ฟุดฟุ...
...ไม่คิดเลยว่าเจ้าคนนั้นจะถูกโค่นล้มได้นะ...
กำลังฝึกเวทมนตร์ระดับกลางอยู่
เป็นเพื่อนสนิทกับท่านเคานต์มิวลาร์เหรอ?
จะเรียกว่าเพื่อนสนิทก็คงไม่ถูกนัก แต่จำได้ว่าเคยดื่มด้วยกันอยู่หลายครั้ง
...อย่างนั้นเหรอ
แต่นี่ดูเหมือนจะไม่ใช่ความสัมพันธ์แค่ระดับนั้นเลยนะ...
※มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่ได้เกี่ยวข้องกับบุคคลหรือองค์กรที่มีอยู่จริงแต่อย่างใด
นึกว่าจะได้อยู่อีกสักหน่อยซะอีกนะ...
ในโลกนี้มีเวทมนตร์ที่ทำให้คนฟื้นคืนชีพอยู่หรือเปล่านะ?
ถ้าจะให้เป๊ะๆ ก็ไม่มี
แต่มีวิธีที่ทำอะไรคล้ายๆ กันได้
...แต่การจะทำแบบนั้นได้มันก็มีเงื่อนไขอยู่บ้าง
...เงื่อนไขเหรอ?
แถมมันก็ไม่ได้กลับไปเป็นเหมือนเดิมทั้งหมดด้วยนะ
ในสายตาคนทั่วไปมันเป็นสิ่งที่ถูกรังเกียจว่าเป็นนอกรีต
นั่นหมายความว่า...
......อย่างน้อยก็ต้องยอมละทิ้งการใช้ชีวิตแบบคนปกติไป
...เข้าใจแล้ว
โลกของคุณมีวิธีที่ทำให้คนฟื้นคืนชีพอยู่เหรอครับ?
มีเทคนิคอะไรที่พอจะช่วยได้บ้างไหมครับ...
ขอโทษนะ พีจัง
...ไม่หรอก ไม่ต้องมาขอโทษก็ได้
การมีชีวิตอยู่ ก็แปลว่าสักวันจะต้องตาย
เรื่องครั้งนี้เนี่ย ไม่ใช่แค่คนคนนั้นนะ แต่หลายๆ คนก็เสียชีวิตไปสินะ...
ถ้าไปกังวลทีละเรื่องก็ไม่ไหวหรอก
อะไรก็ได้ ขอแค่ได้ตอบแทนน้ำใจของพีจังที่ผ่านมาก็พอแล้ว
ถ้ามีอะไรที่ฉันพอจะช่วยได้ก็เรียกมาได้เลยนะ
อย่างน้อยฉันก็เป็นเจ้าของสัตว์เลี้ยงที่รักเพื่อนๆ ของเขาไม่ใช่เหรอ
ฟุฟุ๋น... ทั้งที่หาเงินได้ไม่ดี แต่ปากก็ไวไม่เบาเลยนี่นา
...อ่า
・・・
ทางนั้นก็พยายามอยู่เหมือนกันนะ
คาดหวังไว้ได้เลยนะ
การที่ไม่รีบคิดอะไรสักอย่าง
พีจังก็น่าจะถอยห่างออกมาจากโลกนี้ไปแล้วหนึ่งก้าวล่ะนะ
เพราะอย่างนั้นแหละ ถึงรู้สึกว่าการที่ฉันจะไปนำหน้าเขาไปก่อนมันก็คงจะไม่ถูก
...เอาเป็นว่าตอนนี้ขอตั้งใจกับการเรียนรู้เวทมนตร์ก่อนดีกว่า
ว่าแต่ เวทมนตร์ที่เพิ่งสอนเมื่อกี้อะนะ...
—วันรุ่งขึ้น ก็มุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์เพื่อนำวิทยุไปให้
ขอบคุณมากครับคุณซาซากิ
เรื่องวิธีใช้เนี่ย มันมีสิ่งที่เรียกว่า "ช่องสัญญาณ" น่ะครับ...
...วิธีคุยกับคู่สนทนาก็ทราบแล้ว ไม่เป็นไรครับ
นอกจากเรื่องนั้นแล้ว ในเมื่อคุณมาเยี่ยมแล้ว
ก็ทำให้คนรออยู่สักหน่อยนะครับ...
