ตอนที่ 102

เอาล่ะครับ

เทรุอิ

วันนี้เป็นการประชุมวางแผนและฝึกซ้อมของดอดจ์นะครับ

ประธานนักเรียนก็ขาดไปอีกแล้ว!

ขอบคุณมากที่อนุญาตให้เราใช้บ้านของคุณนะครับ

ไม่ครับๆ

ที่ต้องรีบมาก แล้วก็เตรียมอุปกรณ์ไม่ทัน ขออภัยด้วยครับ...

ไม่เป็นไรเลยครับ!

นี่ไงครับ---

★เรื่องราวนี้เป็นเพียงเรื่องแต่ง ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์จริงแต่อย่างใด

ชุดวอร์มนี่มันคือ...เหรอครับ?

อา... อาฮ่า!!

มุจิมาโร

เล่มที่ 7 วางจำหน่ายแล้วนะ!!

มิวสิกวิดีโออนิเมะพิเศษก็เปิดให้ชมแล้วนะ♪

นี่คือคุณโคเอนะครับ...

เป็นสิ่งที่ผู้ช่วยของคุณตจิเตรียมไว้ให้น่ะครับ! ส่วนตัวผมก็เป็นผ้าดีๆ ที่ใส่ตอนซ้อมประจำเลยครับ!

ในเมื่อมีโอกาสแล้ว

พวกคุณรู้สึกยังไงกับความสบายในการสวมใส่ครับ?

ดูดีใช้ได้เลยนี่นา~

อ๊ะ!

นมพอดีเป๊ะเลย

แหม!

มันไม่สั่นมากเลย

ดีจังเลยครับ!

แต่ว่า

มันดูวาบหวามดีนะ~

ใช่เลยครับ...

ใช่ไหมล่ะ~!!

ยอดขายรวมทะลุ 1.2 ล้านเล่ม!! เล่มต่อไปมีกำหนดวางจำหน่ายเดือนพฤศจิกายนนะครับ♪

ตอนที่ 102 ทุกคนมาเล่นลูกบอลกัน!

โคเอนะ ฮิโกมิ... แม่บ้านตระกูลเทรุอิ อายุไม่ทราบแน่ชัด ฝีมืออาหารเด็ดคือเจโนเวเซ่ ผ้ากันเปื้อนเปลือย

พูดอีกทีนะครับ นี่เป็นคฤหาสน์ที่ใหญ่โตมากเลยนะ

ไม่ธรรมดาเลย

จะวางเครื่องดื่มไว้ให้นะครับ

อ๊ะ ขอบคุณมากครับ!

คนรวยจริงๆ นี่มันสุดยอดไปเลยแฮะ...

แค่ในสวนก็ใหญ่ขนาดนี้แล้ว...

ขออนุญาตนะครับ

งั้นขอให้สบายๆ นะครับ

คนรวยจริงๆ น่ะ...

มันสมองนี่เก่งจังเลยนะ

ตั้งใจทำเต็มที่แล้วครับ

งั้นเรามาเริ่มกันเลยไหมครับ! จะเริ่มจากอะไรดีครับ?

อืมมมม...

การคาดคะเนลูกบอลของอูเมะ

อา

น่าจะมีปัญหาคือ...

การมองลึก!

ผมคิดเรื่องการฝึกของทุกคนมาแล้วครับ เมื่อคราวก่อนกับชูโกะ

เอ!?

ด้วยความสามารถในการวัดระยะทางน่ะครับ

ผมจะเอาปลายนิ้วเข้าใกล้ ถ้ามันเป็นแนวระนาบแล้วบอกนะครับ

เข้าใจแล้วครับ

อาจจะฟังดูงี่เง่าไปหน่อย แต่ว่า...

ในเมื่อเป็นการฝึกซ้อมแล้ว

ไม่สิ สุดยอดไปเลย โอกุ!

ขอบคุณครับ!

ก่อนอื่นการฝึกของผม

รี

รับลูกบอลไม่ค่อยได้เลย

อ๋ออออ~

ตื้นจัง

มองเห็นยากในอีกแง่หนึ่งด้วย

นี่มันสุดยอดเลยนะเนี่ย

อาวุธพิเศษ

ต่ำกว่า 5 วินาที

ภารกิจของคุณอาริสุ "ไม่พลาด"

เอ้ย!

ภารกิจของทาน ปั่นประสาท

ไม่ใช่แค่ผมคนเดียวที่คิดอย่างนั้นเหรอ?

อืม ก็อย่างที่คิดไว้แหละ ถ้าขว้างสุดแรง การควบคุมมัน...

แต่ว่าความเร็วแม่งสุดยอดไปเลย

ดีใจนะที่มีนายอยู่ข้างๆ

นี่คุณคิดว่าตัวปั่นประสาทนี่มันคือผมเหรอ~?

ถ้างั้นขอร้องนะ อย่ามาทำตัวซนๆ อีก 1 ชั่วโมงเลย

เอ๊ะ!? อาริสุทำได้ไม่พลาดจริงๆ เหรอ!? จริงเหรอ โคตรตลก!! เฮ้ๆๆ ไหล่คุณเกร็งหมดแล้วนะ~ ไหล่ก็ตึงด้วยเหรอ~?

