพื่อให้กลุ่มผู้มีฐานะร่ำรวยได้มาใช้บริการกัน
อ๋อ เข้าใจแล้วครับ
ผมคิดว่าการให้เหล่าขุนนางต้องมายืนรอคงไม่ค่อยดี เลยได้ติดตั้งม้านั่งไว้ครับ
แต่ตอนนี้ม้านั่งพวกนั้นก็เต็มแล้วจากการจองเลยครับ
......
ข้อเสนอที่กล้าหาญขนาดนั้น ตัวเองไม่กล้าทำเลยครับ
...ความเด็ดขาดของคุณมาร์ค ช่างน่าเกรงขามจริงๆ
อ๋อ เข้าใจสถานการณ์แล้วครับ
สรุปก็คือท่านเจ้าบ้านจะให้อภัยความผิดในอดีตของพวกเรา
เพื่อแลกกับการที่พวกเราจัดหาวัตถุดิบในราคาถูกให้ใช่ไหมครับ...
เด็กฝึกงานกับหัวหน้า...ถ้ารำลึกถึงความสัมพันธ์เดิม ก็เข้าใจได้ว่าเขาจะมาเยือน
ยิ่งกว่านั้นคืออีกฝ่ายคิดว่าตัวเองถูกเอาเงินไปจริงๆ ด้วย
ร้านเรามีพนักงานบัญชีจากสมาคมการค้าอยู่ด้วยนะ
ถ้าเขามีนิสัยชอบโกงจริงๆ ก็น่าจะมีรายงานอะไรขึ้นมาบ้างแล้ว
หมกมุ่นอยู่กับบัญชี
32 ปี
ถ้าสถานะของคุณฝรั่งดีขึ้น การคล่องตัวด้านวัตถุดิบก็ไม่ปิดกั้นเลยครับ
...แต่ถ้าทำแบบนั้น มันอาจจะถูกมองโดยนัยว่า "สุดท้ายก็โกงเงินไปอยู่ดี" ไม่ใช่เหรอครับ?
เราต้องหลีกเลี่ยงสถานการณ์ที่ผู้จัดการร้านถูกทหารรักษาการณ์ไล่ต้อนให้ได้เด็ดขาด
...วัตถุดิบไปที่ร้านของคุณเหรอครับ
ผมคิดว่ามันค่อนข้างยากเลยนะครับ
ทำไมกันล่ะครับ!?
สำหรับวัตถุดิบที่เราใช้ในร้านเราน่ะครับ
ทั้งหมดเป็นของที่เหล่าขุนนางหรือพ่อค้าผู้มั่งคั่งนิยมรับประทานกัน
ด้วยเหตุนั้นแล้ว
รบกวนช่วยรับไปตรงบริเวณนี้ให้หน่อยนะครับ
ถึงแม้ว่าเราจะขายให้ในราคาตลาดก่อนที่มันจะสูงขึ้นก็ตาม
ดูเหมือนว่าความหิวของพี่ปี้จะถึงขีดจำกัดแล้วล่ะ
มันก็ยังเป็นจำนวนที่ค่อนข้างมากอยู่ดีนะครับ
ขอโทษนะพี่ปี้
เก็คึ่ค...
นะ...
อะไรกันเนี่ย!
ร้านของเรา...
ทางคุณน่ะเป็นร้านสำหรับคนทั่วไปนี่นา
ลูกค้าไม่เหมือนกัน ก็คงช่วยไม่ได้สินะ
...ถึงอย่างนั้นก็ตาม
ทั้งเรื่องบุคลิกของพนักงานที่ทำงานมานาน
ก็ไม่รู้ด้วย
แล้วก็ไม่ฟังข้อกล่าวหาว่าถูกใส่ร้าย แถมยังไม่ได้สืบหาข้อมูลอะไรอย่างจริงจัง ก็ไล่ออกไปตามอารมณ์
ท่านเจ้าบ้านหัวเสียแล้ว...
ดูเหมือนว่าเขาจะมาเพราะเห็นคนที่ถูกไล่ออกไปประสบความสำเร็จน่ะนะ
ถ้าจะมาเจรจา ก็ควรจะนำข้อมูลเข้ามาล่วงหน้าก่อนสิ
การจัดการยอดขายและการทำบัญชีก็สะเปะสะปะ ถึงแม้จะถูกยักยอกไปก็คงไม่รู้ตัว
ขาดทุนต่อเนื่อง แถมยังไม่มีความสามารถในการบริหารเลย
U
พูดตามตรงนะ ควรจะให้เด็กฝึกงานทำใหม่ดีไหมครับ?
แถมยังมีชื่อเสียงไม่ค่อยดีด้วย
น่าสงสารจังเลย...
ดันไล่กลับไปซะได้
นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นฮินะโกรธเลย...
ต้องไม่ทำให้เขาโกรธ
...อึ...อึดอัดจัง
ต้องหาทางทำให้บรรยากาศดีขึ้นให้ได้แล้ว...
...นะ...
นะ...
แหม แค่หยอกเล่นเอง
8888
อ่า...
ครับ...
เจ้าช่างอร่อยกว่าปกติเสียอีกนะเจ้า!
ใช่แล้ว ความหิวคือเครื่องเทศชั้นเลิศเลยล่ะ!
ส่วนทางผมรู้สึกว่ามันมีรสเค็มเพิ่มขึ้นมานิดหน่อยนะ...