อา
อย่างนั้นเหรอครับ ต้องขออภัยที่มาเยี่ยมแบบกะทันหันด้วยนะครับ
ดูเหมือนว่าคุณคงจะวุ่นวายอยู่มาก เลยจะ...
ไม่เป็นไรครับ ขอบคุณสำหรับการจัดการที่รวดเร็วครับ
...ขออนุญาตไปก่อนนะครับ
ท่านเจ้าบ้านเพิ่งเสียชีวิตนี่นา ก็ต้องยุ่งเป็นธรรมดาเลยสิ...
ปัง
～～～～!
・・・・
...ไม่สู้ดีนี่ มีอะไรที่กังวลใจหรือเปล่า?
มันก็มีสิ่งที่กังวลอยู่จริงๆ ด้วยนะ
ฟึม...ลองเล่าออกมาให้ฟังดูสิ
...โดยพื้นฐานแล้ว ทายาทตระกูลจะตกเป็นของลูกชายคนโตใช่ไหมครับ?
ไม่เสมอไปหรอกครับ อาณาจักรเฮลท์ส การสืบทอดมันขึ้นอยู่กับอำนาจและอิทธิพลของขุนนางเป็นส่วนใหญ่
ถึงจะเป็นดินแดนชายขอบ แต่เอทเรียมก็ไม่เป็นข้อยกเว้นนะ
ก็ขึ้นอยู่กับว่าใครจะให้การสนับสนุนน่ะเหรอ?
เป็นเรื่องของสมดุลอำนาจน่ะ
...เอาเป็นว่าถ้าคิดแบบนั้นก็น่าจะไม่ผิดอะไรแล้วล่ะ
ในโลกของเรา ตำแหน่งขุนนางโดยพื้นฐานแล้วจะสืบทอดโดยผู้ชายนะ
☆☆☆☆☆
การที่พี่น้องมาแย่งชิงตำแหน่งทายาทตระกูลไม่ใช่เรื่องแปลกเลยนะ
...เข้าใจแล้ว...
ว่าแต่ การวางยาพิษน่ะ ฉันว่ามันเกินเส้นไปหน่อยนะ...
เป็นเรื่องปกติเลยนะที่อำนาจจะทำให้คนเสียสติได้...
...มีอย่างอื่นอีกไหม?
เปล่า แค่นั้นแหละมั้ง...
ใช่แล้ว สิ่งที่สำคัญในการใช้เวทมนตร์คือภาพในใจนี่แหละนะ
ควรจะปัดความคิดฟุ้งซ่านออกไปจะดีกว่า
★★★
อืม ก็จริงนะ
แต่สิ่งที่กังวลที่สุดก็คือสภาพจิตใจของพีจังนี่แหละ
...น้องสาวโดนวางยาพิษ แล้วก็ดูเหมือนว่าใจของเธอจะไม่สงบเลยนะ
สุดท้ายก็จบลงด้วยบทสนทนาที่เยือกเย็นอย่างที่คาดไว้...
สมแล้วที่เป็นบุตรชายของท่านเจ้าบ้าน...
นิชิโตะ
ภาพมันเบลอเกินไปจนไม่เห็นตัวหนังสือเลย
แต่เชื้อเพลิงมันก็มีอยู่ทุกหนทุกแห่ง...
แค่ส่งลมไปก็พอแล้ว
มุเซ็นกิ
ช
・・・
...นี่เซบาสเตียนครับ
เหล่าผู้ที่แอบเคลื่อนไหว~~
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/14)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
แบล็คโคลเวอร์
เริ่มต้นเป็นแม่มดที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ~ขอใช้วิถีชีวิตอย่างอิสระในโลกที่ฉันสามารถมองเห็น
เกษตรตามใจพี่ที่ต่างโลก
อิรุมะคุง ผจญในแดนปีศาจ
ชีวิตตัวประกอบอย่างตูช่างอยู่ยากในโลกเกมจีบหนุ่ม (ภาคสาธารณรัฐ)
สตรีศักดิ์สิทธิ์เกิดใหม่ แต่ไม่ขอบอกใครนะคะ
จอมเวทผู้ถูกเนรเทศซึ่งเคยมอบพลังโกง ได้ใช้ชีวิตใหม่ที่สุขสบาย
ปฏิบัติการลับบ้านโยซากุระ
ซวยเหลือหลาย เกิดใหม่กลายเป็นดาบ