อ๊ะ เกร็งจนรู้สึกเลย

นายเข้าเป้าได้นี่นา

ใช่ไหม ถ้ามีอยู่ข้างๆ ในฐานะศัตรูจะดีกว่านะ

อ๊ะ แต่กลับกันก็หมายความว่าส่วนอื่นๆ สมบูรณ์แบบเลยใช่ไหมเนี่ย~?

ก็ต้องเป็นผมอยู่แล้วล่ะ

เติบโตขึ้นเยอะเลยนะ

การประชุมวางแผนกลยุทธ์

ฝึกซ้อมไปเยอะเลยนะเนี่ย

เป็นไงบ้างครับทุกคน

ต่อไปเรามาวิเคราะห์ทีมศัตรูกันเถอะ!

การแข่งขันแรก... ทีมประธานเหรอ!?

ศัตรูที่ยากขนาดนี้...!!

เมื่อคิดถึงทานจังทุกอย่างก็เริ่มจะโดนแล้วครับ

ผมเองก็ตอนแรกคิดว่าลูกบอลมันสบายๆ ไม่เล่นแล้วล่ะ

โอ้! มีความคืบหน้าแล้ว!

ถ้าเป็นประธานก็คงต้องให้ดูหนังสือนอนเปล่าๆ สิครับ คงจะเก็บไปอ่านแล้วก็พูดว่า "ฮิโย่" อะไรทำนองนั้น

ฮิซึโกะ

ดูถูกเกินไปแล้วนะ!

อันนี้อาจจะไปถึงจุดที่ดีได้นะครับ!

ผมก็หาวิธีรับลูกบอลได้เหมือนกัน

จริงเหรอ!?

หรือจะให้โชว์กล้ามของอุเมะคุงดีครับ?

โอกุ

แย่สุดๆ เลย!

รับได้ 4 ลูก!?

ไม่สิ... รับได้!

ใช่เลย!

นี่ไปได้เลยครับ!

มันพันกันมากเกินไปแล้วไม่ใช่เหรอ...

เรื่องโป๊นี่เป็นที่รับรู้ร่วมกันแล้วนะ

อูววว 0.01

ถอยหลัง

ฝึกส่งบอล

2

เดี๋ยวก่อน อย่าเข้ามาใกล้สิ

เอ๊ะ? อะไรเหรอ!? ตื่นเต้นขึ้นมาซะแล้ว~?

ไปแล้วนะ!

ไม่ใช่! เสื้อตัวนี้~

การควบคุมดีขึ้นแล้วครับ แต่เรื่องน้ำหนักมือยัง...

ขอโทษครับ รับลูกบอลไม่ไหว...

เพราะมันบางนี่ครับ...

อ๋อ! ถ้างั้นเรามาจับด้วยกันสองคนไหม!

สองคนเหรอ? พูดอะไรน่ะ?

เอ๊ะ แฮ่ก

หมายความว่านะ...

แบบนี้ไงครับ!

เอ๊ะ

งั้น เอ่อ... นี่มัน...

อา... อึมม์

ไม่ใช่

พอสลับหน้า-หลังแล้วก็แก้ได้ครับ

แล้ว 4 ชั่วโมงต่อมา~

ไปลุยกันเลย!!

ครับ!

ทานจัง อูเมะคุง--

ส่งครับ!

โอยย!!

...ยู

เย้!

ในที่สุดก็กำหนดการประสานงานได้แล้วล่ะ~!!

เป๊ะเลย!

ขอบคุณครับ

เป็นเพราะผมทำให้เสียเวลาไปหน่อย แต่ก็ต้องขอบคุณมากเลยครับ!!

ไม่เป็นไรเลยครับ อย่าไปใส่ใจเลย!

พวกเราเองก็ยังไร้เดียงสาอยู่นะครับ

จริงๆๆ เลย! ใจเย็นๆ ก่อนนะ

โคมาจัง ถ้าไม่รังเกียจ รบกวนสอนเทคนิคการขว้างด้วยแรงที่อ่อนลงหน่อยได้ไหมครับ

อืม อันนั้นน่ะเหรอ

นี่ๆ แต่ว่านั่นนะ

รุ่นพี่เทรอิเนะเนี่ย มีภาพลักษณ์ที่ดูสบายๆ ไม่กังวลอะไรเลยนะครับ...

?

จริงสิ คุณนี่เป็นคนพยายามมากๆ เลยนี่นา!

!

ถะ...

อึมม์...

ให้ตายสิ!

ผมพยายามอยู่เสมอเลยนะครับ!

อ๊ะ...

?

สุดยอดไปเลย!

ควบคุมแรงได้แล้วนี่นา!

โอยย!!

ได้เพื่อนที่ดีแล้วสินะ

อยากได้เป็นลูกเขยจังเลยนะเนี่ย

ในการแข่งขันกีฬาสุดท้าย คุณฮิซุโกะที่อ่านบรรยากาศไม่ออกก็ถูกรังแกจนแพ้ในเกมแรก

ช็อกเกียว มุจโจ!! พบกันใหม่ฉบับหน้าด้วยนะครับ~♪