พวกเราหลังจากส่งคุณผู้เป็นหัวหน้าไปแล้ว
ก็ใช้ชีวิตอยู่ในต่างโลกไปอีกหลายวัน
ด้วยสภาพแวดล้อมการใช้ชีวิตที่หรูหรา
ทั้งร่างกายและจิตใจอยู่ในสภาพสมบูรณ์เต็มที่
จึงสามารถฝึกเวทมนตร์ได้อย่างมีสภาพร่างกายที่ดีที่สุดครับ
ได้เลยครับพี่ปี้!
อืม
...เป็นไงบ้าง?
...อืม สมบูรณ์แบบไม่มีที่ติเลย
ในที่สุดก็ฝึกเกราะเวทมนตร์ระดับกลางได้แล้วนะ
ขอบคุณพี่ปี้เลยนะ
แบบนี้ก็เป็นนักเวทมือใหม่ที่เก่งได้แล้วล่ะ
อ่า...สำหรับพี่ปี้แล้ว มันยังอยู่ในระดับนั้นสินะ
ว่าแต่เรื่องคณะที่ไปขนย้ายท่านเคานต์มุลเลอร์น่ะ
เหมือนจะไม่มีคนที่มีลุคแบบจอมเวทเลยนะ
ส่วนใหญ่มีจุดประสงค์เพื่อขนย้ายเสบียงหรือสนับสนุนแนวหลังนะ
ผู้ที่ไปด้วยน่าจะเป็นอัศวินคุ้มกันหลายคนสิ
เอ๊ะ...จำนวนแค่นั้นน่าจะไหวเหรอครับ?
ถ้าโดนโจร襲ไปซะอย่างงั้น...
ท่านคนนั้นเก่งดาบนะ
ถ้าเป็นแค่โจรธรรมดาคงทำอะไรท่านไม่ได้หรอก
ตราบใดที่ไม่ได้มีการเตรียมตัวโดยการหาข้อมูลล่วงหน้าก็คงไม่มีปัญหา
ดูจากภายนอกแล้วไม่น่าจะมีภาพลักษณ์ที่แข็งแกร่งมากนักนะ
แต่แข็งแกร่งจริงๆ สินะ
ใส่ใจประชาชน และเก่งกาจด้านศิลปะการต่อสู้ดาบ แถมยังเจรจาทางการเมืองได้อย่างคล่องแคล่วเลยนะ...
จุดอ่อนเหรอ...
เป็นเจ้าผู้ครองแคว้นในอุดมคติที่ดูเหมือนจะไม่มีจุดอ่อนอะไรเลยนะ
ก็จริงนะ ถ้าจะให้หาอะไรสักอย่างล่ะก็...
คือลูกสาวของท่านน่ะ
ลูกสาวของคุณเหรอครับ?
อืม
เป็นน้องสาวคนสุดท้องของสามพี่น้อง
ความรักที่ท่านนั้นมีต่อลูกสาวนี่ไม่ธรรมดาเลยนะเนี่ย
...อะไรกันนะ?
พวกคุณสองคนทำหน้าจริงจังแบบนี้ เป็นอะไรเหรอครับ?
บิด
...คือว่าได้เจอกับไคโดยบังเอิญ เลยได้คุยกันเล็กน้อยค่ะ
ยิ้ม
ใช่ๆ พอรู้เรื่องแล้วก็ไปอยู่ทางโน้นได้แล้ว
อะไรกันเนี่ย ถูกกีดกันเหรอ?
...ว่าไปแล้ว ก่อนที่ท่านพ่อจะออกไป ก็เรียกแค่คุณสองคนใช่ไหมคะ?
ถึงจะเป็นแค่การสนับสนุนจากด้านหลัง แต่ท่านพ่อก็มุ่งหน้าไปยังสมรภูมิแล้วนะ
ก็แค่ถูกขอร้องว่าถ้าเกิดเหตุฉุกเฉินให้ช่วยไว้เท่านั้นเอง
...อะไรน่ะ
ท่านพ่อไม่แพ้ใครเลยนะ!
เรื่องเกิดเหตุฉุกเฉินมันไม่มีหรอกค่ะ!
จะมาร้องไห้ได้ยังไงกัน
ไคเนี่ย
อย่าพูดเรื่องแปลกๆ สิ
...อย่าพูดแบบนั้นสิพี่ปี้ เดี๋ยวพี่ปี้จะร้องไห้เอา
ไม่โง่เลยนะ
พูดตามตรงมันไม่มีทางเป็นไปได้เลยนะ!
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/18)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
แบล็คโคลเวอร์
เริ่มต้นเป็นแม่มดที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ~ขอใช้วิถีชีวิตอย่างอิสระในโลกที่ฉันสามารถมองเห็น
เกษตรตามใจพี่ที่ต่างโลก
อิรุมะคุง ผจญในแดนปีศาจ
ชีวิตตัวประกอบอย่างตูช่างอยู่ยากในโลกเกมจีบหนุ่ม (ภาคสาธารณรัฐ)
สตรีศักดิ์สิทธิ์เกิดใหม่ แต่ไม่ขอบอกใครนะคะ
จอมเวทผู้ถูกเนรเทศซึ่งเคยมอบพลังโกง ได้ใช้ชีวิตใหม่ที่สุขสบาย
ปฏิบัติการลับบ้านโยซากุระ
ซวยเหลือหลาย เกิดใหม่กลายเป็นดาบ
